czy zdradę można wybaczyć ?? pomóżcie

Kwiatek nawet nie mysl tak sa dzieci i jest forum czyli internauci
wiem ze to boli bo mnie dziewczyna zdradzała i coś o tym wiem  nie wolno sie podawać masz dzieci i cale życie przed sobą a reszta sie ulozy

Kwiatek33 również przeżyłam zdradę po 4 latach związku, fakt nie po ślubie i nie mieliśmy dzieci, ale ból straszny. Początkowo czułam sie tak jak Ty, myślałam o najgorszym. Potem wróciłam do niego z miłości, ale to już nie to samo, kocham go nadal ale ból zostaje już na zawsze. Zdrade można wybaczyć, ale nie zapomnieć lęk przed tym samym już na zawsze pozostanie. W chwili obecnej nie jesteśmy już razem i teraz jestem sama, wiem jedno, że gdybym wtedy do niego nie wróciła już dawno byłabym szcześliwa z kimś innym. Wszystko robiłam dla niego, w zamian do dziś dostaje za to podziękowanie, czyli poczucie winy, to Twoja wina. Wiem jedno, mimo że boli tak strasznie, nie warto Trzymaj sie i bądź silna dla dzieci. Jeśli zauważyłaś, że mąż sie zmienił, to myśle ze juz nigdy tego nie potwórzy, ale Ty już na zawsze będziesz miała w sobie ten lęk.

Probowalam...
Nie udalo sie.

Właśnie jedna osoba powiedziała mi ,że powinnam iść do jakiegoś psychologa, bo ciągle wracam do tego , bo cokolwiek mój mąż mówi to ja sprowadzam zawsze rozmowę w jednym kierunku .... , że to juz chyba staje się moją obsesją.....

to był ten jeden raz - podobno (chyba, tzn. sama nie jestem niczego pewna) Ona to była dziewczyna , która miała kłopoty ze sobą  (nie bedę  wnikac w szczególy) a ja - głupia - dobra duszka - chciałam jej pomóc ... i ....... była baaaaardzo otyła bleee ( chociaż nie mam nic do otyłych ludzi) ona miała problem między innymi z "samoakceptacją" i chyba była trochę hmm.... nie wiem jak to powiedzieć niezrównowazona psychicznie.....włączała głośno muzykę (której nie znosze - wiedziała o tym), pare razy wydawało mi się , że miałam przegrzebane wszystkie rzeczy w szfach itp. , zaczęła podbierać mi moje kosmetyki i ubrania (nie wiem po co jej były ,bo jak pisałam była duuuuużo grubsza i niższa ode mnie), nawet przestawiała drobne meble w inne miejsca (stolik, małą szafeczkę itp. ) kiedyś ją przyłapałam , że robiła moim dzieciom zdjęcia -były w ubraniu , ale pozy w jakie kazała sie ustawiac moim dzieciom były "wyzywające" (moje dzieci są małe i nie zdawały sobie sprawy z tego co sie dzieje) młodszemu  kazała mówić do niej moim imieniem. Raz pamiętam też sytuacje jak moje starsze dziecko wybiegło od niej z krzykiem i płaczem , że nie będzie tak mówić - wtedy "przycisnęłam" dziecko i powiedziało mi , że ona sie dziwnie czasem zachowuje - jakby była mną. Wtedy zorientowałam sie , że coś jest nie tak .

Dodam, że ona nie była z mojego miasta i jak zaproponowałam jej pomoc to zaprosiłam ja , NIESTETY pod własny dach - na chwilę, tymczasowo (miała sobie cos wynająć) . Wiem ktoś powie , że jestem kretynka i sama sie o to prosiłam ...... ale juz taka głupia jestem - żałuję - już nigdy nikomu nie pomogę - czy można tak ??

