rozum zamiast serca - czy to sie nazywa dojrzałość?

do pytania z tematu...ja bym to raczej nazwala wyrachowaniem

Dla Ciebie może i warto, ale nie wiem czy dla niego...

Musisz zastanowić się co do niego tak naprawdę czujesz. Zapomnij przez chwilę o tej "rutynie" o której piszesz. Jeżeli jest jakieś uczucie to  spróbuj coś zmienić w Waszym związku, wyjdźcie gdzieś razem, wyjedźcie na jakiś weekend. Obudźcie w sobie uczucia, które gdzieś przygasły.

Dziewczyny...czytam Was i tak się zastanawiam, czy w dzisiejszych czasach w ogóle powinno się zawierać małżeństwa?? Powiem Wam, że kiedyś to nawet jak coś nie grało w związku to żyło się razem, jakoś człowiek nie zastanawiał się nad swoimi potrzebami i szczęściem, a mimo małżeństwa były szczęśliwe. Zupełnie nie wiem, co robić w życiu....chyba jestem zrezygnowana odnośnie związków, a małżeństwa to już w ogóle. Wkurza mnie to, że uczucia nie są stałe..że się zmieniają i z czasem patrzysz na człowieka, którego kochałaś całym sercem i zastanawiasz się kto to jest i czemu nie wyjdzie  z Twojego mieszkania, życia... chyba po prostu nie wierzę w dobrych, kochających, uczciwych mężczyzn..nie wierzę w związki... faceci, nawet Ci z pozoru porządni w końcu pokazują pazurki...eh bez sensu to wszystko..będę starą panną, ale nie będę skrzywdzona.. nie wierzę by coś fajnego jeszcze ze strony mężczyzn mnie spotkało..

Catwoman - gratuluje
Aniaa89 - Ty chyba musisz sama zdecydować, rozpoznać swoje uczucia...
Ja np. jestem przekonana, ze albo zostanę singlem (starą panną) albo wyjde za mąż z rozsądku...Miłości prawdziwe juz przezyłam 3 i nic nie wyszło....a zakochać się w kimś, jak ktoś ma 30 stkę na karku i parę wcześniejdzych doświadczen- jak???

wyjaśnij to ogólnikowe stwierdzenie bo chętnie podejmę dyskusję

Czasy sa nieciekawe wogole, jeśli chodzi o prace i trwałe związki tez (za duża swoboda i wolnosc), wszytsko za szybko, malo komu sie chce starac....Ale po wojnie np tez byly ciezkie czasy np. ekonomicznie , wiec nie można uogolniac...ze teraz jest zle, a wczesniej nie bylo...

Ale po 30 stce niektorzy sa tacy zachowawczy i ja juz tez. Dokladnie wiem czego chce, ale znalezc ciezko. Np. Ide na randke z naburmuszona miną, oglądam delikwenta i po godzinie uciekam, jak ostatnio - okazalo sie ze pan b. nieciekawy z urody i na dodatek ma w pl zone i 2 dzieci...:)

Życie jest ciężkie w tych czasach -to fakt. Zauważyłam, że ludzie w tych czasach bardzo łatwo i szybko podejmują decyzje.. o ślubie, dzieciach, zamieszkaniu, ale także rezygnacji z dalszej próby ratowania relacji itp. nie wiem, może w tych czasach łatwiej jest wypowiadać pewne rzeczy, a potem a co tam ..rezygnuję-nic mnie przecież nie trzyma..rozwody są na porządku dziennym, samotni rodzice to już nic zaskakującego. Nie wiem, czy w ogóle chcę pakować się w ślub, bo myśl, że ktoś za parę lat powie mi, że nie tak sobie wyobrażał swoją przyszłość, rodzinę..to po prostu szlak mnie trafia. Wydawało mi się zawsze, że to kwestia facetów, że jeśli pozna się porządnego, dobrego faceta, to przy swoim zaangażowaniu musi się udać i wszystko się poukłada jak trzeba. Niestety życie lubi płatać figle. Poznałam człowieka, bardzo dobrego, wrażliwego, pomocnego i w ogóle takiego dobrego przyszłego ojca.Okazało się, że wrócił do matki swojego syna. Wiem, wiem, że można było się tego spodziewać, ale to okropne..Uczucie było, zaangażowanie, chęć spędzenia reszty życia razem (oni nie byli małżeństwem-wpadka). Mimo wielkich starań, dbania o tę relację i  w ogóle wielkie zaangażowanie, on tak po prostu wrócił do niej. Smutno mi ...