Zdradził mnie, a ja nie potrafię go rzucić -czy można wybaczyć zdradę?

Potrafię, nie potrafię.
A czy chcesz go rzucić, czy taką decyzję podjęłaś, czy też chcesz być z nim w związku mimo jego zdrady.
Na wszystko jest metoda, na rzucenie też. Tylko jaką decyzję podjęłaś?

Uporać się z czyjąś zdradą można poprzez własną terapię, można przez terapię wspólną. Można też odejść.

Pewnie nie dopuszczasz do siebie myśli,że możesz bez niego żyć, ale to się zmieni.
Załóżmy, że mu wybaczasz, a on robi to po raz 2,3 i tak dalej. Wytrzymasz to?
Ja bym nie wytrzymała, wystarczy, że swojego byłego widziałam jak łapie za tyłek 3 lata młodszą koleżankę. Wrażenia niesamowite, także zastanów się , ja nic nie sugeruję, mówię jak może być pózniej. Czy on w ogóle żałuje? Wykazuję jakąś skruchę, cokolwiek?

No to decyzję już podjęłaś.

Zdrada zdradzie nie rowna,choc zawsze pozostanie zdrada.Jednak ja osobiście nie wrzucam każdej zdrady do jednego worka.Inna jest ta pod wplywem alkoholu,inna jest czysto fizyczna,inna z prostytutka a inna i fizyczna i ta emocjonalna.Ta wlaśnie jest najbardziej niebezpieczna i takiej bym nie wybaczyla.nie wyobrażalabym sobie moje pana ktora kocha sie ze mna a mysli o innej,bądz sercem i dusza tez jest z nia a ze mną obecny ciałem.Taki pan nawet gdyby się staral,przepraszal nie mialby u mnie szans. w innych przypadkach może warto dac to "drugie zycie",gdy ktoś popelni błąd...

Zgadzam się z bellew - on nie żałuje swojej zdrady, żałuje tylko tego że to się wydało i skończyło bo dalej by mógł prowadzić takie podwójne życie.

bylam zdradzana przez kilka lat, nie wiedzac o tym. jesli raz tak zrobil, zrobi i drugi.

Jak to mowia: dasz palec to wezmie reke. Powiedz mu ze dasz mu ten palec i drugi ale trzeci z ktorej by nie liczyc strony reki bedzie tym wlasciwym Powodzenia.
Osobiscie jestem przekonany, ze to nie koniec jego zdrad a tylko przypadkowo sie wydalo. Takie osoby maja to we krwi. Chcialbym sie mylic.

Zdradzający narzeczony? Nie, tego nie da się wybaczyć, bo jak się będzie zachowywał jako mąż z kilkuletnim stażem, gdy żona już się opatrzy? Czarno to widzę.

Zdrada jest zawsze zdrada. Nie jestem przekonany, czy jego zal byl szczery i plynacy z serca. Moze tylko chciał ci zamydlić oczy. Ale jakby nie patrzeć jest zdrajca. Z pułkownika Kuklińskiego zrobili bohatera narodowego, a to tylko zwykły zdrajca, bo przysiegal na wiernosc ojczyźnie a ja zdradził. Jeżeli twój chłopak ci przysiagl, ze zerwał z ta kobieta, to moze jednak warto mu wybaczyć.

Raczej z tej maki chleba nie będzie.

