Start od nowa? Gdzie jestem...

od początku widać, że w tym związku najważniejszą osobą jesteś dla ciebie ty sam. Nawet tego posta pisales NIE DLATEGO zeby ratowac zwiazek, co zrobic zeby o nia walczyc itp. Posta napisales tylko i wylacznie dlatego, ze teraz jest ci zle, bo "nagle" twoja zona ma nowego faceta, dla ktorego jest wazna i ktory ja docenia. I nagle ta swinia ktora na codzien mowila do zony "mam cie w d... rob co chcesz" sie opamietala, nagle zaczelo ci cos przeszkadzac.

Mam nadzieję, że żona będzie na tyle mądra, żeby cie zostawic. To ze teraz placzesz i mowisz jak bardzo ja kochasz to tylko i wylacznie wycie twojego egoizmu, ktoremu trudno sie pogodzic z tym, ze ktos inny moze byc lepszy od ciebie. Zona pewnie sie na to nabierze jak kazda naiwna kobieta wierzaca "ze jej facet sie zmienil", ale jestem pewien, ze za kilka lat juz nie bedziecie razem.

lukas wybacz pytanie....
czy swojej żony nie szanowałeś dlatego ,że nigdy nie szanowałeś swojej matki? że nią gardziłeś? że dla Ciebie nie istniała?

może to nie tylko i wyłącznie egoizm ale paniczny lęk, ze po raz kolejny zostaniesz odrzucony(de facto tak się po części stało) przez kolejną ważną w Twoim życiu kobietę - tym razem żonę?

problem zatem leży głębiej i przelał się na inne dziedziny życia.

Lukas, skoro Twoja żona, pomimo tego jak ją traktowałeś przez ostatnie lata była przy Tobie i starała się, jak sam piszesz a teraz bez mrugnięcia okiem zostawia dla Ciebie faceta, z którym jest blisko, to wg mnie musi Cię bardzo kochać, albo jest mega naiwna.
Ja nie wyobrażam sobie małżeństwa, gdzie partner trwa przy mnie i jedyne co od niego dostaję to brak szacunku, obelgi i obojętność. Zapewne nieraz przyszło jej do głowy, że mogłaby Cię zostawić- a jednak tego nie zrobiła. Wystarczył jeden Twój gest, pokajanie się.. Dostałeś swoją drugą szansę, nie zmarnuj jej. Może być, że czas wyleczy ją z tamtej miłości..

Szacunek? Przez cały czas? Obudź się chłopie! Powiedziałeś, że masz to gdzieś! Tak się okazuje szacunek? Ciekawe formy.

Zabiłabym takiego. Jesteś jak ex. Najpierw zamordował moje uczucie, potem płakał, błagał, nosił na rękach. Jak znów byliśmy razem, jak mu znów zaufałam, zrobił się prawie taką samą świnią jak na początku.

Twoja żona ma zdrowy instynkt samozachowawczy. Powinna Cię kopnąć w ... Bo się wcale nie zmieniłeś. Nie ufałabym Ci po tym co przeszłam. Ale Ona pewnie, niestety, zaufa i da drugą szansę. Właściwie już dała, a TY? Jak się zachowujesz? Jak skończony d...k. Kto dostaje drugą szansę, nie potrafi jej wykorzystać, jak nie umiał pierwszej. Bo go tylko rozzuchwala łagodne podejście.

Miałeś chamie złoty róg... Nie doceniałeś co miałeś, teraz płaczesz, bo masz za mało. Wywierasz presję, chcesz żeby już, zaraz rzuciła Ci się na szyję.

Zawiodłeś na całej linii. Byłeś nieskuteczny, nie umiałeś utrzymać rodziny, doprowadziłeś do bankructwa, a ONA, ta święta Kobieta, zamiast kopnąć Cię w ... trwała przy Tobie (doprawdy nie wiem dlaczego piszę wielka literą). Nie wiesz - o mój Boże, co za biedaczek - doprawdy nie wiesz dlaczego "nie umiałeś" być dla niej człowiekiem.

Byłeś skończonym chamem. Uświadom to sobie.

Nie strasz Jej odejściem. Niech do Ciebie dotrze, że Ona jest warta więcej niż 100 takich jak Ty. I prawdopodobnie pomału zaczyna to do Niej docierać.

Obudź się. Żeby odzyskać Jej uczucie musisz DOROSNĄĆ. Przejść głęboka przemianę. Przestać się - do cholery - rozczulać nad sobą. Stać się MĘŻCZYZNĄ, przestać być gówniarzem.

Czy wyraziłam się jasno?

Jak długo olewałeś swoją żonę? Jak długo ona trwała przy Tobie pomimo Twojego lekceważenia?
Dlaczego uważasz, że jak Ci się odmieniło to ona nagle na pstryknięcie palcem stanie się czuła i kochająca?
Na kolana i ciesz się, że jeszcze ma ochotę z Tobą rozmawiać.

