Problem z gadatliwa kolezanka

Powiem Ci co ja robię: proszę osoby by pisały do mnie smsy, zamiast dzwonić. Wtedy odpisuję wtedy kiedy mam czas, ochotę no i treściwie.

Proszę Gdy powiesz koleżance, by zamiast tyle dzwonić, pisała, uzasadnij krótko, że nie zawsze masz czas na długie rozmowy, a smsie i ona się streści (wątpię, by wtedy pisała do Ciebie w sprawie wyglądu zastawy kuchennej) no i napisanie go zajmuje mniej czasu niż rozmowa tel.

Brrrr... aż się spiełam w środku na myśl o tym, co przeżywasz Mam alergię na takich ludzi jak Twoja koleżanka i staram się od nich trzymać jak najdalej - raz, że nie znoszę gadać o pierdołach i marnować na to pół dnia, dwa, że nie lubię rozmawiać przez telefon. Czasem nawet muszę przywoływać do porządku mojego własnego faceta, który potrafi do mnie zadzwonić wracając skądś i opowiadać o tym, co się działo na spotkaniu - muszę mu wtedy delikatnie przypomnieć, że może mi to opowiedzieć za godzinę w domu Rozumiem Twoją niechęć do codziennego wysłuchiwania koleżanki przez telefon i sądzę, że najlepiej będzie, jeśli powiesz jej wprost, że nie lubisz takich pogaduszek. Owszem, koleżanka pewnie się nadąsa (albo w najlepszym wypadku nie przejmie się tym i będzie dzwonić dalej), ale nie ma innej metody na ludzi kompletnie niewrażliwych na subtelne sugestie. Skoro koleżanka nie rozumie aluzji, to trzeba jej powiedzieć prosto z mostu, bo inaczej się nie uwolnisz. Innym rozwiązaniem (ale też polegającym na domyślaniu się, więc niekoniecznie skutecznym) jest konsekwentne nieodbieranie telefonów od niej wtedy, kiedy nie masz czasu lub ochoty rozmawiać. Niemniej samo ustawiczne dzwonienie telefonu także jest uciążliwe - próbowałam tego kiedyś z moją ciocią, która również lubiła wydzwaniać po kilkanaście razy np. o ósmej rano w sobotę, tylko po to, żeby zapytać się mnie gdzie jest moja mama... która także ma komórkę, ale nie odbierała (z tych samych powodów co Ty od koleżanki)

Dziewczyny, problem w tym, ze ona nie zapyta, czemu nie odbieram... Dzwonila kolejne 3 razy. Nie odebralam, wiec wyslala sms-a: "Spisz, czy wyszlas na spacer?" Ja zaczelam czasami ignorowac jej telefony juz jakis czas temu, teraz ignoruje je non stop, do tego nie oddzwaniam. Glupio mi, bo dziewczyna najwyrazniej nie podejrzewa mnie o swiadome dzialanie i nie zastanawia jej, ze nie oddzwaniam, ani nie odbieram polaczen wykonywanych kilka razy przy roznych porach dnia.

Probuje dac jej do zrozumienia w inny sposob, niz powiedzenie wszystkiego prosto w oczy (choc to sposob najskuteczniejszy), ale nie chce jej dodatkowo ranic, bo dziewczyna ma problemy z mezem, jego siostra i matka i podejrzewam, ze po prostu potrzebuje kogos bliskiego (i tak to juz sie ciagnie od miesiecy). Ale ja juz mam dosyc roli misia...

Sprobuje jakos naklonic ja, by pisala mi na FB, a pogaduchy zostawila na czas spotkan przy kawie. Zobaczymy jak to wyjdzie... Jak nie wyjdzie, to nie pozostanie mi nic innego jak bezposrednie rozmowienie sie z nia.

... zwłaszcza, że to wygląda tak: Ty dajesz, ona bierze. Można posłuchać o czyichś problemach, doradzić, pomóc- ale nie być czyjąś wyżymaczką negatywnych emocji.

Primo: źle, że kłamiesz. Co powiesz jutro i za miesiąc? Pomyśl o tym.
Nie bój się tej konfrontacji: przecież nawet nie musisz patrzeć jej w oczy!
Jeśli nie rozumie prostej prośby, to znaczy, że masz do czynienia z osobą mało inteligentną.

A jeszcze co do tej metody, czyli tłumaczenia, mówienia, że Cię zdenerwowała... to to już jest wchodzenie w emocje, w relacje... ja bym w to nie brnęła... bo w tym przypadku to chyba nic nie da.

Ja mam taką zasadę, że tłumaczyć, że coś mnie wkurza, boli, denerwuje, mogę tylko osobom bliskim, przyjaciołom, bo wiem, że one zrozumieją i że w ogóle warto im tłumaczyć, bo żyjemy w bliskich relacjach, gdzie szczerość jest niezbędna.

Natomiast w takiej relacji z mało kumatą koleżanką, z którą nie jesteś blisko zaprzyjaźniona i która się Ciebie uczepiła, żeby rozładowywać swoje złe emocje, to ja bym sobie dała spokój z tłumaczeniami. Po prostu urwałabym kontakt.

Ale to ja. Ty zrób jak uważasz i jak czujesz