czy potraficie sie kolegowac z bylymi partnerami?

Osobiście nie kontynuuję takich znajomości. Nie czułam nigdy takiej potrzeby by rozmawiać czy spotykać się z byłymi partnerami. Moje związki kończyły się dość burzliwie i może to dlatego ale nie żałuję. Co było minęło i nic mnie obecnie z tymi ludźmi nie łączy.

Jak dla mnie taka znajomość zaraz po rozstaniu nie jest możliwa, bo dalej jedna ze stron czuję coś do drugiej osoby może być to miłość albo żal itp. Miałam taką sytuację, gdzie po rozstaniu próbowaliśmy być znajomymi. I stwierdzam, że to nie jest możliwe. Ale po jakimś czasie dłuższym wszystko przechodzi i kontakt jest, ale rzadki

Ja jestem właśnie na takim etapie... Od rozstania mija 4 miesiąc i co najciekawsze, dopiero teraz zaczynam żyć wspomnieniami, wszystko zaczyna mi się z nim kojarzyć, korci mnie aby do niego napisać, ale to może przez okres świąt... sama nie wiem.

Dokładnie wszystko zależy od powodu rozstania

Czasami mam ochotę napisać do byłego, ta ochota jest coraz to silniejsza gdyż wiem, że nie ma on dziewczyny od naszego rozstania czyli jakieś 3 lata ale po jakimś czasie to wszystko mija ot tak, po prostu. Skoro nie udało nam się za pierwszym razem to po co dalej wchodzić do tej samej rzeki, niektórym się to opłaciło ale nie sądzę żeby w naszym przypadku to wypaliło:) skoro myślisz o nim to może napisz do niego, kto nie ryzykuje szampana nie pije

Mam tak samo jak Ty, tzn. myślę tak samo. Skoro nie wypaliło to już nie wypali. Historia jest zawiła. A to chyba po prostu jeszcze tęsknota. Wydaje mi się, że jakbym napisała, to znowu szybko by mi przeszło. Albo coś by się odrodziło, ale tak jak mówię nie sądzę abyśmy to przetrwali ponownie.

Magnolia - NIe radzilabym Ci sie odzywac bo to nic dobrego nie przyniesie tylko wspomnienia . Ja tak sie zapieralam przed znajomosci z bylym az mnie podkorcilo zeby mu odp a nawet sie z nim spotkac i teraz musze znow o nim zapomniec . A bylo juz tak dobrze ze tylko od czasu do czasu o nim myslalam a teraz non stop

paulo71 przeczytaj to co napisałam we wcześniejszym poście, nie napisałam że utrzymuje przyjaźnie z byłymi partnerami, ale chodzi mi o to, że rozstanie nie musi oznaczać takich odczuć o jakich Ty pisałeś. Można przez to przejść łagodnie. Każdy w swoją stronę, bez negatywnych emocji. Nie wszystkie związki kończą się wielkim bum i hukiem

Owszem, ale rzadko.

Umiejętność kolegowania się z byłymi wymaga dojrzałości, wzniesienia się ponad swoje żale. Często nie jest to możliwe jeśli związek skończył sie burzliwie, lub jeśli złamano czyjeś serce. Dla mnie byłe związki to zamknięte rozdziały i nie widzę powodu, żeby mieć kumpli wśród byłych, oni gdzieś tam są, życzę im szczęścia, ale w moim życiu nie ma dla nich miejsca. Znam jednak przypadek (tylko jeden, to chyba o czymś świadczy) kiedy byli zostali przyjaciółmi, wspólnie doszli do wniosku że uczucie się wypaliło, nie ma już iskry, ale została przyjaźń, która oprócz miłości też ich łączyła. Teraz mają swoje związki już długoletnie, ale pozostają w kontakcie, na szczęście mają dojrzałych partnerów, którzy nie strzelają o to fochów.
Super jest dla nie sytuacja, kiedy w kumplowskich stosunkach pozostają partnerzy, którzy mają dzieci. A jeśli nawet nie darzą się jakąś wielką sympatią to ze względu na dzieciaki powinni sie postarać

Ja z większością swoich byłych nie utrzymuje kontaktu. Jeśli przypadkiem się spotkamy wymienimy kilka zdań i każde idzie w swoją stronę. Z jednym pewnie byśmy się minęli i zachowywalibyśmy się, jak nieznajomi. Tylko z jednym jestem w stałym kontakcie, ale znajomość jest nieco toksyczna. Spędzamy dużo czasu, gadamy, gramy w 'naszą' grę. Ale ja jeszcze nie ogarnęłam się z uczuciami, więc ograniczyłam kontakt. Nie chce się męczyć i wkurzać, bo on z jakąś dziewczyną się umówił.
Ogólnie myślę, że utrzymywanie kontaktu z byłym/byłymi jest ok. Pod warunkiem, że obie strony nic do siebie nie czują. Po jakimś czasie można się spotkać, pogadać. Ale tylko wtedy, gdy ta znajomość nie będzie raniła którejś ze stron.

