Pewność w związku

Jak dla mnie 2 x nie.

Niczego w życiu nie można być pewnym na 100% nawet siebie.

Po pewnym czasie już się czuje, że to jest coś co MOŻE być na całe życie, albo nie.
Znam związek który po 2latach zmierzał do ślubu, chyba z rozpędu że tak trzeba, aż ona to ukróciła i rozstali się, bo było za dużo wątpliwości.

W 100% nigdy sie nie wie.
Jeśli są poważne wątpliwości, a druga osoba chce się dalej angażować/podjąć jakieś dalsze kroki, to trzeba ostudzić jego zapał.

Ja nie rozumiem odpowiedzi typu "ha ha ha" .... straszne.
I dlaczego nie można być pewnym? Jak się kocha, szanuje siebie nawzajem, dogaduje, czy ma się wspólne zainteresowania i wszystko idzie tak, jak powinno, to dlaczego nie można mieć w sobie tej pewność? mam być w związku i zastanawiać się nad tym, jak długo jeszcze będziemy razem i myśleć o tym, jaki będzie następny?.. No wtedy to na pewno nie będzie trwać długo, powodzenia.
Jeśli nie masz pewności, co do związku i partnera, to pomyśl sama czym to może być spowodowane? A jeśli nie potrafisz do tego dojść, podziel się z Nim swoimi przemyśleniami i obawami, na pewno coś razem obmyślicie.

Zgadzam się w 100% - każdy ma nadzieję i chce, ale pewności nie ma nigdy Może się zdarzyć milion nieprzewidzianych sytuacji, które zmienią związek/ciebie/partnera itd.
Pewna jest tylko śmierć i podatki - jedno z niewielu powiedzeń, z którym się zgadzam.

potencjalnie: Czy ludzie, którzy idą do ołtarza a potem składają przysięgę małżeńską patrząc sobie czule w oczy, biorą pod uwagę to, że kiedyś się rozstaną? A jednak obecnie już ponad 40% małżeństw się rozwodzi, czyli prawie połowa.

do czego ty pijesz?

związki na całe życie istnieją- jeśli para zginie razem w wypadku samochodowym

Catwoman: do niczego, odpowiadam na Twoje pytanie Zapytałaś, czy ludzie składając przysięgę małżeńską zakładają, że się kiedyś rozstaną - uważam, że nie i tego wyrazem był mój post. W takim momencie nie myśli się o takich rzeczach jak np rozstanie. Tak jak nie myśli się o wypadku wsiadając do samochodu.

no niemożliwe. to ciekawe.... ze jednocześnie człowiek nie martwi się że jutro może umrzeć o martwi sie o pewnosc w zwiaazku..

cieszę się, że dostarczam radości i humoru

Moze nie tyle chodzi o pewnosc, co o takie poczucie, ze jesli uda sie utrzymac obecny poziom zaangazowania, troski i wzajemnego szacunku, to zwiazek bedzie sie nadal rozwijal i trwal. Mi osobiscie wystarcza wlasnie ta swiadomosc, ze jesli zadne z nas nie "odpusci" to mamy szanse byc razem do konca

Jak dla mnie to można być jedynie pewnym siebie i swoich uczuć.

Dla mnie związek i pragnienie bycia razem to też decyzja, która z czegoś wynika. Czyli decydujesz się z kimś być na zawsze, na dobre i złe bo kochasz tą drugą osobę, bo czujesz się przy niej dobrze, bezpiecznie, nie masz obaw i lęków o przyszłość (w odniesieniu do tego kogoś), bo czujesz, że jest wszystko w porządku, bo czujesz się przy tej osobie sobą, wolna,  bo szanujesz, bo macie te same wartości, bo się świetnie dogadujecie, jesteście dla siebie kochankami i najlepszymi przyjaciółmi.

Ta pewność to stan umysłu, stan ducha, to poczucie, że znasz partnera, że możesz mu ufać.