Zdrada....któż ją wymyślił....
Mój mąż po 2 latach małżeństwa ( 8 latach znajomości) i kiedy nasza córeczka przyszła na świat zdradził mnie z koleżanką z pracy. Trwało to ok 6 mc, przynajmniej jak zaczęłam wiązać fakty.
W pierwszej chwili spakowałam się wraz z córeczką i wyprowadziłam z własnego domu...zupełnie iracjonalnie bo to ja powinnam go spakować i wystawić walizki przed drzwi. Ale wtedy nie chciałam nic od niego po prostu uciec jak najdalej. Oczywiście przyznał się do wszystkiego, przepraszał itp itd.
Po tygodniu wróciłam do domu.....po kolejnym żałowałam że wróciłam bo okazało się że wcale z ta kobieta- za duże słowo i net- kobiety mogły by obrazić, kontaktu nie zerwał....coś mnie tknęło że przez przypadek zerknęłam na pocztę i niku poczty ukazał się inny niż używał mąż ....hasło nie było skomplikowane bo po tylu latach znajomości co nieco o człowieku się wie....i jak zaczęłam czytać ich wzajemne emaile .....życie jak dla mnie się skończyło....serce czułam że pęka....chyba wtedy nie miałam sił płakać.....
Niestety przez namowę moich teściów, mojej mamy ( rodzice są po rozwodzie właśnie z powodu zdrady) i dla córeczki poszliśmy na terapie małżeńską postanowiliśmy zacząć żyć od nowa......
Od tamtych wydarzeń minęło 4 lata.....nie ma dnia abym nie zadawała sobie pytania czy dobrze zrobiłam...i z dnia na dzień chce coraz bardziej odejść......
W życiu nie ma prostych odpowiedzi i decyzji....każdy zna siebie albo wydaje mu się że zna...że będzie potrafił wybaczyć, zapomnieć nie rozpamiętywać.....mi się wydawało że potrafię.
Duszko38- facet żałuje bo się wydało a nie tego że było...niestety.....
Najgorsze jest to że skoro zrobił to raz...zrobi i kolejny ...pytanie tylko czy do kolejnego razu Ty wytrzymasz......

Manolka,
"Od tamtych wydarzeń minęło 4 lata.....nie ma dnia abym nie zadawała sobie pytania czy dobrze zrobiłam...i z dnia na dzień chce coraz bardziej odejść......"
słuchaj, dlaczego się tak zadręczasz? marnujesz swój czas, widzę to.
żyje się raz, a Ty marnujesz cenne chwile na zastanawianiu się czy odejść czy nie, a sama czujesz, ze to byłaby dobra decyzja.
nie wiem jak to jest być zdradzonym, jednak gdybym była, mimo gorącego uczucia, to by mnie zgasiło.
nie potrafiłabym wybaczyć.
miałabym się zadręczać? w czym ona była lepsza ode mnie? czy jak był ze mną o niej myślał? czy myślał o niej lepiej?
zdrady są straszne, Tobie się ciężko oderwac po latach , ale zrób to, co uważasz, że sprawi, że w końcu odetchniesz!

Zgladam tu coraz czesciej .Czytam wszystkie posty i wypowiedzi i cierpie razem z wami kobiety .Choc nigdy nie zostalam zdradzona
( albo jeszcze, nic o tym nie wiem )  wiem ze to jest ogromny bol.
  Dla mnie zdradzony ,zdradzona -to osoba ktorej sie nie chce. Jezeli zdradzasz to musisz miec jakis powod ?. Jezeli odchodzisz to dlaczego.?
  Czy warto miec partnera ktory cie zdradza ? Czy twoj twoj zwiazek bedzie polegal na pilnowaniu .....kogo .?
 
   "Ja go kocham a on spi z inna "- to brzmi  jak  aforyzm -"Stanela mi do oczu i utonolem w jej warkoczu .. I o czem tu mowic ...............

 
   1)  Zbychojelen napisal -"Dziewczyny przykro mi  za to ,ze bylyscie zdradzone ".Jezeli to naprawde napisal mezczyzna  ktory tak to
   czuje ........ to piekne, jestes chyba jedyny ktory kocha  nas -kobiety .

   2) Zbychojelen napisal -"Odejsc od kogos kogo sie kocha nie jest takie proste"  .Prosze cie wyjasni mi to ,ale wlasnie z meskiego
        punktu widzenia  . Bo ja wiem ze mezczyzna kocha inaczej i kobieta kocha inaczej.

Sama zastanawiam się nad tym co bym zrobiła gdyby mój chłopak mnie zdradził. Z jednej strony niech idzie do diabła. A z drugiej - nie zniosła bym myśli, że mógłby być z kim innym. Jestem od niego uzależniona nie umiała bym bez niego żyć. Ach jakież to trudne myśleć o tym, a co dopiero doświadczyć tego.

Jeśli zrobił to raz to zrobi to i drugi, a już zwłaszcza jak mu wybaczysz. Kiedyś byłam w podobnej sytuacji i mimo łez i bólu zostawiłam faceta. To była najlepsza decyzja w moim życiu, więc doszłam do wniosku, że czasem warto się zmusić.

