Mam męża - mimo to jestem samotna

Nie wiem,co CI doradzić.To smutne,co piszesz.Ale,czy zawsze taki był Twój mąż?Może rutyna,monotonia-wkradła się do Waszego związku?Wielkim błędem było zamieszkanie razem z rodzinką.Może on jest pod ich wpływem?Dziwi mnie fakt,że nie interesuje się Tobą,dziećmi...A alkoholizm,to osobny problem-są tu posty na ten temat.Poczytaj.

Moj mąż przed ślubem był naprwde dobrym człowiekiem. Spędzał ze mną duzo czasu. Mieszkalismy od siebie ponad 20 km. ale był u mnie co dziennie. Starał się,dbał o mnie. A kiedy zaszłam w ciąże -a oboje tego bardzo chcieliśmy przestał zabiegac o mnie, nie dba o to by było lepiej. Dla niego tak jest dobrze. A ja tak szczerze mówiąc staram sie a róznych srton go zadowolić. I jemu i mnie jest wtedy miło-ale trwa to bardzo krótko.

Mi tez jest bardzo przykro,że tak ułożyło Ci się w życiu i że masz taki problem.Nie zawsze jest tak jakbyśmy tego chciały.Piszesz,że mąż był przed ślubem był kochanym człowiekiem a potem się zmienił.,może stwierdził,że jeżeli jestes już z nim to nie musi dbac o Ciebie i zabiegac o Twoją miłośc.A Ty nadal potrzebujesz miłości, zrozumienia i pomocy.Szkoda tylko,że on tego nie pojmuje i twierdzi,że filozofujesz.Pogubił się trochę ,no i z tego co piszesz ma problem dosyć poważny.Nie przekreślaj go jako męża,chociaż napewno jest Ci ciężko.Spróbuj mu pomóc.Dobrze,że chociaz w teściowej masz wsparcie.Może razem uda Wam się skłonic go do leczenia.Ale fakt,że to on sam musi tego chcieć.Spróbuj z nim porozmawiac,że go kochasz i zależy Ci na Waszym szczęściu i związku,żeby coś z tym zrobił i żeby coś zmienił,że tak nie może być bo niszczy Wasze małżeństwo.Że są dzieci,które go potrzebują.

Może on jest typem faceta, który chce mieć o kogo zabiegać. W momencie kiedy jesteś zawsze na jego zawołanie jego rola zdobywcy się kończy. Spróbuj sprawić by znów musiał trochę powalczyć o Twoje zainteresowanie. Myślę, że powinno pomóc, a jakby co zawsze można zwalić brak zainteresowania jego osobą na poświęcanie czasu dzieciom.

Brawo, jesteś bardzo dzielna i gratuluję stanowczości! Trzymam kciuki, żeby był happy end.

Tamaro-to że on tam przesiaduje to juz nikogo nie dziwi. jego siostra nawet to lubi że on przesiaduje z jej facetem. A tesciowa czesto wrecz go wygania na dół do swoich dzieci.jego siostra ma małą córkę on ja uwielbia. może mu ..... na głowe i nic nie powie. nasze dzieci od razu są wyzywane i odpychane gdy cos nie jest po jego mysli.
Nie pisałam tego ale mój mąż najgorzej traktuje właśnie mnie ,nasze córcie i swoją mamę. Wyzywa i nie zwarza na słowa nawet do matki. a jak jest juz pijany to  lepiej nie mówić.
jego matka wie że wine ponosi on sam. Cała rodzina wie o jego problemie. I raczej wszyscy sa po mojej stronie poza jego siostra . To wredna małpa!!!!! Sama kupowała mu alkohol kiedy ją o to prosił. Leciała jak...... I ona jako jedyna nie wie co jest i jak. jest po prostu tępa i żyje w swoim swiecie. Plotkarstwo to jej drugie imie!!! nie ma rzadnych koleżanek a ja, jak przyjdzie olewm ja aż huczy ale ona tego nie widzi czy co. nie rozmawiam z nia wogóle!!!! po prostu nie lubie tej głupio-mądrej dziewuchy.!!!!!!!!!!! sama ma taki związek że ma 2letnie dziecko z facetem.mieszkaja razem ale od momentu zapłodnienia nie współżyli ze sobą. I o tym wszyscy wiedzą bo mówi o tym otwarcie . Tobie też by powiedziała gdyby spotkała cie na ulicy!!