ale do czego zmierzam : po tych zdjęciach zorientowałam sie ,że coś jest nie tak- tym razem to ja sprawdziłam jej rzeczy, to co zobaczyłam mnie przeraziło. Było tam pęłno zdjęć mojego domu, pokoi, moich rzeczy osobistych i takich z którymi byłam związana emocjonalnie. Były karteczki na których kazała pisac starszemu dziecku : "kocham ........i tu wymieniała swoje imię" . Były zdjęcia przedszkola , szkoły do której chodza moje dzieci. Znalazłam jej pamiętnik - tak się dowiedziałam :-( było tam też między innymi napisane o innych mężczyznach , że z nimi sypia (głównie żonaci) , ale najbardziej przestraszyłam sie , że było tam napisane , że :" miom mężem się juz zajęła , młodsze dziecko też juz ma w kieszeni , nad starszym pracuje...... ale najciężej będzie jej ze mną sobie poradzić......miała plan , że za jakiś czas mi powie o zdradzie , aja jak sama nie odejdę to ona sie mnie pozbędzie ( w rozumieniu -zabije) Wiele razy prosiła mnie , czy może odebrac dzieciaka z przedszkola SAMA .ale ja sie nie godziłam.... nie wiem co mogła jeszcze zrobić

dlatego w tym tkwie - próbuję tłumaczyc sobie , że to była psychopatka , która omamiła mojego męża (choc to go nie tłumaczy)

kiedyś wykrzyczałam mu , że jak chciał mnie zdradzić to mógł iść do burdelu i bym się nie dowiedziała - odpowiedział mi: " nie chciałem, dlatego nie poszłem do burdelu , ale niestety burdel przeszedł do mnie " 

dlatego w tym tkwie .............

hmm.... nie spodziewałam sie , że ktoś mi odpowie _ naprawde wielkie dzięki _   nie mam z kim o tym porozmawiać

Agatka masz racje -popieram w  100 procentach
a za Ciebie Kwiatek 33 trzymam kciuki
-padliscie ofara tzw.panny o lepkich łapkach -sa to takie babki które udajac niewieniatka i sierotki wkradaja sie w cudze zycie i wykradaja mezów i rodziny -kiedys  sporo czytałam  na ten temat .Dobrze  ze macie  to juz  za  soba -psycholog i rozmowy z meżem powinny  Ci pomóc -i tak jestes dzielna i madra ze  w pore  sie zorientowałas w  sytuacji -dasz radę...pozdrawiam

Nie ma reguły czy zdrade można wybaczyć... Każdy człowiek jest inny , jeden potrafi wybaczyć a drugi nie.. Wszystko zależy od człowieka i od wielu innych czynników... np czy zdrada była wielokrotna, czy jednorazowa... Na pewno potrzeba wiele wysiłku i czasu aby wybaczyć coś takiego...

kwiatek tak to już jest,że zdradę można wybaczyć,ale zapomnieć nigdy:( Wciąż będziesz żyła z tą świadomością,że on był z inną kobietą,wiem coś o tym.Ale jeśli jesteś w stanie wybaczyć to zrób to.Nie trzeba od razu przekreślać człowieka,bo wszyscy popełniamy błędy.Jak to powiedział ?Jezus:"Jeśli ktoś z was jest bez grzechu,niech pierwszy rzuci kamień"

Kwiatek mialam taka sama sytuacje po 2 latach niby tak wielkiej milosci mnie zdradzil, probowalismy byc razem ale nam nie wyszlo ciezko bylo mi wybaczyc cos tak strasznego nie moglam przestac myslec o NIEJ i tym ze wieczorem jest ze mna a popoludniu z nia, moje zdanie jest takie ze jezeli ktos cie zdradzil raz zrobi to wielokrotnie, ze chyba jest to dojrzaly mezczyzna  lecz w twoim przypadku byloby dobrze gdybys sprobowala jakos sobie z tym poradzic po rozstaniu sie z nim wpadlam w depresje i chodzilam do psychologa na rozmowe i on mi pomogl, moze sprobuj tego:):)

pozdrawiam serdecznie 3 maj sie;*

dziewczyny moje kochane:-) ( i chłopkaki ) nawet nie wiecie jak  mi pomagacie ..... ściskam Was cieplutko z wielkimi podziękowaniami... nie wiem czy to możliwe,  ale przez te parę dni nabrałam jakiejś nadzieji , że może nie spędzę reszty życia  na płakaniu.... odkąd pisze tu z Wami to nie płakałam tzn. nie tak bardzo jak zawsze , tylko troszkę pochlipałam... i co najważniejsze przez ta pare dni nie pokłóciliśmy sie ani razu ( kłóciliśmy sie codziennie) Mąż  "dziwnie " na mnie spogląda , że nie przytykam mu na każdym kroku....

