Zdrada psychiczna

Dziekuje za odpowiedz.Nie byly to jednak jednorazowe spotkania ale kilkumiesieczne i roczne znajomosci.Oczywiscie z checia udam sie na podpowiedziane forum.Szukam odpowiedzi dlaczego i co dalej.Pozdrawiam

Jeżeli kończy się wszystko na telefonach i kawie - skłaniałabym się ku potrzebie bycia docenionym, podziwianym. Być może kieruje nim zwykła chęć flirtu i poczucia dreszczyku emocji, choć nie jestem do końca pewna czy faceci maja takie potrzeby. Być może potrzebuje po prostu z kimś zwyczajnie pogadać i niekoniecznie kierują nim "wiadome" cele.
Jeżeli nie kończy się na kawie, bo w grę wchodzi seks - to już poważniejsza sprawa.
Generalnie warto byłoby to wyjaśnić. Zastanawia mnie tylko fakt zbiegu dwóch wydarzeń: urodzenia się waszego dziecka i rozpoczęcia przez niego tego rodzaju praktyk. Być może tu jest pies pogrzebany. Może miał i ma nadal problem z umieszczeniem siebie w nowej roli w nowej sytuacji. Może nie być jedyny powód, ale jeden z głównych. Myślę, że warto z nim o tym pogadać, bo my tu sobie możemy tylko gdybać.

Czy uważasz, że dzieci są szczęśliwe w rodzinie, w której źle się dzieje między dorosłymi?
Czy uważasz, że dzieci nie wyczuwają atmosfery między rodzicami?

Nie znam żadnego dziecka, które jest wdzięczne swym rodzicom, że jest/było wychowywane w domu, w którym brak było miłości między rodzicami, brak było szacunku, wspólnych chwil.
Dzieci Twe nie będzie szczęśliwe, gdy po latach dowiedzą się: "przestaliśmy się kochać, lecz zostałam z Waszym ojcem ze względu na Was, dla Waszego dobra". To bardzo duże obciążenie, nawet w życiu dorosłym.

Jeśli chcesz reaktywować małżeństwo, zrób to dla siebie, nie zasłaniając się dziećmi.
Jeśli chcesz odejść, zrób to dla siebie, nie zasłaniając się dziećmi.

100% NETKOBIETA,

To piekne co Pani pisze.Dziekuje za rady- madre rady.Gdybym ja miala taka zyciowa madrosc bylabym chyba najszczesliwsza kobieta na swiecie.Jeszcze raz dziekuje!

Mysle, ze teraz chce ratowac zwlaszcza, ze kazda jedna jego "znajoma"sie go wyparla- nie chca miec z nim nic wspolnego.Zostal sam.Dlaczego teraz chce ratowac kiedy mial na to tyle czasu zeby w to nie brnac albo zakonczyc bez mojej wiedzy i juz nigdy tego nie robic.Teraz chcial abym wiedziala malo.Nie chcial sie przyznac klamal mowil ze sie bal.przyznawal sie dopiero wtedy gdy mu cos udowodnilam a czasem nawet wtedy probowal wymyslac jakies klamstwa ktore nie trzymaly sie niczego.Tak duzo jest pytan duzo odpowiedzi-dlaczego to zrobil dlaczego tak dlugo to trwalo dlaczego tego sam nie skonczyl dlaczego nas tak skrzywdzil caly czas dlaczego...........Nie wierze mu bo dawalam mu szanse na powiedzenie prawdy tymczasem caly czas klamal.Nie ufam mu juz!!!Myslalam ze mnie kocha ze nie zrobi nigdy nic zlego kiedy ja potrzebuje jego kiedy mysle tylko o tym zeby donosic dziecko i urodzic zdrowe tymczasem to ja mysle a moj maz myslal ale nie o mnie.Jak mozna byc tak znieczulonym na wlasna rodzine??Czy to mozliwe?

Rena,
nie obwiniaj się o wszystko. Mąż jest dorosły i sam, świadomie podejmował decyzję.
Ale moja sugestia jest taka  - można  próbować, ale nad związkiem muszą pracować dwie osoby - samo, to mleko może tylko wykipieć z garnka.
Musisz na spokojnie przemysleć wszystko, ochłoń troszkę i odpowiedź na najważniejsze pytanie - kochasz i wierzysz w ta miłość?

czasem jest tak, ze nam się wydaję, ze robimy wszystko dobrze, ze bardzo się staramy... ale z drugiej strony wyglądać moze to zupełnie inaczej. Bo druga strona nie czyta w naszych myślach i nie zawsze może wyczuć intencje naszego działania. W związku trzeba rozmawiać, aby zwyczajnie się nie minąć.

