Cześć.
Piszę na tym forum, ponieważ wydaje mi się, że właśnie tutaj uzyskam odpowiedzi na bardzo ważne dla mnie pytania. Mój przypadek jest trochę odmienny, a potrzebuję rady, bo nie znalazłem nic satysfakcjonującego w internecie. Z góry dziękuję za wszystkie wypowiedzi:)
Zaczynając od początku. Mam już dobrze ponad 21 lat (pod koniec tego roku skończę 22) i nadal jestem prawiczkiem. W zasadzie nigdy nie miałem dziewczyny. Ani nawet nigdy się nie całowałem z dziewczyną w usta. Oczywiście spotykam się z dziewczynami, umawiam na randki i tak dalej, ale mam jakiś problem z przenoszeniem takiej relacji na bardziej intymny poziom. I każda moja znajomość zazwyczaj kończy się po 3-4 randkach. Do tego mam wrażenie, że nigdy też tak na prawdę nie chciałem pocałować żadnej z tych dziewczyn, z którymi się spotykałem. Po prostu żadna nie podobała mi się chyba aż tak bardzo. Ostatnio dość intensywnie staram się pracować nad sobą i wiem już też, że jestem trochę nieśmiały, często małomówny i trochę mało pewny siebie, ale zmieniam to i robię postępy. Po prostu mam bardzo spokojny charakter, ale gdy ktoś mnie bliżej pozna to potrafię się otworzyć dla tej osoby (niestety z żadną kobietą nie byłem na tyle blisko). Poza tym jestem w pełni normalnym facetem, studiuję, chodzę na imprezy, normalnie rozmawiam z innymi ludźmi. Uważam też, że jestem raczej przystojny, miły, szczery i nie mam zbyt wielu uprzedzeń, ani kompleksów. Zawsze myślałem, że w końcu poznam dziewczynę, w której się rzeczywiście zakocham i z nią to zrobię. Uważam, że mimo wszystko jestem raczej dojrzały emocjonalnie i jestem zdania, że seks powinien być wynikiem jakiegoś uczucia do kogoś, do kogo ma się zaufanie i zna się tą osobę, więc nigdy nawet nie myślałem o zrobieniu tego z koleżanką na imprezie. Niestety nigdy nie poznałem takiej dziewczyny i zaczynam się zastanawiać czy kiedykolwiek poznam. Uprzedzając chamskie wypowiedzi co poniektórych nie mam spaczonego poglądu i jakiegoś wyimaginowanego ideału, któremu żadna nie sprosta. Chcę po prostu normalnej, miłej, skromnej, szczerej, ładnej dziewczyny, która ma w miarę trzeźwy pogląd na świat i nie ma jakichś wielkich kompleksów, nałogów, czy odchyłów typu pracoholizm, czy przeciwnie ponadprzeciętna chęć do imprezowania. To chyba nie jest jakiś niedościgniony ideał?
Trochę się rozpisałem o sobie, ale wolę najpierw przedstawić swój charakter żeby dostać sensowne odpowiedzi.
Wracając do tematu, zarejestrowałem się kiedyś na pewnym portalu randkowo-erotycznym, bo zaczyna mi na prawdę doskwierać ten brak bliskości z kobietą. I tak kompletnie nie wierzyłem, że coś na tym portalu znajdę. Jednak po kilku dniach poznałem tam 18-nastoletnią dziewczynę, która po chwili rozmowy, zaproponowała mi, że to ze mną zrobi jeśli chcę. W ogóle dziwiła się, na tyle na ile mnie poznała, że nikogo nie miałem, ani nie mam. Sama straciła dziewictwo pół roku temu z facetem, który ją chwilowo zauroczył i tego nie żałowała. Później miała jeszcze przez kilka miesięcy chłopaka, z którym miesiąc temu zerwała. Stwierdziła, że proponuje mi to bo fajnie się nam gada, a ona zawsze też chciała spróbować z prawiczkiem, żeby wiedzieć jak to jest kogoś tego uczyć. Rozmawiamy ze sobą od ponad tygodnia i zdążyłem zauważyć że dość miła z niej dziewczyna i też w fajny sposób do tego wszystkiego podchodzi. Z wyglądu też mi się podoba, a ja jej. Oczywiście nie umówię się z nią na randkę, bo kawałek od siebie mieszkamy, a ona raczej nie chce, żeby wynikło z tego coś większego.
I tutaj mam do was pytania drogie forumowiczki i forumowicze:
1. Czy powinienem z nią to zrobić, czy dalej czekać na dziewczynę, z którą zrobię to z miłości, a którą nie wiadomo kiedy spotkam?
2. Czy wy, dziewczyny rzeczywiście na to zwracacie uwagę i wolicie facetów którzy mają to już za sobą? Szczególnie w tym wieku?
3. Czy jeśli kiedyś przyszła dziewczyna spyta mnie o pierwszy raz, nie weźmie mnie za kogoś dziwnego, że zrobiłem to z taką dziewczyną? Czy w ogóle będę musiał jej o tym jakoś dokładnie mówić?
4. Czy nie będę żałował że nie poczekałem, jeśli na przykład za miesiąc poznam dziewczynę z którą później będę?
5. Czy to w ogóle ma znaczenie z kim to się zrobi pierwszy raz?
6. Czy możliwe że moje zachowanie wobec kobiet ulegnie dzięki temu poprawie? Zmaleje nieśmiałość i będzie mi łatwiej np. z takim pocałunkiem, czy dotykiem?
7. Trochę inne pytanie, ale też mnie to nurtuje: Czy jest dużo kobiet w okolicy mojego wieku, które też jeszcze tego nie robiły? A facetów?
Jeszcze raz dziękuję za wszystkie rzetelne wypowiedzi i pozdrawiam wszystkich.
Najważniejsze było to jakim jest człowiekiem, a jest wspaniały i ta jego przygoda tego nie zmienia. Dlatego dałam nam szansę i nie żałuję. Jak nam na kimś zależy to ta przeszłość może mieć pewne znaczenie, nie przeczę, ale nie jest najważniejsza. Póki facet nie zmieniał ciągle tych dziewczyn, to dla mnie jest ok. 
). A to jest jak najbardziej normalne... Właśnie jak miałam te 21 lat to wydawało mi się, że jestem ostatnia dziewicą na ziemi. No, jedną z dwóch ostatnich, bo moja przyjaciółka też była dziewicą, ale ona o 14 dni młodszą. 
Jeśli jest w miarę jasno wyrażona propozycja - wejdź w to i weź z tego, to co chcesz, bez zbędnego dopytywania się i roztrząsania. Uwierz mi - to życie uczy znaczenia 'carpe diem', bo po jakimś czasie możesz zdać sobie sprawę z tego, że jest już za późno 
