o ex - czy zrywacie calkowicie kontakt z bylymi?

Ja myślę, że to bardzo indywidualna kwestia. Chyba najistotniejszy jest powód rozstania i jak ono wyglądało. Zazwyczaj z osobą, która bardzo skrzywdziła, nie chce się mieć nic wspólnego. Jednak bywa też tak, że ludzie rozchodzą się, bo nie mogą się w związku dogadać, dzielą ich życiowe priorytety itp. jednak nic nie stoi na przeszkodzie żeby utrzymywać ze sobą kontakt. Ja rozstałam się z moim facetem dość niedawno i mimo tego, że myślałam że jakiś kontakt będziemy mieć, to niestety słowa, którymi zostałam obrzucona na koniec sprawiły, że nie chcę mieć z tym człowiekiem nic wspólnego. Pewnie będę ciekawa co u niego, ale w tej sytuacji na ciekawości się pewnie skończy. Wiem też, że jakieś spotkania nie są wskazane, przynajmniej zaraz po rozstaniu, bo najzwyczajniej cholernie bolą...

Ja nie utrzymuje kontaktu nie potrafiłabym nawet się chyba przyjaznić z facetem którego kochałam . Pierwszego czasami widzę na mieście ale wtedy odwracam głowę i udaje , że go nie widzę . Drugi mieszka w mojej okolicy udaje tak samo , że go nie widzę ale on mnie zaczepia często i wprasza się często do mnie na obiad. Ale on ma już swoje życie kobietę która pije i jej dzieci które jedno z nich ma trudne życie ona wcale się swoim dzieckiem nie interesuje ile razy go przyprowadziłam pijanego do domu . A na trzeciego mam ochotę wyrzygać się jakbym go spotkała w Polsce za to , że mnie tak zranił .

Wchodząc w prawdziwe relacje damsko-męskie ( nie mówię o romansach i przygodnych znajomościach), wybierałam fajnych i porządnych facetów. Skoro coś nie wypalało, traciłam partnera, ale znajomość pozostawała. Nie potrafię się odciąć od wartościowych ludzi tylko dlatego, że zakończyła się damsko-męska relacja.

Oczywiście, że czasami po prostu nasze drogi naturalnie się rozchodziły, ale żeby tak intencjonalnie chcieć o kimś zapomnieć, to mi się nie zdarzyło.

Skoro Cię boli, to po co grzebiesz w necie i szukasz info o nim???

Ja utrzymuję kontakt z moim byłym facetem z racji tego,ze mamy 13-letnie dziecko.Bylismy prawie 9 lat razem,rozstaliśmy się w gniewie 8 lat temu.Przez rok nie odzywaliśmy sie do siebie,ale z czasem nasze relacje się poprawiły, do tego stopnia,że mozemy się razem napić piwa,powygłupiać się,pogadac o dawnych czasach.Jest to dobre dla naszego wspólnego dziecka.Jednak niektórych drażliwych tematów nie poruszamy,bo dalej bolą.

Uważam że jednak chyba trudno utrzymywać kontakt. Da się to zrobić , ale na prawdę jak minie całkowicie uczucie z dwóch stron tylko czy istnieję czysta przyjaźń damsko męska bez uczuć z żadnej ze stron?a szczególnie kiedy się wcześniej kochało tą osobę?wydaję mi się , że to na prawdę rzadko możliwe. Ja np byłam 6 lat z chłopakiem, z mojej strony uczucie wygasło. Rozstaliśmy. Dodam , że wygasło bo on jednak często zachowywał się nie do końca fair. Mija 1, 5 roku po zerwaniu. On ciągle chcę mieć kontakt, piszę , dzwoni, wiem , że mu bardzo zależy. Pyta czy kogoś mam. Udaję luzaka, że niby tak po prostu pyta, ale ja czuję jak mu nawet głos drży. Widzę jego duże uczucie. Wiem , że śledzi każdy mój ruch. Wie nawet kogo dodaję na facebooku. On chciałby codziennie żebym się odzywała, a ja już tego nie potrzebuję. Chcę mieć z nim kontakt, ale raz na jakiś czas, a nie dzień w dzień, bo cenię go jako osobę. Z kolei do mojego następnego byłego mam żal bo potraktował mnie okrutnie i po rozstaniu pokazał , że kawał z niego drania. Zerwałam całkowicie kontakt miesiąc po rozstaniu. On pisał, co jakiś czas, nawet dzwonił, ale ja zero reakcji. To było zbyt bolesne, nie chcę kontaktu, bo wiem że to nie ma sensu.
od 2 miesięcy dał sobie spokój, już nie piszę. Także może dobrze mieć kontakt , ale jeśli były partner nas tak na prawdę boleśnie nie skrzywdził, a uczucia wygasły z obu stron. I czas przede wszystkim czas:) A prawda jest taka , że najczęściej zależy nam na kontakcie z byłymi, bo ciągle jeszcze coś czujemy, nawet czasem nie przyznając się przed sobą samym:)

Chyba jak pisze Kotka najlepiej zakończyć raz na zawsze. Ale czasami widzimy w tym drugim kogoś wartościowego z kim warto utrzymać kontakt. Tylko jak pisałem. W duszy musi być już koniec ze związkiem. Oczywiście nie piszę o skrajnych sytuacjach. Wtedy z kimś takim nie ma zupełnie potrzeby utrzymywać kontaktu. Dla własnego zdrowia.

