kocham schizofrenika

Jedyny plus jest taki, że on zdaje sobie sprawę ze swojej choroby. Czytam sobie to forum od niedawna i widzę, że wiele dziewczyn ma podobnie zachowujących się facetów jak Twój, ale nigdy nie zostało to nazwane po imieniu "chorobą schizofreniczną". Co nie zmienia faktu, że ja bym na Twoim miejscu od niego zwiała jak najdalej. Szkoda Twojego życia.

Macie racje ,powinnam cos z tym zrobic i wiem ,ze sama potrzebuje teraz pomocy,mam niska samoocene,i prawdopodobnie depresje,ale to glownie moja wina bo sama na to wszystko pozwolilam,myslicie ,ze jakies leki pomoga ??

Pigulek to on potrzebuje nie Ty.

Bylam przez dwa lata z gosciem, ktory mial schizotypalne zaburzenie osobowosci i mimo tego, ze bral leki byl absolutnie nie do wytrzymania. Tez myslalam, ze sobie poradze poniewaz mialam pelna wiedze o jego chorobie, ale wiesz co?- z choroba nie da sie wygrac. Szczegolnie jezeli chory sam sabotuje swoja stabilizacje.

Odejscie jest jedynym i madrym rozwiazaniem. On potrzebuje psychiatry a nie dziewczyne.

Moni255, jestem w bardzo podobnej sytuacji, ponieważ bardzo bliski mi mężczyzna również jest schizofrenikiem. Z tym, że ja miałam łatwiej, ponieważ już wcześniej wiedziałam dosyć sporo o tej chorobie i wiedziałam, na co się przygotować. Czy Twój przyjaciel leczy się? Czy chodzi na terapię?

Nie wiem czy sie leczy ,nigdy nie rozmawialismy na ten temat ,jego choroba to byl temat tabu,raz mi tylko o niej powiedzial i wiecej nie rozmawialismy bo czulam ,ze nie chce o tym mowic,wiec tez nie pytalam ,wiec nie wiem.....naorawde nie wiem

Teraz to juz nie ma o czym ,rozstalismy sie na dobre,zreszta robilismy to juz wiele razy w przeciagu tych 3 lat, teraz to  raczej definitywnie ,tylko ,ze ja go nadal kocham i wiem ,ze bede kochac ,choc ciezko bylo z nim ,a najgorsze jest to ,ze czekam az to minie i zainteresuje sie kims normalnym i zdrowym  kto mnie doceni i bedzie szanowac,ale to nie mija a ja boje sie ,ze juz nikogo tak nie pokocham .......

Dzieki za zrozumienie:) staram sie ,choc wiadomo sa dni zwatpienia i tekiego braku,ze az odczuwa sie bol niemalze fizyczny:/byc moze znajde w koncu kogos kto pozwoli mi o nim zapomniec,bo szukalam kogos takiego ,jak narazie bezskutecznie:(

Tu nie ma do czego wracac....on nigdy mnie nie uwazal za partenrke godna siebie i byl to raczej luzny zwiazek ,choc roznie to bylo,jest schizofrenikiem wiec raz potrafil powiedziec ,ze mnie kocha ,a raz ze spotyka sie ze mna z litosci ,ciezko przy takich zmianach nastroju nie zwariowac,nie powinnam byla sie w nim zakochiwac ,ale na pewne rzeczy czlowiek nie ma wplywu......az wstyd o tym mowic i pisac ,ze potrafilam byc tak glupia i naiwna

Mam nadzieje,ze nie powtorze,ale niestety w pewnych kwestiach to u mnie gore bierze serce a nie rozum:/ ale obym kierowala sie tym co dla mnie dobre  i w koncu spotkala kogos sensownego,choc nie wiem czy  po tym wszystkim bede potrafila stworzyc normalny zwiazek......mam obawy,ze nie.

Do anna84  to zalezy jaki rodzaj schizofrenii, u mojego faceta bylo tak ,ze potrafilo go noscic caly dzien byl niesamowicie energiczny,wszedzie bylo go pelno,a jednego dnia potrafil lezec caly dzien w lozku patrzac sie w sufit i nie odzywajac sie do mnie ani slowem,zmiennosc nastrojow,z pozytywnego w negatywny i na odwrot bez powodu ( przec co zawsze czulam sie winna ,ze to moja wina ,co ja robie nie tak) krytykowanie mnie bez powodu ,ze zle wygladam ,zle sie wyslawiam ,i ogolnie to co mu kiedys sie podobalo nagle bylo nie do przyjecia,do tego stopnia ze balam sie czasem z nim rozmawiac zeby nie uslyszec ze jestem glupia i ze go nie rozumiem ,wolalam tego unikac zeby nie cierpiec jeszcze bardziej................slyszalam ,ze go wykorzystuje ,ze jest mi potrzebny tylko do jednego ,tez mial takie dni ze musialam mu mowic jak bardzo go kocham i jak cudowna jest osoba bo prosil o to i potrzebowal tego . Czasami mialam wrazenie ,ze robil mi ewidentnie na zlosc ......jak cos chcialam to robil zupelnie na odwrot tak zeby mnie to zabolalo.........ja mowilam czarne to on musial powiedziec biale zeby przypadkiem nie wyszlo ,ze chce to samo co ja ,bo ja przeciez jestem glupia a on nie:) mnostwo tego bylo i ciezko o tym pisac bo czlowiek sobie uswiadamia jakim jest kretynem ,ze godzi sie na takie traktowanie .......w imie czego ? milosci ,ktorej ktos nigdy nie doceni.....

