Dla ludzi, którzy w danej chwili są samotni... :(

Nie jesteś sama,tak pięknie śpiewał Seweryn Krajewski...

A ja po prostu czuję, że nie pasuję do mojej rodziny i ludzi których znam. Tak jakbym wyłamywała się z układanki i stąd wynika potwornie silne uczucie osamotnienia. Na szczęście mój zwierzak jest zawsze przy mnie i daje mi trochę radości na codzień, bez mojej szczurci byłoby jeszcze trudniej.

Ja mimo,że mam rodzinę to czuję się samotna i niekochana!!!

Z tego co wiem to wszystkie czasem przechodzimy takie coś jak samotność, chociaż ludzi w okół nas nie brakuje, ale w chwili kiedy najbardziej kogoś potrzebujemy nie ma nikogo. Pozdrawiam.

Dzis czuje sie bardzo samotna. Bez rodziny, bez faceta, wspollokatorzy wyjechali do rodziny. Juz 3 razy sie poryczalam. Beznadzieja. Naprawde beznadzieja.

No wlasnie.... kiedy ono przyjdzie ;/.Straszne sa te dni, kiedy sie czujemy takie samotne. wtedy naprawde tylko plakac. a ja mam jeszcze tak, ze nie staram sie pocieszyc tylko wlaczam jakies smutne piosenki i jeszcze bardziej sie zasmucam...

ostatnio doszlam do wniosku ze samotnosc przezarla moja swiadomosc, i moja psychike.
mam stany depresyjne, czesto poprostu czuje ze nawet moi przyjaciele mnie nie zrozumieja, ze kompletnie nikt nie pojmie tego co siedzi w mojej glowie. czasem miewam stany lekowe, czasem widze za duzo rzeczy, jestem nadwrazliwcem ktory w nic juz nie wierzy a religie pojmuje na swoj wlasny odciety od kosciola sposob. sprawiam dla wszystkich wrazenie twardziela, zawsze w glanach, zawsz noz w kieszeni, w pogo wbijam i bije sie z chlopami, moich lokci chyba wszyscy sie w pewien sposob boja ^^ to moze smiesznie brzmiec, jednak przy wychowaniu ze starszym bratem, to nie on robil ze mnie "ksiezniczke" to ja sama z siebie staralam sie mu dorownac, on jest 6 lat starszy, teraz wiem ze w wielu aspektach jestem silniejsza od niego, jednak psychike to oboje mamy na swoj sposob slaba... ona ma swoje dziwne mysli, i podziwia mnie za to ze jestem takim twardzielem (ostatnio sie o tym dowiedzialam)
podziwia mnie za to ze daje sobie rade ze swoimi problemami samotnoscia, z problemami moich przyjaciol (nadwornym psychologiem jestem) tak naprawde moj brat jest mi duzym wsparciem i wlasciwie on najbardziej mnie rozumie, jednak mimo wszystko jestem samotna..
to ze dorownywalam bratu sprawilo ze chlopacy byli kumplami, a ja bylam tak poprostu bez serca, z dwa lata temu zaczelam odczowac samotnosc i do taj pory tkwie w swych dziwnych schizach, ostatnio znowu naplynely zle mysli, kompletna samotnosc. jezeli sie z tym wszystkim nie uporam, zawale szkole, rozwale w pewien sposob znajomosci i wszystko poprostu zacznie sie sypac.

musialam to z siebie wywalic, caly tekst jest dosyc bezsensowny i pokrecony, przepraszam, to ze zmeczenia..

Cholera, powiem coś odkrywczego, również czuję się samotna (szloch). Nikt mnie nie kocha! Tylko mamusia, ale Ona nie ma wyjścia...
Nie mam nikogo, chociaż usilnie się staram. To jest takie deprymujące. Nie wiem, jak mam to zmienić.

A ja dodatkowo oprocz uczucia samotnosci czuje sie juz nikomu nie potrzebna.
Moze potrzebna moim Rodzicom,bo sa bardzo chorzy.Ale kiedy oni sie straca bede jak niepotrzebny stary grat.
Sama i nikomu nie potrzebna....Ciezko tak.