Różnie to bywa. Z chłopakiem z czasów szkolnych nie mam kontaktu, ale jak miniemy się na ulicy to normalnie rozmawiamy i nie ma żadnego problemu. Z chłopakiem, z którym byłam 3 lata zupełnie nie mam kontaktu. Ja odeszłam, ale z jego powodu, uderzył mnie. Mimo to chciałam utrzymywać kontakt, chociaż internetowy (mieszka 600km ode mnie), ale nic nie mówiąc po prostu zerwał kontakt. 3 lata temu było mi przykro, ale szybko zrozumiałam, że tak jest najlepiej. Poznałam obecnego narzeczonego. Poza tym do dziś mam kontakt z byłym, z którym byłam kilka miesięcy (przed poznaniem narzeczonego), w sumie nie wiemy jak to się stało, że byliśmy razem, bo wcześniej się przyjaźniliśmy. Po rozstaniu 2 miesiące nie rozmawialiśmy, narzeczony przeżył chęć naszej przyjaźni i tak jest do dziś. Rozmawiamy ze sobą prawie codziennie, widujemy się rzadko z braku czasu. Na spotkaniach jest normalnie, nie patrzy na mnie dziwnie tylko jak na przyjaciółkę. Wydaje mi się jednak, że przyjaźń ta jest możliwa, bo on jest bardziej dojrzały niż chłopcy i moi byli trochę starsi ode mnie, jest 15 lat starszy. Dogadujemy się, potrafimy rozmawiać i cieszę się, że narzeczony nie ma nic przeciwko.

moze nie jest to chwalenie ale miałam dużą ilość chłopaków czasami na miesiąc dwa lub kilka miesięcy,jak dla mnie to jest kwestia tego w jaki sposób się rozstaliśmy,czy była to kłótnia,zdrada czy inny powód,ja osobiście z moimi byłymi partnerami utrzymuję kontakt,z kilkoma nawet się spotykam gdzieś na imprezach czy też umawiamy się na piwo,oczywiście nie we dwójkę tylko w gronie znajomych,są też tacy z którymi utrzymuję kontakt przez internet np.facebook,nk czy gg odzywamy się do siebie co jakiś czas aby zapytac co słychać i btyle
Jak były rozstania z niektórymi to odbywało to się na zasadzie "NIE CHCĘ CIĘ ZNAĆ" ale po upływie kilku miesięcy poprostu zrozumiały dwie strony że nie ma po co dusić w sobie to co było kiedys,każdy z nas popełnia błędy,nie były to związki takie że np.było zerwanie a któras ze stron biegała ze łzami w oczach błagając o litość

Tak że w zalezności od okoliczności rozstania,jestem za tym aby od czasu do czasu odezwac się do siebie i tyle

Ja równiez mam byłego z problemami alkoholowymi,narkotykami oraz głową,nawet siedział w więzieniu za pobicie,własnie wczoraj pisał do mnie jak zwykle na "haju" akurat z nim miałam kontakt osobisty po tym jak odsiedział swoje,baa nawet na imprezie bylismy razem ale ja wiem że on się nie zmieni dlatego też ukróciłam nasze kontakty tylko do tych internetowych

W sumie tak. Jeden z moich bylych jest jak moj mlodszy brat- przyjaznimy sie i bardzo czesto razem wyjezdzamy zwiedzac. Z reszta jestem w dobrych stosunkach. Spotykamy sie, gadamy o zyciu, poznali mojego faceta... Troche mi zal, ze moj byly narzeczony jest zbyt trudny w kontaktach, bo nie jest wcale zlym czlowiekiem, tylko ma problem ze soba. Ale, jak to mowia, takie jest zycie.

Jeśli ktoś Nas bardzo skrzywdził to mamy prawo do tego by urwać kontakt raz na zawsze. Jeśli rozstanie nastąpiło w miarę pokojowo to sądzę, że można normalnie się odzywać, wyjść wspólnie do baru, itp. jednak w tej sytuacji nie należy się za bardzo nakręcać (wszystko na stopie koleżeńskiej)

Dla mnie osoba z którą się było, budzi wspomnienia, może budzić ból. Czas potrzebny by zapomnieć, po nim ok. Niemniej wiele zależy, kto pierwszy odszedł, ten co pierwszy łatwiej mu o znajomość z byłą osobą.
Dla mnie to kwestia tego, czego ja chcę. Co mi po koleżeństwie lub znajomości z byłą, jeśli ja szukam miłości... Wtedy są inne priorytety.

