Jak wzmocnić jego pewność siebie? - Netkobiety.pl

jak długo się spotykacie? moim zdaniem po prostu brakuje w tej relacji jeszcze bliskości, zaufania, może powinniście spotykać się częsciej, więcej rzeczy robić wspólnie, rozmawiać, omawiać bieżące sprawy- to buduje więź.
jeśli on pretenduje na stanowisko twojego faceta to dlaczego chwalisz mu się, że spotykasz się z kolegami po uczelni? albo zachowaj to dla siebie, albo poświęć ten czas swojemu facetowi. spotkania ze znajomymi są ok, z facetami też, ale widocznie na tym etapie to podkopuje jego pewność siebie.
idziecie na piwo- fajnie, może alko go rozluźni, koniecznie go dotykaj ale może nie od razu całuj

Spotykamy się od kilku miesięcy, staramy się rozmawiać na różne tematy, w tym takie bardziej osobiste.  Nie chwalę mu się kolegami, tylko on często pisze: co robisz, a ja wtedy odpisuję zgodnie z prawdą, że jestem na kręglach z kolegami. Nie ma sensu kłamać, bo zawsze jakiś wspólny znajomy może nas zobaczyć i mu powiedzieć.  Z kolegami spotykam się w weekendy, bo on niemal zawsze pracuje od 7 do 19.

Okej, będę go subtelniej dotykać;)

kilka miesięcy to kawał czasu, była tu niedawno podobne wątki na forum:
http://www.netkobiety.pl/t108011.html
http://www.netkobiety.pl/t108319.html
o 19 też mozna wpaść do kogoś na film, wino i przytulanie
nie ma z jego strony takich propozycji?

ok, chodziło mi raczej o taką bliskość i intymność w waszej relacji

nie znam nikogo kto bardziej nie lubi siedzieć w domu niż ja ale jak w tym domu czeka na mnie facet, dobre jedzenie i wino to zaufaj mi, że zamieniam się w domatorkę jedno nie wyklucza drugiego, wyjście na piwo jest ok, ale szczerze? słaba to randka, choć fakt, okazja do porozmawiania i alkohol trochę otwiera. ale jeśli wasze spotkania ograniczają się do tej formy rozrywki to może być ciężko przejść do kolejnych etapów

Ja wiem jak to zrobić, ale to nie o tej porze, bo nie wytłumaczę tego w kilku słowach a i ty daj znać  czy chcesz rzetelnej porady a nie tych nic nie wnoszących pseudo porad.

Kolejny post z gatunku " jak go zmienić, jak mu pomóc ". Przecież to jest dorosły facet. Jak ma jakieś blokady to niech sobie z nimi radzi. Ty nie jesteś jego terapeutką. Zdobywanie Ciebie to jego zadanie. Ty chcesz mu w tym pomagać? Serio?
Wydaje mi się, że to facet, który idealnie rokuje na układ " cieplo - zimno " - będzie się zbliżał i oddalal.  Nie podoba mi się to, że jak piszesz , on robi się emocjonalnie chłodniejszy, bo coś mu się tam nie podoba. Skoro uważa że jesteś zbyt przebojowa dla niego to po co się z Tobą spotyka? A może taka lekka Twoja niedostępność właśnie go kręci?
Wspomniałas o chłodnej matce...To wiele wyjaśnia.