zboczyłam z tematu ale tak jakos mnie napadło!!

a i jeszcze jedno -niech sobie mnie obwinia mnie to nie przeszkadza. ja wiem że picie to JEGO problem a nie mój. I alkoholik nie poije przez kogoś jak twierdzi czasami. On pije bo lubi, bo musi ,bo juz nie moze funkcjonować bez wspomagacza. OBWINIANIE siebie mam za sobą . Nikt mi tego nie wmówi!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ja jestem w porządku wobec siebie, dzieci i jego.

wart czytac różne poradniki!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Tamarko cos w tym chyba jest. wiesz nigdy tak  nie myslałam o tym.
Gospodarstwo nie stoi na nas. Przepis miał być w tym roku ale przepisy sie zmieniły i muszą czekać jeszcze 4 lata.
Faktycznie ona tym swoim zachowaniem i biadoleniem doprowadza mnie do szału!! I robi to celowo!! Ale ja byłam slepa. Tamarko otworzyłaś mi oczy!!!!!!!!!! Ona też mnie nie trawi  z wielu powodów jest zazdrosna o wszystko. nawet jak mój mąz wraca z pracy sezonowej w zimie(a pracuje tam prawie 3 m-ce) ona jest pierwsza mimo że jej mówie by nie przychodziła - a robi to ZAWSZE.

nie pisałao tym ale ona i mój mąż maja bardzo podobne charaktery.
Są wybuchowi, wulgarni itp.

A jesli chodzi o alkoholizm to zdaję sobie z tego sprawe i codziennie mu to uświadamiam. Konsultuję sie z terapeutami w tej sprawie co i jak mam robić-bo to jest mój mąż i kocham go tak mocno że aż boli.  Dla mnie jest to taki problem że nie możemy funkcjonowac jako normalna rodzina. Żle to wcześniej sprecyzowałam. Może nie myslałam racjonalnie. To jest NASZ problem ale nie moja wina- o tak własnie jest

Tamarko DZIEKUJE ŻE OTWORZYŁAŚ MI OCZY!!!!!!!!!!!!

naprawde z calego serca zycze poprawy ukladow rodzinnych.choc przyznam szczerze,ze mam mieszane odczucia..wiec napisze tylko powodzenia

...Mów mu ze go potrzebujesz, albo podejdz i przytul go mocno, zrób "uroczystą" kolacje?...

bardzo ładnie to ująłeś/aś iziaaaaak.
często go przytulam ale on tak jakby uciekał od tego, broni sie przed tym. kiedy zaczynam jakąś rozmowe on jest jakby nieobecny-wiem że nie ma nikogo na boku, jestem tego pewna-
Mam wrazenie że boi się okazać mi uczucia. COS jest nie tak , nie umiem sobie z tym poradzić.
dzisiaj kiedy po wielu próbach podjęcia rozmowy z moim mężem on nie zwracał na mnie uwagi nie odpowiadał tylko patrzył w telewizor ,wstałam i wychodząc powiedziałam -pierwszy raz w życiu - bardzo nudzi mnie Twoje towarzystwo!
Bo naprawdę tak to czułam i to nie pierszy raz...