hej kwiatku to znow ja ale nie wiesz jak sie ciesze ze dajesz radę !! wiem jak takie rozmowy bardzo pomagają,bo sama tak tez robilam! kazda z nas cos takiego przezyla i wie jaki to bol!!  zaden psycholog ani psychiatra nie pomoze tu nic!! bo to trzeba przezyc zeby cos komus pomoc,poradzic............ a nie dac leki uspokajające i luz!! pozdrawiam

MYśle kwiatek33  tak jak Ty i tez mnie denerwuja takie stwierdzenia ale twoja "wine" trzeba dac w cudzysłow  tak jak ja dałam swoja moja wina byla tak ze byłam zbyt ulegla kochalam tak bardzo ze poswiecalam siebie samą teraz to wiem ale juz sie tym nie zameczam (nie bede sie rozpisywac o mojej sytuaji bo nie mój wątek)mysle ze to milam biedrona na mysli.  Uwazam tez, ze pomoc psychologa jest jak najbardziej pomocna ja skorzystalam, jestem silna osoba ale zbyt wrazliwą i to wszytko co mnie spotykalo i cała sytuacja po byla zbyt trudna od momentu kiedy zaczelam chodzic bylo coraz lepiej. Czasem mam dosc ale radze sobie z emocjami bo głownie o emocje chodzi.Mysle  ze powinnas skorzystac bo mąz wkoncu bedzie mial dosc.Nie masz obowiazku wybaczac Ty mozesz ale nie musisz wiec trzeba sytuacje rozjasnic poukladac i psycholog jest naprawde przydatną osoba pozwoli ci zmierzyc sie z bolem ktory przezywasz przeanalizujesz a potem zobaczysz co mozesz dalej
Troche wybaczylaś jestes z nim rozmawiasz zostalas w domu nie wyrzucilas go zrobilas wiele daj mu szanse na Ciebie.Jesli mąz wykazuje zrozmienie to  sprobuj i plakac tez mozna przy nim wtedy placze sie inaczej ,po za tym nie nalezy na sile zaciskac zębow bo bedziesz coraz bardziej zfrustrowana.

Bo takie jest ciche przyzwolenie ze im wolno wiecej,moj mąz twierdzi ze by mi wybaczyl ale teraz jak sam to zrobil  i widze ze nie moze sobie ztym poradzic i ciezko mi jakos w to uwierzyc .Zostalby ze mna ale wiem ze by mnie zagnembił.Ja znam faceta ktory tego nie zrobil chodz mógł wiele razy bo same sie pchały  i wierze mu, sam wybaczyl dwa razy swojej zonie byli ze soba 9 lat i poscila go kanetm dla innego po raz trzeci tym razem odszedl/Podobno jesli zdrada ma miesce na poczatku małzenstwa ,zwiazku nie rokuje dobrze dla przyszlosci pary bo na czym mial by byc budowany taki zwiazek.Jesli jednak zdazy sie po kilku latach trzeba przereformowac nasz zwiazek i jesli damy rade mozemy sprobowac wybaczyc.

Bo ciezko ruszyc sie z miejsca bo tak naprawde szkoda tego miejsca:)Ja mówilam mojemu ze tak go kocham ze chyba mu wybacze ale chyba, jesli jednak kiedykolwiek mialby to zrobic ma to zrobic tak zebym nie wiedziala jesli jednak sie dowiem  rozwale mu samochod i pozaluje ze mnie spotkal.I w sumie mysle ze przeszlabym to powoli gdyby nie to ze zachowuje sie jak dzieciak ktoremu zabarno lizaka ,a ja mam juz dosc tlumaczenia jego zachwoan.kwiatku33 nie ruszysz miejsca przychodzi taki moment gdzie musisz podjac decyzje ja mysle, moze mi sie wydaje ze poddalas sie tej sytuacji od poczatku wszystko co sie dzialo od tego momentu dzieje sie bez jakby Twojego kierowania ta sytuacja owszem placzesz zloscisz sie gdzies sa rozmowy.Uwazam dalej ze pomoglby Ci dobry psycholog poprostu isc pogadac i zobaczysz bedziesz mogla spojrzec na sytuacje z boku .To potrwa ale naprawde bedziesz czula sie sielniejsza

