obrażanie, dąsanie o byle co na partnera chcę w końcu dorosnąć! pomocy

Na pewno Paulinko, nie spieszyć się ze ślubem, to po pierwsze...
Musisz po prostu zdać sobie sprawę z tego, że Twój chłopak Cię kocha, ale to nie znaczy że musi wszystko robić tak jak Ty tego chcesz. Związek polega na nieustających kompromisach. Pomyśl o tym, że on może kiedyś mieć dość i możesz go stracić...przez głupoty.

tak wiem ze on mnie kocha ja go tez oczywiscie ze boje sie ze go strace .Z tym ze on ma silniejszy charakter i czasem jak to mowi woli przeczekac az mi wszystko minie tylko ze wtedy jest mi gorzej bo czuje sie jakbym byla dla niego nie wazna zauwazylam ze proboje stac sie dla mnie bardziej oziebly abym zrozumiala ze zle robie i zle mi by bylo gdybysmy sie rozstali . Brzydze sie swoim zachowaniem

tak kazdy byl ze swoja druga polowka .Niedawno wrocilam bo odebral mnie ze szkoly powiedzial ze przytulimy sie pogadamy i bedzie dobrze ale tak nie bylo powiedzial ze zle sie zachowuje musze dorosnac ze on nie bedzie skakal kolo mnie i tak sie nasze przytulanie skonczylo trzymal mnie za reke i odwiozl do domu a mi wlansie brakowalo zeby mnie przytulil i powiedzial ze bedzie dobrze i damy rade

A dlaczego Ty nie chciałaś go przytulić pierwsza? Niepotrzebnie czekasz na ruch z jego strony. Z doświadczenia wiem, że taki przytulak może rozładować ciężką atmosferę
Twój chłopak ma rację - po prostu musisz dorosnąć do bycia w związku. Wyobrażam sobie, że narobiłaś mu obciachu przy znajomych, gdy cały czas się dąsałaś i pokazywałaś humorki - staraj się zachować bardziej z klasą, jeśli coś między Wami jest nie tak i macie problem, to chociaż spróbuj nie okazywać tego przy innych ludziach. Hipotetycznie, jeśli następnym razem będzie taka sytuacja, staraj się być otwarta, uśmiechnięta i pogodna w stosunku do znajomych - przecież oni nic złego Ci nie zrobili, a jeszcze głupio by było, gdyby potem między sobą gadali, że ten Twój chłopak to taki biedak jest, bo ma tak chmurzastą dziewczynę.

Paulinka, możesz pisać wtedy na forum, ale zawsze w chwili gniewu, wyobraź sobie obraz "on wychodzi z domu trzaskając drzwiami i krzyczy...ja tak dalej nie mogę żyć"...
Pracuj nad tym, aby w Twojej głowie pojawiał się tylko obraz pt. "Jak pięknie razem z Tobą żyć"
Dasz radę, pamiętaj...jak przychodzi pierwszy "nerw"...to "jeden...dwa...trzy...cztery..." i tak do 10

pierwszy krok mam za soba zadzwonilam do niego powiedzialam mu jak bardzo go kocham i zalezy mi na Nas powiedzial ze zawsze bedzie staral sie ze mna rozwiazywac moje zle dni i bedzie mnie wspieral .Dziekuje Wam

No i super! Tak trzymaj! Na przyszłość, jeśli będzie Ci źle to najpierw policz sobie do dziesięciu, a potem weź chłopaka na stronę i powiedz, że szybko potrzebujesz go w roli sapera, który rozbroi Twoją bombę złych emocji a tak serio, zamiast się dąsać poproś go od razu o rozmowę i wyjaśnienie problemu - tylko na SPOKOJNIE, bez zbędnych wybuchów płaczu i wyrzutów - "jeden.. dwa...trzy..."

Artemida było już całkiem nieźle  a  Ty zrobiąłs jej wode  z mózgu    Wieszkość  z nas wie że  za pomoca  gry słow można  wcisnąć  wszystko każdemu,  jak chcesz moge  wziąść  po koleji te same jej cytaty  i  dać  argumenty  całkowicie   przeciwne  Twoim  i  też  wyjdzie  całkiem nieźle
Paulino  miałem kiedyś taką  dziweczyne która zachowywała się  jak TY  robięłm cuda  w  trosce, okazywaniu miłości  itp    po 3  latach byłem wykonczony  psychicznie  i zakończyłem  związek Dziś załuje tylko  tego że tak długo z tym zwlekałem

Całkiem nieźle? Przecież jasno widać, że facet ma ją  gdzieś! Żąda, żeby się stała KIMŚ INNYM. Nie można być kimś innym, można być SOBĄ, nie można być kimś więcej niż sobą. Można być mniej sobą a więcej grać.

