Przyjazn z kobieta ktora kocham

Zgadzam się. To będzie sadomasochizm dla Ciebie, a dla niej męka, bo nie wierzę, byś potrafił ot tak gładko przełknąć jej nowego chłopaka i życzyć jej szczęścia (tak jak to robią prawdziwi przyjaciele).

Ja też myślę, że to niemożliwe. Ba, to strasznie niezdrowa relacja. Nawet jeśli teraz zgodzicie się na taki układ, to za jakiś czas (dość niedługi zresztą) powychodzą na wierzch różne przykre rzeczy i i tak nic z tego nie wyjdzie.

Sama próbowałam mimo wszystko przyjaźnić się z facetem, który jest dla mnie najważniejszy i koniec końców i tak nic z tego nie wyszło My nie byliśmy razem, a jednak i tak nie przetrwało. Postanowiłam więc zakończyć tę przyjacielską relację i przejść na zwykłą, służbową wręcz znajomość. I z pełnym przekonaniem mówię, że dopiero teraz odżywam. Wcale nie jest łatwo, ale jak pomyślę tak na zdrowy rozum - jest lepiej. Poznałam nowych ludzi i życie jest fajne Powodzenia!

Dać sobie czas, wszystko w końcu mija Zostawia ślad, ale mija tak, że da się żyć normalnie. Potem nawet myśli nie bolą.
No i oczywiście zminimalizować kontakt z nią.

Chcesz się wygadać, podzielić doświadczeniami? Przeżyłam coś podobnego

Byłam w identycznej sytuacji. Długo oszukiwałam siebie, że dam radę się tylko przyjaźnić, by tylko czasem się z nim spotkać. Tylko za każdym razem zakochiwałam się na nowo. I znowu rozczarowywałam. Nie serwuj sobie tego. Któregoś dnia podjęłam męską decyzję, by zerwać zupełnie kontakt. Wiedziałam, że to najlepsze wyjście.  Było mi bardzo trudno. Bardzo... Jak ja tęskniłam!!! Ale się udało. Dziś mam dystans i spokój i jestem z siebie cholernie dumna. Życzę Ci tej odwagi.