Przeżyłam dwie zdrady obie wybaczyłam jednak nie zapomniałam bo tego się nie zapomina niestety.
Wszystko zależy od ciebie czy będziesz umiała z tym żyć czy chcesz dalej być z człowiekiem który ciebie skrzywdził,  pamiętaj że nigdy nie jest za  późno  na rozpoczęcie nowego życia to nie będzie łatwe jednak czy tego pragniesz musisz na to pytanie odpowiedzieć sama  nikt inny oprócz ciebie żaden psycholog i żadna koleżanka nie podejmą za ciebie decyzji.

bo porostu tak naprawde są słabeuszami i nie radzą sobie ze zwykłymi sprawami , nie mówiąc już o jakimś problemie .... i niestety te słabizny tylko tyle mogą... to jest (chyba) według nich takie sprawdzenie się i potwierdzenie, że  jest facetem ....bo jak  juz z niczym sobie nie radzi, to chociaż sprawdzi czy jako facet do czegoś się nadaje, -  bo jak by mu nie "bryknął" to już taki gość na śmietnik  ( tak mi  się wydaje , że mogą tak  mysleć)

spróbuj powiedzeć jakiemuś facetowi , że to kobieta go  wykorzystała i przele..... w łóżku ...... według nich - "NIE MA TAKIEJ OBCJI" - a przecież tak też się zdarza

sorki za niektóre słówka.... dzis mam jakiś nerwowy dzień

Boze jacy oni biedni...:) ciągle jakos sie ich tlumaczy fakt maja inna psychike ale czasem mysle ze takie czy inne podejscie wynosza z tego jak zostali wychowani pierwszym ich wzorcem kobiety jest matka ktora nie wymaga bo to jej syn dziecko ,gotuje robi kolo niego i wybacza ,sa do tego przyzwyczajeni ogolnie jak pisalam wiele im uchodzi,a nam nie wypada bo my mamy byc grzeczne, bo taka rola kobiety.Małzenstwo winno byc partnerstwem i powini sie postarac tak do tego podchodzic .Owszem i my dajemy im niejednokrotnie przyzwolenie na takie czy inne traktowanie,dajac zbyt wiele tlumaczac ich itpCo kobiete powstrzymuje od chodzenia na boki cos co męzczyzne nie moze powstrzymac? Nie wiem moze sie myle .Sam fakt zdrady czynu, przecierz trzeba troche zachodu złapac kontakt umowic sie znalesc dziuple i zaczac dzialac nie wierze ze nie mysla ze odcinaja sie od myslenia ze w domu czeka zona.Nie umiem wytlumaczyc samego aktu i przypisac sobie wine za to co zrobil.

kwiatek33 to nie siła,nie chcę nikogo urazić,ale nie wierzę,że ktoś kto został zdradzony i dowiedział sie o tym nie boryka się z pytaniem:a może jednak powinnam odejść? Ale z drugiej strony boimy się co będzie dalej...nie potrafimy już zaufać i ułożyć sobie życia tak jakbyśmy chciały bo ciągle bedziemy żyły w tej świadomości ,że ktoś nas skrzywdził i może zrobić to samo inna osoba.Ten fakt juz będzie nas prześladował całe życie.Z drugiej strony jeśli wybaczymy to będziemy żyły pod presją gdzy mąż wyjdzie do pracy,czy też się spóżni nas będą przytłaczały te najgorsze myśli...może on się w tej chwili nieżle bawi z jakąś inną kobietą?Sytuacja jest bardzo trudna,ale to czy dasz radę trwać w tym związku  zależy tylko i wyłącznie od ciebie.Ja też zostałam choć mój mąż mnie zdradził,ale codziennie się zastanawiam czy dobrze zrobiłam???