Wybaczę bezmyślną zdradę, ale po zdradzie, nic już nie jest tak piękne, jak wcześniej. Choćby mnie błagał na kolanach, zasypywał kwiatami, itd. i tak bym od niego odeszła.

Szkoda, ze nie jest tak naprawde jak napisal Domek bez adresu : facet to manekin o ktory walcza samice. Nie jest tak do konca i osmiele sie nie zgodzic z tym. Zawsze tak bylo i wsrod ludzi i w swiecie przyrody, ze to samce walczyly o wzgledy samic. Tylko niekiedy pozniej stawaly sie pokarmem dla tych o ktore walczyly. W naszym swiecie ludzkim bywa podobnie, to mezczyzna walczy o kobiete ( sa wyjatki ze odwrotnie) z innymi facetami. Ale jak je wywalczy, to sie dopiero zaczyna ; "gdzie byles" , " dlaczego tak pozno wracasz" , " kiedy wyplata" itd. Nie zawsze tak jest, ale w 85% to mezczyzna jest glowa rodziny, ale to kobieta jest szyja ktora nia kreci. Moze to i lepiej dla nas samcow, ze to nie my podejmujemy decyzje - jak dozyc od pierwszego do pierwszego za te "pieniadze".

Moj facet kiedy mnie zdradzil rowniez mi o tym powiedział, wiedział ile mnie to kosztuje i sam chcial mnie zostawic "dla mojego dobra"
wzielismy sie w garsc i uratowalismy to co bylo i jest do tej pory miedzy nami, juz prawie 2 lata minelo i jest lepiej, ja dalej o tym pamietam, on bardziej sie stara.. ciezko jest odbudowac zaufanie. moje motto brzmi "czas nie leczy ran, on tylko przyzwyczaja nas do bolu" i ja się juz przyzwyczaiłam, i zycze tego wszystkim ktorzy wybaczyli taką podla rzecz jak zdrada.

Też zostałam zdradzona po wielu latach małżeństwa. Dowiedziałam się o tym 15 miesięcy temu. Świat mi się zawalił, nawet jak mąż powiedział "chcę rozwodu"- pomyślałam, że to żart, lecz był strasznie poważny, wiedziałam,że mówi serio. Potem były przegadane dnie i noce, chciałam wiedzieć, gdzie popełniłam błąd. Prosiłam o szansę, nie chciał mi jej dać, twierdził, że musi i chce spróbować dzielić swoje życie z kimś innym, że już mnie nie kocha. Potem były prawie dwie wyprowadzki. Piszę prawie bo nie wyjechał, nie umiał wyjść z torbami z mieszkania. Tak przez dwa miesiące żyłam z wielką niewiadomą, schudłam ponad 10kilo. Niby został, ale kontaktował się z nią mailowo. Ona ponaglała,  ja ponaglałam chciałam jasnej sytuacji abo zostaje,albo do widzenia. Spotkali się parę razy w życiu, gdyż to była znajomość początkowo tylko wirtualna z pewnego forum, potem raz w roku jakieś spotkania, i coś miedzy nimi zaiskrzyło. Dużo by pisać, został, nie potrafił przekreślić 20 lat wspólnego życia. Dzieli ich 300km. Stwierdził, że jednak mnie kocha i już nigdy mnie tak nie skrzywdzi, bo wie jak bardzo cierpiałam i to przeżywałam. Wybaczyłam, ale pamiętam, prawie każdego dnia o tym myślę jak on mógł. Najbardziej boli to, że jak zapytałam, czy żałuje powiedział, że nie. To mnie dobija. Teraz stara się bardzo, jest jak za czasów narzeczeństwa, ale ja ciągle myślę, że może się to zacząć na nowo. Zapewnia, że nie, ale jak wierzyć?? Mocno wierzę, że się uda, każdego dnia budujemy nasze relacje. Acha jak spytałam dlaczego?? powiedział, że za mało go przytulałam, za mało miał czułości. Oj, jak na pierwszy raz na forum to chyba się rozpisałam za bardzo. Nie da się opisać wielu lat życia w paru słowach, nakreśliłam mój problem. Nie wiem czego oczekuję, chyba mi lepiej, że w końcu się wygadałam. pozdrawiam, nowa.

