co z ta przyjaznia?? widzicie jakis sens??

Witam WAS;) opowiem po krotce o co chodzi.Z  moja przyjaciolka nazwijmy ja K. znamy sie od 9 lat i naprawde zawsze moglysmy na siebie liczyc. Szalone lata liceum itd. Mowilysmy sobie o wszystkim, zawsze sie dobrze rozumialysmy. rok temu wyjechalam do niemiec, poniewaz moj narzeczony dostal tam prace. od 2 lat mamy dziecko, ktore K. uwielbia. przez caly rok jak bylam w niemczech to kontakt byl, telefoniczny itp, czy tam jakas paczuska na swieta jak czegos potrzebowalismy, czy pomagala nam pozalatwiac nasze sprawy w polsce, zawsze wiedzialysmy co u nas slychac. jej narzeczony stracil prace i postanowilismy im pomoc i zalatwilismy im prace w niemczech, przyjechali na poczatku lipca na kilka miesiecy. Bardzo sie cieszylysmy, ze pospedzamy sobie czas razem, pogaduchy itp. mieszkamy blisko siebie.
Na poczatku jak przyjechali to sie spotykalismy, fajnie bylo. Zawsze jak sie spotykalismy w czworke to oni o cos sie poklocili, z reguly niestety K. nic nie pasowalo, bo jej narzeczony czasami troche ponarzekal na ich zwiazek, ze on nic nie moze, ze ona mu wszystkiego zabrania, a K. mi zawsze opowiadala ze to jest tak idealny zwiazek, a po wychodzily takie rzeczy, ze troche sie zdziwilam, ze nie ma takiej bajki o ktorej mi wkolko mowila.
Z czasem zaczelismy sie rzadziej spotykac i inicjatywa wychodzila zawsze od nas. jak faceci umowili sie sami to K. zawsze juz byla obrazona, choc udawala, ze jest ok, nie wiem najlepiej by sie z nim zamknela w domu i nie wychodzila, jak taki bluszcz. myslalam, ze sie bedzie cieszyc, ze mozemy sobie same pogodac, ale dziwnie bylo. powiedziala mi, ze czuje sie w cieniu swojego faceta, bo on jest dusza towarzystwa, ze woli spedzac czas z nim sam na sam, bo przy ludziach sie popisuje, chociaz naprawde my tego nie widzimy, ona lubi byc tez w centrum. proponoalismy jakies wypady, zawsze mowila ze oszczedzaja itp, ok rozumiemy, ale potem sie okazywalo, ze chodza na drogie kolacje, dziwne. W Polsce czesto razem chodzilismy na kolacje, czy do pubu, oni tez wychodzili z inicjatywa, nie wiem czy to, ze troche zarobili to im tu odbilo. pewnej niedzieli umowilismy sie ze razem jedziemy na pikinik, ale faceci jada rano w pilke pograc, wrocili ciut pozniej niz mieli i juz odwolala wyjazd bo brzuch ja niby bolal, eh. nasza corke odwiedzala, bawily sie, a od miesiaca nic, corcia ciagle sie pyta kiedy ciocia przyjdzie, mi az przykro.
napisalam jej, ze troche zachowuje sie nie ok, ona ze nie rozumie o co chodzi. mieszkamy u cioci narzeczonego i pare tygodni temu umowilysmy sie, ze pogadamy o tym co jest, oczywiscie  wpadla wieczorem, stanela w drzwiach ani czesc ani nic, tylko od razu, czy ciotka jej moze pomoc w jakis papierkowych sprawach, kurcze interes miala to wpadla, wkurzylam sie i siedzialam w kuchni i kolacje przez 2 godz robilam, az w koncu poszla I od tego czasu czyli ok miesiaca jest cisza.
obie mamy trudne charaktery, ale dla mnie jest logiczne, ze jak ma sie przyjaciol to tez czasami poswieca im sie czas, tym bardziej ze oni wyjezdzaja niedlugo i nie bedziemy sie znowu rok widziec. nie jestem taka, ze kazda chwile z nami itp, ame wieczorkiem mozna cos porobic w weekend czy jakis wypad.
jest mi przykro bo mam wrazenie ze K. MNIE OLALA. CZEGO W ZYCIU BYM SIE PO NIEJ NIE SPODZIEWALA. co o tym myslicie patrzac na to bardziej obiektywnie???? mam racje czy sie grubo myle, bo chyba chce zakonczyc ta pseudo przyjazn, bo nie ma sensu. niestety to jest tylko kilka historii, a bylo tego wiecej. uwazam, ze prawdziwa przyjaciolka by sie inaczej zachowywala, chciala spedzac czas itp, a nie ciagle jakies humory miala. mam sporo znajomych, kolezanek, ale ona byla taka od serca i wydawalo mi sie ze na zawsze, wiec dziwnie sie czuje, macie moze jakas rade.