Szkoda, że nie zakończyłeś tamtego związku wcześniej. Współczuję. Ale Autorka, gdy się zacznie zmieniać dla tego swojego ... też za jakiś czas będzie wrakiem człowieka.

Ja? To moi przedmówcy i jej chłopak próbowali jej zrobić wodę z mózgu!

Nie można być w związku z kimś, kto codziennie powtarza: coś jest z tobą nie tak, zmień się. To niszczące.

Cudownie jest być w związku z kimś, kto słowami i czynami mówi: jesteś cudem, kocham cię taką jaka jesteś.

Wtedy ma się siłę do pracy nad sobą.  W innym wypadku cała siła przepada - inwestuje się ją w udawanie, granie, w teatr jednego widza. Takie granie męczy.

Ludzie zbyt często, zamiast dobrze poznać siebie, swoje potrzeby i możliwości, A POTEM poszukać właściwej osoby, chwytają co jest pod ręką i próbują manipulacją i/lub ciężką pracą stworzyć coś, co będzie dobrze wyglądało przed sąsiadami. Potem płacz, rozwody i nieszczęścia.

Po co się wiązać z kimś, kto do mnie NIE PASUJE? Po co się wiązać z kimś do kogo JA NIE PASUJĘ?
Dla seksu? Taniej wyjdzie wibrator (i nie będzie zazdrosny). Dla przyjaźni, przytulania?  Kot albo pies lepiej to umie. Ze strachu przed samotnością? Istnieją przyjaciele i rodzina.

JA CAŁY CZAS PROSZĘ - NIE UDAWAJCIE! Kochajcie SIEBIE, bez względu na to, co mówią inni. Nie wdawajcie się W ŻADNE UKŁADY, nie zgadzajcie się na zgniłe kompromisy. Szukajcie kogoś, kto kocha WAS, nie wasz wyidealizowany obraz.

I jeszcze ostrzegam: ze strachu wpadniecie w układ, straszniejszy niż sobie możecie wyobrazić.

Paulinko, baaardzo madry i dojrzaly post napisalas. Super, ze rozumiesz to, iz obudwie stroyny musza sie czasami troche "zmienic" i okielznac swoj charakter...dla wspolnego dobra. Zycze Wam, abyscie zawsze sie kochali i rozumieli. Duzo rozmawiajcie, o wszystkim, a bedzie dobrze. Pozdrawiam i trzymam kciuki !

BYć sobą jak najbardziej. Nie wchodzić w układy - oczywiście. Kochać siebie i wiedzieć czego się chce - tak tak. Ale ty Artemido postulujesz przesadny egoizm. Czy on musi "stawać" na każde jej życzenie. Czy on nie może być zmęczony? Czy ja przez swoją wyrozumiałość dla niego nie mogę pokazać mu jakim jest on cudem? Czy naprawdę warto robić fochy z byle powodu? Czy już naprawdę nigdy nie można pomyśleć jak temu mężczyźnie uprzyjemnić  życie - choć raz w tygodniu? Wg ciebie Artemido kobieta ma być księżniczką ( rozkapryszoną w dodatku) a on pod pantoflem ( a raczej poniżej podeszwy pantofla ) Z drugiej strony podobno mężczyźni kochają właśnie zołzy  i a partnerstwo w związku to podobno iluzja ... podobno....

Dąsy i fochy Autorki nie były bez powodu. To problem z komunikacją. Ale jeśli on nie pyta, czego ona chce, decyduje jakby była zabawką, to jakże  ona ma się zachować? Powtarzam - ja bym powiedziała wprost. Pytanie brzmi - dlaczego Autorka nie mówi wprost? Czy on słucha? Ale gdyby słuchał, to skąd pomysł, żeby decydować o niej bez niej? Która z Was lubi takie zachowanie mężczyzny?
Chłopak mówi, że ona mu daje wiele radości - czyli z nią zabawa, a prawdziwe życie w pracy z ojcem. No dzięki...