Cześć EMI ! Nie wiem co ci doradzić bo ja nie mam takiego problemu ,wiem tylko że mój kolega jak chce wyjść z domu ,robi podobnie jak twój mąż . On nie umie powiedzieć żonie dlaczego wychodzi ,gdzie idzie i kiedy wróci . Jak sam twierdzi ma swoje małe sekrety ,a żona i tak by go nie zrozumiała i robiła mu wymówki ,więc on uznaje że najlepsza obroną jest atak . Jak rozedrze  mordę to żona woli się nie odzywać  ,a on ma wtedy spokój .
A moje zdanie to; - jak już jesteśmy żonami to jesteśmy mniej doceniane ,czasem nawet jesteśmy przeszkodą w planach faceta ,już się nie starają ,tracą romantyczność ,która czasem powraca ,przeważnie gdy oni tego chcą . Ale jest jeszcze jeden powód ,- faceci czasem chcą też od nas odpocząć ,tak jak ja bym chciała odpocząć od domu ,rodziny  i miejsca w którym mieszkam. Porozmawiaj z nim,ale tak od serca ,jak będzie miał dobry humor. Może potrzebuje troszkę samotności , męskiego towarzystwa ,a może nie daj boże  zaczyna jakąś grę w której ty  masz być czegoś winna . Rozmowa pomoże o ile powie ci prawdę .

Rozumiem cie doskonale ,mamy podobnie ,znam takie typki ,sami nie potrafią zrobić a obarczają winą najbliższą osobę. Problem jest w tym ,że nie mają kolegów bo nie chcą, mój mąż też tak ma . Po wielu latach wspólnie spędzonych, zaczęło mnie to wkurzać ,bo jak on nie ma znajomych to ja też miałam taki zakaz .
Postanowiłam zrobić po swojemu , nigdy nie robiłam awantur bo jestem raczej ustępliwa ,ale nie wytrzymałam . Odważnie powiedziałam czego chcę od niego i od życia ,wytłumaczyłam mężowi ,że życie przynajmniej moje ,nie kończy się na domu ,ogrodzie ,majsterkowaniu i rodzinie .Oczywiście tłumaczenie było głośne i umaczane we łzach . Ja też swoje marzenia musiałam odstawić w kąt ,bo rodzina najważniejsza ,ale czy jest sens żyć tylko po to żeby inni byli zadowoleni? Nie ma takiego sensu ! Od roku zmieniam się w kobietę ,która chce spełniać marzenia ,może nie wszystkie ale te najwarzniejsze .
Jak nie pomaga rozmowa z mężem to wykrzycz mu to prosto w twarz ,to czego ty chcesz ,przy najbliższej okazji jak on zacznie mieć do ciebie pretensje.
Twój mąż ma podobnie jak mój ,bałam się mu czasem ubliżyć lub powiedzieć do czego się nadaje a do czego nie ,ale w końcu to zrobiłam .
Małżeństwo ma polegać na ogólnym zrozumieniu, jak ktoś nie rozumie swojej połówki to powinien żyć tylko ze swoimi kompleksami . A z tego co piszesz wnioskuję ,że twój luby jest zakompleksiony  ,bo obarcza ciebie winą za sprawy które powinien sam załatwić . Ucz go odpowiedzialności i nie wyręczaj w niczym co  należy do jego obowiązków . Rób to stopniowo i nie ustępuj. A w razie konieczności też podnieś głos.

Dziękuje bardzo ! nie wiem czy jestem aż tak mądra ,ale wiem że nie można żyć tylko dla kogoś , w końcu żyjemy tez dla siebie . Szkoda tylko,że nie zrozumiałam tego wcześniej.
Jak chcesz ględzić ,to proszę bardzo ,czekam na twoje wiadomości !

Mnie też jest bardzo bliski temat samotności w małżeństwie. A temat bagatelizowania terminów urodzin to u mnie jest na porządku dziennym. Bardzo to boli i przygnębia. Cieszę się, że znalazłam osoby, które przeżywają podobnie jak ja te kwestie. Dzięki temu poczułam się mniej samotna. Ja mam męża od 6 lat i prawie z nim nie rozmawiam. Wszystko jest niby poprawnie, nie ma kłótni, jest spokój, ale całkowicie brak bliskości czy jakichkolwiek emocji. Mój mąż twierdzi, że nie umie ze mną rozmawiać na "poważne" tematy i tym stwierdzeniem odcina wszystkie próby porozmawiania o czymś innym niż sprawy domowe i związane z naszym synem. Ale najbardziej boli mnie to, że ostatnio czuję się jak zupełnie nieatrakcyjny przedmiot domowy.

