Wróciłam, ale ponownie myslę o wyjeżdzie

Yagga w wątku powitalnym napisałaś, że jesteś anglistką. I nie dałoby rady znaleźć pracę np. w szkole językowej?

od listopada zeszłego roku wysyłam oferty do szkół językowych i niewiele mi odpowiedziało. Dziś, jednakże dostałam odpowiedź, które rzuca nieco światła na sytuację, cytuję: 

"Szanowni Państwo

Dziękujemy za odpowiedź na nasze ogłoszenie. Jest nam bardzo miło ponieważ nie spodziewaliśmy się, aż tak dużego odzewu.

Prosimy o podanie Państwa stawki godzinowej brutto za zajęcia grupowe  oraz za zajęcia indywidualne  (1 lekcja = 45 min.).

Ponieważ jest to zamówienie w ramach przetargu publicznego gdzie głównym kryterium była cena czynnikiem decydującym o podjęciu współpracy będzie konkurencyjność Państwa stawki godzinowej"

... czyli inaczej - szukamy lektora, a mamy ich tłumy, więc wybierzmy najbardziej zdesperowanego, który będzie pracował za najniższą stawkę. A my nie określimy stawki, sami ją sobie określicie, bijcie się teraz kto będzie pracował za mniej" ... ;/

Sytuacja niezbyt ciekawa jest teraz Ja mam wiele lat mniej ale też mam ochotę wyjechać jak najdalej stąd, żeby żyć normalnie. Pracowałam kilka miesięcy w Anglii. Sytuacja komfortowa bo był tam też mój tata. Ale on wrócił do Polski i zabrał mnie ze sobą Jego wytłumaczenie "bo miałaś 20 lat." Ech gdybym tak została w Anglii... do tej pory ogarnęłabym życie w tym kraju. Tak szczerze mówiąc, rozmawiając z wieloma osobami w moim otoczeniu to każdy myśli o wyjeździe. A ja pisałam dzisiaj CV w języku niemieckim, na szczęście jakoś w miarę ogarniam niemiecki.
Mąż tak definitywnie i ostatecznie nie zgodził się na wyjazd dziecka?

Małgorzatka - Na Twoim miejscu nie obwiniałabym taty. Chciał dla Ciebie jak najlepiej, poza tym, jesteś dorosła, Anglia nadal stoi przed Tobą otworem, nic się nie zmieniło, praca w UK jest, możesz wszystko ogarnąć. Może chciał, żebyś okresliła swój kierunek zawodowy w życiu, zastanowiła się nad tym co chcesz robić, może nie chciał robić z Ciebie obywatela tej drugiej kategorii, mogłabyś go obwiniać kiedyś, że tam jesteś. A tak, jesli ponownie wyjedziesz to będzie już tylko Twoja decyzja. Jeżeli znasz język to nie zginiesz w Anglii NIe martw się, życie przed Tobą, jeszcze możesz zawojowac świat. A nie myślałaś o np. Kanadzie? Nie ma tam nas tak dużo, praca podobno tez jest i spokojnie możesz tam sobie poradzić, ja w Twoim wieku wyjechałabym jako au pair na początek. Nie wiem jaki masz zawód.

Witaj Yagga66. Jeśli mogę Ci coś doradzić to absolutnie nie zostawaj w Polsce, tutaj nie ma perspektyw na najbliższe 10 lat!. Ja sama jestem zdeterminowana do wyjazdu do UK pomimo tego, że mam już 45 lat i nie pracowałam dotychczas za granicą(wyjazdy wypoczynkowe się nie liczą). Rozumiem, że tęskniłaś za synem, to zrozumiałe, ale on kiedy dorośnie i jak będzie miał możliwość wyjazdu z Polski i porównania poziomu zycia tutaj i tam to będzie Ci wdzięczny i doceni co chciałać dla niego zrobić. Poza tym to chłopak, da sobie radzę i może nawet będzie dumny z takiej odważnej życiowo mamy... Ja żałuję, że nie wyjechałam do pracy do UK choćby 5 lat temu, jeszcze łudziłam się i wierzyłam w to co robił/nie robił rząd Tuska, ale dziś jestem rozczarowana życiem w Polsce i zdecydowałam się wyemigrować na stałe jeśli tylko znajdę jakąkolwiek, godziwą pracę. Wcześniej myślałam że emigracja jest tylko dla młodych, biegle władających angielskim, ale dziś wiem, że trzeba się doceniać w każdym wieku i wierzyć, że tam w wielkim świecie znajdą się ludzie, którzy pomogą na starcie. Tobie życzę abyś niebawem znalazła wymarzoną pracę, i w żadnym wypadku nie zniechęcaj się niepowodzeniami bo... jak to mówią..." co nas nie zabije to wzmocni..."

