Byłam z moim byłym chłopakiem rok czasu. Z obiektywnej strony nasz związkiem był związkiem toksycznym. Emocjonalne szantaże, chora zazdrość "jesteś tylko moja", "dlaczego nie odebrałaś telefonu gdy dzwoniłem", ciągłe kłótnie, awantury. Widziałam w nim agresje, widziałam w nim tą zła stronę której sie bałam. Mój chłopak mieszkał w Warszawie przez kilka lat, tam brał narkotyki, kradł, złe towarzystwo, pobicia. Wrócił do miejscowości w której ja mieszkam. "Wróciłem dla Ciebie"-tak mówił.
Moja miłość sie wypaliła, na początku było trudno, ale odeszłam. Wtedy zaczęło się całe piekło.. nie było dnia i pory żebym nie dostała smsa lub telefonu od niego. Płakał, żalił się, szantazował że się zabije (wtedy tez interweniowała jego mama, do której zadzwoniłam). Minął miesiąc od zerwania, a ciągle to trwało. Rozmowy nie pomogły, nic nie pomogło. Najgorsze były dni kiedy sie upijał i pisał, że pewnie go zostawiłam dla jakiegoś, że teraz pewnie "używam życia", wulgarnie mówiąc puszczam się. Pijany dzien okazał się krokiem do jescze wiekszego piekła.. Własnie dostałam telefon, że mój były facet próbował popełnić samobójstwo, przyjmując nadmierna dawke leków. Teraz jest w szpitalu. Zadzwoniła do Mnie jego mama ... Najgorszym faktem jest to że nie odpoiwadałam wczoraj na jego wiadomosci, bo stwierdziłam ze z pijanym człowiekiem nie ma co dyskutować, moze wyjsc jeszcze gorzej. I wyszło. Jestem załamana, obiwniam siebie. Szuje wyrzuty sumienia ze moglam wczoraj odpisac, zainterweniować. Że nie musiało tak się stac. Po rozstaniu mój były poszedł do psychiatry, zaczął brac leki, chciał się zmienic, ale było jeszcze gorzej. leki zrobiły mu jeszcze gorsza psychikę.
Pomocy...