To nie kwestia wiedzy bo wybaczając narażamy się dalsze zmagania, rozterki , ból, cierpienie i strach.
Tu są tylko dwie drogi albo odejść i budować nowe życie które będzie albo lepsze albo gorsze lub wybaczyć i odbudować związek lub żyć w ciągłym strachu a co gorsza tylko dla pozorów bez miłości.
Nikt z nas nie zna odpowiedzi na pytanie która droga jest lepsza czy partner znów nie zdradzi lub czy w nowym związku odnajdziemy ukojenie.
Wiem jedno zawsze byłam zwolennikiem walki o związek pod warunkiem że istnieje choć iskierka nadziei na poprawę, ale nie za wszelką cenę musisz wybrać to co dla ciebie będzie najlepsze i tylko dla ciebie pamiętaj że nie chodzi o to by wybaczać dla zasady tylko ze względu na uczucia .
Czy po zdradzie umiesz przytulic się do kogoś kto ciebie tak bardzo skrzywdził bo ja potrafię, nie wracam do tematu nie pytam o to czy było mu z nią dobrze wymazałam te miesiące z mojego życia jakby ich nie było i nie wiem czy będziemy razem bo złożyłam wniosek o separacje ale mam dużo czasu do rozprawy i jeśli okaże się że przez najbliższe miesiące on dalej będzie taki jak teraz to zostanę z nim nie dla niego ale dlatego że mimo wszystko czuje się w jego towarzystwie dobrze.
Nie śpiesz się z decyzją poczekaj obserwuj i zastanów się czy to właśnie z nim chcesz spędzić starość.

PIeknie to ujełas fenix    troche sie pogubiłam kasiamruczek  kochasz?

doczytalam posty kasimruczku i jeszcze cos mi ti sie pokrecilo nie skonczylam wypowiedzi przeczytalam Twoja historie.To straszne ze mozna sie zmagac ztakim bolem i ma taki zasieg wszytko rozciga sie w czasie albo przysycha i zostaje cos co zgrzypi alboe udaje sie wyjsc na prosta.Ja czulam sie w obowiazku wybaczyc i tez czulam ze kocham ale bylam coraz bardziej zmeczona bo kazdy mowil walcz walcz to jakby wsadzic reke w ogien i sie usmiechac .

Shania i co wybaczyłaś,czy się poprostu poddałaś?

Ja tak szczerze to kochałam się z mężem po tym wszystkim,a on powiedział mi,że teraz traktuje mnie jak kobietę nie jak kogoś kogo mógł mieć kiedy chciał i jest mu ze mną o wiele lepiej w łóżku,ale...od jakiegoś tygodnia trzymam go na dystans by mógł to wszystko przemyśleć i zastanowić sie czy coś do mnie czuje,nawet nie chcę by mnie całował...nie chcę w ten sposób robić sobie nadziei,że jeszcze się ułoży i nie chcę by miał mnie tylko by zaspokoić siebie...Ciężko mi bo jednak śpimy koło siebie i nieraz przytula się do mnie wtedy czuję się cudownie,ale...już nie jest tak jak dawniej...Sama mam ochotę się wtulić,pocałować i poczuć się kochaną bo jestem osobą uczuciową,delikatną i chciałabym na nowo poczuc się się szczęśliwą...

mysle czy nieprzeniesc naszej rozmowy na Twoj topik o zdradzie bo to miejsce kwiatka?:)

Każda z nas pragnie czuć się kochaną a bliskość fizyczna jest tego ogromnym aspektem mimo że czasami kochamy i bez tej bliskości. Ja zastosowałam wyparcie i jeśli mam być szczera to właśnie dlatego że traktuję to jak  coś czego nie było jestem w stanie  z tym żyć choć u mnie było gorzej bo trwało to 5 miesięcy i widziałam jak wieczorem się ubierał i wychodził do innej a teraz jest prawie tak jak kiedyś.
Podziwiam te kobiety które miały na tyle siły by odejść bo to chyba musi być ciężkie zaczynać od nowa.