Witajcie KObiety.... dawno tu nie zaglądałam... bardzo dawno...
dobrze że postanowiłyście tu napisać... razem zawsze raźniej....
ja tez nie miałam różowo... z mężem a jednak sama... dlatego postanowiłam załozyc ten post...

dzisiaj jest juz troche inaczej... ale przeszłam przez piekło...
rozstanie na 2 miesiące... schudłam 10 kg... chodze na terapię... zdrowie nie najlepsze...
ale dzisiaj sie usmiecham... nie zawsze - ale jednak...

gyrus- podobne masz życie do mojego... mój mąż tez uważał, że nie ma ze mna o czym rozmawiać... dzisiaj rozmawiamy... nie tyle ile bym chciała ale jednak... seks tez jest udany, nawet bardzo...

piszesz że ,,ostatnio czuję się jak zupełnie nieatrakcyjny przedmiot domowy.''
zacznij mówic sobie że jestes atrakcyjna!! nawet w domu zakładaj ciuszki na specjalną okazję... ja tak robię... jeszcze 2 miesiące temu malowałam sie tylko od święta... dzisiaj robie to codziennie... mąż pyta czygdzieś jadę... a ja maluje sie by dobrze sie czuć... wychodzę z domu, do znajomych, jeżdżę z dziećmi na basen... i jest ok.
nie powiem że jest idealnie... ale lepiej... i mnie to odpowiada...
chodzimy tez na terapie małżęńską... mąż nie chciał o niej słyszeć, teraz mimo,że nie ma na to ochoty idzie bo chce lepiej żyć...
za tydź, mamy kolejną... nie wiem czy pójdzie... ale nie mysle o tym teraz... pomyslę dzień przed...

proponuje książkę ,, Jak zmienic męża(żonę) by uratować małżęństwo''

Wiecie co ? Nasi mężowie albo nas nie kochają ,albo myślą ,że jak już jesteśmy ich żonami to musimy znosić wszystko ,bo jesteśmy ich własnością . Nie mogę zrozumieć jak można zostawić żonę w dniu ich urodzin,ale wiem że można bo mój mąż też robi podobnie. Czy oni nam łaskę robią że jadą z nami np. na urlop ? Wybierając imprezę u kumpla , to  tak  jakby chciał powiedzieć ,że     ,,mam cię dosyć ,ciesz się że w ogóle jestem z tobą'', nie można dać się tak traktować ,trzeba im pokazać na co nas stać ,my jesteśmy silniejsze jak faceci . Ja postanowiłam odpłacać tym samym mężowi , on pojechał na komunię do siostry a ja udzielałam się charytatywnie na festynie  .Kazanie mi wygłosił lepsze niż ksiądz  i wtedy uświadomiłam mu ,że nie dlatego jest na mnie zły że mnie tam nie było ,ale bliscy mu dogryzali a on czuł się poniżony.  Teraz  zanim  gdzieś pojedzie zawsze mnie pyta czy jadę z nim? Jak zapomina zapytać ,to zanim gdzieś wyjdzie ,mówię otwarcie np. że po powrocie mnie nie zastanie ,bo wybieram się do koleżanek i fajnie będzie jak wrócę rano . Oczywiście tylko straszę ,ale skąd on ma wiedzieć ,że blefuje?  Raz tak zrobiłam !

Anniko, wiesz mam wrażenie jakbyś w tym ostatnim poście opisywała mojego męża, tylko, że ja nie wybucham tylko płacze, co powoduje tylko jego gniew. Nigdy mój mąż nie krzyczy tylko perfekcyjnie wbija słowne szpile, a ja mam wrażenie, że się kurczę gdzieś w środku. Potem jest trzydniówka (tak nazywam okres naszego milczenia) i pomału wraca życie do "spokojnej" normy.
Fajnie, że masz tyle siły i wiary w siebie może mi też się udzieli.

