SAMOTNA / ZAŁAMANA / ZROZPACZONA... POMOCY !!! WSZYSTKIEGO DOŚĆ...

Witaj!  Domyślam się, że masz ok. 22 lat, cóż... to co się dzieje w domu z pewnością nie jest Twoją winą, bo nie ponosisz ani odpowiedzialności, ani nie masz wpływu na to jak zachowuja się Twoi rodzice i jakimi ludźmi są.
Na pewno bolesne jest to, że nie możesz liczyć na ich wsparcie czy poczucie bezpieczeństwa.
Rada dla Ciebie: zadbać o siebie; zacząć rozmowy z psychologiem, z czasem znaleźć sposób (może wspólne zamieszkanie z koleżankami z roku?) na wyprowadzenie sie = opuszczenie toksycznego otoczenia.

Przykro mi i rozumiem Twoją sytuacje.
Po pierwsze odizolowanie się od rodziny to najlepsze rozwiązanie,praca,wynajęcie coś nie ma na co czekać im dłużej to potrwa tym trudniej będzie Ci się żyło w takim domu,zaczniesz sama myśleć tak jak Ci wmawiaja a to bedzię najgorsze.

jak już pisałam nie jest to takie proste na dziennych studiach a studia chciała bym skończyć... mimo ze wiem że każdy dzien dłużej tutaj powoduje ze sie niszczę to nie wiem co zrobić...

Jaki kierunek studiujesz?
Rozumiem ale coś za cos,albo zaczniesz prace żeby iśc na swoje i studiowac wieczorowo,albo pograrzysz sie kompletnie.

KLARKA
Poszukaj pomocy w ośrodku, który zajmuje się problemem DDA. Uważam, że twoja mama również powinna skorzystać z takiej pomocy. Obie jesteście współuzależnione, jeżeli twój ojciec pije.
Wpisz w wyszukiwarkę DDA i miasto w którym mieszkasz. Tam znajdziesz listę ośrodków, które zajmują się tym problemem. Wiem jak to jest, bo sama kiedyś miałam podobnie.
Terapia w takich ośrodkach jest bezpłatna, indywidualna lub grupowa.
Spotkania z psychologiem zazwyczaj raz w tygodniu, więc można pogodzić to ze studiami. 
Spotkasz tam osoby, które mają problem podobny do twojego, więc będzie Ci łatwiej.
Życzę Ci powodzenia i jestem z Tobą.

Nika dobrze Ci radzi,nie dasz rady sama z tym problemem sie uporac ,wiec poszukaj pomocy w grupach wsparcia DDA w twojej miejscowosci.I przestan brac odpowiedzialnosc za Twoja matke,to nie biedne skrzywdzone dziecko tylko dorosla osoba,ktora chowa sie za Toba jak tarcza.Nie udawaj ze wszystko splywa po Tobie jak po kaczce,bo sama wiesz dobrze ze to nieprawda,tlumienie uczuc na dluzsza mete zle sie konczy.Powiedz ,wykrzycz matce prawde jak odbierasz te cala destrukcyjna sytuacje w domu,ile ona Ciebie kosztuje i sprobuj namowic na wspolna terapie.Bo to ona,Twoja matka,powinna Cie chronic przed pijakiem a nie Ty ja,wasze role sie odwrocily a to nie jest dobre na dluzsza mete.Juz odczuwasz tego skutki.Pijaka nie zmienisz jak on sam nie bedzie tego chcial,ale Wy obie z matka musicie sprobowac zmienic siebie i sytuacje w domu.Radze ,porozmawiaj tak szczerze z nia,moze zamiast glaskania bardziej jej sie przyda zimny prysznic,kiedy uslyszy prawde.Ratujcie siebie,poki jeszcze jest czas,zycze Wam wytrwalosci i powodzenia.

kochana wiem cos o takim zyciu ja jako nastoletnia juz dziewczyna w wieku 16 lat ucieklam z domu a w wieku 18 urodzilam dziecko i wyszlam za maz z wielkiej milosci ktora juz dzisiaj nie istnieje ale istnieja rozne placowki do ktorych mozesz sie zglosic i napewna ci pomoga...tezymam za ciebie kciuki ...napisz do mnie