Chora zazdrość

Wcale jej się nie dziwię. Myślę, że pomocna byłaby wizyta u terapeuty

No nie wiem czy ją odzyskasz. Jeśli w tej "chorej" głowie sobie nie poukładasz i nie przestaniesz wpadać w paranoje to możesz się z żoną pożegnać.

Mój mąż też był zazdrosny w przez jakiś czas narzeczeństwa i strasznie się dusiłam, ale wiele rozmów i czas sprawiło, że przestał.

Czemu jesteś taki zazdrosny?
Byłeś już zdradzony?
Żona dała Ci powody do zazdrości?

Jak już wspominałam wcześniej, taka osoba zaborcza moim zdaniem ocenia innych po sobie.

Nawet jeżeli uda Ci się ja odzyskać, to wątpię, ze się zmienisz, może na jakiś krotki czas... Tak wiec jak wspomniały dziewczyny wyżej, może terapeuta przemówi Ci do rozsądku.

Mam koleżankę, która tez meczy się w takim związku.... Nie życzę nikomu...

Może tak jestem po terapi i psycholog nic nie zauważył chorobliwego.Na początku miałem głupie jazdy to fakt teraz takich nie mam.Jestem zazdrosny ale już nie tak jak wcześniej ale może te wcześniejsze jazdy spowodowały że teraz wybuchło.Ma dziwne podejścia żona stawia wyżej znajomych niż męża.Chce odejść ale nie odeszła może to jest sygnał do dużych zmian.Trochę dałem się pod pantofel żonie myślałem że tak trzeba.Spuściłem swoje życie a ona stała się zamiast częścią mojego to całym moim życiem.Myślałem że kobiety tego chcą śniadań do łóżka,kwiatów i prezentów bez powodu.Lubiłem imprezy ale z nią.Może przez to że zatraciłem samego siebie zrobiłem się jak ciota zaczęła tak się oddalać.Pracuje za granicą więc 3 tygodnie jestem poza domem zacząłem żyć swoim życiem dałem jej oddech czasami zadźwonie czasami napisze odpisuje i gada zemną to chyba dobry znak.Przestałem skomleć żeby dała mi szanse.Chcę jej pokazać i w sumie sobie że wróciłem ten z dawniej a nie ten co był przez 2 lata ostatnie.Kobiety raczej reagują na czyny a słowa i skomlenia na nic się zdają.

A może tak być że ktoś kocha za bardzo?

No dobrze ale jeżeli się kocha mocno to chyba dobrze?Może ktoś napisze co teraz robić żeby naprawić wszystko bo ja się zakręciłem.Odkochać się przecież to nie łatwe nawet nie wiem czy możliwe?

Właśnie nic nie znalazłem pewnie powinienem się martwić bardziej jak się tak popsuło ale powiem szczerze że przez nasze rozmowy nabrałem większego zaufania niż miałem wcześniej boje się tylko że żona może mi nie umieć zaufać.Ostatnio zaczęła się zachowywać tak jak ja pisać że nie wie co robię w trasach wytknęła mi jeden błąd jaki zrobiłem i na prawdę zobaczyłem że może mieć więcej pretensji niż ja do niej.Jest dobrą kobietą ale nie umie rozmawiać o uczuciach jest bardzo skryta.Teraz mam szereg testów robionych czy robię coś w kierunku by być lepszym podejrzewam że przy połowie prób faceci by dali spokój ale myślę że dam rade.Chce jej zaufanie odbudować chce walczyć o nas bo jest o co.Żona podchodzi pasywnie jak na razie obserwując moje zachowania.