kłamstwo

Kochana, chłopak po prostu nie dorósł do związku. Nie wybawił sie jeszcze dostatecznie, a ma Twoim miejscu kopnełabym takiego dupka póki jeszcze nie jest za Pozno!!!
Ewidentnie Cie kłamie, a brak szczerości raczej nie jest podstawą w POWAŻNYM związku. Jeżeli odpowiada Ci ciągły stres, kłamstwa, jego imprezy, brak jakiegokolwiek wsparcia, to tkwij w tym dalej.

Błąd na błędzie błędy pogania. NIE WOLNO rezygnować z przyjaciół, tylko dlatego, że w Twoim życiu pojawił się chłopak. I to, przyznajmy szczerze, nie najfajniejszy. On ma prawo wychodzić, a to, że Ty się w tym czasie nudzisz, to Twój problem. Sama ograniczyłaś swoje życie tylko do jednej osoby. Alkohol też jest dla ludzi. ALE! Nie może tak być, że on wychodzi, a Ty nie wiesz, gdzie jest i kiedy wróci. W partnerstwie powinno być normalne, że pisze się chociażby głupiego smsa "jestem u X, będziemy ostro pić, wrócę rano jak podleczę kaca".

Kłamstwa, że idzie spać, a naprawdę szedł na imprezę, też jestem od biedy w stanie zrozumieć, może za bardzo mu trułaś, że woli kolegów od Ciebie i bał się fochów...

Ale policja? Tracenie świadomości i brak kontaktu z najbliższymi przez parę dni, do tego stopnia, że jego matka do Ciebie dzwoni? Chamskie teksty "nie będę słuchał płaczu", kiedy nie wyszło Ci coś bardzo dla Ciebie ważnego? Co robisz, dziewczyno, z burakiem, kłamcą, prawdopodobnie alkoholikiem i osobą wchodzącą w konflikty z prawem?

Po co z nim jesteś? Co on Ci daje oprócz łez, samotności i smutku? Przecież to jest jakiś psychol Koleżanki niby namawiają Cię do złego, Twoja mama jest żmiją, a Ty natrętną beksą... Tak zachowuje się kochający partner? I zero szacunku do starszej osoby, ewentualnej przyszłej teściowej? W którym rynsztoku znalazłaś tego pajaca?

Chyba zdajesz sobie sprawę z tego, że problem nie leży w tym, że on nie lubi siedzieć w domu...

Hmm...do dziś nie wiem jak można być takim bydlakiem i być w związku z kobietą. Jednak zauważyłem, że z takimi rasowymi bydlakami jedno się powtarza, jest wręcz schematyczne. Mianowicie zawsze na początku znajomości z kobietą potrafią naprawdę walczyć o nią. Robią wszystko, aby ją zdobyć. Chyba ten wewnętrzny bydlętyzm i brak empatii pomaga im w byciu totalnie spontanicznymi, lekko szalonymi, energicznymi etc., czyli w oczach kobiety niesamowicie atrakcyjnymi. Z bydlakiem zawsze są cudowne początki i wszystko zmienia się później, jak motylki ulatują z brzucha bydlaka i wtedy pokazuje on swojej kobiecie jakim człowiekiem jest naprawdę. Wtedy kobieta wpasowuje się w rolę ofiary, bydlak w rolę kata, czyli właściwie w swoją, w końcu może być sobą w związku. Już nie musi udawać kogoś kim nie jest, bo nie ma ku temu powodu jakim była w początkowej fazie poznawczej fascynacja kobietą, którą tak bardzo chciał zdobyć.
A i jeszcze jedno, też schemat. Bydlak odcina swojej kobiecie wszystkie jej znajomości. Chce ją mieć tylko dla siebie, stać się całym jej światem, żeby poświęcała mu cały swój czas, oczywiście wtedy kiedy tego chce. Wręcz uzależnia ją psychicznie od siebie, nawet w pewnym sensie posiada.

Znam nawet jedno takie małżeństwo. Podziwiam wytrzymałość psychiczną tej kobiety - ile Ona potrafi znieść ze strony swojego męża bydlaka. Ksiądz by mu nie wybaczył, najświętszy z najświętszych by mu nie wybaczył, nawet Bóg by mu nie wybaczył, a Ona potrafi bydlakowi wybaczyć.

Taka mała dygresja z mojej strony odnośnie tematu

Im dluzej jestem na tym forum i czytam historie kobiet to stwierdzam ,ze powinnam byc wdzieczna losowi,ze jestem sama......nikt mnie nie obraza,nie ogranicza,nie stopuje ,nie bije  itd,dla mnie ten Twoj facet za bardzo lubi kumpli i alko...........i nie wiem ,ze czy jakbys mu postawila ultimatum czy wybralby Ciebie ....niestety,wiec nie wiem czy jest sens byc w zwiazku ,w ktorym ciagle jestes podenerwowana,niepewna,nieufna i zaniedbywana,podczas gdy on sie bawi z kumplami i moze z kumpelkami,Ty siedziesz w domu i pilnujesz kaloryfera........przykre ,ale wedlug mnie tak to wyglada

