Samotność w prawdziwym tego słowa znaczniu.

Wiesz rodzina wiele znaczy albo nic , a Ty dla nich , dla mnie rodzina to ludzie z którymi chcę być i którzy mnie kochają,

No cóż.. Gdyby udało się odnowić kontakty to bym tak zapewne zrobił. Ale się nie da. Znalezienie normalnych znajomości w internecie jest bardzo trudne.
A co do rodziny... Z rodziną to do zdjęcia... heh....

Najpierw piszesz, że może tutaj poznasz kogoś, a za chwilę, że to graniczy z cudem...zakładasz z góry, że NIE DA SIĘ...
A może zamień NIE DA SIĘ na DA SIĘ ?? Każda zmiana zaczyna się w głowie, od zmiany postrzegania pewnych spraw.
Dlaczego odnowienie starych relacji jest niemożliwe ? Czy tamci znajomi nie żyją ?? 
A co z ludźmi, których spotykasz na co dzień ? W pracy, na studiach ? Nie żyjesz na bezludnej wyspie, a pewne kontakty rodzą się naturalnie i bez większego wysiłku...NO, chyba, że jesteś aż tak bardzo aspołeczny, że być może robisz wszystko (nie wiem, tak sobie kombinuję ), by to Ci nie wyszło...?

Możemy być samotni mając dookoła znajomych. By nasza samotność zaczęła się zmieniać musimy wyjść do innych. W większości nasza samotność zaczyna się od bycia SAM i to często pielęgnujemy a potem stwierdzamy, że innych nie ma a to nas nie ma. Jeśli usiądę przy kompie i nie podniosę się i nie wyjdę nawet na spacer to będę sam. Powiem jedno bardzo trzeba uważać z znajomości sieciowe. Człowieka się poznaje, kiedy się na niego patrzy. Odwagi często tego nam brakuje.

Cześć:)
Chyba rozumiem o co Ci chodzi. Jestem w podobnej sytuacji.
Mam 23 lata. Całe życie byłam nieśmiała i nie lubiłam być w centrum uwagi. Nigdy nie miałam paczki znajomych z którymi mogłabym imprezować czy zwyczajnie się ponudzić.
Nie dbałam specjalnie o kontakty ze znajomymi. Było mi dobrze samej ze sobą. Jednak teraz tego żałuję. Zostałam właściwie sama - bez znajomych, już nie mówiąc o jakieś przyjaciółce...
Na tym forum też próbowałam znaleźć kogoś do pogadania ale nie wyszło. Są tutaj zamknięte kręgi "wzajemnej adoracji" - nowi nie są mile przez nich widziani...
Wracając do tematu myślę jednak, że nie mamy czym się przejmować. Ja patrze na to tak - lepiej nie mieć przyjaciół niż mieć samych fałszywych:)

Pozdrawiam

Trzeba mieć jeszcze coś do powiedzenia w takiej kafejce...

Faktycznie, napisanie o sobie kilku zdań, założenie wątku pt "jestem z w-wy, szukam nowych znajomości...etc. wymaga wielkich umiejętności nawiązywania relacji. masz z tym problem? poczytaj inne posty, wejdź na inne fora...
Szukasz takiej kafejki, która odpowiada Twoim zainteresowaniom, która jest Ci "po drodze", taka, w której możesz mieć coś do powiedzenia...a jeśli w żadnym temacie nie masz nic do powiedzenia, no to cóż, współczuję serdecznie
Ale trzeba CHCIEĆ ZMIANY, a nie tylko gadać "jestem taka samotna-nikt mnie nie lubi".

Twoja ironia jest mi bardzo bliska, odnajduję w niej samą siebie

Cześć PanKlakier
Myśle, że ostatnie wypowiedzi Kaja i miss... mogły zdolować
Nie jestem nieśmiała, mam męża, znajomych, chodzę na imprezy i też nie mam bratniej duszy. Rozumiem twoją wypowiedź, bo też nie przetrwały znajomości ze szkół. Wspominam siebie jako tą, która pocieszała i rozwiązywała problemy ale nikt nie wiedział co mi w duszy gra. Naprawde mąż jest moim przyjacielem ale nie sposób wszystkim obciążać jednej osoby. Ciągle staram się poznawać ludzi i pierwszy raz robie to w sieci. Nauczona doświadczeniem, że w realu ryzyko jest takie samo. Ktoś jest, dobrze się rozumiemy, mamy podobne poczucie chumoru i nagle nie ma. Wystarczy zmiana pracy, zaborcza druga połowa i już po dobrej znajomości.
Może faktycznie napisałeś co czujesz a może szukasz laski i chcesz ją poderwać na litość. Post tego nie wie.
Pozdrowię tu jeszcze cuberwoman - podobał mi się komentarz.
Przyjaciel, przyjaciółka na stałe to musi być coś fajnego.
Zainteresowania - pracuję w takim zawodzie, w którym w łodzi pracuje 10 osób. Wszyscy są świetni ale każdy z nas jest inny i inne światy po pracy. Jadnocześnie nie jestem po takich szkołach jak oni. Znam ludzi, którzy mówią, że mnie lubią i tęsknią za moim zakręceniem, ale co z tego jak nikt nie inicjuje "choć na ploty" "choć na piwo" "choć pogadać". A tekst "odwiedze cię" pozostaje niezrealizowany, bo nie ma czasu, bo święta dla rodziny, bo niewiedziałam czy nie przeszkadzam itp.
Nie chciałam pisać "dobrych rad" wolałam coś o sobie. Pozdrawiam