Ja ze swoim wieloletnim eks mam poprawne relacje, ale nie czuje potzreby utrzymywania z nim kontaktu. Czasem spotkamy się na spotkaniu grupy zainetersowań do której oboje należymy, ale podchodzę do tego bez emocji. Czasem zameinimy zdanie lub dwa, ale czuje się niezrecznie, bo nie mam o czym z nim rozmawiać. Dla mnie to przeszłość i mogę mu zyczyć tylko powodzenia. Nie mam potzreby utzrymywania z nim kontaktu i dopóki nie robimy sobie świństw jest ok:d

Tak, a poza tym może być tak, że jedna strona po prostu ma tę odrobinę nadziei że jeszcze coś da się uratować. To może być robienie fałszywych nadziei.

Ja nie potrafiłam z moim byłym facetem rozmawiać miałam do niego ogromny żal... Do tego doszło , że go znienawidziłam tak bardzo jak go pokochałam... Nie jesteśmy z sobą dobre 3 lata... Jeszcze jakiś czas temu chciałam żeby wrócił do mnie płakałam za nim jak jakaś durna ale teraz sama nie wiem co chcę czy nadal mu mogę zaufać... Od roku na nowo zaczął się odzywać do mnie rozmawiamy wieczorami przez telefon jakby nic się nie stało w tym czasie byłam z innym facetem On się dowiedział i tak dzwoni czasami rozmawiamy o wszystkim i o niczym dużo mówi o czasie przeszłym , ze żałuje tego co zrobił może mówi prawdę ale nie wiem czy mu zaufać na nowo bo obiecał mi znowu masę rzeczy a Ja nadal tkwię w tym wszystkim sama... Chyba na nowo zaczyna mną manipulować ale chyba to jedyna osoba której ufam...

Mój związek z byłym właśnie zakończył się burzliwie, zostawił mnie dla innej. Potem chciał wrócić, ja jakoś tak, że krótko z nim jeszcze byłam, ale potem zmądrzałam, zerwałam i więcej nie dałam mu szansy. Po prostu zrozumiałam, że nie potrafię być już z kimś, kto tak mnie potraktował, nawet jeśli potem po powrocie się starał zmienić. Po pół roku związałam się z obecnym chłopakiem. Nie utrzymuję żadnych kontaktów z byłym, wiele razy chciał tego, nawet parę razy mnie nachodził, co mnie po prostu zdenerwowało lub jak miał mój numer pisał łzawe smsy. Przy tym, jak napisałam mu wtedy jasno, że nic między nami nie będzie, to wmawiał mi, że jeszcze na pewno zmienię zdanie. Ja zmieniłam numer telefonu już dawno od tamtej pory, on jeszcze próbował z 2 razy zapraszać mnie na facebook, z 2 lata temu w święta przyszedł znowu pod mój dom z różą i głupawym listem o treści "Pierwsza miłość to ta jedyna" i takie tam

Ja tylko zobaczyłam list, bo zostawił na moim parapecie. Śmiałam się z tego potem Myślę, że w końcu dał sobie spokój, ale potrzebował chyba 4 lat Oczywiście nie nachodził mnie ciągle, ale np raz na pół roku sobie przypomniał i np nachodził, tak np 4 lata, co nie powiem, było uciążliwe, a wiedział też, że mam chłopaka. Raz też jak wtedy pisał do mnie, to z moim chłopakiem aż spotkaliśmy się z nim i powiedzieliśmy do słuchu. Wtedy nie pomogło za bardzo, ale teraz chyba już mu się znudziło, bo już mam sporo czasu spokój. A jak nie to policją zagrożę w końcu. Po prostu nie byłoby sensu, bym utrzymywała z nim kontakt, jak on nadal ma na coś nadzieję. Wiedziałam, że pewnie przez parę lat będzie czasem o sobie przypominał i tak było, wolałam przeczekać, bo tak czułam, że raczej mu się znudzi i chyba znudziło

Ciekawe czemu oni sobie  dopiero przypominaja o nas po rozstaniu , jak tak to nas nie doceniaja i zdradzaja czy oszukuja a pozniej niby tesknia itd ..
truskaweczka- 4 lata uzerania sie z bylym , no nie zle ....

Mówicie dziewczyny o byłych facetach a co powiedzieć o byłych dziewczynach, które chcą wracać. Obiecują że się zmienią. Przecież to nie możliwe. Najpierw Cię potraktuje jak śmiecia a później jak jakieś nie wyjdzie z obecnym to chce wracać do byłego, bo no w końcu on był fajnym facetem.