Ja mam znajomych jak mam kase czyli prawdziwych kolegow nie mam , a z rodzina to prawie wogole nie gadam zamknalem sie  w sobie i tez czuje sie samotny.Chcialbym czuc co znaczy kochac ale jednak poznac mi tego nie dano

Sama i bez perspektyw na to, ze z kims bede. Jedyny czlowiek, ktorego naprawde pokochalam odrzucil mnie.  Patrze na jego zdjecie i rycze. Nie potrafie pokochac kogos innego.Nie dzis, nie jutro i nie wiem jak dlugo jeszcze.

Nie pozostaje mi nic innego, szukac w sobie sily mimo obezwladniajacej samotnosci. Udaje sie, choc nie zawsze...

Inesita czuje dokładnie to samo co Ty Tak to boli ;((((

Dokładnie Dorotka jak na złość tylko te dobre się pamięta, a przecież tyle złego wyrządził Samotność powoduje, ze wracamy do tego co było kiedyś, żyjemy wyobrażeniami o byłym idealizujemy ich, a przecież rzeczywistość jest inna Tak naprawde oni nie są tacy jak my sobie ich wyobrażamy inaczej byli by przy nas. Mnie by mój nie zdradził ponad rok temu, byłby przy mnie w ciężkich chwilach,  tak samo u ciebie Twój by Ciebie nie zostawił. Jestem przekonana, że gdyby ktoś pojawił się w naszym życiu, dzięki komu czułybyśmy sie potrzebne i kochane, były był już tylko wspomnieniem na zasadzie kiedyś coś tam i było minęło. A tak brak i pustka i dokładnie wrażenie, że wszyscy fajni faceci są już zajęci, a na dobrego faceta ja nie zasługuje Tak jest źle Jeszcze boli mnie fakt, ze ostatnio napisałam mojemu byłemu, co do niego czuje, brzydko piszac olał to kompletnie, zrzucając cała winę na mnie, ze to przeze mnie sie rozstaliśmy ehh

Bo najgorsza samotność, to ta w tłumie ludzi.

Ja tęsknie za przyjaciółką...której tak naprawdę nigdy nie miałam...za znajomymi, których również nigdy nie poznałam... nie mam koleżanek, nie mam z kim pogadać, choćby teraz... to jest straszne uczucie nie miec nikogo.... mam wprawdzie chłopaka, z którym dobrze się dogaduję, ale wolałabym żeby był moim przyjacielem a nie facetem... tak jakoś mam przeczucie, że to do końca nie jest to...z obawy przed tym, że zostanę zupełnie sama wybieram życie z nim, chociaż marzę o wielkiej miłości, dreszczu¨, czego brakuje w naszym związku... to jest straszne, on jest dobry, kochany, chociaż często mnie nie rozumie i nie ma czasu na rozmowę ze mną...ja jestem taka jaka jestem czyli aspołeczna i nie przystosowana do życia w ówczesnym świecie i jeszcze wybrzydzam !

Jak dobrze, że jest takie miejsce, gdzie mogę wyrzucić z siebie to, co we mnie siedzi od tak dawna... moje nieszczęście głównie z powodu braku miłości. najgorzej jest wieczorami, kiedy siedzę w mieszkaniu i tak bardzo pragnę, by ktoś mnie tylko mocno przytulił i powiedział, że mnie kocha. tak naprawdę nigdy nie miałam chłopaka, a jakieś "dziwne próby" zawsze kończyły się nieciekawie. i tak sobie myślę, że to trochę z mojej winy... po prostu nie potrafię chyba nikogo tak na maxa pokochać. zawsze coś się nie układa i czegoś mi brakuje... nie wiem, może czekam na księcia z bajki... marzę tylko, by się taki pojawił.... i podobnie jak "dorotka" mam wrażenie, że wszyscy fajni faceci są zajęci... niestety... przyjechałam niedawno do Warszawy z nadzieją, że tu jest inaczej, że łatwiej kogoś poznać i w ogóle... niestety się zawiodłam. może byłoby łatwiej, gdybym wyszła gdzieś wieczorem ze znajomymi, ale po prostu mi się nie chce, bo one mają facetów i dziwnie się czuje w takim towarzystwie... pozdrawiam wszystkie netkobiety i życzę powodzenia w życiowych zawirowaniach:)

