Infantylne zauroczenie u dorosłej kobiety.

Ale cóż w tym dziwnego? Podoba Ci się i tyle. A gdyby jutro zaproponował Ci spotkanie?

No właśnie; zaintrygował Cię, bo go nie znasz Tylko czemu to sobie wyrzucasz?

Za stara? Pozostawię to bez komentarza
Trudno wyjaśnić dlaczego właśnie ON; może to zapach, może gesty, może spojrzenie albo sposób poruszania się. Tu nie ma wyjaśnialnych reguł- sprawa jest całkowicie indywidualna.
Całkiem możliwe jest, że gdybyś go poznała osobiście, następnym postem było by "Co ja w nim widziałam??".
ps. A nie ma możliwości, byś poznała go osobiście, sam na sam?

Jedna z moich koleżanek była w całkiem podobnej sytuacji jak Ty. Efekt jest taki, że została żoną swego wykładowcy
A nie widnieje gdzieś w sieci? Może z racji specjalizacji bierze udział w jakimś forum, do którego mogłabyś dołączyć? Czego w ogóle uczy ten pan?

A nie wyguglowałaś go jeszcze?

czytając ten watek pomyślałam, ze masz duuuuzo więcej lat.

jesteś taka młoda, takie zauroczenia mogą zdarzyć się w każdym wieku (przynajmniej ja trochę w to wierzę)

OK. Chciałabym żeby te zauroczenie już przeszło...
Mnie także nie przechodziło to przez myśl! To stało się samo z siebie. Przyznam, że próbowałam się z początku temu opierać, jakoś szło, ale potem już całkiem puściły mi wodze fantazji.

Macie racje, jestem młodziutka to fakt, ale nie jestem już nastolatką ,a te zauroczenie jest naprawdę infantylne. "Zakochana" to chyba za dużo powiedziane, bo ja tego człowieka praktycznie nie znam.
Gdybym była jeszcze młodsza niż jestem to być może zadziałałabym pod wpływem nagłego impulsu i np. wysłała do Niego jakąś wiadomość e-mail. A potem najprawdopodobniej bardzo bym tego żałowała. Wiem, że zdarzają się takie rzeczy, że jakaś dziewczyna mogła być w podobnej sytuacji do mnie i teraz jest w związku ze swoim wykładowcą, ale to naprawdę bardzo rzadko się zdarza. I muszę chcieć tego dwie strony. To że ja się w nim zauroczyłam nie znaczy, że on we mnie też. Żeby można było coś takiego jakoś dalej pociągnąć musiałoby ewidentnie zaiskrzyć między mną a Nim. A tu iskrzy tylko z jednej strony.

Powiem Wam jeszcze, że na początku to uczucie było nawet fajne, szczególnie jak wiedziałam, że Go jeszcze zobaczę. A teraz to się zrobiło już męczące i nie mam pojęcia jak się od tego uwolnić

spokojnie minie Ci i zapomnisz. ale potrzeba na to trochę czasu, myślę że z kilka miesięcy.
mnie też się to przytrafiło, co prawda nie na aż taka skalę ale jednak fantazje były i brak skupienia na danych zajęciach.
w tamtym czasie nie byłam w lepszym nastroju jak nie wtedy kiedy szłam odpowiadać do jego pokoju
haha dziś się z tego śmieję ale miło wspominam. ja nie zrobiłam żadnego kroku ponieważ widziałam obrączkę na palcu.
czas robi swoje, zapomnisz

Przejdzie jak tylko poznasz jakiegoś innego faceta

Kilka miesięcy.... na pewno nie Góra kilka tygodni, ale to max.!
Mnie też się kiedyś podobał wykładowca, byłam w dodatku w związku, ale podczas nudnych wykładów, które wyjątkowo długo trwały nie traciłam czasu i fantazjowałam na jego temat

Kurde! Zdradziłaś emocjonalnie... a ja miałem o Tobie, Catwoman, takie dobre zdanie. ((((((( Hihihi... to taki żart, wybacz, ale nie mogłem się powstrzymać.

Do autorki wątku -- on pewnie jest żonaty. Odpuszczasz, albo idziesz dalej. Jak idziesz dalej, to nie wierzę, że gość nie ma maila na uczelni, gdzie wykłada.

Ja przezylam podobne zauroczenie. Niedawno znalazlam goscia na FB i do dzis nie moge zrozumiec, czemu on... Bo zupelnie nie moj typ. Ale to chyba jego madrosc tak mna zawladnela. Ja chcialam mu obiady gotowac i nie przeszkadzac w pracy tworczej. Wydaje mi sie, ze wykladowce, szczegolnie jak ma poczucie humoru, otacza taki nimb tajemniczosci i laski na to leca.
Po sesji zaprosilam go na kawe, a on milo odpisal, i po kawie zmysly prysly. Totalnie mi przeszlo. Moze warto to rozwazyc, o ile nie bedziesz miala z nim pozniej stycznosci -np, podczas obrony pracy magisterskiej.
Ja cala przygode wspominam bardzo milo, nie ma sie czego wstydzic.

