bezsens istnienia..

Przesadzasz dziewczyno I jesteś trochę uzależniona od ludzi. Moim zdaniem powinnaś najpierw zaakceptować siebie, poczuć się dobrze ze sobą Nikt Cię nie uszczęśliwi , jeśli sama nie odkryjesz tego szczęścia w sobie.
Masz pracę , wiesz powinnaś się cieszyć, tylu ludzi wariuje na bezrobociu, mają problem by coś znalezć. Doceń to co masz , nie myśl "tylko praca i dom" ale aż praca i dom.
Koleżanki? Mam podobnie, jak pozapoznawały swoich facet ów to do mnie się nie odzywają. a o spotkaniach choćby raz w tyg czy raz na dwa tyg moge zapomnić. Przyzwyczaiłam się i nie rozpaczam. Te najfajniejsze są znowu daleko, a w lato nadrobimy .
Skąd wiesz że faceci się Tobą nie interesują? No jak tak będziesz myślała to na pewno tak będzie. A przecież każda potwora znajdzie amatora Idzie wiosna, głowa do góry, po wypłacie kup fajne ciuszki ruszaj na miasto. Nie masz z kim pójść? idz sama na zwykły spacer, poczytaj w parku Najgorsze to się załamać. No bynajmniej ja zamierzam tak postępować, bo mam podobnie jak Ty poniekąd, a co do studiów, wielu dokonuje nieodpowiedniego wyboru i co z tego? nie jest za pózno na naukę i na miłość też nie:) Wszystkiego dobrego uśmiech proszę

A ja bez urazy nie ogarniam Twojego punktu widzenia, rosalinda. Przecież tak to mozna w do śmierci - "jestem samotna i źle mi z tym, ale chociaż mam pracę i dom. Jestem samotna i nie mam pracy, ale chociaż mam dom. Jestem samotna, nie mam pracy, nie mam domu, ale chociaż jestem zdrowa" Poza tym co to za argument, że inni nie mają pracy... To tak jakby mi było źle, bo mnie ze studiów wykopali, a Ty byś mi powiedziała "gdzie indziej nawet pisac nie potrafią". No to przykro mi, że im jest gorzej, ale mnie nijak przez to nie jest lepiej.

Daria, ok - skoro czujesz się nieatrakcyjna, dlaczego nie zrobisz czegoś, żeby poprawić swoją atrakcyjność? Podobnie z byciem nudną - skoro sama siebie uważasz za nieciekawą, dlaczego nie postarasz się rozwinąć, znaleźć jakiegoś hobby, zajęć? W ten sposób za jednym zamachem podniosłabyś swoje poczucie własnej wartości, poprawiła swoje notowania w oczach facetów i ludzi w ogóle i zawarła nowe znajomości.

rosalinda08, dzięki za wsparcie. Cieszę się, że Ty potrafisz dostrzegać tyle plusów.
A co do mojego rozwijania się idt. to teraz po prostu tkwię w jakimś dole, nie mam pomysłu na siebie, na swoje hobby, tym bardziej na rozwijanie zainteresowań bo wydaje mi się, że ja ich po prostu nie mam. Ale mam nadzieje, że któregoś dnia obudzę się z zapałem do zmian, naładuję się pozytywną energią i będzie lepiej.

daria ja też mam taką nadzieję Nic nie może wiecznie trwać. I na pewno pojawi się słońce w Twoim życiu. Nie jest jeszcze za pózno na odkrycie zainteresowań, na to żeby zajrzeć w głąb siebie, jesteś młoda Jedni odkrywają to wcześniej, a inni pózniej. Tak więc życzę powodzenia :* A doły łapie każdy, kwestia czasu żeby wspiąć się na wyżyny

To gwarantuje, że będziesz wyspana. Przewracanie życia do góry nogami pod wpływem snu nie jest dobrym pomysłem. Z praktyki wiem, że metoda małych kroków jest bardziej skuteczna. Wprowadzanie niewielkich, pojedynczych zmian w życiu sprawi, że unikniesz zniechęcenia, będziesz panować nad sytuacją. Dużo jednak zależy od charakteru, cierpliwości, priorytetów i zasad jakimi się kierujesz.

Nie wierzę, że niczym się nie interesujesz. Jeśli miałaś jakieś hobby w przeszłości ale z jakiegoś powodu je rzuciłaś to teraz jest dobry czas aby zacząć od nowa. Może poznasz nowych ludzi lub zmienisz środowisko? Jeśli jesteś uzależniona od ludzi i przebywanie z samym sobą jest dla ciebie mordęgą to  chyba najlepiej poznać kogoś nowego?
Niezwykle ważne jest wykonać jakikolwiek krok. Wyobraźnia może podpowiadać, że "to i tak się nie uda", że wykonasz krok w przepaść. Najgorsze scenariusze nigdy się nie spełniają a krok okazuje się krokiem "z górki".

Daria nie jest tak źle jak myślisz Pracujesz, spotykasz się z koleżankami. Nie siedzisz cały dzień w domu. Ja jestem w trochę podobnej sytuacji. Moje dwie bliskie przyjaciółki wyszły już za mąż. Układają sobie życie, mają stałą pracę. Ja nie mam ani męża, ani stałej pracy. W sumie chociaż studia skończyłam Rozumiem jak się czujesz gdy spotykasz się z nimi. Jest takie wrażenie, jakby nagle dzieliła Was przepaść. Wcześniej było dużo tematów, można było rozmawiać godzinami. Teraz one mają już inne sprawy W moim przypadku efekt jest taki, że z jedną w ogóle już nie mam kontaktu od pół roku, a druga raz w miesiącu czasami częściej wyciąga mnie na spotkanie. W sumie czasami dziwię się dlaczego nadal chce się ze mną widzieć. Ja z kolei wcześniej bardzo lubiłam te nasze spotkania a teraz już nie wytrzymuję gdy opowiada mi o swoich małżeńskich problemach, co chcą sobie kupić do mieszkania, co ugotuje gdy teście wpadną w niedzielę na obiad albo gdzie planują wakacje. Ja niby zawsze się z kimś spotykam, nie ma dłuższych przerw. Jednak po czasie okazuje się, że to jednak nie jest to.

Widzę, że wyżej proponują Ci metodę małych kroczków. Ja z kolei lubię duże przewroty w moim życiu Już jeden taki zrobiłam kilka lat temu. Zostawiłam studia, chłopaka i pojechałam do Anglii na kilka miesięcy. Wróciłam i wszytsko zaczęłam od nowa, to bardzo mi pomogło. Teraz przymierzam się do kolejnego pzrewrotu Mi to pomaga, ale nie wiem jak by było w Twoim przypadku.