Ja na razie tak jak Ty schodzę z drogi i robię wszystko, żeby w domu było wszystko dobrze. Mój mąż docenia to na tyle, że może nie wychodzi z kumplami tylko siedzi w przed komputerem albo wychodzi z naszym synem i ja zostaję sama. A że dodatkowo wyjeżdża często w delegacje na dwa trzy dni to znowu jestem sama. Ja właśnie z tą samotnością, jego milczeniem, albo dogryzaniem sobie nie radzę.

A tak na koniec ostatnio od mojej pacjentki usłyszałam taki teks, który bardzo mi się spodobał : "Życie kobiet jest usłane różami tylko, że natrafiają one na same kolce".  Chcę wierzyć, że u NAS tak nie będzie. Może trafią się nam jakieś pachnące płatki

I nie możemy płakac na jego oczach!!!! wyjdźmy, żeby tego nie widział... wyjdźmy z usmiechem na ustach...a wczesniej trzeba powiedziec, że jak znów zacznie te swjoje gierki słowne będziemy wychodzić, bo nie mamy ochoty słuchać kłamstw... i smiejmy sie z tego...bo to ich  biadolenie nie ma nic wspólnego z prawdą... a oni niech gadaja z telewizorem lub sciana!!!!!!!!!!!!!

Gyrus - Czy ten twój mąż to baba? Z tego co piszesz to zrzędzi jak stara baba . Podobnie jak mój mąż . Wszyscy mówią że faceci są twardzi ,a to gówno prawda ,potrafią tylko   zrzędzić bo nie mają jak się wyładować . Mój 17 letni  syn twierdzi, że w naszym domu to ja noszę spodnie ,bo tata wieje od problemów z podkulonym ogonem jak tylko jakaś poważniejsza sprawa ,a głupich detali się czepia . Np. od 18 lat ma szafkę w tym samym miejscu a szuka jej za każdym razem gdy ma się ubrać i zrzędzi ,że znów ją przeniosłam . Czy to jest normalne czy szuka zaczepki?

dziewczyny czytając książkę ,, kobiety kochające za bardzo''  znalazłam coś co nidgy by mi do głowy nie przyszło... NIE DAWAJ SIE WCIĄGNĄĆ W ŻADNE ROZGRYWKI co to znaczy - rozgrywki czyli dialog pomiedzy dwojgiem ludzi, a zwłaszcza niepotrzebna kłótnia, którą toczą  między sobą małżonkowie... czaem mąż wróci bardzo późno, my od razu gderamy, krzyczymy, mamy pretensje, wtedy mąż że to naza wina bo bez przerwy gderamy, krzyczymy i mamy pretensję... mimo że oni przegieli,,pałę'' w tej całej rozgrywce próbuja zrzucić winę na nas, a my sie bronimy do czasu aż zaczynamy płakać i wierzyć że talk własnie jest... i tego całego zamieszania zamiast zostawić go samego z tym przewinieniem, zostałyśmy stłamszone przez jego słowa... nie umiemy się wykaraskać bo to ,że tak robimy - jest prawdą!!! i czujemy sie winne tym że tak ,,gderamy''... pisze to swoimi słowami , więc może być to troche niezrozumiałe

