Autostop

Nie, mówiąc szczerze ja na przykład nie łapałam nigdy stopa ani mi się szczególnie nie śpieszy.
Zdarzyły mi się nieprzyjemne sytuacje z taksówkarzami, którzy nie rozumieli, że nie chcę zapłacić za kurs w naturze, więc stopa nie zamierzam ryzykować.

Wydaje mi się, że większość jednak nie podróżowała autostopem
Mi się zdarzało, aczkolwiek niewiele.
Zaczęłyśmy z koleżankami w liceum. Była to atrakcja. Zamiast wracać grzecznie autobusem do naszych oddalonych o kilkanaście km miejscowości - "łapałyśmy stopa". Jeden pan obłapiał koleżankę za kolano, inny składał niemoralne propozycje - więcej niebezpiecznych sytuacji nie było.

W czasach studenckich też trochę jeździłam, ale nie były to wyprawy z góry zakładane jako autostopowe. Np. koleżanka rzucała hasło - jedziemy do Krakowa. No to jechałyśmy. Środki transportu mogły być dowolne, ale jak już zaczęłyśmy autostopem to trudno się było gdzieś na odludziu w środku nocy w pociąg przesiąść Wtedy niebezpiecznych sytuacji nie przypominam sobie żadnych. Na pewno kwestia szczęścia, bo jak inaczej wytłumaczyć cały i zdrowy powrót z tułaczki nocami po poboczach i stacjach benzynowych?

Czy sama zabieram autostopowiczów? Czasem tak. Zależy od sytuacji. I od miejsca w samochodzie

W kwestii podróżowania autostopem mojego dziecka mam identyczne podejście jak BabaOsiadła

Kilka lat temu jeździłam bardzo często, wspominam dobrze. Sama nie mam ani samochodu, ani dzieci, więc nikogo nie zabieram i nie wiem jak bym zareagowała.

Jakiś miesiąc, czy dwa temu pewna pani zatrzymała się na przystanku autobusowym w środku nocy, by podwieźć mnie i mojego chłopaka do domu. Było dość zimno, a akurat nam uciekł nocny, więc postanowiła nam pomóc, bo na następny byśmy czekali pół godziny. Tak oto przekonałam się po raz kolejny, że Iranki są bardzo sympatyczne Na pytanie dlaczego się zatrzymała odpowiedziała pytaniem: "jeśli ludzie sobie nawzajem nie będą pomagać, to kto im pomoże?". Sama nie mam auta, a nawet prawa jazdy, więc nie mogę ludzi brać na stopa, ale moja mama czasem bierze i nigdy nie miała niebezpiecznej sytuacji.

Zdarzyło mi się kiedyś tak podróżowac. Trafiłam na takiego grata i kierowcę gadatliwego, że o mało ze szczęścia nie pocałowałam drogi po zakończeniu kursu.

Synowie tak jeżdżą, ale też rzadko, to ostatecznosc. Sama biorę np. kogoś przed burzą z przystanku ( ostatnia nawałnica i machali ludziska jak oszalali, bo widzieli co się szykuje), studentów po juwenaliach też wiozłam. Generalnie uważam, na długie trasy bym nie wzięła. Gdy jadę z mężem, to też zabieramy, bywa ciekawie i wesoło.

Jeśli miałabym coś doradzic, to zaraz po tym jak wsiądziecie do cudzego auta, wyślijcie sms-a z rejestracją samochodu komuś znajomemu.

Mimo podobnego do Luc wieku rzadko jeździłem autostopem. Niemniej uważałem to za normalny rodzaj transportu w pewnych (nielubianych przez autobusy ) okolicach.
Raz zdarzyło mi się, że czterdziestoletnia pani kierowca położyła dłoń na moim nastoletnim kolanie... i zrobiło mi się głupio .
Moim najciekawszym autostopowym środkiem transportu był radziecki transporter opancerzony (z załogą ) na terenie byłej NRD (dzisiejsze Niemcy wschodnie). Było w nim strasznie dużo błota .
Z przypadków smutnych: pewna bliska mi dziewczyna została zgwałcona przez podwożącego ją kierowcę na terenie Bieszczad .

Sam przez pewien czas jeździłem głownie dwuosobowym autem dostawczym i bez problemu brałem autostopowiczów (chętniej autostopowiczki ). Poza propozycjami odprowadzenia niektórych pań do domu, nie miałem dziwnych przygód.

Ciekawostką było dla mnie inne zdarzenie. Pewnej grudniowej nocy jeździłem po mieście oczekując na odebranie kogoś z pociągu (było bardzo zimno i wolałem jeździć, niż stać na parkingu). Pogoda była obrzydliwa. Padał lepiący się do wszystkiego śnieg i wiał nieprzyjemny wiatr. Wypełniony chęcią pomocy bliźnim podjechałem kilka razy pod różne przystanki autobusowe (większość autobusów była w tym dniu unieruchomiona) i proponowałem podwiezienie. Wyobraźcie sobie, że ludzie woleli marznąć niż wsiąść do mojego samochodu. Od tego czasu rzadziej biorę autostopowiczów .

Dzieci nie mam, ale potencjalnej córce zabroniłbym z pewnością takiego środka transportu.

Nbm, Yogi, dziwicie się ludziom..? Ja też bym się bała wsiąść do obcego faceta. Owszem, może to dobroci człowiek, jak Wy, który chce tylko pomóc, ale może jakiś bandzior albo świr, a wtedy czasu już nie cofnę.

Więc jako marznąca na przystankach (nie mogę mieć prawa jazdy ze względu na zdrowie) dziękuję Wam w imieniu innych marznących i nie bierzcie do siebie, że ktoś nie chciał korzystać. To nie znaczy, że nie doceniamy.

Zauważyłam, że na tym autostopowaniu faceci są mocno pokrzywdzeni, bo babka faceta raczej nie weźmie, a facet też chętniej weźmie babkę niż faceta.

Jako niezamożna studentka jeździłam i owszem.Często z chłopakiem podczas wakacyjnych wędrówek.Raz zabrało nas starsze małżeństwo maluchem.Bagażnik mieli zawalony,tył też,do tego my z dwoma plecakami.Właściwie to wisiałam między siedzeniem a podłogą:). Troche się zdziwiliśmy bo gdy dojeżdżaliśmy do naszego miejsca małżeństwo zaproponowało nam byśmy pojechali do nich i zrobili sobie gruppen sex:)
Innym razem wracałam ze studiów.Ukradli mi plecak z kasą,indeksem i dokumentami.Zatrzymał się czarny mercedes z rejestracją korpusu dyplomatycznego.
No i panowie z CD odwieźli mnie pod dom:).Baardzo sympatyczni.