Obstawiam, że to nie będzie łatwa relacja. Taki typ kobiety jak Ty przyciąga go i odpycha jednocześnie i to będzie taki taniec żurawia i czapli. On będzie pragnął Twojej czułości i bliskości (tego nie dała mu matka), ale i sabotował tę bliskość (Bo jest mu obca- w dystansie czuje się naturalnie bezpieczniej). Pretekstem do dystansu jest tu Twoja przebojowość. Ale gdyby nie to, znalazłby i inny powód.
Prawdopodobnie jego matka jest kobietą silną. Tak jak Ty. Myślę, że on importuje do Waszej relacji jakiś wzorzec z domu rodzinnego. Nawet to, że go pociągasz, a on w jakimś stopniu czuje się gorszy, niepewny, i przyznaje do tego, jest tu znaczące.
Z jednej strony on na to narzeka, ale z drugiej to właśnie jest w jakiś sposób atrakcyjne dla niego. Po prostu zna już taki wzorzec i to odtwarza.
Rada dla Ciebie? Nie daj się wplątać i emocjonalnie zaszantazowac jego niską samooceną. To nie Twój problem tylko jego. To on się ma z tym uporać.  Nie wydaje mi się abys musiała robić cokolwiek pod niego. Bo trochę próbujesz się nagiąć do jego skrzywienia.  Dostosować się ale do tego co zaburzone. Nie tędy droga.

wiesz, sosenek
ja już po prostu jestem na innym etapie rozwoju - kazdego rodzaju
i panowie tacy jak ten z watku sa za mna kilometry

dlatego ja bym nawet nie poszla z takim na piątą czy szósta randkę. tylko bym sobie darowala.
bo szukam osób na moim poziomie rozwoju.

ale autorce wlaczaja sie rozne mechanizmy, których nawet sobie nie uswiadamia - to prosta droga do toksycznego związku.

no coz, ja nie jestem już fanką dawania ludziom szans -bo nie mam takiego obowiazku ani ochoty
o dziwo dzieki temu zaczeli mnie otaczac o wiele lepsi ludzie -szanujacy moje granice, nie robiący mi krzywdy, bardziej dojrzali i rozumni.

podoba mi sie to
stad niechęć do ciągnięcia każdej relacji za uszy, bo przecież "warto dac szanse"

Bardzo dobrze to brzmi. Ja też jestem zdania, że jak my same zaczniemy więcej wymagać, to emanacja tego podejścia zacznie przyciągać w końcu osoby bardziej spójne z nami pod każdym względem.
Uczę się powoli tego, że jak coś jest problemem w relacji na początku to jest to ewidentny sygnał którego nie powinno się lekceważyć. Intuicja słusznie podpowiada, jakaś lampka ostrzegawcza się zapala, ale my kobiety, wyposażone ewolucyjnie w większa dawkę empatii i opiekunczosci, uważamy, że tą swoją miłością i empatia zbawimy świat. To, co mogło być użyteczne wieki temu (gdy mężczyzna był silny i wychodził na polowanie by utrzymać rodzinę a kobieta miała dbać o potomstwo) może już nie być aktualnie przystosowawcze. Emocje podpowiadają pewne rozwiązania które już nie są adaptacyjne. 
Mam za sobą kilka historii, po przemyślenia i czasie widzę, że co na starcie staje się problemem, często pozostaje nim do końca.
Oczywiście w opisanej relacji nie ma tragedii, jednak polaryzuje się już pewien układ sił...i to jest widoczne. A czy jest dobre? Czas pokaże. Gdyby Autorka wątku czuła się w tym dobrze, komfortowo, nie pisałaby tutaj. A skoro czyje się źle to znaczy że będzie jej lepiej gdy coś się zmieni. Z drugiej strony emirycznie wiadomo jak kończą się takie oczekiwania że ktoś coś zmieni. Trudno zmienić samego siebie a co dopiero drugiego człowieka.
Czy on nagle stanie się bardziej pewny siebie? Co by miało to sprawić? Autorki zapewnienia? Ograniczenia kontaktu ze znajomymi? Jeśli tak, to znaczy że poczucie wartości płynie z zewnątrz, jest tam zasilane.  Ale wiemy, że to tak nie działa. Autorka nic nie może zrobić, to są takie działania pod tytułem- pomogę mu, dostosuje się, ale to z góry skazane na niepowodzenie. Problem tkwi wewnątrz tego Pana. Tylko on może to rozwiązać.