to dobry znak dla Ciebie kwiatku33 ON CIE NAPRAWDE KOCHA I MU ZALEZY!  i bardzo dobrze ze go takie sny dręczą!!przynajmniej wie  w 1%  jak ty sie czujesz! tylko szkoda ze w takim malym procencie! u mnie tez byla chora sytuacja-bylismy razem po tym wszystkim na dyskotece tylko ze on prawie nigdy nie tanczy-choc umie ale woli patrzec i pic piwo,ciagle mu mowie zeby potanczyl,co tak siedzi i tylko chleje.....ale ciagle nie i nie,wiec i wtedy dalam se spokuj z proszeniem go-poszlam sie bawic i pojawil sie tam moj stary znajomy-dodam ze moj mąż go strasznie niecierpi bo on jeszcze przed moim mężem "startowal" do mnie ale tanczylismy sobie razem(nie w parach) no i mój mąż -jak twierdzil ,przez chwile nas obserwowal i... wyobraz sobie ze prawie wybiegł z tego klubu w takich nerwach ze...   i tylko mi powiedzial ze jak sie juz wybawie,to zebym przyszla do domu!wyszlam za nim bo nie wiedzialam o co mu chodzi !! a on wykrzykiwal: ze jak moglam... ze sie nazucalam... ze wogole z nim rozmawialam... i ze dawne czasy mi sie przypominają?! hehehe normalnie mnie gość załamał! powiedzialam mu tylko ze nic nie zrobilam więc dlaczego tak sie zachowuje,nikomu sie nie nazucalam a przede wszystkim to DAWNE CZASY SIE JEMU PRZYPOMNIALY ZE Z TĄ SZMATĄ SIE SPOTKAŁ!! i niech nie mysli sobie ze bede teraz na kazdym kroku probowala sie mu "odwdzieczyc" tym samym co mi zrobil!!! i nie ma prawa mnie mierzyc tą samą miarą co siebie!! i na koniec jeszce mu powiedzialam ze tak wogole to sie ciesze bardzo ze jest o mnie jeszce zazdrosny!! (hehe bo to dobry znak )

.............wyłącznie przemawiało przez niego męskie ego.....

kurcze ..... moze i masz racje kasia... ale jak przeczytalam to co napisalas to sobie tez pomyslalam ze dlatego tak pokazuje swoją zazdrość bo mysli,ze jak mi pokaze jak mu na mnie zalezy i ja mu wtedy rogow nie przyprawie to.....    bo co by bylo gdybym to ja go zdradzila i ........ jak on by przed kumplami wyglądał ?!?! hmmmm... kurcze!! czemu my mamy zawsze nadzieje na to ze bedzie dobrze...  ??!! ale tak z drugiej strony nie mozna tak tego przekreslac i zakladac z gory ze tak jest ,bo moze naprawde jest zupelnie inaczej niz teraz piszemy... a mysląc w ten sposób nie bedzie dobrze miedzy nami nawet po dostaniu tej drugiej szansy!!! bo tak naprawde jak chce naprawic swój błąd,jest mu przykro,stara sie jak moze,i robi wszystko zeby bylo dobrze to my myslac w ten sposób juz wszystko przekreslamy z góry od razu! I CO BY NIE MOWIŁ I NIE ROBIŁ TO JUZ JEST ZLE I JEST PRZEKRESLONY! i myslimy ze gdzies tu jest jakis podstęp,chce uspic naszą czujność i hejaaaa......... TAK DZIEWCZYNY TEZ NIE MOZEMY MYSLEC!! to lepiej od razu spakowac go, pokazac mu drzwi i ...........WON !! to po co ta druga szansa?? my czasami same siebie nakręcamy!! nie myslcie sobie ze bronie teraz tu tych bezmózgich stworzeń ale tak tez nie mozna!!bo same sie dolujemy i nakrecamy...a skutki są wlasnie takie jakie są!! jesli naprawde widac ze mu zalezy,nigdzie nie wychodzi,robi wszystko zeby naprawic swoj bląd ,to po co sie nakrecac..... ?? no nie wiem ,moze sie myle i nie mam racji w tym co napisalam,ale przemyslcie..... czy nie jest tak?! ... SAMA JUZ NIE WIEM ...??

