Brak osoby towarzyszącej - co zrobić?

A może tam na weselu będzie jakaś dziewczyna bez osoby towarzyszącej?

Masz jeszcze dużo czasu, przez pół roku na pewno znajdzie się jakaś chętna towarzyszka. Nie ma co martwić sie na zapas.

Może i będzie ale znając życie i znając siebie śmiem w to powątpiewać. A nawet jeśli tak by się "pofarciło" to chciałbym by to była wersja ostateczna. Właściwie zawsze na takich grupowych imprezach jak się przychodzi samemu to się wzbudza zainteresowanie a ja tego wybitnie nie lubię. Wiesz ... niby dużo ale w sumie mało jakby tak na to spojrzeć dokładnie. Znajdzie się? Sama to się nie znajdzie, liczę a właściwie marzę że nie będę musiał iść sam ale wolę choćby w jakiś sposób "szukać" a nie liczyć że sama mi wpadnie w ręce dlatego pytam coby tu pokombinować zawczasu.

O wynajmowaniu pisałem wyżej i wspomniałem że to odpada definitywnie. Popytać kuzynostwo [ jestem jedynakiem ]? Niby dobry pomysł ale ... jakoś nie wiem ... wstydzę się.

Nie pisz posta pod postem, użyj opcji edytuj.
moderatorka-apoteoza

Plinka Ciemnooki z góry wykreślił wszystkie opcje więc nie wiem jak mu pomóc, skoro zawsze jest jakieś "ale"

Ciemnooki, ale Tobie w ogóle zależy, żeby tego dnia mieć osobę towarzyszącą czy nie?
Bo jeśli Ci nie zależy, to nie szukaj nikogo na siłę, bo raz, że możesz zepsuć sobie imprezę, to jeszcze i komuś.

A jak Ci zależy, to zaproś kogoś ot tak. Postaraj się i spędź miły wieczór. To tylko wesele, a nie Twoja impreza zaręczynowa.

No właśnie ja odnoszę wrażenie, że Ty chciałabyś pójść z osobą towarzyszącą, ale najlepiej po linii najmniejszego oporu, czyli najlepiej, jakby spadła Ci z nieba, bo nie musiałbyś nikogo prosić i nie musiałbyś się starać.

Każdy proponowany wariant kwitujesz tekstem, że "nie, bo.." Na wszystko masz gotową wymówkę.
To jak mamy Ci pomóc, jak Ty nie chcesz się postarać.

A może zamiast szukać wymówek, to postaraj się?
Może załóż konto na jakimś odpowiednim portalu, albo przejrzyj kandydatki, które oferują swoje towarzystwo?
Moze wspomnij w pracy, że chciałbyś pójść na wesele, ale potrzebujesz chętnej dziewczyny, która niezobowiązująco zgodziłaby się Tobie towarzyszyć?
A może wejdź na czat i nawiąż jaką znajomość?
Przecież szukasz tylko osoby towarzyszącej, a nie dziewczyny.

Masz kilka wyjść albo do tego czasu znajdziesz osobę towarzyszącą albo pójdziesz sam i będziesz udawał, że dobrze się bawisz i że Cię nie denerwują pytania życzliwych ciotek typu "czemu jesteś sam?", "a czemu nie masz dziewczyny?", "a kiedy Twój ślub?", albo znajdziesz dobrą wymówkę i nie pójdziesz na ślub. Osobiście przetestowałam wszystkie możliwe opcje. Byłam kilka razy sama na weselu, nie było aż tak źle ale jakiś rewelacji też nie było, a to tańczyłam z kuzynostwem, a to zajmowałam się małym chrześniakiem ale uczucie pustki zawsze się gdzieś tam zawsze pojawiało. Generalnie migam się od wesel jak tylko się da ale czasami się nie da bo albo za bliska rodzina albo za dobrzy znajomi. A kiedy uda mi się już wykręcić od wesele to potem tylko słyszę "ale była fajna impreza, szkoda, że Cię nie było" Ta jasne, rzeczywiście dużo straciłam, przy wolnych kawałkach pewnie bym siedziała za stołem i udawała jak świetnie się bawię.