Tak. Podobno faceci to gatunek na wymarciu:) Wszyscy fajni rzeczywiście są zajęci. Za kilka m-cy stuknie mi 30. udzie w tym wieku mają rodziny, pracę a ja mam  dożywotnią rehabilitację, szczęśliwe koleżanki obok i niby dni zajęte ale czegoś brak. Przekonałam się na własnej skórze że związki na odległość to nic dobrego i teraz jestem samotna wśród tłumu. chociaż mówią że jestem fajna to chcą być tylko kumplami

macie racje. ludzie maja wlasne zycie a przyjaciele/znajomi odchodza na drugi plan ;/

jutro musi być choć trochę lepiej...
Każdy posiada własną samotność. Każdego samotność jest inna. Samotność trzeba potraktować jak cząstkę swojego charakteru, jak wadę lub zaletę, trzeba ją oswioć , trzeba ją zrozumieć. Samotność dotyka każdego, codziennie, trzeba tylko nauczyć się tak żyć, by zapominać o jej istnieniu, choć na chwilę, i starać się, by z każdym dniem, chwila ta stawała się coraz dłuższa...

witam, normalnie powiem wam, że od jakiegoś czasu nie czuję się już taka samotna... może niektórym wyda to się dziwne, ale spokój i miłość znalazłam w Bogu i w modlitwie... gdy czasem, chociaż już coraz rzadziej, gdy jest mi źle zaczynam się modlić i myślę sobie, że Chrystus mnie kocha i tak naprawdę to nigdy nie jestem samotna, bo On jest ze mną! polecam wszystkim, którzy wierzą, taką właśnie "terapię"- pomyślcie, że Pan czuwa i jest przy Was zawsze i wszędzie, a Jego miłość jest bezgraniczna- większa niż ludzka!

A jak tak od siebie o samotności, byłam samotna przez wiele lat, czułam się okropnie, i teraz gdy mam wiele to i tak czasem jest mi źle, czuje się sama i niepotrzebna, a z tego wszystkiego najgorsza jest samotność w tłumie- siedzisz w towarzystwie patrzysz na ludzi, i nic, nic nie czujesz żadnej więzi, żadnego ukojenia szczęścia, to bardzo boli bo chcesz by ktoś uważał Cie za wartościową osobę, a Ty często nie umiesz nic powiedzieć, czujesz pustkę. Nawet gdy kogoś kochasz, nagle tak po prostu patrzysz tej osobie w oczy i nic, boisz się następnej minuty, następnej sekundy, czy nie zniknie   nadal mi się to zdarza, głównie gdy słyszę wspomnienia wielu ludzi i pytania, a wtedy pojawia mi sie czerwona lampka, ja nie mam wspomnień nie miałam nic, nic nie mogę powiedzieć, a słuchanie pomimo radości szczęściem innych bardzo boli musiałam bo mnie to gryzie, siedzi we mnie w środku i nikt tego nie rozumie

Samotność jest okrutna. Są ludzie,którzy praktycznie nigdy jej nie doświadczyli albo doświadczyli w małym stopniu, a są tacy, w większości nieśmiali, którzy całe życie cierpią z tego powodu- i gdzie tu sprawiedliwość? Dla jednych znalezienie sobie znajomych,przyjaciół, partnera to małe piwo, dla innych rzecz niemożliwa. Niby takie podstawowe rzeczy, a jednak ich nie ma.
U mnie też tak jest, nigdy nie miałam przyjaciół, znajomych znajdywałam z trudem,  a i tak okazywali sie niegodni zaufania, o chłopaku moge sobie tlyko pomarzyć. Teraz mam tylko dwójke znajomych w realu. Każdy uważa że jestem inna. Może tak jest.

tylko , że ja nie mam na oku nikogo no może jednego ale on jest nieosiągalny

Zuzia pięknie napisane,jak najbardziej pasuje do tego miejsca )

Jak ja to rozumiem... Mój chłopak mnie zostawił.. Nieoczekiwanie wszedł w moje życie i jeszcze bardziej niepostrzeżenie zniknął..
A było tak cudownie...  Tez mam takie wrażenie , ze już nikogo nie znajdę, ze wszyscy normalni faceci sa zajęci...
Ładnie to ujełaś , że nie tyle tęsknisz za nim tylko za byciem z kimś...
Myślę , że świetnie to oddaje nasze uczucia.
Pozdrawiam serdecznie!!!!

