Kłótnia z matką i o jedno zdanie za dużo

Wart Pac pałaca, a pałac Paca.
Inne powiedzenie na określenie takiej sytuacji, to "odpłacić pięknym za nadobne".
Komentarze Twej mamy dotyczące Twej tuszy były, delikatnie mówiąc, grubiańskie; poziom Twojej odpowiedzi dorównał jej słowom.

Wiesz, wiem o co chodzi, ja całe życie nosiłam rozmiar 42-44 przy wzroście 165cm i mama nigdy nie dawała mi spokoju jeśli chodzi o wagę... Czasem mówiła mi tak przykre rzeczy, że płakałam godzinami w swoim pokoju i odechciewało mi się żyć. Zakupy z nią to była męka, po powrocie słyszałam tylko, że dla takiego tłuściocha nic się nie kupi, we wszystkim wyglądam jak potwór i żebym coś w końcu ze sobą zrobiła i za siebie się wzięła. A potem stawiała na stole kupione w drodze powrotnej wafelki z kremem Obecnie nie mam tego problemu, głównie dlatego że po prostu schudłam (góra 36, dół 38), ale też jestem już dorosła i wiele mi nagadać nie może.

Jednak nie rozumiem zupełnie zachowania Twojej mamy - mówi Ci takie niemiłe rzeczy, wie że tego nie lubisz, a gdy rozzłoszczona odpowiadasz jej, wtedy się obraża i, za przeproszeniem, to z siebie robi ofiarę. Hej no, coś tu jest nie tak. Rozmawiałaś z mamą na ten temat? Musisz jej wytłumaczyć, że jesteś dorosła i nie życzysz sobie takich komentarzy, nawet w żartach. I że niech się naprawdę nie dziwi, jeśli odpowiesz jej jeszcze kiedyś w takim tonie... Ja sama dobrze wiem, że takie dołowanie córki za jej wagę zamiast wesprzeć jest nienormalne.

Sęk w tym, że rozmawiałam z nią o ty wiele razy. Gdy mówiłam jej, że ma przestać to mówiła" damessa.

Przy dzisiejszej sytuacji i wypowiadaniu tego zdania był mój ojciec i przyznał mi rację. Powiedział, że absolutnie zgadza się z tym, że mama nie powinna się wtrącać i powiedział, że dobrze zrobiłam.

Zasłużyła sobie. Czy tak rozmawia z koleżankami? Robiła Ci przykrość i nie widziała a teraz będzie pamiętać? Jak jeszcze raz Cię tym nastraszy, powiedz, że Ty też nie zapomnisz i dobrze by było, gdyby się zastanowiła czy sama wytrzymałaby dłużej takie chamskie ataki. Bo Twój był pierwszy. A jej?

Sama mam dzieci. Kocham je i uważam za cudowne bez oceniania wagi. Same niech decydują ile chcą ważyć. To ich życie, ich zdrowie. Ja zrobiłam ile mogłam.

Autorko,
dobrze zrobiłaś.
I nie uważam, żeby Twoja odpowiedź osiągnęła poziom docinek Twojej mamy.
Po prostu nie wytrzymałaś tego. A co z tego, że była to Twoja matka? Nie wyzwałaś Jej, nie dokuczałaś. Najzwyczajniej, puściły Ci nerwy. To nie Ty powinnaś się kajać i przepraszać.
Nie miała prawa poniżać Cię takimi docinkami, tym bardziej, że mówiłaś, iż Jej słowa sprawiają Ci ból.

Rozmiar 40 noszą otyli?

Nie rozumiem w ogóle takiego podejścia rodziców.. Moja koleżanka miała identycznie, jej mama też ciągle dogryzała jej w związku z jej rzekomą "tuszą" - a tak jak Autorka i ja sama nosi rozmiar 40.. Poza tym, to raczej nie jest rozmiar dla otyłych???

Dobrze odpowiedziałaś matce. Czasami trzeba ostro, skoro po dobroci się nie da...

Nie sądzę, żeby dało jej to do myślenia, nie szanuje Cię i nie uważa że zrobiła coś złego. Skoro powiedziałaś jej, że sprawia Ci przykrość takimi tekstami a ona nadal uważa, że nie robi nic złego to chyba kolejna rozmowa nic nie wskóra. Czy Twoja mama nie ma żadnych kompleksów? Pewnie jest coś co chciałaby w sobie zmienić, pomyśl i wykorzystaj - może to bardziej do niej dotrze?

wlasnie wylaczylam wyjątkowo durną reklamę...

a więc sensej!głosno i wyraźnie mów AUUU boli, wyraźnie zaznaczaj granicę dobrego żartu a sprawianie przykrości,
grochem o ścianę?z rodzicami ja tak mam, wyznaczaj granicę własnego JA bo:
-mamo gdyby ktos obcy sie smial, jakis chlopak, ale ty? najblizsza osoba???
nie zycze sobie, nie chce tego sluchac i spojrz na siebie
dziecko tez ma wlasna wartosc, to ze ktos jest starszy nie oznacza ze ma bic czy obrazac!!!

co do wygladu wiem, z pieknej zrobilam sie gruba-po ciazy mam 80 i jestem okropna....

Tak szczerze... To moim zdaniem nie powiedziałaś nic tak bardzo złego. Mogło to być nieuprzejme, ale bez przesady, żeby się obrażała. To Ty powinnaś chodzić obrażona za to jak Ona się odzywa do Ciebie! Niepoważne dla mnie jest Jej zachowanie. Jest Twoją MAMĄ, powinna Cię wspierać, kochać Cię taką jaka jesteś! Poza tym rozmiar 38-40 - przecież to dobry rozmiar!! W ogóle się Nią nie przejmuj. Matka powinna szanować swoje dzieci i może powinnaś jej o tym przypomnieć. Ech, poirytowałam się.

Ja też uważam, że to co powiedziałaś nie było tak naprawdę żadną obrazą i Twoja mama nie ma o co się boczyć. Rozumiem, że po raz pierwszy odparłaś atak i to dla Ciebie coś nowego, jednak - jak świat światem - samoobrona to nic złego.

Zrobilas uwazam dobrze....Sprowadzilas chyba mame na ziemie...wydaje mi sie , ze nie zdawala sobie sprawy , jaka krzywde Ci robi ....Uwazam , ze nie powinnas sie przejmowac ,przejdzie jej....tym samym na drugi raz bedzie uwazac na slowa.

Pozdrawiam

Rozmiar 40?!!
Moje marzenie!

wstawianie linków/adresów jest niezgodne z regulaminem

Co jak co, ale ja jako mężczyzna ubóstwiam takie rozmiary:) Zazdroszczę chłopakowi, bo ja za kościstymi nie przepadam.