Ślub, błogosławienstwo i dylemat. Proszę o radę

Np. my . Po prostu moi rodzice są nie za bardzo wierzący, a właściwie tata jest ateistą, więc błogosławieństwo (które jest religijnym rytuałem) byłoby po prostu sztuczne. Ja sama głupio bym się czuła, jakbym uczestniczyła w tym zwyczaju. Dla mnie jest on trochę archaiczny, bo obecnie młodzi sami sobie wybierają partnera i nie oglądają się zwykle na zgodę rodziców. Oczywiście, jeśli moja córka lub syn poprosi mnie o błogosławieństwo, to zrobię to dla nich, chociaż pewnie będę się czuła dziwnie. To klękanie przed rodzicami, ręce nad głową, nie lubię tego zwyczaju, jest zbyt "teatralny", taki sztuczny. Wolałabym po prostu powiedzieć córce (i zięciowi), że cieszy mnie ich decyzja i życzę im szczęścia w małżeństwie, niż odgrywać jakąś "szopkę". Podobnie odprowadzanie panny młodej przez ojca, jest już w tej chwili pustym zwyczajem. Symbolika tego zwyczaju mówi o tym, że ojciec oddaje swoją córkę innemu mężczyźnie, przekazuje mu ją pod opiekę. Jak to się ma do tego, że teraz młode niezależne kobiety same sobie wybierają mężów i bynajmniej nie są pod ich "opieką",  tylko wspólnie jako równoprawni partnerzy budują rodzinę? No chyba, że ktoś kultywuje bardzo tradycyjny model rodziny, gdzie to mężczyzna jest "głową" opiekującą się rodziną, a żona siedzi w domu i zajmuje się podtrzymywaniem domowego ogniska.

Tradycje ślubne są w dzisiejszych czasach propozycjami standardowych okołoślubnych i ślubnych zachowań. Powinny być przez przyszłych Młodych traktowane jako coś, co może wystąpić w ich scenariuszu ślubnym, ale nie musi. WSZYSTKO powinno być wolą i życzeniem Państwa Młodych.

Nie można ślepo się do nich stosować, gdy warunki na to nie pozwalają lub ktoś nie ma na to chęci.

Jeśli obydwoje zgadzacie się na błogosławieństwo, to może ono odbyć się tak na prawdę w dowolnym miejscu.
Pary, które biorą ślub poza miejscem zamieszkania, organizują je, tak jak wspomniała lena np. w apartamencie hotelu, gdzie przebywają przed i po ślubie.
Jeśli będziecie mieszkać w domu narzeczonego, to miejsce to jest naturalnie do tego najlepsze.

Jeśli wybierzesz taką opcję, sprawdź to w wybrane parafii, bo nie każdy ksiądz zgadza się na takie rozwiązanie.

U nas zamiast religijnego błogosławieństwa, była forma zbiorowego ściskania się i życzeń od rodziców i teściów. Taka spontaniczna i naturalna forma rodzinnego przytulańca ; )
Też było uroczyście, a przy tym bardzo radośnie i sympatycznie.

A ja tam bardzo chciałam, żeby mój tata prowadził mnie do ślubu. Nie miało być to jednak wyrazem tradycyjnego podporządkowania kobiety mężczyźnie. Ja po prostu chciałam zrobić mojemu tacie frajdę. Fajnie było iść obok niego i patrzyć jak dumnie prowadzi córkę do ślubu. Symbolika była taka jedynie: że o to z bliskim memu sercu ojcem, podążam w ramiona drugiego kochanego faceta

Niestety kościółek nie był bardzo duży, więc nie dało się kroczyć w kilkuosobowym rzędzie
Moja kochana mama dumnie kroczyła za nami w drugim rzędzie z moją świadkową. Można powiedzieć, że również odprowadziła córkę do ślubu.

Mam witała mnie i męża chlebem i solą przed weselem, więc można powiedzieć, że również została wyróżniona