Problemy z matką.

Rodzeństwa tak nie traktują. Tylko mnie brat nic nie robi, tylko gra na komputerze i cały czas tyje, bo "kochana mamusia" kupuje mu bez przerwy chipsy. A mi to żeby kupić serek wiejski to już nie bo za dużo pieniędzy... Chore.
Mój chłopak jest w dobrej sytuacji finansowej, więc z tym nie będzie problemu. Ma dobrze platną pracę, a nawet oszczędności na czarna godzine jak to mówią. On wie jak mam w domu i powiedział że nie ma problemu. Mieszka z kolegą i jego dziewczyną w mieszkaniu 3 pokojowym, więc to nie problem.A mieszkanie z nim wyobrażam sobie lepiej niż z tymi "nieludźmi"

Zależy mi na tej nauce, chce dobrze zdać i tyle.  Rozmawiałam z przyjaciółką , i też twierdzi żebym sie wyprowadziła. Ale zapewne chodzi Ci o kogoś dorosłego.

Ooo nieźle.
Witam,
Ols123 miałam nie tak samo ale podobnie z moja mamą.
Urodziła mnie jak się dowiedziałam mając 10lat tylko dlatego, że się trafiłam bo tata mnie chciał a ona brała tabletki... No nie wyszło jej.
Odkąd pamiętam, tata pływał w morze na ok 3dniowe rejsy. Wtedy mama miała pole do popisu. Niedowidziała przez swoją zaćmę, która tez zaniedbała tłumacząc się strachem. Musiałam jej pomagać we wszystkim włącznie z przechodzeniem przez ulicę i wstydem, że mama nie widzi (no tak reagują dzieci) gdy ktoś się patrzył czy śmiał, że ma okulary jak denka. A ona wyżywała się na mnie jak się bawiłam to jak mysz pod miotłą cichutko jak miała zły humor lała mnie po twarzy i tyłku raz dostałam ostre lanie, że nie chciałam ubrać sukienki która kazała mi ubrać pamiętam to choć byłam malutka bo napewno nie byłam przedszkolakiem...dostałam tak, że nie mogłam siedzieć biła mnie i nie mogła przestać...potem - bo ciągle płakałam i ludzie się zaczęli patrzeć jak z domu wyszłyśmy albo zrobiło się jej mnie żal albo wstyd że ryczę i mnie przeprosiła.. bo jakiś pan się na mnie spojrzał..
Poniżała mnie przy rodzinie kuzynce - swojej chrześnicy, która w domu musiała u siebie robić wszystko bo jej mama z kolei jest niewidoma. Więc była okazja mnie poniżyć gdy kuzynka rozwaliła zabawki - ja miałam je posprzątać a ona nic nie robiła bo była taaaka biedna..O poniżaniu przy koleżankach napisałam mało płakałam nie raz bo nie mogłam wyjść na dwór pobawić się z dziećmi pod blok...  a one po mnie przychodziły do domu. bardzo często płakałam przez jej słowa, bałam się po szkole wracać do domu - nie wiedziałam jaki humor ma moja mama, która wyżywała się na mnie za swój los tj siedzenie w domu zaniedbanym zresztą na rencie i narzekanie jaka to jest zmęczona. potem ja jako nastolatka zaczęłam dbać o dom wyczułam, że gdy posprzątam będę mogła wyjść a mama  nie powie, że nic nie robię w domu (choć ina nie robiła i tak już zostało). Na dyskoteki po ukończeniu 18roku życia chodzić nie mogłam - typowe wychowywanie pod kloszem. Mówiła, że się puszczę jak córka jej koleżanki 17 letnia...Długo nie trwało zaszłam wpadłam mając lat 19 urodziłam pomagała mi dobra passa skończyła się gdy urodziłam - wyzywanie od kurew choć byłam z ojcem dziecka, mówienie do mnie idź się poucz a gdy niemowlę płakało w nocy usłyszałam pisząc referat : tak twoja mamusia się kurwiła i teraz ty płaczesz a ona się uczy i ja się muszę męczyć...
Rozstałam się z ojcem dziecka może i ona miała jakiś wkład w to a może otworzyła mi oczy z perspektywy czasu dobrze się stało.
Dziś mam 25 lat córcia 6  mam narzeczonego ale mieszkam jeszcze z rodzicami bo oświadczył mi się w tym roku po półtora roku znajomości.Kocha nas chce bym przeprowadziła się do niego 31 km od rodzinnego miasta od mamy i taty...heh i by córa zaczęła w tamtym mieście szkołę podstawową a ja miałabym tu dojeżdźać do pracy ew prosić o przeniesienie. I teraz coś pięknego : boję się powiedzieć rodzicom, że chcę zacząć swoje życie i w wakacje 2013 zacząć przenosić swoje rzeczy i życie do niego. Akceptują go w pełni. Nie ufają chyba mi, że nie skończę studiów, że zajdę w ciążę i ich nie skończę... że jego rodzice wrócą z zagranicy i co wtedy(choć oni powiedzieli nam otwarcie że nie wrócą), że córą nie będzie  się miał kto zająć kto zaprowadzić kto odprowadzić ze szkoły(on ma tam super babcię dziadka i ciocię i wujka i swoja prace na miejscu w razie czego). I tak boję się wspomnieć nawet, że tak właśnie bym chciała zrobić.