Szczerze? To ja osobiście myślę, że przejdzie Ci za kilka dni najwyżej, ale kilka tygodni to jest max.

ban ja miałam wtedy 10 lat mniej niż teraz i nie poszłam w t5ango z wykładowcą, ale poszłam w tango z innym

Catwoman -- no dobra, chciałem Cię tylko podrażnić ; uszczypać twoją strukturę moralną

aga90 -- anonimowo możesz mu napisać że Ci się podoba, że jego wykłady są super, że to dla Ciebie przygoda, że gdyby było to możliwe, to poznałabyś go bliżej, ale to raczej niemożliwe, bo jesteś nieśmiała i boisz się w realu wychylić; a potem zobaczysz... nie musisz od razu iść na kawę gdzie nie będzie o czym mówić... możesz nawet z nim dwa zdania zamienić na korytarzu...; ale to będzie przygoda, a Ty być może powinnaś sobie szukać chłopaka do seksu i miłości?; napisanie takiego maila jest też dobre, bo jak gość ma smutne życie, to podniesiesz jego poziom szczęścia, czyli zrobisz dobrą rzecz, dobry uczynek

ban, po części masz rację, ale co jeśli On mnie namierzy? On interesuje się komputerami, no ogólnie jest ścisłowcem, może to dla niego nie problem namierzyć kogoś przez mail ;-) Obawiam się też, że tylko niepotrzebnie się zaplączę w coś głupiego przez jednego maila. Jeszcze co innego by było gdyby był młodszy.

Zdecydowanie najlepiej będzie jak pozostanie to tylko niespełnioną fantazją ;-) Życie, jakie jest wie każdy. Pewnie 99% facetów na Jego miejscu nie byłoby zainteresowanych spotkaniem ze swoją studentką, bo wiadomo rozsądek, a on się w życiu liczy. Tym bardziej u 40-letniego mężczyzny, który dużo już doświadczył i pewnie zaśmiał by się tylko pod nosem czytając maila od naiwnej młodziutkiej studentki.

Oj, ale nie zdarza się to aż tak często :-)
Lepiej mi jak sobie uświadamiam, że mail do Niego i rozwinięcie tej znajomości jest niedorzeczne (bo takie w sumie rzeczywiście jest).

Nie namierzy twojego maila, ale koniecznie załóż nowe konto (nie korzystaj z konta, które już masz w tej chwili).

Mail do niego może podbuduje jego ego, czyli zrobisz dobrą rzecz. Może sama też na tym skorzystasz -- nawet przez maila możecie porozmawiać, a jak powiesz, że jesteś nieśmiała i nie wystąpisz w realu, co zresztą jest zgodne z prawdą, to nie ukarze Cię -- w końcu on jest osobą publiczną na swoim stanowisku.

Z tym, że Ty jesteś młoda a on stary to nie przesadzaj... są młodzi ludzie głupi i mądrzy. Ze starymi tak samo -- są mądrzy i głupi. Nigdy nie wiadomo na kogo się trafi.

Ale jak wybierzesz "niespełnioną fantazję" to też dobre rozwiązanie... będziesz miała co wspominać za 10 lat (!!! hihihi).

No właśnie... idź i powiedz tak:   "Chodziłam na wykłady i spodobał mi się wykładowca. Ale jestem nieśmiała i chciałam napisać do niego maila. Nawet założyłam anonimowe konto. Ale on jest ścisłowcem i boję się, że mnie namierzy. Czy mógłby mi Pan te wątpliwości rozwiać?" hihihhiii

Ha ha pomysłowi jesteście ;-)
Nie sądzę, żeby Jego ego potrzebowało podbudowania, on jest raczej śmiały i bezpośredni, pewny siebie.
A tak na poważnie to pozostawię to wszystko w sferze fantazji, za wiele obaw mam żeby zrobić jakikolwiek krok :-) I tak szczerze, wolałabym to ja być zdobywana przez mężczyznę.

A moje zauroczenie trwa i trwa sobie w najlepsze... Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest to, że właśnie akurat w tym momencie poznałam faceta, który chciałby się do mnie zbliżyć, jest dużo atrakcyjniejszy od mojego 40-letniego obiektu westchnień i dużo młodszy, a mimo tego wcale mnie do Niego nie ciągnie. Podejrzewam, że jest tak dlatego, iż mężczyzna ten jest poza moim zasięgiem, intryguje mnie, bo prawie nic o Nim nie wiem.

Catowoman, ale przyznasz, że są też ludzie, którzy intrygują nas cały czas i ciągle dowiadujemy się o nic czegoś nowego :-)