Zdecydowanie wole udawać, że dobrze się bawię, choć też tego nie lubię, niż być w centrum uwagi wszystkich gości i słyszeć tylko co się stało? dobrze się czujesz? wszystko ok? źle się bawisz? Takim zachowaniem zdecydowanie zwrócisz na siebie uwagę. Byłam kilka razy sama i nikt się dziwnie na mnie nie patrzył.

Nie przejmuj się tym tak
Myślę, że pójście na wesele bez osoby towarzyszącej nie jest takie złe. Moja koleżanka przyszła kiedyż z partnerem z "łapanki" Niezłego wstydu jej narobił.
Widzę, że masz podobną rodzinę do mojej. Mnie od jakiegoś roku regularnie się pytają kiedy będą mogli się zabawić na moim weselu. Nawet dzisiaj przy okazji spotkań na cmentarzu kilku wujków się pytało o to. Mam już tego dosyć ;/
Byłam raz na weselu z moim ówczesnym chłopakiem. Ciotkom, wujkom się spodobał, zachwalali go. Co z tego, że mnie zostawił kilka miesięcy później.
Sprawy damsko-męskie różnie się układają. Niestety jakieś głupie komentarze ze strony rodziny pewnie by się pojawiły. Ale nie bierz tego tak do serca.

Ciemnoooki chętnie z Tobą pójdę hehe:) weesele wg mnie najlepsza impreza:)

To nie desperacja, ja po prostu chcę tam iść z kimś by było mi łatwiej się tam zaaklimatyzować, bym miał jakieś zajęcie [ rozmowa, taniec i tak dalej ] i nie musiał bawić się w udawanie że wszystko jest ok mimo że zdecydowanie nie jest. To też nie chodzi o bycie z kimś na siłę - zdecydowanie nie. Pisałem poza tym że obie kuzynki są zajęte i mają z kim iść. I nie chodzi o to że wstydzę się pogadać z nią tylko że jakoś nie przeszłoby mi przez gardło pytanie o to czy kogoś mają z kim mógłbym pójść. To jest pewna, dość zasadnicza różnica.

Proszę, daruj sobie takie żarty. wink A o moim problemie pisałem dość dawno temu w odpowiednim temacie, coś ze sobą robię ale na tak duże zmiany potrzeba czasu a dopiero w sumie od niedawna można powiedzieć że coś robię. I wiem co chcesz osiągnąć ale straszenie to nie jest dobry środek by mi pomóc.

Ale ja nie mam do Ciebie żadnych wyrzutów o to że nie znasz mojej historii, to miało być w założeniach zwykłe stwierdzenie faktu że mam taki a taki problem i to że neguję to czy owo to nie jest tylko i wyłącznie kwestia mojego focha czy czegoś w tym guście. Założyłem temat bo szukałem pomocy, tematy weselne są mi obce jak już pisałem więc po cichu liczyłem że znajdą się tu także wypowiedzi osób które miały podobny problem jak ja [ co się sprawdziło ] i może czymś się natchnę że tak powiem. I kontaktów nie tyle nie chcę nawiązać co mam z tym problem pewien - to różnica więc proszę zauważ to. Co do specjalisty ... ja po prostu uważam że żeby to czy owo zmienić muszę zrobić to generalnie sam i mam nadzieję że to mi się uda w najbliższym czasie zmienić. Wiem ... wiem że efektów wymiernych brak ale circa 20 lat nade mną wisi, tego się nie zmieni w 2 dni ani w 2 tygodnie.

Owszem ale ... ja tak zwane internetowe znajomości miałem / mam z tą czy ową ilością osób i jestem że tak powiem z tym obeznany. Co więcej, zdecydowana większość takich osób to kobiety - w różnym wieku. Więc to mam w jakiś sposób opanowane. Gorzej jest mi rozpocząć konwersację z kimś obcym całkowicie lub kimś z kim nigdy nie rozmawiałem a np: znam tylko z widzenia. Tu muszę nadrobić pewne kwestie. Bo ile po "zapoznaniu" już jakoś leci tak początki są cholernie trudne.