Zazdroszczę

Ja wierzyłam w te bzdury , które opowiadał 19 lat i gdyby nie to ,że przetłumaczałam to sobie ostatni rok , to pewnie nie znalazłabym się na ty forum .
Już dziś nie chcę wierzyć.
Pozostały mi pamiątki w formie złych doświadczeń i troje dzieci na utrzymaniu.

zgadzam się, można wybaczyć zdradę ale nigdy się jej nie zapomni prędzej czy później ( tydzień, miesiąc, rok, kilkanaście lat ) związek się rozleci

Wkońcu wybrał mnie, to znaczy, że ze mną się chce zestarzeć. Bez niego nie byłabym szczęśliwsza, gdybym nie przebaczyła sama siebie bym ukarała. Pożyjemy, zobaczymy.

I ja trzymam kciuki .Zycze powodzenia w walce o samych siebie , choc jestem przeciwniczka " poprawek " .

Nie wybaczyłam zdrady ex narzeczonemu.

Dla mnie to wygląda tak: facet zdradza - wbija Ci nóż w plecy.
Odchodzisz - wyciągasz ten nóż i leczysz pozostałą po nim ranę, która z czasem się zabliźnia.
Wybaczasz  zostajesz - wciskasz sobie ten nóż głębiej, odczuwając ogromny ból za każdym razem kiedy tylko się poruszysz. Taka rana się nie zabliźnia.

Takie jest moje zdanie. Oczywiście nikt nie musi się z nim zgadzać.

No cóż przyszło załamanie, a tak wierzyłam, że wszystko dobrze się ułoży. Wprawdzie mówi, że zawsze będziemy razem, że mnie szanuje, ale jak powiedziałam, że go kocham on nie potwierdził, że to samo do mnie czuje. Nie pamiętam kiedy wyznał mi milość. Może on jednak ciągle kocha tą z którą mnie zdradził, mimo, że się nie spotykają??? Niby jest dobrze, ale brakuje czegoś, mnie to przeraża.  Po pracy nie wracam do domu, muszę to wszystko przemyśleć.

Nie słuchaj kobiet. Jak się kocha prawdziwie wybaczyć można wszystko nawet 5-10-100 razy. Większość tak piszę bo nigdy nie zaznały prawdziwego uczucia i miłości.

Zdrada to akurat jest coś najgorszego, ale czy ją się wybaczy to tylko wyłączna sprawa drugiej strony, a nie forumowych doradców.

Ja jestem za naprawianiem związku a nie zrywaniem i kończeniem przy każdej trudności.

Prawda jest taka jak napisałem większość ludzi nigdy nie zazna prawdziwej miłości. Będzie zauroczenie, pożądanie, zakochanie i minie po 1-10-20 latach. Potem będzie tylko przyzwyczajenie i wypalenie.

Takie kryterium nie istnieje bo uczucia nie są racjonalne.

W moim przypadku nawet jeśli chwilowo pokochałem kogoś innego to ją tą jedyną kochałem nadal i trwać to będzie pewnie do końca.

Nie znasz mnie. Masz do czynienia z racjonalistą, który dalej żyje własnym życiem.

Nie mam żadnej blokady, niczego nie zakładam. Może kiedyś trafi się ktoś kogo pokocham równie mocno, ale ją będę kochał nadal. Chce być szczęśliwy dlatego idę dalej.

Uczucia są nieracjonalne i jak mówisz, że da się je wytłumaczyć to się mylisz. Ile razy padnie pytanie za co mnie kochasz a ty nie potrafisz na nie odpowiedzieć to znaczy że to miłość. Nie kocha się za coś, a po prostu i bezwarunkowo.

Kto tego nie doświadczył nie zrozumie, podobnie jak ja kiedyś.

Prawdziwa miłość to nie wieź i inne bzdury co piszesz to coś na co nie masz wpływu i jest tak nieracjonalne, ze nie da się określić. Starczy dyskusji.

Jakby się starała to tak. Miałby to w głowie, ale bym wybaczył.

Wiesz ja wierze, że jak ludzie chcą to się zmieniają.
Ja jestem tego przykładem. Zmieniłem się dla siebie, choć tak naprawdę dla niej.
Co z tego, skoro przez tą waszą babską logikę nie dostałem szansy.