Też mi się wydaje, że tu wszystko sprowadza się do kwestii fizycznych. On poza tym nie jest jakiś problematyczny. Mogę z nim zawsze normalnie pogadać i powiedzieć mu wprost, jak coś mi nie pasuje. Niemniej nie chciałabym mu nagle wyskoczyć z tekstem: hej, dlaczego mnie jeszcze nie pocałowałeś, bo to by była lekka przesada;)

Zaraz do niego jadę, dzisiaj nigdzie nie wychodzimy, bo ma gorączkę. Zawiozę mu coś na zbicie temperatury i trochę z nim posiedzę.

"Zaraz do niego jadę, dzisiaj nigdzie nie wychodzimy, bo ma gorączkę. Zawiozę mu coś na zbicie temperatury i trochę z nim posiedzę."
jesteś urocza

choć jeśli leży zasmarkany w łóżku to aura będzie mało sprzyjająca, no chyba, że razem z gripexem zaaplikujesz mu jakąś nalewkę na rozgrzanie i wpakujesz się mu pod kołdrę:p
ja temu facetowi po prostu któregos wieczoru po butelce wina w smsie zasugerowałam, że czuję się wrzucona we friendzone skoro tyle gadamy, a on nie ma ochoty się do mnie dobrać- był w szoku, że tego chcę ale jednocześnie tak rozentuzjazmowany, że przy kolejnym spotkaniu wziął już sprawy w swoje ręce i później było z górki. śmieszne to było uroki młodszych facetów.

Już wróciłam, wziął tabletki i poszedł spać, bo naprawdę źle z nim. Jutro go odwiedzę po pracy. Umówiliśmy się, że zrobię mu zakupy spożywcze.

A gdy mówiłaś mu, że czujesz się wrzucona do friendzone, to wcześniej doszło u Was choćby do pocałunków, czy też nic z tego?  Może też powinnam mu tak postawić sprawę. Widzę, że największy problem ma właśnie z kontaktem fizycznym. Może jakbym mu jasno postawiła sprawę, że chciałabym, aby coś zrobił, to by się rozkręcił i w końcu coś zrobił.

To tak jak u nas;) On mnie zawsze przytula i tylko przytula. Relacja z boku wygląda na typowo koleżeńską. Niemniej podejrzewam, że jest szansa na coś więcej. Świadczą o tym takie drobne gesty jak to, że mówi mi, że nie podoba mu się tak duża liczba kolegów płci przeciwnej. To, że wciąż mam zdjęcie profilowe z naszej pierwszej randki sprzed pół roku etc.

Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że raczej nie wzmocnisz jego pewności siebie. Jeśli ktoś ma ja niska to jest to na tyle poważny problem, że żadne twoje słowo czy czyn mu nie pomogą
Piszę to jako osoba o niskim poczuciu wartości, której nic póki co jej nie podniosło. Ani kochający chłopak, ani dobrze płatna, przyjemna praca

od kiedy zachęcenie faceta do (nie wiem jak to nazwać) -czynności seksualnych (:D) to mamuśkowanie?
rozumiem, że wg ciebie jedyny słuszny model męskości to taki, który bierze za włosy i do jaskini?
ja sypiałam i z tymi doświadczonymi i z totalnymi laikami, którzy nie bardzo wiedzieli jak sie za to zabrać, nie byli poprzez to gorszymi jakościowo facetami tylko dlatego, że mieli małe doświadczenie i strach w oczach

A czy ja piszę cos o gorszych jakościowo facetach???
Pisze tylko o tym, ze widocznie nie trafili na właściwą kobietę.
A poniewaz dłużej chodze po tym świecie i obserwacji mam mnóstwo- widziałam niesmiałych i niby wycofanych facetów którzy zamieniali się w silnych mężczyzn przy własciwej kobiecie, a oceniającej mamuśce.
Ale co kto lubi..
Ale może w moim pokoleniu dziewczyny nie były tak napastliwe, więc faceci mogli być facetami.
Nikt mnie za włosy nie ciagał... i nie chciałabym. I nikt nie miał strachu w oczach...:D