To musisz dużo pracować nad sobą i nie dlatego, że na wesele nie masz z kim pójść, ale dla samego siebie. Weselem się nie przejmuj, jakoś to będzie.

Czy ty myślisz, że z gości nikt nie będzie miał nic do roboty, tylko wszyscy będą patrzyli, że jesteś bez osoby towarzyszącej? Chyba masz jakieś kompleksy. Idziesz na wesele do kuzyna, będziesz znał parę osób, nie idziesz do obcych. Z resztą chlapniesz sobie ze kilka toastów i będziesz miał na celu tylko zabawę. Ale coś mi się wydaje, że lubisz użalać się nad sobą i oczekujesz rady, której nikt nie może ci dać. Albo idź sam jak nie masz z kim, albo siedź w domu. Proste.

Gothab złożyła Ci prostą ofertę - chętnie pójdzie z Tobą. Wystaczy do niej napisać maila i spradzić, czy nie będzie musiała na to wesele jechać z drugiego końca Polski. Potem można pogadać czasem na gg, żebyście nie poszli tam jak dwa zupełnie obce osobniki (chociaż to też ma swój urok ). A potem pozostaje tylko cieszyć się, że problem się rozwiązał, osoba towarzysząca spadła z nieba i...dobrze się bawić i nie wymyślać przeszkód uniemożliwiających dobrą zabawę.

Wesele kuzyna to nie Twój ślub, naprawdę możesz do tego podejść na luzie...

Czytaj proszę wszystkie me posty, tam napisałem dokładnie co i jak. Marudzę jak mam na co, jestem realistą - każdemu jest łatwo mówić by być optymistą jak mu się w życiu układa choćby w małym stopniu ... Drobiazg? To nie jest taki drobiazg, duży problem też nie ale jakiś na pewno i nie wiem skąd te Twoje teorie że to katastrofa życiowa - chciałem w ten sposób jakoś się rozruszać, zacząć życie towarzyskie, przemóc się - rzeczywiście pesymista ze mnie bo szukam sobie okazji by się wyrwać z tego stanu w jakim jestem obecnie ...

Na specjalistów, na agencje znajdujące osoby mnie nie stać, nie mam kogo zaprosić poza znajomymi kuzynostwa. Ja nie emanuję pozytywami? A przepraszam, kto był przy Tobie i Cię wspierał jak potrzebowałaś wsparcia, jak było Ci źle? Komu niby tyle zawdzięczałaś? Pesymiście? Wątpię ...

Każdemu - Tobie także jest łatwo mówić że życie jest proste, piękne, że łatwo jest sobie znaleźć kogoś na wesele, kochać kogoś tyle tylko że jak to Ty byłaś w dołku i jak byłaś sama to niewiele mówiłaś inaczej niż ja ...

edit: sprawa ma się na chwilę obecną tak że zmieniłem zdanie - na weselę pójdę, nawet sam chyba że uda mi się kogoś zaprosić.

Ja byłam tylko raz jeden sama (bez osoby towarzyszącej) na weselu i było to najgorsze wesele na jakim byłam! Czężko jest, bo zazwyczaj każdy ma parę i bawi się z tą osobą lub następuje wymiana partnerów. Wtedy jak byłam sama to wróciłam po 24. Dlatego moim skromnym zdaniem warto zrobić wszystko by nie iść samemu.

Bardzo mądre, nie ma co - zresztą rozmawialiśmy na ten temat i myślałem że sobie coś wyjaśniliśmy. Ale nvm, pójdę i tak żeby się zabawić.