Dla mnie stwierdzenia typu, że nie wiem co będzie z naszym związkiem za x lat, zobaczymy czy nam się uda, czy nie, to oznaka, że coś jest nie tak i osoby w danym związku łudzą się, że z czasem wszystko jakos się ułoży. Liczą na jakiś cud, że samo coś się stanie. Albo mają już na starcie ogromne wątpliwosci stąd przeczuwają, że może być różnie.

Jednak liczenie na los, okoliczności jest według mnie niedojrzałe. To jaki będzie nasz związek to jednak w bardzo dużym stopniu zależy od nas samych, od obu stron zwiazku. Duzo zalezy od tego jak jest obecnie, tu i teraz. Jeżeli kogoś kochasz i pragniesz z tym kimś być i czujesz się tej osoby pewna - ufasz, czujesz się bezpiecznie, jesteś kochana, kochasz to pragniesz z tą oosbą budować przyszłość, być  z  nią na zawsze, podejmujesz decyzje o byciu na zawsze zgdonie z pragnieniem i całe życie robisz wszystko aby to uczucie utrzymać.

Bycie razem to ciężka praca, gdzie obojgu musi tak samo zależać aby zawsze mieć chęci aby się starać.

Wiadomo, że nie ma 100% pewności bo wiemy o sobie tylko tyle na ile było nam dane siebie sprawdzić, poznać, bo nie decydujemy o wyborach drugiego człowieka nawet jak z nim jesteśmy. Nie na wszystko zawsze mamy wpływ. Nie wszystko zależy od nas.

MagdaM jeśli bym kochała kogoś tak jak piszesz o swoim obecnym partnerze to sorry ale nawet nie zakładałabym, nie brałabym pod uwagę sytuacji, że moglabym zakochać się w kimś innym. Gdyż albo jestem z tym kimś i angażuje się na 100 % albo odpuszczam. Jeśłi zaś zakładałabym, że mogłabym się w kimś innym zakochać to oznacza, że nie traktuje do końca poważnie obecnego partnera albo własnie mam co do niego wiele wątpliwości, które nie pozwalają mi o nim mysleć jako o tym jedynym.
Miłość to też decyzja, szczególnie, że motylki w brzuchu to stany bardzo ulotne. Podejście do sprawy na zasadzie, co bedzie to będzie, a nóż zakocham się w innym  zakłada, że tak naprawdę jesteśmy otwarte wciąż na nowe zwiazki i relacje, a takie podejście samo w sobie wyklucza trwałość związku.

Catwoman dlatego napisałam to co poniżej

"Wiadomo, że nie ma 100% pewności bo wiemy o sobie tylko tyle na ile było nam dane siebie sprawdzić, poznać..."

Uważam też, że to niesamowite szczęście poznać takiego partnera aby wobec niego mieć takie niezachwiane poczucie pewności, że się pragnie tylko jego na zawsze. Może na tym polega ta prawdziwa miłość?

W każdym razie podejście do związku na zasadzie, nie wiem co będzie za rok, dwa, może nam się uda może nie jak dla mnie jest niedojrzałą postawą gdzie ludzie chyba myślą, że związek to jest jakiś twór zupełnie od nich niezależny, zyjący swoim własnym zyciem.

Enya - nie zakładam, że kogoś poznam, ale nie dam sobie ręki uciąć, że za 20 lat będę z moim obecnym partnerem. Nie jestem nawet na 100% pewna, że za 20 lat będę jeszcze chodzić po tym świecie. We wstępie mojej poprzedniej wypowiedzi napisałam: "Na ten moment jestem pewna, że mój facet jest tym, z którym chcę być już zawsze (...)", więc nie sugeruj, że nie kocham mojego męża i że nie traktuję poważnie związku, w którym jestem. Chodziło mi tylko o to, że 100% pewności nigdy nie można mieć, bo nie wiemy co przyniesie przyszłość. Na co dzień nie zastanawiam się, czy za rok albo pięć lat nadal będziemy razem, bo w tym momencie zakładam, że tak właśnie będzie.

AQ ja podpisze sie pod ta wypowiedzia.
Nigdy nie mozna niczego uznac za pewnik.
Nawet tego ze slonce jutro wzejdzie