Mysle, ze nie o szczegoly tu chodzi ale o fakt, ze maz sie przelamal i nie chce klamac tylko mowic nareszcie prawde.Napisalam, ze dawalam mu szanse na to zeby powiedzial prawde bo chcialam sprobowac mu wierzyc i ponownie jakos zaufac tymczasem bylo caly czas klamstwo.Tak moze jestem bardzo zasadnicza ale w przeciwienstwie do mezczyzn wole znac najgorsza prawde niz najlepsze klamstwo i nie uwazam ze ukrywanie czegos nadal jest budujace.W jakim celu?Po to zeby za kilka chwil znow cos wyszlo i znow bedziemy w punkcie wyjscia?Widzisz bylo tez tak ze nie dopytywalam a zbieg okolicznosci i klamstwo wyszlo na jaw.

Przeczytalam Twoja historie.Jestem pelna podziwu i uznania.Ja tez sie boje male dzieci trzeba wrocic do pracy radzic sobie samemu ale z drugiej strony tak naprawde zawsze bylam sama tylko tego nie zauwazylam.

Pierwsza rzecz: podpisuję się rękami i nogami, że "ze względu na dobro dzieci" nie warto tkwić w małżeństwie. Jestem dzieckiem z rozbitej rodziny i powiem, że lepiej mieć kochających, szczęśliwych rodziców, którzy nie żyją razem niż słyszeć wieczne kłótnie. A uwierz mi, że dzieci bardzo dobrze zdają sobie sprawę z takich rzeczy.

I druga rzecz: zastanawiam się czy nie było tak w Twoim małżeństwie, że bardzo skupiłaś się na chęci posiadania dzieci, że zapomniałaś o swoim mężu? W Twoim poście bardzo to bije po oczach. A jeśli Twój mąż chciał mieć dzieci, ale nie był na tym punkcie za bardzo zakręcony, to może poczuł się zaniedbany? To jest oczywiście pytanie, a nie twierdzenie, bo nie znam Twojej sytuacji. Zastanów się nad tym. Może po prostu brakowało mu kobiety, którą poznał. Wtedy może warto zastanowić się czy dacie radę coś odbudować.

I po trzecie ostatnie: pamiętaj, że kłótniami i pretensjami ciężko coś naprawiać. Rzeczowa rozmowa i chęci, poparte czynami.

Mocno trzymam kciuki za dobre decyzje

Rena,
powiem tak.. - może dlatego, że sama jestem w podobnej (nie do końca bo nie mam dzieci) sytuacji, tzn. mój chłop szukał pocieszenia w kontaktach z inną. Podobnie jak u Ciebie, sprawdziłam billingi i okazało się, że szkolenie nie było szkolenie.. rozumiesz..
Ja wszystko rozumiem, "zaniedbanie" go ze względu na małe dzieci itd. , można coś zrobić raz, ale nie notorycznie, można skłamać ale nie brnąć w kłamstwo..
Ciężko jest odejść od kogoś kogo się kocha, ale żyć w kłamstwie lub choćby w niepewności..? Ja od prawie 9 m-cy wstaję ze skurczem w brzuchu z nerwów (zastanawiam się ciągle co on robi, z kim - choć decyzja o rozstaniu zapadła a i została zrealizowana) ale skoro to jest potrzebne aby w przyszłości było lepiej?
niezależnie od Twej decyzji bardzo mocno trzymam kciuki za CIEBIE...

Odpowiedziałam na Twe pytanie w swoim pierwszym poście; odpowiedź brzmiała: terapia albo własna, albo małżeńska.
Rozumiem, że nie takiej odpowiedzi oczekiwałaś. Jaką zatem chcesz przeczytać?

Przecież Ty wcale nie twierdzisz (chyba, że się mylę), że zdradził Cię fizycznie, mówisz tylko o zdradzie psychicznej.
I, proszę, nie daj sobie wmówić, że nie czujesz tego, co czujesz.

Ja tez jestem tego zdania, ze jezeli do zdrady fizycznej sie nie przyznal to takiej nie bylo.Ktory facet sie przyzna bez dowodow (napewno nie moj).Moja kochana.Czule slowa pisalam do niego mile smsy ze tesknie.Moze nie zawsze bo sie tak nie da ale bylam ciepla sexowna.Zmienilam styl bycia ubierania wymyslalam w miare mozliwosci jakies wypady i jak mi sie to oplacilo?Moj maz nie zrezygnowal z tego typu praktyk ale widzialam po bilingach, ze je wrecz podkrecal.Teraz jak sie dowiedzialam czy jest sens nadal sie starac?To tak boli, ze moglam na glowie stawac moglam byc pod kazdym wzgledem naj a to i tak nie mialo znaczenia.Ja sie staralam moj maz nie i ja tak naprawde wiem, ze kocham Go bardzo chora miloscia.Mimo, ze rani to trwam nadal ale czasem trzeba w zyciu dojrzec do pewnych decyzji trzeba postawic wszystko na jedna szale zeby potem bylo tylko lepiej ale chyba na to poprostu potrzeba czasu.