Melduję iż wróciłem z imprezy weselnej i ... było więcej niż dobrze. Co prawda potrzebowałem nieco czasu by się 'wkręcić' w atmosferę, klimat i ogólny styl wesela ale potem to już poszło bardziej niż gładko zwłaszcza że nie jestem ( nie byłem? ) typem imprezowicza, choćby okazjonalnego. Nie dość że siedziałem blisko pary młodej, to w dość ciekawym otoczeniu a na przeciw mnie siedziała chyba najurodziwsza i najładniejsza panna na weselu. Co więcej, panna wykazywała pewne zainteresowanie moją osobą by w końcu wyciągać mnie na parkiet co w konsekwencji zaowocowało tym że ja też parę razy ją zaprosiłem i potańczyłem mimo moich chyba niezbyt wielkich zdolności choć trzeba przyznać że moim zdaniem tańczyłem nie katastrofalnie więc ... Potańczyłem z młodą, z rodzinką, w kółeczku i takie tam i jakoś zleciało, generalnie nie było źle a wręcz przeciwnie.

Ciemnooki, czyli byłeś sam na weselu tak? Też miałem niedawno wesele w rodzinie, ale nie poszedłem, bo nie udało mi się znaleźć żadnej chętnej kobitki. A sam to ja w życiu nie pójdę .

Mam podobny problem;/
Przyjaciółka wychodzi za mąż, ja jestem świadkową a na wesele przychodzi mój niedoszły mąż ze swoją obecną ;(
Masakra...nie dość problemów z ubiorem i organizacją to jeszcze brak partnera...

eh też mam i miałam problem z osobą towarzyszącą. Nie mam chłopaka a kuzyni/znajomi kuzynów też "odpadają". I mając ten kłopot zapytałam kolegi ze sq czy by ze mną nie poszedł (zaznaczając, że to niezobowiązujące, że poprostu nie mam z kim). Zgodził się no i poszliśmy. bawiłam się świetnie i wgl (bo w końcu na weselu tańczyłam z rówieśnikiem a nie z facetami po 40 czy z tatą). Tylko powstał kolejny problem, bo jemu chyba odbiło i miałam wrażenie, że się zabujał (miał takie rozmarzone oczy, prawił komplementy i wgl). Myślałam, że opcja kolegi, który widział mnie "wystrojoną" na studniówce jest bezpieczna (nie chciałam mieć wtedy chłopaka) ale chyba się przejechałam. Później on zaprosił mnie na "swoje" wesele, odmówiłam wykręcając się. nie rozmawiamy od tego czasu. Okropnie się z tym czuję, jakbym go "wykorzystała". I teraz znów zbliża mi się wesele, wciąż jestem sama i nie wiem już co zrobić. Niby to nie problem iść samej zwłaszcza jak nie jestem "stara" (22lata), ale fajnie by było się pobawić na weselu a nie "siedzieć za stołem". No bo ja przecież nie poproszę faceta do tańca a poza tym ludzie w moim wieku przeważnie mają osobę towarzyszącą. eh nie lubie takich akcji Do tego jestem strasznie nieśmiała. Wynajem takiej osoby nie wchdzi w grę, nie jestem znowu zdesperowana, przeżyję sama na weselu a poza tym nie czułabym się komfortowo, wolę kogoś kogo znam choć troszkę. Eh coraz bardziej zaczyna mi doskwierać brak faceta

jeśli to do mnie (jak przypuszczam) to nie, ponieważ dostałam zaproszenie gdzie było napisane ze mnie z osobą towarzyszącą się zaprasza.

jeśli miałabym partnera to może dostał by osobne zaproszenie. Wcześniej dostawałam takie, że rodziców z dziećmi (czyli mną i rodzeństwem), więc rzecz jasna chodziłam sama. ale teraz dostaję osobne z osobą towarzyszącą. Może to kwestia regionu choć dla mnie to logiczne, no bo jak napisaliby w zaproszeniu dla mojej os. tow. skoro jej nie znają (ja też nie) "zapraszamy osobę tow. IKSIŃSKIEJ"? haha
sorry odbija mi dzisiaj

Fakt może kwestia regiony. Ale dla przykładu. Ja na moje zapraszał bym tylko rodzinę. Jeśli np. moja kuzynka miała chłopaka to nie został by zaproszony. Nie ma zwyczaju u nas zapraszać obce osoby. No chyba że byli by już narzeczeństwem to tak zaproszony by został.

