Ciężka sytuacja z dziewczyną..jak powiniennem postąpić?

Witam! Na wstępie, chciałbym zaznaczyć - jestem maturzystą(zmieszajcie mnie z błotem, ale doradźcie), ale nie mam z kim porozmawiać na ten temat i trafiłem tutaj..
Jest źle. Sytuacja naprawdę kijowa - pokrótce: poznaliśmy się z M. w szkole - od głupiego bajeru na korytarzu i wspólną znajomą, poprzez wspólny zespół, aż do związku. Na początku chciałem zaznaczyć, że bardzo się starałem, bo chciałem jej pokazać, że mi zależy - ja rozhukany imprezowicz 'łagodnieje' dla niej - skreśliłem inne dziewczyny, niestety też zwykłe znajome/ych, odpuściłem imprezy, wciąż kręciłem się w okół niej. To ja chodziłem na kompromis, ja ulegałem ja byłem dla niej kochany - poranne przechadzki, niespodzianki, kwiatek, kawa - zapomnij, żeby ona coś do tego dokładała. W sumie to była i jej i moja pierwsza miłość(na nikim mi tak nie zależało wcześniej, nie mówię już o stażu). Byliśmy tak różni, że nikt, by nam nie życzył dobrze: ja imprezy, alkohol, papierosy, rock, koncerty, samochody, ona pop, spokojna, nigdzie nie wychodzi wieczorem, a przypał to może miała, za nieodrobienie pracy domowej. Po pół roku bycia ze sobą zaczęliśmy sypiać razem - to było coś nowego i dla mnie i dla niej - romantyczne uniesienia 17latków..teraz to dla mnie trochę śmieszne, jednak wtedy było urocze:) Niestety nie byłem z nią w 100% szczery i teraz widzę, że to był błąd..po jakimś roku wszystko zaczęło się sypać-ona wszędzie widziała zdradę, kłamstwo jakąś nielojalność, ja straciłem poczucie wolności i skończyło się na tym, że musiałem co raz to więcej ukrywać, by ona się nie złościła, bo normalne rzeczy typu spotkanie się z kolegami(!) były problemem..kłótnie o wszystko i wszędzie problem-ja miałem dosyć ciągłego uginania, choć czasem chciałem żeby było po 'mojemu' - zbędne nadzieje musiało wyjść na jej. Po takim kolejnym pół roku(te wakacje) wzlotów i upadków, ja trafiłem do szpitala i całe plany wakacyjne poszły się gryźć - zostały 2 tyg u niej na działce i kolejne 2 u mnie, które były pełne skrajności-albo niebo na spacerze, w łóżku albo na jeziorze, albo piekło w kuchni, kto co ma zrobić, albo że ja chce poczytać książkę, a ja telewizję i dupa..
Ostatecznie po naprawdę poważnej sprzeczce stwierdziłem, że jak wrócimy rozstanę się z M.
Tak też zrobiłem-2 dni przed rozpoczęciem szkoły powiedziałem jej wszystko jeszcze raz i że chce się z nią rozstać. Nie było łatwo, jednak jakoś to wyszło..potem niestety trochę zdziczałem - szybko znów się 'rozhukałem' jednak to zerwanie było bardzo z rozsądku, mniej z uczuć i wyszło na to że po 1,5miesiąca jesteśmy razem, a ja znów się czuję usidlony przez 'rozkapryszoną księżniczkę' M. Mówiła o zmianach itp, jednak niestety wraca stara M. Nie chciałbym jej ranić i wyjść na takiego co bawi się uczuciami - że o rozstaliśmy się o znów jesteśmy razem, a po 2-3 tyg znów jej powiem, że z nią zrywam.. masakra, już mi brakuje życia singla, znajomości które jako tako się odtworzyły i dręczy mnie życie na bardzo krótkiej smyczy-którą częściowo sam sobie zgotowałem..ale teraz boję sie wyjść na takiego drania co co tydzień zmienia zdanie..
Pomożecie? adison.