hmm.....  no własnie też nie wiem  jak to jego zachowanie odbierać.... bo może rzeczywiście jest tak , że to jest ego , a może sie same troche nakręcamy , bo tak sobie myśle, że jak nie zaczniemy chociaz odrobinke wierzyć w to że naprawde jest zazdrosny i mu zależy to po co ta druga szansa.... najcięzej jest Nam zacząć wierzyć...... mój mąż - to nie jest tak , że on obnosi sie z tą zazdrością, że na każdym kroku mówi o tym, wtedy przy tej kłótni mi wykrzyczał ,że jest zazdrosny, ale tak w ogóle to ja go zaobserwowałam, że jak np. patrzy na mnie jakis inny mężczyzna , czy sie usmiecha , to mój mąż cały czas sie bacznie przygląda tej sytucacji , ale nie tak żebym ja to widziała , bo jak sie odwróce  w w jego stronę to on natychmiast odwraca wzrok i udaje, że nie patrzył , a jak mu kiedys powiedziałam , że tamten facet poscił do mnie oko to on odp. , że nie zauważył, a dobrzy wiem ,  że widział..... może też jakas gra z jego strony..... a może  znowu się nakrecamy........

a tak na marginesie, to odkąd tu z wami pisze to się duuużo mniej kłócimy..... jest jakos tak inaczej.... On chodzi za mną po domu , przytula mnie , co chwile jakies żarciki, komplementy - bylismy na spacerze to cały czas mnie obejmował, całował , nawet jak zadzwoniła do niego kolezanaka z  pracy to (najpierw mi  mówił żebym odebrała, ale ja nie chciałam) odebrał i powiedział , że jest teraz na spacerze z żoną i dziećmi i żeby mu nie zawracali głowy pierdołami ...co chwile proponuje , że zawieziemy dzieci do babci i sami gdzieś wyskoczymy itp. chciałam zauwazyć ,że wcześniej nie zachowywał sie tak ,bo ja odrazu atakowałam i nie pozwalałam mu na kakiekolwiek przytulenie tzn. próbował ,ale ja wykazywałam stanowcze NIE...

i znowu nie wiem co myśleć - czy to gra???? na ile pozwolić  ???? czy to może  szczere zachowanie ????

co robić ???

a i jeszcze jedno przedtem jak mu docinałam i upychałam typu - " chcesz kawy ?? to idź sobie do tej swojej ..... niech ci zrobi, bo ode mnie to nie licz na nic" to on sie kwurzał i albo micoś odpyskował  albo wychodził do drugiego pokoju. ... a teraz na taki tekst to albo nie reaguje, albo zagaduje szybko o czymś innym, zmienia natychmiast tamat ... wogóle nie podtrzymuje tematu ,żeby nie sprowokować kłótni (tak mi sie wydaje) no i ja odpuszczam i nie wierce tej samej gadki

dodam jeszcze.... może jestem jakąś naiwna wariatką....  tak sie jeszcze przez te oststnie dni zastanawiam i analizuję ten nasz związek (bo jak pisałam jest inaczej , ja jestem spokojniejsza, mniej sie kłócimy) to wszystko tak szybko sie dzieje....rozkładam  jego zachowanie na czynnki pierwsze i myślę......  że może ta  moja nienawiść , ta rozpacz nie pozwoliła mi nic dobrego dojrzeć w moim mężu..... w styczniu miałamwypadek , złamałam rękę, paskudnie, miałam operacje ,  byłam całkowicie usypiana. Efekt - śruby w łokciu (można powiedzieć , że ręka trzymała  mi  się na tych śrubach ) diagnoza - przy duzym szczęściu i wielu ćwiczeniach może będą  nią ruszać.... do czego zmierzam .... On cały czas był przy mnie, w szpitalu , w domu , wszystkim sie zajmował (prał , przątał ,gotował). Opiekował sie mną , dziecmi... ja tego nie widziałam - nie szczędziłam mu awantur.... powiedziałam mu , że jak sie nie obudze z narkozy to żeby pamiętał, że ma dzieci ,a ja mu nie wybaczyłam itp.

dziś wiem , że dizęki niemu ma sprawną ręke - ja sie poddałam, a on zmuszał  mnie do ćwiczeń, jeździł na rehabilitację,  był zemna na kazdej wizycie w szpitalu , do kontroli itp.) lekarze powiedzieli , że  to nie możliwe, że odzyskałam taką sprawność , i że to wymagało wiele wysiłku. Wiem ktoś powie , że pewnie to był  taki jego odruch, ale chodzi mi o to,że  przedtem tego wogóle nie widziałam..... takich podobnych sytuacji było dużo  a ja teraz dopiero to dostrzegam....  wiele razy wyrzucałam go za drzwi ,jego  ubrania lądowały na zewnątrz, a on je zbierał i wracał -wtedy myślałam , że jest wygodny i pewnie nie ma gdzie iść - dziś dopuszczam do siebie taką  myśl , że może nie chciał nigdzie odchodzić - nie z wygody ..... a może z miłości.............