Dokładnie tak piszę, bo tak uważam. Nie znam wszystkich kobiet, ale zauważam hipokryzję w tekstach: ależ niech sobie chodzi gdzie chce, jesteśmy partnerami, ja sama umiem zarabiać pieniądze, otwierać sobie drzwi, nie potrzebuję  pomocy przy wkładaniu płaszcza i zapłacę swój rachunek itp. Bo potem się okazuje, że ona jest nieszczęśliwa, gdyż on zamiast się do niej tulić wysiaduje przed tv albo kompem, nie jest romantyczny, nie kupuje kwiatów, nie pomaga w domu itp. itd., a w końcu ucieka do kochanki, która mu nie matkuje, nie pierze, tylko go pożąda i od niego wymaga.

Mówię wprost: chcę być traktowana jak księżniczka, uważam, że na to zasługuję, lubię to, potrzebuję tego i wtedy kwitnę. Wtedy kocham i nie umiem mu się oprzeć, nigdy nie "boli mnie głowa", mamy cudowny seks, poszłabym za nim na koniec świata, oddałabym nerkę, troszczę się o jego rodziców, w każdej chwili jestem gotowa mu pomóc we wszystkim, wystarczy jedno słowo. On jest mi oddany i sprawił, że ja jestem mu oddana równie mocno.

Być może istnieją kobiety, które na oddanie i miłość partnera nie odpowiadają miłością i oddaniem, które im mocniej są kochane, tym mniej dają z siebie - myślę że to osoby chore. Np. ex mojego Kochanego.

Natomiast często spotykam (i w realu i wirtualnie) związki, w których kobieta stawia mężczyznę na piedestale, daje, daje i daje, pracuje ponad siły, poświęca się, nie wymaga, natomiast oczekuje, że on się domyśli i będzie się jej odwdzięczał (handel jakiś czy co?), a potem ma pretensje i żal, że on daje coraz mniej.

A kiedy nie ma się racji? W jakim przypadku?
Gdy czegoś chcę, to JA wiem, czego chcę. Gdy coś jest dla mnie ważne, to JA wiem, jak bardzo jest ważne. W kwestii MOICH potrzeb ja jestem ekspertem światowej klasy. I nie będzie mi nikt mówił, że to czego chcę jest głupie, nieważne, niepoważne ani że on ma lepszy pomysł jak mnie uszczęśliwić. Bo jeśli to powie uznam, że jest d...m do kwadratu.

No właśnie nie w każdej sytuacji, a Autorka sama siebie flekuje. I za co? Za to, że wie, czego chce. Za to, że Ją irytuje, gdy chłopak Ją traktuje przedmiotowo.

Też wskazuję na konieczność zmian. Ale w innym kierunku. Skoro nie działają fochy, może gościowi przywalić patelnią? Ja naprawdę nie wiem jak obudzić mężczyznę, który nie zamierza liczyć się z kobietą, ale chce być kochany. Ex potrzebował informacji że odejdę. I dostał. Ale dopiero, gdy byłam gotowa odejść. Dlatego mam wątpliwości, czy jest sens robienia pobudki. Niech sobie robaczek śni dalej, tylko szkoda mojego czasu, szkoda czasu Autorki.

Autorka wyraźnie pisze, że on ją karze odsunięciem, brakiem przytulenia. A co to niby jest? Foch, i to po całości. Więc jemu wolno się fochać a jej nie?

Zgadzam się. Ale
1. Niektóre związki należy zabić.
2. Autorka taka nie jest. Jak on nawywija, to Jej jest przykro, a SKORO ON NIE ZAUWAŻA (tego się zaledwie domyślam - Autorka nie pisze wprost, jednak widząc jak pisze, jakie wnioski wyciąga, jak surowo siebie traktuje, nie wierzę, że on zauważa, wstyd mu i przeprasza za to co zrobił źle a ona mu nie wybacza tylko strzela fochy), to Ona się dąsa. Tylko niepotrzebnie potem ma poczucie winy - w ten sposób zaciera się prawdziwa przyczyna dąsów.

Zależy kiedy. Noworodek potrzebuje takiej właśnie akceptacji - totalnej i bezkrytycznej.

Luc, podoba mi się jak dyskutujesz - rzeczowo i bez złośliwych wycieczek osobistych, bez zacietrzewienia. Wiem, że czasem reaguję bardzo emocjonalnie - mam nadzieję, że Cię nie uraziłam, bo naprawdę bym tego nie chciała. Mam po prostu na niektóre sprawy (zwłaszcza damsko-męskie) inne poglądy niż większość. Bo też inne doświadczenia...