I wlasnie cholernie chce to zrobic. Tk jak pisalem wyzej przez 6 lat do poki zyl moj tata i dopoki nie weszlismy w ten trafny interes wszystko ukladalo sie super, tak jak sobie wymarzylem. kiedy ojciec mi umarl i pojawil sie sklep dzieki ktoremu oczywiscie z naszej winy wpadlismy w potworne dlugi finansowe wszystko sie zepsulo. Faktycznie bylem chamem skonczonym ale uwierz mi ze to sie nie objawialo tylko u mnie. Darlismy sie na siebie i fakt jest faktem ze potrafilem nieraz powiedziec jej cos gorszego niz ona mi. Wiem teraz jedno: szalenie ja kocham, od tego czasu minelo juz 3 miesiace! Nie sa to slowa na wyrost poniewaz ja jestem myslacym czlowiekiem i wiem absolutnie ze chce z nia spedzic reszte zycia ,poprostu to wiem...

A propo mojej mamy: moja zona nie cierpi sie z tesciowa a to dlatego ze jak mala sie urodzila to moja matka odezwala sie po 1,5 roku jak mala i nigdy przenigdy nam nic nie pomogla. Moja mama zdardzila mojego tate u nas w domu 21 lat temu i ja to widzialem oraz widzialem jak moj ojciec cierpial do konca swojego zycia poniewaz z nikim nie mogl sobie juz zycia ulozyc, zmarl majac 50 lat... ale to juz zupelnie inny problem.

zgadzam się z każdym zdaniem na Twój temat jakie napisała Artemida.
Ty skacz z radości że ona w ogóle stara się wziąć Cię pod uwagę jako swojego rozmówcę, kogoś bliskiego, męża !

A więc zrobiliście sobie dziecko i oczekiwaliście, że ktoś inny je za Was wychowa? Co znaczy "pomoże"? Po-może. Może ale nie musi. Nie jest babci obowiązkiem zajmowanie się wnukami. Jest wyrazem miłości i dobrej woli. Nie chciała miłości wyrażać w taki sposób - jej prawo. Ja nie liczyłam na babcie; byłam wdzięczna za każdą pomoc, ale jej nie oczekiwałam. Miałam nadzieję - niestety, obie babcie miały inne sprawy. Ale doceniam i jestem wdzięczna za tyle, ile zrobiły.

Aha, nie wyobrażam sobie, żebym nie poleciała jak na skrzydłach do córki, która się rozsypie. Ale do synowej... No nie wiem. Nie mam danych.

Lukas, wybacz, drażni mnie dzidziusiowanie gdy się ma tyle lat co Wy. Czas dorosnąć, naprawdę.

No cóż, nie pytałam o co chodzi z Matką. Widzę, że problem jest głębszy. Radzę terapię.

Odgrywałeś się na Żonie za to, jaka była Matka?

Jako dziecko (a może później, nie wiem) miałeś swoja wizję, a Matka śmiała być inna. Potem miałeś swoją wizję małżeństwa i nie wyszło. Miałeś też wizję biznesu i splajtowałeś.

Może czas wyciągnąć wnioski? Nie obrażać się na świat. Bo świat nie jest sprawiedliwy - jeden ma piękne oczy a drugiemu nogi śmierdzą. Może czas zauważyć rzeczywistość, przestać bujać w obłokach. To właśnie dorastanie.

Matka dała Ci coś, czego nikt inny Ci nie dał - życie. Mogła wyskrobać. Ale żyjesz. I cokolwiek zrobiła później (a zdaje się, że dawała Ci coś do jedzenia, ubierała, nauczyła mówić i posyłała do szkoły), nic i nikt nie da Ci tyle co Ona. Dotarło? Choćbyś Ją do końca życia nosił na rękach, nie odpłacisz za to, co od Niej dostałeś. Wszelkie wymagania są nie na miejscu. Żyje jak chce. Może dość miała zajmowania się pięciorgiem swoich dzieci? Może Ją nie kręci rozkoszne gaworzenie i ślinienie się niemowlaka? Ma prawo czuć co czuje, czy nie? Ma prawo żyć jak chce, czy nie? Dzieci ma dorosłe. Czy teraz nareszcie ma prawo spotykać się z kim chce, bywać gdzie chce, przeznaczać SWÓJ CZAS na to, co sprawia Jej przyjemność? CZY NIE MA TEGO PRAWA? Aha, ma prawo, ale jak nie zainteresuje się wnuczką, to się obrazicie. To właśnie sprzeczność.

Sam zostałeś rodzicem. Nie widzisz jaki to wysiłek?

Nie oceniaj moralności swojej matki, bo nie taka jest Twoja rola.

Tak, jestem "Pani dobra rada". Popełniłam w życiu masę głupstw. I wiesz jakie miałam szczęście? Nikt mnie nie głaskał za przyznanie się do błędu. Nikt nie płacił za moje błędy. ZAWSZE musiałam wypić piwo, którego nawarzyłam (a często także to, którego nawarzyli inni). To najlepsze szkolenie na świecie. A Ty nawywijałeś, przychodzisz tu, opowiadasz swoja historię i czego oczekujesz? Głaskania? To już dostałeś od innych. Ode mnie możesz najwyżej dostać z liścia na otrzeźwienie.  Powtarzam OBUDŹ SIĘ. Bo ciągle śpisz.

Nie jesteś w pełni świadomy, w ogóle do Ciebie nie dociera że inni też mają uczucia. Ciężko Ci się pogodzić z tym, że Żona pragnęła innego. Nie wiesz jak Ją bolało Twoje zachowanie. Możliwe, że cierpiała 10x bardziej. Jak to zmierzysz? Nijak. Sam ją popychałeś w jego ramiona i teraz nie czas jęczeć, trzeba wziąć na klatę. Powtarzam - idź na terapię.