Czy powinnam zrezygnować ze studiów?

A co to za studia? Teraz weszła w życie ta ustawa i wydaje mi się, że będziesz musiała płacić za następne studia...

A czy ta opłata za drugie studia dzienne nie dotyczy przypadkiem studiowania na dwóch kierunkach równolegle w systemie dziennym?

A jak wygląda praca po tych studiach? Dlaczego postanowiłaś na nie iść?

Jeśli chodzi o pracę, to mam wybór bo mogę tłumaczyć albo zawsze korki z języka dawać. Poszłam na te studia bo wszyscy byli przekonani, że to przyszłościowy kierunek. A w sumie to od początku robiłam dobrą minę do złej gry.

To wcale nie musi być "zła gra", przecież zdobywasz zawód i uczysz się czegoś pożytecznego.

Przypomina mi się Tadeusz Boy-Żeleński, który poszedł na studia medyczne i skończył je tylko dlatego, że zaczął, a potem robił fenomenalne akcje społeczne jako lekarz, choć znany jest jako tłumacz, krytyk literacki i satyryk. W życiu każda wiedza się przydaje, a praca i tak nie zawsze wynika z kierunku studiów.

Hmm... chyba obecnie mogłabyś pójść na drugi kierunek i mieć darmowy pierwszy rok (tak a propos ustawy)

Ale sama widzisz jak ktoś tu mądrze napisał, że przecież magisterkę możesz robić z czegoś innego zupełnie. Zastanawiałaś się, z czym mogłabyś połączyć te studia? Napisz może, jaki kierunek by cię interesował. Albo co po prostu chciałabyś robić.

Wiesz, w dzisiejszych czasach studia są gówno warte i mało komu udaje się robić to, co skończył. Romanistyka to wcale nie taki zły kierunek i na pewno masz po licencjacie z niego lepsze perspektywy niż po filozofii, kulturoznawstwie czy pedagogice (z całym szacunkiem dla osób to studiujących, ale jesteście chyba świadomi jak wygląda obecny rynek pracy)

Najważniejsze to bycie kreatywnym i posiadanie umiejętności dostosowywania się do panujących realiów. Ja jestem na trzecim roku prawa, ale widząc co się dzieje na rynku i ilu studentów kończy co roku mój kierunek na przeróżnych uczelniach (obecnie każda Wyższa Szkoła Lansu i Bansu ma w swojej ofercie prawo) zdaję sobie sprawę z faktu, że różnie moje losy mogą się potoczyć.

Napisz koniecznie, co ci się marzy robić i pogłówkujemy jak to połączyć

Dziękuję Wszystkim za odpowiedzi i wsparcie.

Najchętniej poszłabym na rosjoznawstwo, archiwistykę lub historię ze specjalizacją pedagogiczną (bardzo bym chciała przekonać dzieciaki, że postacie z nudnych podręczników to ludzie z krwi i kości)-czyli niezbyt "opłacalne" kierunki   i tam z przyjemnością zaangażowałabym się w koło naukowe itd. Tymczasem na obecnym kierunku zmuszam się do chodzenia na zajęcia, poza literaturą
i historią. w sumie mogę nauczyć się wszystkiego poza językiem wiodącym - a przecież język jest na tych studiach najważniejszy.... Gdy spotykam znajomych swoich lub rodziców i rozmowa schodzi na temat moich studiów, w pewnym stopniu jest mi wstyd gdy muszę coś o moich studiach opowiadać-czuję się wtedy strasznie sztucznie i brzydzi mnie to.Cały czas tłumię w sobie frustrację. Nie chciałabym przewegetować tego czasu na pierwszym lepszym kierunku.

Zastanawiałam się też nad zmianą kierunku dopiero na studiach II stopnia i studiach podyplomowych-mam jednak obawy, czy po takich studiach będę ceniona na równi z np osobą która studiowała ten sam kierunek przez 5 lat? albo czy znajdę zatrudnienie jako tłumacz z rosyjskiego, nie mając ukończonych odpowiednich studiów? Podobno aby zostać tłumaczem przysięgłym trzeba mieć ukończoną JAKĄKOLWIEK filologię i zdać egzamin z konkretnego języka, ale jak na to patrzą pracodawcy...

Daisy-na jakim kierunku studiujesz?

Podam ci dwa przykłady osób, ale akurat z jęz. francuskim.

Koleżanka ze studiów skończyła licencjat z filologi francuskiej. Pracuje w agencji pracy specjalizującej się w pośrednictwie międzynarodowym, była pół roku na delegacji we Francji. I bardzo się cieszy, że robi co lubi (jest ogromnie wygadana) a jednocześnie wykorzystuje język.

Dr. z mojego licencjatu zna perfect francuski, jest socjologiem i dzięki temu, może zgłębiać kulturę kraju, który go fascynuje.

Ja z kolei skończyłam socjologię, czyli w sumie kierunek do doopy, ale mimo niskiej przydatności na rynku pracy, zmienił może podejście do życia, nauczył dostrzegania tego, czego inni nie widzą. poszerzył moje horyzonty i bardzo mnie to cieszy. Także ogólnie nie żałuję.

To, że skończysz romanistykę i niczym nie przeszkadza, abyś dalej mogła układać swoje życie jak chcesz.