Dziekuję za to forum

Super czytać taki feedback

No i dupa. Mądre rady swoje, a życie swoje.

Niby sie odciąłem i mielismy się po prostu przyjaźnić.
Powiedziałem nawet koleżance 4 dni temu, że nie możemy się widywac, że nie, nie będę z nią, że kocham swoję dziewczycznę i nie moge jej skrzywdzić po tylu latach.
I wtedy zacząłem tęsknić ... tak bardzo, że będąc w domu nie wiedziałem gdzie i z kim chcę być.
I powiedziałem o tym mojej dziewczynie, że się zadurzyłem i walczę, i prosze żeby mi pomogła: wyjedzmy na urlop , zróbmy coś fajnego żebym szybko zapomniał. Przecież jesteś także moja przyjaciółką.

Ale jej reakcja był inna: spakowała się, zapłakała i odeszła.
Pisze że juz nigdy nie będziemy razem, że zdrada emocjonalna jest tak samo zła.

A ja nie wiem co zrobić ... walczyć o nas, o nasze 20lat, czy pójśc dalej (to takie łatwe, bo jest dokąd)  ale jak ona, 35-letnia kobieta sobie poradzi ?

Czy to kolejna głupia historia z facetem, który okazał się gówniarzem ?
Czy to ja zepsułem czy to juz było zepsute.
Idę do psychologa, ją też poprosiłem, może to ostatnia szansa.

Ja się nie dziwie Twojej dziewczynie. Pomyśl sam, jakbyś zareagował na wieść od swojej kobiety, którą kochasz, że po n latach ona nie wie czy Cie kocha i czy nie lepiej iść do innego. Nie umocniłeś waszego związku ślubem. Choć jestem ateistą, uważam, że to mocno cementuje związki. Nie macie dzieci, a wierz mi, że znacząca ilość kobiet nie będzie czekała aż zdecydujesz się mieć potomstwo, bo ich zegar tyka o wiele szybciej niż Twój, a sam fakt macierzyństwa jest dla nich kluczowy. To w jaki sposób opisałeś sytuacje wygląda jak młodzieńcze zauroczenie, bez żadnych konsekwencji i myśli o przyszłości, mimo iż mówisz o tym. Tak na prawdę myślę, że bardziej jesteś z nią z litości, że zostanie starą panną, niż z własnych uczuć. Będę może brutalny w słowach, ale chłopie! Obudź się w końcu i przestać zachowywać się jak gówniarz. Jeśli robisz kobiecie nadzieję na całe życie to trwaj w tym! Gdzie Twoja godność? Jeśli na prawdę ją kochasz to czym prędzej jedź do niej z bukietem kwiatów i na prawdę z planem na przyszłość. Jeśli dalej się wahasz, to nie rań jej więcej i pozwól by znalazła kogoś, kto nie tylko słowem, ale i czynami udowodni jej, że jest "bezpieczna". Zdaję sobie sprawę, że trafiłeś w okres kryzysu wieku średniego, ale jak Ci ktoś w łep nie zdzieli to nie otrząśniesz się, a potem będziesz sobie pluł w twarz... Skąd wiesz, czy ta Twoja koleżanka nie traktuje Cię jak przelotny romans? W najgorszym wypadku stracisz je obie jeśli dalej nie będziesz w stanie się zdecydować. Nikt tu na forum raczej nie powie Ci inaczej...

Nie macie dzieci, a wierz mi, że znacząca ilość kobiet nie będzie czekała aż zdecydujesz się mieć potomstwo, bo ich zegar tyka o wiele szybciej niż Twój, a sam fakt macierzyństwa jest dla nich kluczowy.
A skąd kolego ta pewność, kto chciał a kto nie chciał mieć dzieci. Mozesz potępiac, ale próby analizy na podstawie postu są niepoważne.
Nawet godzinna rozmowa, nawet dla psychologa to za mało, by analizować.

Ale w jednym macie rację - najgorsza decyzja, to brak decyzji.