@Fifka84
Daj sobie spokój szkoda zdrowia i nerwów. Na 99,999... związek z osobą chorą na schizofrenie nie masz szans przetrwać. W 90% przypadków taka osoba jest niezaradna życiowo, utrzymująca się na rencie, nie mogąca utrzymać stałej pracy. Objawy negatywne to jeszcze pół biedy, co zrobisz kiedy przyjdą pozytywne tj. całkowite szaleństwo, utrata kontaktu z rzeczywistością? Jest to tak zwany epizod psychotyczny na który składają się urojenia, omamy, halucynacje. Chory słyszy głosy, jest przekonany o rzeczach nie mających racji bytu, czasem widzi rzeczy których nie ma. W takim przypadku niezbędna jest hospitalizacja chorego, sęk w tym, że chory wtedy nie widzi najmniejszego problemu w swojej osobie i nie chce poddać się leczeniu. Wyłączenie  psychozy a właściwie tak jakby przykrycie objawów pozytywnych trwa przeważnie kilka tygodni i stosuje się do tego farmakologie - neuroleptyki a w przypadku odporności elektrowstrząsy. Chory musi brać leki przynajmniej przez 5 lat od ostatniego epizodu a ponad połowa tego nie robi i ponownie wraca do szpitala. Wskazana jest tu też częsta psychoterapia i jakieś zajęcia grupowe. Jeżeli masz jakieś pytania to postaram się odpowiedzieć, ale proponuje zapoznać się z książką nieżyjącego już psychiatry profesora Antoniego Kępińskiego - Schizofrenia. Pozwoli Ci to niejako zapoznać się z tym zaburzeniem psychicznym.

Schizofrenię się leczy, znam kilkoro i jest różnie z ich przypadkami jedni widzą śmierć w swoim pokoju inni odczuwają tylko lęki. Warto leczyć to psychiatrycznie a dla Ciebie polecam terapie. Tytuł to kocham schizofrenika a równie dobrze można napisać kocham osobę chorą na raka albo z depresją.

Witam wiem ze temat był  dawno  poruszany.Ale znalazlam sie w takim momencie gdzie nie jestem z chłopakiem  który  mnie zostawil jakis czas temu doprowadzilo mnie to  do wizyty u terapeuty  bo niestety nie umiem sie wyleczyc z niego.Opisujac jego zachowanie terapeucie dowiedziałam  sie ze najprawdopodobnie cierpi na schizofremie paranoidalna.Staram sie nie pisac do niego poniewaz po rozstaniu mimo wszystko dal mi popalić  wystawal pod moim domem  podszywal sie pod znajomych piszac jako oni do mnie.Jezdzil za mną, wyzywal mnie  potem mnie kochal i tak wkolko  i mimo tylu zdarzeń  nie potrafię  zapomnieć  o nim mam wrazenie ze zawladna moja głowa tak ze sama nad tym nie panuje.Czy mial ktos podobna sytuacje co robic jak sobie z tym radzic???

Witam was na grupie ... Byłam z chłopakiem chorym na schizofremie paranoidalna choruje on od 8 lat , tylko zastanawia mnie to czy w tej chorobie tak jest że tacy ludzie ranią czy zdają sobie sprawę .. Sytuacja jest taka, że byliśmy prawie 2 lata dogadywaliśmy się super nie było problemu i nagle zerwał ze nie kocha i nie jest szczęśliwy , potem wróciliśmy do siebie i po paru msc też zerwał ze nie kocha zrobił mi wodę z mózgu ja dawałam szanse bo kochałam i obiecał że już na zawsze będziemy razem obiecał że będę jego żona to jest stracił pracę zaczął pić mówił że go zdradzam albo klamie  a tak nie było albo że go skrzywdziłam tłumaczyłam się że nie pił znalazł się na odwyku teraz i zerwał z dnia na dzień że nie kochał nigdy i nie pokocha ... Czy takie zachowanie jest normalne ? Ja chciałam go wspierać jeździłam do niego mówił że dany radę aż w końcu w jeden wieczór SMS że koniec gier i że zrywa i prosto w twarz powiedział że nie kocha co o tym myśleć ? Zniszczył mnie bo człowiek chciał dobrze dla niego wsparciem byłam zawsze mówił że jestem wspaniała a nagle nie chce mnie znać zrywa kontakt ...co robic

A on się leczy?

Czemu nie wiejesz tylko czekasz aż zerwie z Tobą kolejny raz?

usunąłem tresc, dzięki.