Ja jedynie w drodze wyjątku na swoje zaproszę najlepszego kolegę z żoną ale trochę obawiam się że odmówi z powodu że będą jako jedyni nie z rodziny.

U nas się nie wypisuje z osobą towarzyszącą tylko jest tak że 1 osoba 1 zaproszenie i to nie ważne czy małżeństwo czy nie.

Czyli jak będę zapraszał kolegę z żoną o których wspominałem to dam im 2 zaproszenia.

Naprawdę pierwszy raz się z tym spotykam, jest to dla mnie trochę dziwne, ale nie wypowiadam się, może u Was jest inaczej. Byłam zapraszana w różne regiony Śląsk, Mazowsze, Wielkopolska i u siebie czyli na Dolnym Śląsku i zawsze to miało jedną formę - standardową, taką, o której pisałam.

Może Krzysztof ma po prostu inne "trendy"

A zdając sobie sprawę z tego, że dorosła kuzynka ma chłopaka, nie wydaje Ci się trochę niegrzeczne zaprosić ją bez niego, tylko dlatego, że go nie znasz?

To ja już nie mam nic do powiedzenia w tym temacie

Powiem Ci, że nieraz podczas wesela zdarza się tak, że młodzi nie znają połowy swoich gości (głównie dalszej rodziny partnera) i do tej pory wydawało mi się oczywiste, nie spotkałam się z tym, żeby komuś to przeszkadzało. Dziwne też, aby znało się każdą osobę towarzyszącą osób zaproszonych, na wesela chodzi się z różnymi ludźmi i nie zawsze to jest stały partner, którego wszyscy mieli okazję poznać wcześniej.

A tak z ciekawości, z jakiego regionu Ty jesteś?

rozumiem. masz swoje poglądy a ja swoje. Nie zamierzam się spierać czyje są słuszne, jak prawidłowo się zaprasza, bo uważam, że "prawidłowo" oznacza "zgodnie ze sobą a nie tym co inni nam każą". i więcej się na ten temat nie wypowiadam.

co do wg mnie dość poważnego faux pass to historia była taka:
Państwo "X" kumplowało się z Państwem "Y". Obie rodziny miały dzieci. Pewnego dnia "X" kupili elegancki samochód. "Y"- kom spodobał się i korzystając z okazji (dziecko "Y"-ków brało ślub za jakies pół roku) zapytali czy "X" nie zawiózł by Młodych "Y" na ślub. (wiecie o co mi chodzi, całe to pod kościół, na zabawę, do zdjęć itp itd.). "X" się zgodzili (oczywistą rzeczą było, że zrobią to nieodpłatnie, bo już tak robili poproszeni o taką "usługę" przez innych znajomych i Państwo Y doskonale o tym wiedzieli). Po jakims czasie "X" dostają zaproszenie od "Y", na którym jest napisane, że zapraszają Pana X i Panią X [co oznacza, że nie zapraszają dzieci (w wieku ok 21 lat)]. Dodatkowo wielokrotnie w rozmowach między wierszami Panstwo Y upewniają się czy Państwo X aby na pewno dobrze zrozumieli treść zaproszenia (jakby X byli jakimis debliami conajmniej, a są to tzw. ludzie "na poziomie"). Później były jeszcze bardziej wprost teksty że np. czy będzie miał kto zawieźć Panią X na to wesele (Dzieci X maja prawo jazdy i drugi samochód) i że jakby co to może zabrać się z Panstwem Y. Oczywiście Państwo X poszło bez dzieci na to wesele. Pan X woził Młodych Y. Nie będę podawać więcej faux pass jakie Panstwo Y zrobili na tym weselu bo to dla mnie żenujące...

no małe wesele ja byłam tylko na jednym takim małym, gdzie była tylko najbliższa rodzina