Bo.. ? bo chcę zacząć swoje życie, chcę wracać do domu gdzie jest czysto, do mojego domu, gdzie wrócę bez obawy, że mama ma zły humor i muszę usiąść w kącie nie narażać się ...
Dlatego z tego co piszesz Ols123 - a wiem, że medal ma dwie strony i w swoim przypadku wiem, że mama może mi nie ufać bo wpadłam i mam dziecko...ale mam 25 lat zaraz 26 prace i faceta, który chce wziąć  ślub i kocha nas mnie i córkę- jest zgrane i mądre jak na Twój wiek myślisz trzeźwo masz dość masz wyjście z sytuacji ale... zaczekaj może do 18 i wtedy się wyprowadź. nie będzie cię ścigać mama za pomocą prawa. Będziesz pełnoletnia. Ja na Twoim miejscu poczekałabym i wyprowadziła się. Bo potem będziesz się bać jak ja...
p.s Mam siostrę młodszą o 10 lat, która nie robi nic... w domu bo uczy się to fakt. Jest idealna ma włosy i oczy takie jak chciała mama gdy sie urodziła... marzyło sie jej takie dziecko...tylko, że ono teraz nie potrafi gazu w kuchence gazowej odpalić -boi się zapałkę odpalić....

Ols, a co z tymi 10cioma%? Masz jakies watpliwosci?

Mam dwa rozwiazania.
Pierwsze. Prosisz mame o rozmowe, jesli ta sie zgadza, usiadziecie i na spokojnie powiesz jej, ze postanowilas sie wyprowadzic. Jesli przejawilalaby chec kontynuowania rozmowy, solidnie, bez ogrodek uargumentowalabym swoja decyzje.
Drugie. Jesli mama nie bedzie chciala porozmawiac, po prostu na zimno powiedz ze podjelas dezycje o wyprowadzeniu sie. Podalabym tez termin, w ktorym zabralabys swoje wszystkie rzeczy.
Na koniec, zapytalabym czy mimo wszystko chce otrzymac Twoj nowy adres.

W ktoryms z postow napisalam o tym, ze dopoki jest niepelnoletnia, rodzice decyduja o tym gdzie mieszka. Radzilam tez, rozmowe z kims doroslym, np.pedagogiem.

O ojcu wspominala w pierwszym poscie. Niestety, takze w nim nie ma zadnego wsparcia.

Tez o tym pomyslam kiedy napisala ze pelnoletnosc osiagnie w grudniu.

Ols, przemysl to jeszcze, moze warto poczekac zeby uniknac nieprzyjemnych sytuacji w przyszlosci. Jak myslisz?

Do autorki:Jedyne rozwiązanie to ,aby np.wychowawca ,pedagog szkolny lub osoba z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie załatwiła CI TYMCZASOWE MIESZKANIE DO OSIĄGNIĘCIA pełnoletności , być może trzeba by wyznaczyć tymczasowego opiekuna w postaci kuratora dla Ciebie do osiągnięcia wieku. Jeśli tego nie załatwisz to na 100 % sama z takimi rodzicami (jak ich przedstawiłaś) nic nie osiągniesz, tu nie wchodzą w grę żadne z nimi rozmowy, pisanie kartek itp. Jeśli chcesz zawalczyć o siebie to jest tylko taka możliwość jak Ci piszę na początku.Pozdrawiam!

I stal sie cud. Porozmawialam z mama . Udalo sie jakos. Powiedzialam co jest na rzeczy, wszystko co mi przychodzilo do glowy mowilam.  I uwierzycie w to ? Pozwolila mi, ale dala 3 warunki. 1- mam codziennie po szkole przychodzic na 1 godzine, 2. 2- mam nie zajsc w ciaze. 3 -  odbierac jej kazdy telefon.
Z tego wywnioskowalam ze ona sie bala ze zajde w ciaze. A w domu najbardziej wkurzalo ja to ze pelno garow w zlewie lezalo.
Dziekuje wszystkim za odpowiedzi z calego serca. :-)

Cześć,
Szukam osób chętnych do wzięcia udziału w programie telewizyjnym. Szukam kontaktu do osób w wieku od 13-19 lat, które uważają, że mama poświęca im zbyt mało czasu. Proszę o kontakt również matki, które obawiają się, że poświęcają swoim dzieciom zbyt mało czasu.

To po szkole masz przychodzić codziennie gary jej pomyć i posprzątać bo jakieś głupie te warunki Ci stawia