Myślę , że i jedno i drugie wprawia w stan wycieńczenia  emocjonalnego i poczucia beznadziejności.
Samotność to coś czego nie mozna zobaczyc ani dotknąć... Ale jest i bardzo przeszkadza...
Życzę miłego wieczoru wszystkim kobietkom.

"samotność nie zawsze jest zła, jak już się ją pozna i zaakceptuje to na prawdę staje się dobrą towarzyszką w podróży zwanej życiem.
i jeszcze jedno chciałbym napisać- to nieprawda, że samotność musi mieć gorzki smak, bo tylko w niej człowiek naprawdę siebie? poznaje, może dowiedzieć się kim jest i jaką posiada wartość.
bo jak mówi przysłowie "tylko w samotnej chwili jesteśmy naprawdę sobą"
zenn1900

z bólem serca dołączam się do grona samotnych kobiet tak mocno marzących o znalezieniu odpowiedniego partnera... Nie szukam ideału, choć faktycznie wymagania mam spore, ale są one uzasadnione tym, że sama potrafię dać dużo z siebie... Jedyne co mnie podtrzymuje na duchu to Wy - i gorąco Wam za to dziękuję. Mam wrażenie, że na tym forum piszą naprawdę super dziewczyny i faceci właśnie TU powinni poszukać swoich dziewczyn, partnerek, żon

ja również w tym momencie czuję się samotna , nie ważna dla nikogo . czuję się jak bym nie pasowała do tego wielkiego świata ale mam nadziej ze to się zmieni i moje szare monotonne dni zmienią się już niedługo w pełne radości i szczęścia chwilę które będą trwać długo . trzymajcie się dziewczyny ;* wierzcie ze będzie dobrze bo wiara jest nie zbędna do życia ;* wierze ze damy rade wszystkie i odnajdziemy radość życia .

To prawda, jeśli jedno się schrzani to reszta jest całkowitym piaskiem.

Ja również jestem samotna, od zawsze. Pomimo że właściwie nie powinnam sie zamartwiać, mam dopiero 19 lat i każdy mi mówi że młoda jestem i napewno kogoś poznam. Ale takie gadanie jest g...o warte, każdy ma inne priorytety i charakter, jedni są samotni więc skupiają sie na imprezach,zabawie,wypadach z przyjaciółmi i mają to gdzieś, zaś ja od początku gimnazjum marze o byciu z kimś. W moim otoczeniu każdy sie z kimś wiąże, po jakimś czasie zrywa i znajduje kogoś innego. Tylko ja sama jestem. Nie żebym sie użalała nad sobą, ale to boli, teraz idą święta a ja chciałabym pujść kupić swojemu chłopakowi prezent, przytulić sie i usłyszec że wkoncu komuś na mnie zależy bezinteresownie.

Ech, dziewczyny, dokładnie czuję to samo w tym momencie. Chyba czas wszystko zmienić - odnaleźć pasję i znajomych, chodzić do kawiarni, dyskotek. Na pewno jest wokół was chociaż jedna miła osoba, którą możecie zabrać dokądś, gdzie zawsze chciałyście pójść

Mnie zostawił chłopak dla innej. Po 1,5 roku wspaniałego związku rzucił mną jak szmacianą lalką.

Ale, to koniec ze smutkiem! Włączmy pozytywne myślenie., Na początek polecam kilka świetnych piosenek:
Queen - Spread your wings
Marek Grechuta - Ważne sa tylko te dni, których jeszcze nie znamy
Christina Aguilera - The voice within

Damy radę, dziewczyny! Każdy dzień przybliża nas do poznania miłości swojego życia. Bądźmy gotowe na tą miłość - rozwijajmy swoje pasje, cieszmy się samotnością, gdyż "Stracona jest każda chwila, której nie spędzamy sam na sam z sobą."

Do dzieła, dziewczyny! Ślę dobrą energię:)