Ale ok, może współczesni młodzi mężczyźni tego potrzebują, co ja tam wiem w sumie.

no nie wiem, czy ciągnięcie mężczyzny za uszy to napastliwość - jak sam nie umie, to niech się nauczy
ja też jestem mega nieśmiała - serio - ale żeby mieć seks to zaczęłam pracować ze swoją nieśmiałością, a nie czekałam, aż mnie ktoś będzie ciągnął za uszy
a już tym bardziej jak widziałam cień zainteresowania ze strony drugiej osoby, to nieśmiałość nagle znikała i nie było miejsca na jakieś krygowanie się

a kiedyś to dziewczyny i kobiety były nieme i nie mogły nic zrobić (bo nie wypadało), więc nawet najgorszy ciapa mógł się wydać pewnym siebie mężczyzną
na szczęście te czasy już minęły i ciapa jest ciapą
ale może nad sobą pracować - jeśli tylko chce

no tak, zgadzam się, jeśli mimo tych kilku sugestii autorki delikwent pozostanie niewzruszony to j bym sobie go darowała.
poza tym mi samej by się odechciało takiego ciapy, który mimo moich sygnałów nadal nie potrafi się za to zabrać.
flirt jest fajny gdy obie strony go uskuteczniają.

Powiem tak, sama miałam kompleks na pewnym punkcie, nie była to wersja pt. niska samoocena, bo generalnie uważałam, że wszystko jest ze mną w porządku, poza jednym małym mankamentem, który starałam się maskować.  Właśnie obecny delikwent skutecznie przekonał mnie, że to żadna wada, tylko atut. To było chyba nasze jedno z pierwszych spotkań, gdy on wyskoczył z tekstem pt. ale masz seksowny tyłek jak Miss Polonia.  I wtedy się zdziwiłam, bo spojrzał na to z zupełnie innej perspektywy. Ja po prostu miałam inny wzorzec tej części ciała, przez te wszystkie Instagramy itp. uważałam, że dobry tyłek, to duży tyłek, a ja jestem drobna i bardzo niska. Tyłka Kim Kardashian mieć nie będę.  A że zgodnie z nowym trendem króluje hasło: facet to nie pies, nie rzuca się na kości, to uważałam, że mój tyłek nie jest czymś, co może spodobać się facetowi, ale na szczęścia  można go maskować. Wtedy na randkę miałam gotową inną sukienkę, ale dostałam miesiączkę i bałam się, że poplamię biały materiał, więc ubrałam ciemnoczerwoną i opiętą na tyłku.  On nie mógł wiedzieć, że nie lubię swojego tyłka, więc miałam pewność, że powiedział to szczerze, na dodatek dodał, że jak Miss Polonia, czyli w domyśle przeciwieństwo Kim Kardashian. Dlatego uważam, że jeśli niepewność siebie nie jest chorobliwa, to czasem dobrym słowem można ją zwalczyć. Można uporać się z kompleksami, wiedząc, że druga osoba to, co dla nas stanowi problem, postrzega zupełnie inaczej.  Rodzina, przyjaciele i facet potrafią zdziałać cuda, jeśli chodzi o kobiecą pewność siebie. Dlaczego miałoby to nie zadziałać w drugą stronę? Myślę, że umiejętnie chwaląc faceta, można trochę podbudować jego ego i pewność siebie.

Autorko, cieszę się, że mogłam pomóc
myślę, że teraz kiedy ta niewidzialna granica między wami zniknęła to również wpłynie pozytywnie na jego morale. Płyńcie więc na tej fali i zamiast określać tego jako "spotykam się z facetem" to po prostu bądźcie parą.