A ja mam jeszcze jedno pytanie . Czmu faceci chca zdradzac swoje uwczesne partnerki z bylymi dziewczynami ??

Dziwne pytanie zadałaś.

Osobiście znam takie przypadki. Dwoje moich byłych proponowali mi takie rzeczy hehe mimo, iż mają nowe partnerki I powiem szczerze, że ONI nie widzieli w tym nic złego Szkoda tych dziewczyn od razu pomyślałam o tym co robili kiedy byłam z nimi w związku

Pumelka to jezeli mozna wiedziec to w jaki sposob sie rozstaliscie z jakiego powodu spokojnie czy nie czy jedna strona to zakonczyla czy jak ze tak normalnie z nim sie kumpliujesz ?.

sweil  zgadzam sie z toba w pelni ludzie sie nie zmieniaja

Nie. W moim odczuciu to nie jest zdrowe. Jasne, warto porozmawiać, wyjasnić pewne niedomówienia, ale nie wyobrażam sobie zdrowej sytuacji, podczas gdby zostaje kontakt pomiędzy byłymi partnerami. Sentyment, który zawsze pozostaje jest już zawsze niebezpieczny.

Zapraszam na mojego bloga, o podobnej tematyce > myslenie-rozwoj. blogspot. com

Hm pumelka ciekawe to powiem ci to po pierwsze znam takie cos tez kiedys mialem dowody na klamstwo mojej kobiety a ona dalej klamstwa prosto w oczxy i tak dalej widze ze nie tylko ja tak mialem. To czemu z nim tyle bylas jak cie tak dlugo oklamywal i mialas na rto dowody i wogole jak piszesz ?. I jedna wazna rzecz nie czulas zalu czy innych uczuc moze zlosc nie wiem za to ze tak sie traktowal i ciagle klamal ? i co teraz sie tak super kumplujecie i jako koledze wierzysz mu ?. I nie kluciliscie sie z tego powodu bo jak dla mnie w takiej sytuacji to mozna tylko sie poklucic czuc zlosc czy zal i rozstac sie w niezbyt milej atmosferze wlasnie a ty zrobilas to na spokojnie za to co ci robil bo jak pisalas ze sie spokojnie rozstaliscie to nie przypuszczalem ze przez takie cos tylko ze moze oboje doszliscie ze jednak sie nie dogadacie na dluzsza mete.

Jak można nie czuć żalu po pięciu latach? Oczywiście,że czułam żal, byłam na niego wściekła i wiele złych słów padło ale gdy powiedziałam,że odchodzę nie było kłótni raczej próba zatrzymania mnie,branie mnie na litość, i odrzucanie przez niego tego że już nie jesteśmy razem. A to,że się nie kłóciliśmy...wiesz to kwestia dojrzałości,pogodzenia się z sytuacją...bo jeśli nie możesz jakiejś sytuacji zmienić to musisz ją zaakceptować...ja tak zrobiłam.

Byłam z nim tak długo, bo go kochałam i nie mogę powiedzieć że kłamał cały czas, na podjęcie decyzji o odejściu złożyło się parę czynników,które przelały czarę goryczy.

Dogadujemy się, bo kiedyś się bardzo kochaliśmy,przyjaźniliśmy...miałam w nim partnera,kochanka,przyjaciela...i wiesz co pomaga w nie obrzucaniu się błotem...pamiętanie dobrych chwil, nie rozpamiętywanie tych złych.

Teraz jest mi bliski, jest moim przyjacielem,jest przy mnie zawsze gdy tego potrzebuję...w gruncie rzeczy jest dobrym człowiekiem.

Powiem tak, każde z nas ułożyło sobie życie...ja jestem od dawna z kimś innym i kocham go...mój były jest sam aktualnie i często służę mu jako słuchaczka zwierzeń często prosi o radę w związku z kobietami z którymi się spotyka...nie powiem że nie tęsknie ale dwa razy nie wchodzi się do tej samej rzeki. Jesteśmy już innymi ludźmi, znam go na wylot i gdy byłam w nim zakochana wszystkie jego wady nie stanowiły problemu na tą chwilę nie byłabym w stanie nie których znieść,zaakceptować bo nie kocham go jak swojego mężczyznę. Poza tym gdybym do niego wróciła pewnie cały czas zastanawiałabym się czy znowu mnie oszukuje. Trzeba iść do przodu, a nie cofać się .

Po prostu wybaczyłam mu. Gdybym miała żyć w ciągłym żalu to chyba bym oszalała.
Mój obecny partner akceptuje moją przeszłość, bo przecież każdy ją ma, nie robi mi wyrzutów z powodu mojej przyjaźni z byłym.
Poza tym mój były mieszka prawie 300 km ode mnie i nie mamy okazji często się widywać...są to rozmowy ale gdy jest okazja spotykamy się.