O zdradzie było już wiele razy. Zdrady się nie wybacza bo i po co?

masala i takaja w/g was nie warto wybaczyc.....nie wiecie dlaczego?...... bo nie kazdy zasługuje na to! nie wszyscy zasługują na tą drugą szanse ;/

ja tez tak mowilam ze jak zdradzi to sie rozejdziemy! ze nie bedziemy razem!! ze nigdy nie wybacze itd...... a jak juz niestety do tego doszlo,to jednak zrobilam zupelnie co innego niz kiedys mowilam!! mimo ze jeszcze nie wybaczylam (nie dojrzalam jeszcze do tego) to napewno nigdy nie zapomne!! ale jestesmy razem,bo tak postanowilam-ale czy to dobra decyzja i w niej wytrwam to nie  wiem! czas pokaze! ale na dzien dzisiejszy nie zaluje tej decyzji

Witaj kwiatku ciesze sie ze Ci sie udało a raczej ze tego dokonałas !!!Wszytkim tym kobitkom ktorym sie udalo zycze wytrwałosci i powodzenia:)    ja dalej tkwie i nie wiem co dalej czasem mam ochote sie przytulic i czasem sie zdaza ale jak on sie zbliza i chce od siebie przytulenia czy jakiej kolwiek bliskosci czuje odretwienie i scika mnie bo tego niechce wtey sie wkurza na mnie ze ja to owszem a jak on chce to ja nie potrzebuje ciezko z tym ......:/

shania - czy dokonałam ??? może jeszcze nie do końca . ale wszystko jest na dobrej drodze.... wiesz ja tez tak miałam , jak do mnie podchodził to mnie paraliżowało , nawet ja jak chciałam sie przytulić to sie chamowałam i nie mogłam zrobic kroku.... cały czas myslałam " no napewno, nie zasłużyłes ...." . Zrozumiałam , że tak sie nie da. Na poczatku to serce mi tak waliło ,że myslałam , że dostanę zawału, nie mogłam złapac oddechu, ale nie cofnęłam sie ,nie odwróciłam ... pozwoliłam jemu i sobie na ten dotyk ... i wiesz co ??? wcale nie był taki okropny, wręcz przeciwnie... to było coś tak mocnego, tak ciepłego , że bardzo dawno nic takiego nie czułam... wydaje mi sie , że jesli kochasz (chociaż jeszcze troche) swojego męża, to spróbuj ... zamknij oczy i jesli pragniesz sie przytulić to zrób to !! jeśli coś czujesz do męża to nie bedzie źle . Ja musiałam zwalczyć to co siedziało mi w głowie i postanowiłam dać mojemu ciału tego co chce .... to przytulenie było najpiekniejsze na świecie.... powodzenia

bierdona - chyba nie ma jeszcze czego gratulowac - ale i tak wielkie dzięki, miałas rację , że można inaczej popatrzeć i uwierzyc w lepsze jutro...

ja sobie teraz powtarzam " to co najgorsze już za nami, nic gorszego nie może się stać, już nie muszę się bać , teraz będzie tylko piękniej..."

życze Wam wszystkiego co najlepsze

wydaje mi sie , że dopiero teraz zaczęłam chcieć być razem ... przedtem niby chciałam , ale zachowywałam sie zupełnie jak bym nie chciała i chociaz on sie starał to nic nie wychodziło . TERAZ chcemy RAZEM  i są wielkie zmiany. Zacznijcie dziewczyny CHCIEĆ , ale tak naprawde przede wszystkim swoim zachowaniem . Wierzę , że się uda.
To , że mi zaczyna się układać zawdzięczam Wam , że otwarłam oczy i zobaczyłam "dziś" a przestałam widzeć "wczoraj"