Co do poprzedniego postu. Mysle ze spotyka sie tez z damskim towarzystwem. Jak wracalam z egzaminu do domu jak usłyszeli domofin to całe towarzystwo ucieklo do sasiada zebym ich nie zobaczyla. już uslyszałam że sasiad ma fajne miłe i ladne kolezanki i ze ja tez taka byłam zanim zaczełam sie czepiac i marudzic. Szkoda gadac. Nawet raz wydawało mi sie ze ma malinkę na ramieniu ale zamydlil mi oczy ze to odgniotka. Nie wiem juz wszystkie mysli mi sie kumuluja i nie daje sobie ztymi znakami zapytania rady.

dudi ja bylam 3 lata w sumie w toksycznym zwiazku,z przerwami ,bylo ciezko ,ale tlumaczylam sobie ,ze pzreciez byly tez piekne chwile tylko tych niestety bylo znaczniej mniej,kochalam go bardzo ,chyba nigdy nikogo tak wczesniej nie kochalam i nadal go kocham ,chociaz zniszczyl mnie psychicznie do tego stopnia ,ze nadal nie moge sie pozbierac ,ale on byl chory ,a ja niestety bedac z nim teraz czuje sie jak chora ,nie pozwol na to !!!!

Droga Autorko.

Dlaczego skasowałaś swój nocny post? Czyżbyś się wstydziła, że noc spędziłaś z chłopakiem poznanym w klubie (tak zdążyłam go przeczytać)? I o rewanżu?
Teraz za to piszesz o nocy spędzonej z koleżanką. Nie ma potrzeby pisania wszystkiego na forum, ale oszukiwanie osób, które z Tobą "korespondują" chyba nie jest w porządku?

Kiedy weszłam wczoraj do domu, było trochę po pierwszej w nocy, mojego faceta nie było w domu. Polożylam się spać. Nie wiem która była jak wrócił, może zaraz może poźniej bo już zdarzylam zasnac. Ale dopadł do mnie i próbował nagrac mnie na telefon. mówil ze wydaje sie byc pijana i nacpana (wypiłysmy z kolezanka 3 redsy). cos tam bełkotałam przez sen probowalam mu odpowiadac, ale jak sie wybudziłam to juz mnie szlag trafił. ponawila swoje pytanie czy jestem pijana i  nacpana. i dlaczego jechalam po pijaku samochodem (co nie bylo prawda) nie wiem po co mu byly te informacje... dlaczego chce cos na mnie miec...

To nie jest tak, że mi to nie przeszkadza. Jestem potwornie zmęczona i zniechęcona, kompletnie zdezorientowana. Sa dni kiedy się nie kłócimy i jest pieknie. Wtedy jest całym moim światem. Ciężko mi odpuścić te 2,5 roku. Bo bardzo go kocham i wiele ze soba przeszlismy dobrych i złych chwil. Potrafi być dlugo długo dobrze i nagle cos wybucha. To nie jest tak ze on wychodzi i pije codziennie. Takie rzeczy i znikniecia zdarzaja sie co jakis czas. Ale najgborsze ze ten co jakiś czas sie zdarza, i ja 5tylko wracajac ze szkoly i z pracy nie mysle jak fajnei ze juz jestem w domu tylko mysle co bedzie jak otworze drzwi. Przez te kłamstwa kompletni przestaje mu ufać. Mimo, że na codzień nie podejzewalam go o zdrade co noc sniło mi się ze wykrecil mi jakies swinstwo. Uwielbiam z nim być jak jest dobrze. Ale złe chwile zaczynaja mnie dobijac. To nie sa zwykle kłotnie czy rozmowy. Nawet teraz zrobil cos podlego. Nie przeprosi ani nic. Tylko czeka i robi mi na zlosc. Zawsz etak jest jak sie pokłocimy. jesli ja cos zrobie, nie wiem w złosci jakos sie uniose czy cos to potrafie przeprosic a on nigdy. Najgorsze jest to ze człowiek na codzien o tym nie mysli. Teraz jest zle. Nie mam juz siły. Dlatego znalazłam forum. Musialam sie komus wygadac. Myslalam ze ktos powie co robic, Np. idzcie do psycholiga, jakies sposoby zeby uczynic drugiego człowieka mniej samolubnego. Ale teraz pisząc tu widze jak jest zle. Za kazdym otworzeniem tej strony przychodzi mi jakis nowy zal do głowy. Uzbierało się go troche przez ten czas. Ze wszystkim musze sobie radzic sama bo jasnie pan czeka az mi rzejdzie złosc i sama przyjde w łaske. a ja przychodze bo jestem słaba. Zawładneł mna ta słabosc całkowicie. I nie umiem zrobic kroku w zadna strone. Kocham go i ciezko mi spakowac sie i zamknac temat... Alle widze czytajac co pisze jak bardzo slabo to wyglada...

.

Uwierz mi ,moja historia tez wyglada nieciekawie,moze dlatego wstydze sie o niej komukolwiek mowic ,dlatego tez tu sie znalazlam,moja rodzina jakby wiedziala ,ze zdecydowalam sie na bycie z osoba chora na schizofrenie napewno stwierdziliby ze zwariowalam ,wiec nawet o tym nie wiedza.

Za chwile Dudi będzie nam wmawiać, że to nie ona pisała.
Coś tu brzydko pachnie...

....