U mnie 27 listopada minie rok, mój były na początku chciał utrzymywać ze mną kontakt, potem sam go zerwał, potem znów chciał być na 'cześć', gadać. Potem kontakt się urwał, potem zaczął przyjeżdżać ze swoim przyjacielem do mnie i mojej przyjaciółki (dodam, że w gim tworzyliśmy zgraną paczkę, z byłym właśnie jesteśmy w 3 klasie jednego liceum). Potem od września znów mnie olewał, w październiku mieliśmy poważną rozmowę, bo zaczął robić jakieś złe rzeczy w moją stronę. Do soboty.. kiedy to przyjechał do mnie o 21:30, bo nie mógł wytrzymać i musiał mnie przeprosić.. tacy są faceci.

Moj wx odezwal sie po 5 latach od rozstania .

Mialam 2 chlopakow i przyjazn nie wychodzila mi z nimi na dobre. Jednym z bylych chlopakow ciagnie sie to nadal niestety. Uwazam ze przyjazn miedzy bylymi partnerami jest wtedy mozliwa jak oboje nic do siebie nie czuja, inaczej to trudno. I na to potrzeba czasu, nie pol roku ale nawet dluzej! Do tego trzeba miec bardzo duzy dystans. Uwazam, ze ciezko sie przyjaznic z bylymi. A jak w gre wchodza uczucia  to wgl tragedia.

No właśnie.  Czy zerwać kontakt z byla? Rozstalismy sie. Poświęciłem jej 4 lata swojego życia.  Zostawiłem dom rodzine i pojechałem do niej i dla niej poświęciłem sie. Poszła do innego bo jest spokojny.  Ciężko sie pogodzić z rozstaniem. Jednak . widzę ze chce kontaktu ze mną. Mysle ze jestem jej planem B. jak mieć swoj honor i godność i zerwać z ex była kontakt wszystko. Czy w taki sposób zateskni do mnie? Czy darować sobie ja i szukać normalnej dziewczyny. .podpowiedzcie..

Och, różnie. Co do zasady nie widzę przeciwwskazań w utrzymywaniu kontaktu. Ale to też zależy od nastawienia drugiej strony i atmosfery rozstania.

Ja utrzymywałam z jednym kontakt, rozstaliśmy się w zgodzie, wiec czemu nie? byliśmy podobni do siebie nawet ale jakos się kontakt urwał sam. z drugim nie mam kontaktu bo niestety nie da się normalnie już pogadać. zależy od człowieka i warunkach w jakich się rozstajemy.

Co prawda przedstawię punkt widzenie ze strony faceta, jednak wydaje mi się, ze podejście powinno być podobne. Akurat w moim przypadku proces zakończenia relacji z moją narzeczoną był dosyć długotrwały i męczący. Działo się wtedy duży dziwnych rzeczy i w moim przypadku konieczne było całkowite zakończenie znajomości.
Szerzej opisałem to na swoim blogu. Akurat o zakończeniu totalnym zakończeniu relacji wspomniałem w ostatnim wpisie.
Gdyby ktoś miał chęć poczytać i podzielić się swoim podejściem to zachęcam do zajrzenia na blog. Piaskownica Meksa i cykl "Z życia Meksa"

A to zależy od tego, czy jest potrzeba, czy z kontaktu są dobre, czy złe skutki,

Z byłą żoną, z racji dzieci, mamy kontakt dobry. Nie oficjalnie uprzejmy, ale dobry. Rozstaliśmy się nie najpiękniej, z mojej przyczyny, więc mi jest łatwiej. To ja jestem tym złym, wiem, jak niewyobrażalną krzywde jej wyrządziłem. Dostosowuję się do jej możliwości. Jak będzie zredukować kontakt do "o której odbierasz dzieci", to przyjmę to na klatę. No i nie bredzę jej, że mi przykro, że zawsze ją będę kochać, tylko się w życiu poukładało źle dla niej (patrz niżej).

Z kolei z drugą miłością nie kontaktuję się ogóle, bo jest z innym, ale chce mieć mnie jako przyjaciela, czasem w chwili doła wymsknie się jej, że tęskni i kocha i jej przykro, ale tak się poukładało. Szantaż emocjonalny i lęk przed odrzuceniem. Kontakt z nią mi szkodzi (wciąż), więc uciąłem. Przyjmowanie roli powierniczki, kiedy było się mężczyzną życia, może cechować tylko osoby o zerowym poczuciu własnej wartości. I ile razy można przerabiać ten sam schemat? Albo on, albo ja, wszystko albo nic.

Ja nie utrzymuję kontaktu  żadnym z byłych bo i po co? Jeśli jest byłym, to z jakiegoś powodu. Jeśli coś nie wyszło w związku, to po co na siłę tworzyć z tego przyjaźń? Takie przyjaźnie po zerwaniu są chyba ze strachu przed całkowitym odangażowaniem się, przed pójściem dalej, ze strachu przed zmianą przyzwyczajeń.