więc jakie powinno być rozwiązanie zw tej sytuacjil otóż: jak jesteśmy takie złe, mówmy że jest nam dobrze, że jesteśmy szczęśliwe- takie hasła afirmacyjne tez napisane w tej książce... wypijmy meliskę... jak bardzo jesteśmy złe zadzwońmy do przyjaciółki żeby się wygadac, albo jeszcze lepiej , siądźmy przed kompem i napiszmy tutaj- mnie to pomaga!!!
poczym pójdźmy spać... jak wróci mimo że w środku mało nas nie rozniesie powiedzmy ,, hej kochanie ciesze się ze juz jestes''... oni przyzwyczajenie do ,, gderania'' w takich okolicznosciach i nieco zakłopotani takim obrotem sprawy powiedzą pewnie ,, chciałem zatelefonować, ale...- lub zaczną sie tłumaczyć... my nie mozęmy nic mówić ale wysłuchajmy do końca co ma do powiedzenia i powiedzmy: ,, Pogadamy jutro rano. jestem teraz bardzo spiąca'' Dobranoc''
dalej w tej książce p8sze tak: gdyby Tom czuł sie winny z powodu późnej godziny, walka z żoną sprawiłaby mu w tej chwili ulge. Mógłby sobie wytłumaczyć, że to nieznośna jędza, i zwalic na nia całą wine za zrzedzenie, a tak winien był on z powodu późnego powrotu do domu. W ten sposob pozostał ze swoją wina, a ona nie poczuła cierpienia z powodu jego postepowania. I TAK BYC POWINNO.''
Dobrym tez rozwiązaniem jest powiedzenie krótkiego ,,AHA'' i spać dalej...

jak widzicie tak chyba będzie najlepiej, bo co nam da te gderanie- jeszcze na nas sie to odbije
dodam jeszcze dla podniesienia ducha
,,To niezwykle krzepiące doswiadczenie nie dac sie wciągnąć w walkę ukryta w wymianę zdań... Rezultat znakomity: nie zostałaś wciągnięta, zachowałaś dobrą sytuacje i godność!!! A tego nam trzeba..

więc jak zaczyna facet cos furczec z byle powodu odp. Aha i tyle nie dajcie sie wciągnąc w kłótnie i wyjdźcie jak zacznie drzec koparę... ja wychodzę lub zaczynam sprzatać, mój mąz nawet mówi ,, znalazła sobie czas na sprzatanie''- a było to 23.00... po co mam tego słuchac no nie???

trochę sie rozpisałam ale myslę, że to troche pouczające i nie aż tak trudne.. wiem to z doświadczenia...

co o tym myslicie Kobiety??

też tak mam... i widzisz mimo tego, że takie mądre słowa wyżej napisałam to kilkanaście minut temu mąż tak mnie zaatakowała za to, że nie pozwoliłam dzieciom jechac rowerami po drodze że suchej nitki na mnie nie zostawił... kazal mi sie pakowac i jechac na wakacje do rodziców... więc i jemu nagadalam... dużo łagodniej ale dobitniej...
jak widzisz , mnie tez poniosły emocje i musialam to z siebie wyrzucić ....

Miłe  panie  a  co powiecie  ja  już tak od 25 lat  i myslałam ze się to zmieni ale  on nadal jest taki sam  a może nawet gorszy   kiedys jeszcze ze  sobą  rozmawialismy  a teraz  jak przeszedł  na emeryture to klapa  .Mamy jeszcze  psa no i  mam z  kim pogadac ale  biedaczek  juz  nie  widzi  ale  dobrze  że mnie  wysłucha  .Myslę  że nasi  meżowie  to potrzebowali  gosposi  i  niani  a  nam  to  pasowało  ale  do  czasu  .Jak  mu  zrobiłam  imprezę  w domu  na  porzegnanie  z  kolegami  to oni byli  zdziwieni że on ma  taka żonę  wesołą i koleżeńską  bo  on to bardzo  mało  mówi  a jak  powie  to za  dużo  przesoli  . pa  a teraz  to  śpi  bo  biedaczek  skosił troszkę działki   a ja  siedze  i takk mysle  co  dalej  ale  dobrze  że  jest  ta  strona  to  troszkę lżej  człowiekowi  na  duszy  .No  cóż  musimy  śię  z tym  losem pogodzic 
Dobranoc

Coś nie powiało optymizmem, u mnie w sierpniu minie 7 lat małżeństwa i liczyłam, że to magiczna liczba i potem bedzie lepiej, że się w końcu "dotrzemy". A tu, jak czytam, nie zapowiada się różowo

kamilka masz 21 lat?? a ile czasu jestes męzatka?? faktycznie nie fajna sytuacja...