Dziękuję dziewczyny. Dość długo mnie nie było na tym forum, zajrzałam dziś i miła niespodzianka wasze posty. U mnie decyzja padła na wyjazd do UK jako opiekun LIve-In, czyli z zamieszkaniem u podopiecznego. Na początek chciałabym pojechać na 3-6 miesięcy i zorientowac się jak wygląda sytuacja w Uk, bo nie byłam tam od ponad 10 lat ;(. Na początku myślałam nad wyjazdem do domu opieki w charakterze opiekuna, ale kontrakty w domach opieki są podpisywane na minimum rok, a nigdy tak nie pracowałam, więc jesli okaże się, że ta praca to dla mnie niewypał, to nie wiem czy dam radę wytrzymac rok. Poza tym, znam juz tęsknotę za synem i jest to coś okropnego, taki żal pomieszany z lękiem, brrr... Minimum 3 miesiące to dam radę, zacisnę zęby i tyle, poza tym firma daje tydzien wolnego na każdy przepracowany miesiąc (bezpłatne wolne oczywiście), więc mozna skoczyć do Polski.
W Polsce usilnie szukam pracy, i serio, wysłałam już ponad 700 cv, policzyłam dokładnie - odzew mam tylko z firm ubezpieczeniowych, OVB itp, na umowe agencyjną, na działanośc i takie tam.
Nie boje się wyjazdu, tylko tęsknoty, żalu - ja okropnie sentymentalna jestem i przywiązuje się do miejsc. W Polsce zostawiam syna oczywiście oraz ukochany dom z pięknym ogrodem (teraz tak cudnie kwitna tulipany), na spokojnej uliczce blisko centrum... ech, jak to się ułoży?
Szlag mnie trafia, że po tylu przepracowanych latach nie ma u nas żadnej formy pomocy dla ludzi nie mogących znaleźć pracy. Zadnego zasiłku, nic, tylko tułaczka na stare lata...

Jak pisałam juz w poprzednim poście, nie pracuję, szukam pracy w Polsce jako anglistka, ale znalazłam pracę w Anglii w opiece, dość dobrze płatną. Mam wyjechac za kilka tygodni. Praca dobrze płatna, ale poniżej kwalifikacji niestety.
Kiedy już wszystko pozałatwiałam z wyjazdem i czekam na wyjazd, to nagle otrzymałam propozycję pracy w Polsce, w zawodzie, w szkole, od września.
Kurcze, i się miotam co robić.
Dodam, że zaczynalabym jako stażystka, bo nie mam awansu zawodowego, czyli najniższa nauczycielska.
Praca za miastem, na wsi, dojazd około pół godz samochodem, autobusem pewnie z godzinę z przesiadkami. Auto mam 13 letnie, z dziurami ;/
W Polsce mam zobowiązania finansowe - spłatę części domu dla byłego męża.
To na zimno, a emocjonalnie - w Polsce syn no i .... lubię Polskę.
W życiu nie miałam tak trudnej decyzji do podjęcia. Poradźcie coś.

Witaj Yagga,
przeczytałam Twój wątek..
stoję przed podobna decyzją,
tez mam syna, który musi zostać
i profesję tą samą.

Nie da rady w Polsce...trzeba zwijać żagle.
Też myślałam o pracy jako care z live-in
Ale w końcu podjęłam decyzję o support worker, a młodego sciągnę do siebie.
Z jaką firmą  wyjeżdzasz

hej
Dziewczyny też szukam pracy za granica ale w skandynawii może jest któraś z Was chetana do wspólego poszukiwania i zorganizowania wyjazdu z kimś zawsze raniej,co dwie glowy to nie jedna,pozdrawiam

azalia, skandynawia...no zarobki super, tylko z jezkiem jest kłopot..no i praca dla kobiety...tez nie klawo

heart, z tego co słysze czytam to w uk jest praca, jak znasz język to dasz radę

Na odległosc mozna załatwic i pracę- przez pośrednika i zakwaterowanie też

tak, trochę wysiłku trzeba włozyć w przygotowanie wyjazdu...to prawda

tak, jeszcze w Polsce z akcentem na jeszcze

mam zamiar dołączyć do poddanych jej Królewskiej Mości Elizabeth II

niestety nie, moja Droga.
Organizuje wszystko własnym sumptem

Piszecie tu o Skandynawii. Jestem w danii, moge cos powiedziec.
Generalnie do legalnej pracy trzeba CPR - numer podatkowy. Nowych raczej nie wydaja, chyba, ze pracodawca udowodni, ze nie ma innego pracownika na to miejsce. Albo ktos ma chody. Przepisy sa takie, ze w pierwszej kolejnosci nalezy zatrudniac Dunczykow.
Wlasciwie do kazdej pracy wymagany dunski w mowie i pismie.
Pozostaje praca na tak zwanych polskich warunkach - ma sie firme w Polsce, a placonym sie jest na umowe o dzielo. To poprzez polskie firmy, lub nominalnie dunskie, ale prowadzone przez Polakow.
Albo szklarnie, to na zasadzie delegacji. W takich przypadkach nie obowiazuje minimalna stawka godzinowa. Ale czesto sie jest oszukanym. I czy warto pracowac za granica za 2 tys, zlotych? Dania jest droga, trzeba sie tu utrzymac, pracodawca daje mieszkanie. Ale na zywnosc mozna wydac caly zarobek, chyba, ze bazuje sie na produktach z kraju.
Pozostaje praca na czarno, ale to ogromne ryzyko.

Yagga66: Mądra Kobitka z Ciebie dokąd wyruszasz w końcu  ? z Dzieckiem  ?

Cześć.  Czy ktoś z Was mógłby polecić mi jakieś pośrednictwa pracy za granicą???????????? Dokładniej mówiąc myślę albo o Skandynawii , albo i UK . Będę wdzięczna za odp na maila  )