Franiu dziękuję za pozdrowienia oj Panowie, czyżby Łódź była kolebką samotności? lubicie koncerty np w stylu Jam Session ? w piątek o 21 w Stereo Krogs ( przy ulicy Zielonej W Łodzi) zapowiada się lekko rockowo bluesowe granie. Zapraszam Wyjdźcie do ludzi!!!! Wejście do pubu w pojedynkę nie jest klęską...wtopcie się w tłum, kto wie, może wpadniemy na siebie

to umówcie się na chłopskiego browara i razem idźcie do pubu? PanKlakier 25l się zdziwi gdy to przeczyta, wiecie może tak być ja Contra24l sie zdziwiłem i to podwójnie

No tak dwóch obcych umawia sie na piwo. Ale co zrobić żeby obcy nie byl obcy? Trzeba się poznać. Ale jak się poznać skoro to ktoś obcy? itd.
Lubię kluby, koncerty i mam 10 lat więcej niż wy. Dla wielu z was jestem jak dinozaur a tymczasem duch wiecznie młody. To też jest problem, bo nie lubię mamusiowych herbatek i rozmow o pieluchach i przedszkolu. I na jakim portalu ja mam szukać znajomych? Nie znajomych już mam. Raczej pokrewnych dusz.

Lubię rozmawiać, nie jestem nieśmiała. Zgadzam się z tobą. Pierwszy raz w życiu piszę na forum (od wczoraj). Mowa ciała i przekaz niewerbalny, mimika, ton głosu to zdaje się w 90% decyduje o tym jak kogoś odbieramy. I ja mam narazie dość realu. Jestem wysoka = na innych patrzę z góry, mocny głos = pretensjonalny ton, lubię trzymać proste plecy = zadzieram nos, lubię rozmawiać o czymś w sposób emocjonalny = kłuci się, itd. Tylko że to się nie równa. Zbyt mało ludzi słucha co mówimy, a za bardzo ocenia to co widzi.
Poza tym ostatnio miałam kumpla z którym śmiałam się do łez i płakałam, który nazwał się przyjacielam. A kiedy wkońcu w to uwierzyłam, zaufałam. Kiedy miałam doła zadzwoniłam żeby iść na piwo i pogadać. Nie miał czasu. Ok. zrozumiałam ale nie rozumiem dlaczego przestał się odzywać, bez wyjaśnienia. Oboje mamy drugie połówki, temperament i wrażliwość. Spora różnica wieku, młodszy ale też negował pisanie i literki, wolał real. I ... zostaję na razie tu. Laptop mnie nie przytuli ale i nie zostawi   Pozdrawiam

Cyberwoman wiem, że nikt nie obiecywała, że życie jest łatwe. Szkoda, że ten niedoszły przyjaciel spowodował u mnie takie spustoszenie, że jak wyczuwam sympatie od nowych ludzi  w moim otoczeniu, np: współpracowników,  to się chowam w kąt, uciekam. I nie pomagam sobie gorącą czekoladą, raczej sarkazmem i ironią na co dzień.
Pan Klakier został zagadany przez nas. Niby podał nr.GG ale nie odezwał się drugi raz, więc nie wiadomo czy chce z nami gadać ;P
Mój przyjaciel chyba się wystraszył, bo chciałam iść z nim na piwo, jak sie na męża wkurzyłam. I na tym fakcie pewnie zbudował barykadę. Efekt jest taki, że wypłakałam się mężowi. Tyle było zapewnień, proszenia o zaufanie, wiedział co mnie boli czego się boje i właśnie to się sprawdziło. Po prostu nie wiem dlaczego więcej się nie odezwał. Przecież najgorsza prawda jest lepsza od niewiedzy. Napisalam kilka smsów, nie siedziałam z rękoma w kieszeni i nic. Nara....

A Gargamel to Twój pies? I czy macie zezwolenie na polowanie?

Zapomniałem się odnieść do tych słów...
Podrywanie na litość ?  To byłoby dosyć niepoważne.. Napisałem co czuję.
A co do portali randkowych ja byłem na kilku kiedyś..., tam nie można znaleźć kogoś chociażby do rozmowy,
odsetek ludzi rejestrujących się tam aby kogoś poznać mierzony jest chyba w promilach...
A tutaj na forum z kolei niektórzy szukają dziury w całym.

Pozdrawiam.
PS. Gargamel to nie pies... Proponuję wpisać w google Gargamel

Klakierek, to fajny kociak..)Kazdy szuka czegoś dla siebie, portale randkowe tez są potrzebne, problemem są ludzie, bo nie rozumią po co taki portal powstaje, cóż!