Żegnam się z forum na dwa tygodnie i przyznam, że mi z tego powodu smutno. Jedziemy na wakacje, na których postaram się wyluzować i trochę może bardziej zbliżyć do mojego męża. Może w innym otoczeniu się uda?
A Wam Dziewczyny miłych pogawędek na forum i powodzenia w działaniach małżeńskich.

Całe życie będziesz tak afirmować aż przecieknie Ci przez palce. Jesteś wona i wypełniona światłem? To co robisz jeszcze przy tym palancie ? Przecież z góry widać żer on się NIGDY nie zmieni.że ma gdzies terapie itp. zabiegi. Nie żal Ci dzieci by utrwalały sobie taki model rodziny?Nie lepiej pokazać im że można żyć inaczej?

Aniko -mojego męża nigdzie nie zaciągniesz ,można powiedzieć ,że jest coraz gorzej . Myślę , że on coś ukrywa .

Przepraszam , troche mnie poniosło...
myślę ,że niektóre kobiety tez dojrzewały do różnych decyzji przez lata, więc nie potępiajcie tych co dopiero otworzyły sie na tym forum, by sie wygadac i znaleźć jakieś wskazówki, porady jak i co robic by małżeństwo było szczęsliwe... ja tak własnie to czuję i tego potrzebuję, osób o podobnych doświadczeniach, które w jakis sposób umiały sobie z takim czy innym problemem poradzić...

,,szansa jest zawsze gdy jest miłość...'' jak nie ma miłości-to tylko druga miłość...

jeszcze raz przeprasam jeżeli kogos uraziłam
annika

dlaczego dzieje sie tak, że facet jak ,,cos'' przeskrobie tak obraca cała te sytuacje, że na mnie spada cała masa oskarżeń o byle co... ilemozna chodzic za nim...
przeczytałam, że ,,gdy o cos mniej zabiegamy,upragnione rzeczy zjawiaja sie niespodziewanie,,
nie wiem jak to sie ma do mojego męża, ale zabiegałam o niego tyle lat,by spędzał ze mną czas, by zwrócił uwage na mnie... mam juz tego dosyć... chce by było odwrotnie...i od wczoraj zaczęłam tak własnie robić... a on jescze gorzej olewa mnie, i gorzej sie odnosi do mnie... znów wieczorki po pracy ze szwagrem spędza... a byo juz całkiem dobrze... naprawde ,, w zyciu piekne sa tylko chwile...''

sama to napisalam ,ale dzisiaj wiem że to nie do końca prawda i u mnie nie sprawdza sie wogóle...
wiem,że im częściej jasie usmiecham tym lepiej jest w moim związku...pomijając dni kiedy pije...
kiedy widzi mnie naburmuszona (z jego powodo przeważnie) to jego juz tym bardziej trafia.. i ribie cos nowego... usmiecham sie czasem na siłe i widze że on tez wtedy jest inny... wiem, że przyjdxie czas, że wybuchne ,ale póki co jestem spokojna... i nawet rozmowa nam sie klei jak nie robie tej swojej nadętej minki... oby tak było cały czas jak teraz... a takich dni jest coraz więcej... nawet mąż częściej ze mna przebywa... raz pod górke - raz z górki...