Kazda zona jak kazdy maz -ma tyle samo powodow do zdrady bo zwiazek to nie tani romans ,ale prawdziwe zycie .
Jesli jedna ze stron szuka kontaktow z innymi osobami oznacza to ,albo brak uczuc ,albo problemy emocjonalne .
Nie ma tak ze w kazdym zwiazku wszystko dzieje sie samo ,by budowac trzeba dwoch osob ,jesli jedna sie wylamuje ucieka w fantazje ,to sama sobie odpowiedz bo To ty najlepiej znasz swego meza.
Czas jest naszym sprzymierzncem ,ale tez wrogiem lepiej obudzic sie w pore niz zbyt pozno.

Lukrecjo cala prawda .a;e kobiety sa czesto naiwne ,czekaja az dobije 50 tka 60 tka? to za pozno...
Ktos kto szuka kontaktu z inna lub innym nigdy nie kochal ,ale ludzie wierza w bzdury...

Tak Lukrecjo napisalas wszystko to co ja swojemu mezowi powiedzialam.Maz moze byc DDD z prostej przyczyny stracil ojca w wieku szkolnym i mysle, ze mialo to kolosalny wplyw na jego rozwoj- zreszta co tu mowic.
Wiem, ze to zdrada i niewazne jaka wiem,ze dlugotrwala to ze prowadzil podwojne zycie tez powiedzialam
Powiedz mi zatem jak Ty wybrnelas z tego tematu jezeli dotknelo Cie cos podobnego?

Witam Ciebie.
Tak to jest ogromne traumatyczne przezycie dla mnie napewno.u mnie ten etap trwal dluzej bardzo dlugo i w takim a nie innym etapie naszego zycia.Tak nie jest latwo z dnia na dzien nie jest lzej i dlatego postanowilismy isc na terapie malzenska.W moim przypadku maz nie mowil nic o milosci tak mowil o tym, ze sie pogubil, ze wymknelo sie to spod kontroli teraz robi wszystko zeby naprawiac i nadrobic stracony dla nas czas.Mysle, ze sami sobie nie poradzimy z tym problemem, ze przyczyna tego zachowania jest wieloraka.Oczekuje, ze po tej terapii niekoniecznie musimy sie rozejsc ale rowniez niekoniecznie musimy byc razem.Probuje dac mu kolejna tym razem ostatnia szanse i nie mysle tak, ze nasze rozstanie to koniec swiata mysle o tym co bedzie lepsze dla nas i dla naszych dzieci.Wszyscy w kolko mowia, ze dajcie szanse sobie ze wzgledu na dzieci ale...........tutaj na forum ktos BARDZO BARDZO MADRY podpowiedzial mi- nie zaslaniaj sie dziecmi czy czy chcesz odejsc czy zostac.Podjelam juz pewne kroki wracam do pracy co myslalam za niemozliwe i wiem ze dam rade dla siebie przede wszystkim.Pewno jeszcze nie raz przyjda mi do glowy takie mysli, ze jestem nikim bo taka osoba zrobil mnie maz ale popatrz czy oni sa warci naszych lez czy sa warci tego zeby trwac za wszelka cene.Idac na ta terapie mam oczekiwania, ze podejme wlasciwa decyzje.Nie wiem jeszcze jak to bedzie wygladac ale mysle, ze chce lepszego jutra dla siebie.
Zrobcie to samo bo tak albo sie z tym pogodzisz i zaczniesz siebie traktowac jak pelnowartosciowa kobiete albo nie dasz rady tak zyc.

Według mnie Twój mąż jest totalnym zerem!! jak mógł Ci namnożyć dzieciaków jednocześnie łajdacząc się na lewo i prawo.. WYSTAW MU WALIZKI ZA DRZWI! I Zagroź że ma zabrać też te bachory, zobaczymy czy jakaś jego lafirynda się podejmie opieki nad nimi..!!!
Ja bym tak zrobiła, w rezultacie swoich dzieci wiadomo, bym nie oddała, ale stworzyła bym mu istne piekło i wywalczyłą najwyższe alimenty...

Witam Was wszystkie forumowiczki.
Postanowilam napisac co u mnie.Korzystajac z Waszych porad udalismy sie na terapie malzenska i jak do tej pory nasze malzenstwo jest i trwa.Jest lepiej nie ma juz takiego rozgoryczenia i desperacji.Moj maz bardzo chce naprawic stracone lata zobaczymy czy sie to uda.Ja tez chce i probuje.Wybaczylam chociaz nie zapomne nigdy dlatego wiem, ze kolejnej szansy nie bedzie.Jezeli po raz kolejny naruszy nasza malzenska rownowage to bedzie koniec.
Zachecam Was wszystkie kobiety w podobnej sytuacji do skorzystania z porady fachowca.Nie probujcie na sile radzic sobie z ta sytuacja same bo sa to sytuacje bardzo obciazajace.Jestem pelna nadzieji-jezeli zostane sama to i tak sobie poradze mam wspaniale dzieci i jestem silna i nie zlamie mnie juz nikt kto nie zasluguje na moja milosc.
Wszystkim Wam dziekuje za porady,ktore pozwolily mi przetrwac i ukierunkowac siebie.