Myslę ,że nie mozna pokazac facetowi ,że denerwuje nas jego obojętność, bo on robi później to świadomie by nas zranić... NIE MOŻNA POKAZAĆ FACETOWI NASZYCH SŁABYCH STON BO ON TO WYKORZYSTA PRZECIW NAM, ALE TRZEBA POZNAC JEGO SŁABE STRONY BY CZASEM DAC JEMU POPALIĆ !!!!!!!!
Wiem też ,że mimo tego ścisku w piersiach trzeba sie usmiechć, chociaż by na siłę... dzisiaj jest dla mnie to dozo prostrze niz miesiąc temu, bo zła mina nic nie pomoże a jego podbuduje, a jak zobaczy nas usmiechniete to zbaranieje... tak było z moim mężem... teraz usmiecham sie często i on tez częściej przebywa ze mną, kawę nawet rano zaparzy-a ja leżę w łóżeczku... NIGDY tego nie robił!!!!!
chwale go za takie małe dobre uczynki i widze, że to skutkuje, bo czynnosci sie powtarzają...
mnie dobija np. to że mówi że przytyłam 2 kg. w środku mało nie wybuchnę, ale usmiechne się i mówie że oczy mu spuchły, albo nie zgadzam sie poprostu z tym co mówi, wiem że jestem fajna laska i głosno o tym mówię-dla niego... on jak widzi że mnie to WOGÓLE nie rusza ( a prawda jest taka że szlak mnie trafia) daje sspokuj i zaraz mnie przytula...

Gyrus ja on Ci dokucza to wyjdź sobie na spacer, abo zajmij sie sprzataniem... faceci mówia takie rzeczy bo wiedza, że nas zdołuja... ale nie pokazuj mu tego... powiedz : i tak wiem że mnie kochasz, jestem dla ciebie najwazniejasza i szalejesz za mną- on będzie zaprzeczał ale ty nie dawaj za wygraną, a jak dalej głupio gadaj to powiedz przestań nie wiesz co mówisz, mnieto nie rusza i wiesz co mnie to jednym uchem wleciało drugim wyleciało, chciałeś mi dowalic ale na mnie twoje pogrywki juz nie działają, i co teraz lepiej sie czujesz jak mi to powidziałeś??? wali mi to bo to co myslisz i to co mówsz to są dwie różne sprawy koteczku...   

ale sie nakręciłam   ale ja własnie tak teraz mówię do mojego męża jak sie nakręca... bardzo spokojnie i z usmiechem na twarzy i z mina że wiem co mówię...
trudne to ale teraz wychodzi bez problemu... i dodam na zakończenie tego poematu ,że duzo daje mi terapia...
trzymajcie sie kobietki... razem damy radę!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Dziewczyny, jak ja Wam tego zazdroszczę, że chociaż jak z siebie "wywalicie" wszystkie żale to trochę podziała, otrząśnie , da do myślenia. Ja mam wrażenie, że po moim mężu to wszystko spływa, bo z jego strony nie ma żadnej reakcji. No może czasem po jakimś czasie coś dopiecze odnośnie tego co powiedziałam, ale zawsze tak, że to ja czuję się strasznie. Ja kiedyś bardzo sprałam się być cały czas miła i uśmiechnięta, żeby zobaczyć jak na to zareaguje, ale nie wiele z tego miałam. Mój mąż mi kiedyś powiedział, że on po prostu nie mówi dobrych i miłych rzeczy bo nie potrafi, a poza tym po co je mówić jak jest oki, a tylko zwracanie uwagi i krytykowanie ma sens, bo jest konstruktywne. A ja czuję się jak sprzęt domowy, na który nie warto zwracać nawet uwagi. A uczucie wewnętrznego smutku coraz częściej mnie ogarnia, co nie sprzyja niestety uśmiechowi.

Niestety na mnie już persen nie działa ani inne ziołowe lekarstwa  , a psychotropów jeść nie chcę bo wypalają mózg , kiedyś sobie z tym poradziłam ,ciężko było ale się udało ,teraz też walczę ,niestety za każdym razem jest coraz trudniej . Moje dzieciństwo ,matka ,wszystkie  te przeżycia . Podobno jestem za bardzo wrażliwa ,ale jeszcze twarda , nie dam się!- ,ciągle sobie to powtarzam  . Mam trzy psy kundelki ,jeden już pradziadek i one mnie podtrzymują na duchu ,bo chodzą za mną , tulą się  ,najmniejszy czasem mi nawet  kości przynosi jak widzi że jestem smutna i tuli się jak małe dziecko. Wdzięczne zwierzątka !