Na wstępie witam wszystkich serdecznie, bo tu mój pierwszy głos na tym forum. Przeglądam je już od dawna i myślałam, że nigdy nie będę musiała tu napisać, aż do dzisiaj. Bardzo proszę Was drogie netKobietki o radę.
Z M. jestem od 8 m-cy. On ma 30 l. ja 26 l. Obydwoje po długoletnich związkach - ja 8 lat, on 6 i 3. Przed poznaniem M. miałam 1,5 roku przerwy. Bardzo przeżyłam moje rozstanie, pomimo tego, że to właśnie ja podjęłam decyzję o rozejściu się. Spotykałam się potem z kilkoma facetami, ale były to przelotne znajomości, które szybko kończyłam (miałam problemy z zaangażowaniem się), z zerwaniem kontaktu włącznie, bo wychodziłam z założenia, że przyjaciół i znajomych mam i wręcz na nowych nie mam czasu, a szukam partnera na całe życie - stawiałam zawsze sprawę każdemu jasno, żeby potem nie było zdziwienia z ich strony. Mój M. był wolnym strzelcem lat 3. Z tego co mówił, to spotykał się z naprawdę wieloma kobietami....i często były to znajomości oparte wyłącznie na seksie, aż postanowił się ustatkować i wtedy spotkał mnie 
Początkowo było jak w bajce - wiadomo. Dopiero ostatnie 3 m-ce były bardzo trudne. A ostatnie 2 tygodnie to istny koszmar... Mój M. bardzo się zmienił. Stał się nieobecny, drażliwy, wszystko zaczęło mu przeszkadzać, zaczął "warczeć" na mnie o byle co, nie okazywał czułości. Były rozmowy, pytałam się, czy może ma problemy w pracy, czy coś się dzieje. Twierdził zawsze, że nie. A ja po prostu czułam, że coś nie gra....na pewno znacznie to uczucie. I wtedy zdałam sobie sprawę z jednej rzeczy, która od samego początku była dla mnie trochę dziwna, ale zawsze jakoś go tłumaczyłam i usprawiedliwiałam...że ukrywa przede mną telefon i robi wszystko, żeby tylko nie dostał się w moje ręce. Już Wam powiem na czym to polega. Od początku, jak się widzimy, ma przy mnie albo wyłączony telefon, albo wyciszony całkowicie głos i wibracje. Raczej przy mnie z nikim nie rozmawiał chyba, że czekał na jakiś ważny telefon. O ile w ogóle wyciągnie telefon, to leży on zawsze ekranem do dołu. Nawet jak jedziemy gdzieś i położy telefon sobie w samochodzie, to np. gdy idzie tankować zabiera go ze sobą. Doszło do tego, że jak byliśmy na urlopie, to wyłączył go całkowicie twierdząc, że nie chce, żeby mu ktoś przeszkadzał. Ale włączał go zaraz po śniadaniu, obiedzie, kolacji, przed snem....sprawdzał smsy, odpisywał i widziałam, że od razu kasował wszystko (to naprawdę widać;)). Jak zaczęłam sobie żartować, co się tak czai z tym telefonem, to oczywiście twierdził, że wcale nie! On tylko nie chce, aby mu ktoś przeszkadzał w wypoczynku, a pisze tylko ze znajomymi 
Jak tylko zorientował się, że pytań jest za dużo i zbyt często, to zaczął wychodzić sam np. na obiad wcześniej pod jakimś pretekstem i zabierał telefon ze sobą albo szedł do wc siedział jakiś czas...oczywiście z telefonem. Dodam, że moje telefony leżą zawsze na wierzchu. Bardzo często, jak np. robiłam kolację, a ktoś do mnie dzwonił, to prosiłam, aby odebrał, albo jak dostałam smsa, to krzyczałam, że sprawdził kto napisał. Ehhh....mam dużo znajomych, w tym również kolegów, których On w większość zna i nie są dla niego anonimowi. Wspomnę tylko, że znam ich wszystkich około 8-10-12 lat...Oni znają M., wiedzą, że z nim jestem, o ile dzwonimy do siebie, to są to telefony powiedzmy 1 raz w m-cu, czasami jakiś sms "co słychać", o czym zawsze go informuję po to, aby czuł się komfortowo, żeby wiedział, że może mi ufać.
Ponieważ ostatnio nałożyło się wiele różnych spraw, które doprowadziły do tego, że przestałam mu ufać. Zaczęłam się zamykać w sobie, miałam przed nim blokadę...uznałam, że lepiej będzie jeśli się rozejdziemy (było naprawdę źle). Ale przyjechał do mnie porozmawialiśmy. Mówił, że mu na mnie bardzo zależy, że chce ze mną być, że się zmieni....ja sprawę przemyślałam i zgodziłam się dać mu szansę, ale na zasadzie, że zaczynamy w pewnym sensie od nowa, z czystą kartką, ale z pewnymi zasadami. Były to 4 zasady, które albo przyjmie, albo kończymy nasz związek. Przyjął je. Wśród nich była zasada dotycząca telefonu i koleżanek (nie wspomniałam jeszcze o tym ). Powiedziałam mu, że telefon ma zawsze leżeć na wierzchu, i telefon i głos ma być włączony, że telefony odbiera przy mnie, smsy również, że mogę sobie z jego telefonu skorzystać i to nie on będzie wybierał numer telefonu itd.
Sprawa "koleżanek" i koleżanek;) : On nigdy wprost mi nie powiedział ile było "koleżanek" (czyli jego byłych) i nie chciałam tego wiedzieć. Czasami były jakieś żarciki, półsłówka na ich temat, niedopowiedzenia, które zbywałam i tematu nie kontynuowałam. A o koleżankach nigdy nie wspominał..., ale uznałam, że skoro ja mam kolegów, z którymi utrzymuje kontakt, to jasna sprawa, że On na pewno jakieś koleżanki z dawnych lat ma, z którymi od czasu do czasu porozmawia. Powiedziałam mu więc, że ja je bardzo chętnie poznam żeby nie były takie anonimowe, ale wgłębi..wiedziałam, że to nie z nimi utrzymuje kontakt Wszystko niby było ok....do wczoraj. U niego była impreza rodzinna, potem umówiliśmy się z moja siostrą i mówię, że idę na górę zobaczyć,czy dzwoniła, a On żarcikiem, żeby czasami mu telefonu nie sprawdziła...a ja oczywiście żarcikiem niby rzuciłam, że nawet do głowy by mi to nie przyszło. Oczywiście na górę poszedł za mną a ja ...nie wiem co mnie podkusiło. Pierwsze co dorwałam Jego telefon w swoje ręce i przeglądam. Bałam się, jaka będzie Jego reakcja. Widziałam, że jest spięty. Powiem tak. Smsy wykasowane miał wszystkie twierdził, że jest taka opcja w telefonie, że nie zapisują się wiadomości....ja takiej nie mam ;] ale zostały zapisane ostatnie połączenia. A tam "Madzia Kraków; Aga Olkusz" - itd. ;] było 5 takich kontaktów. Poczułam się jakby mi ktoś w pysk strzelił. Była rozmowa. Powiedział mi, że to są TYLKO koleżanki, ze On uważam, że jest w porządku w stosunku do mnie. Ze mi wcześniej nie mówił, bo na pewno robiłam bym jazdy. Że one piszą i dzwonią i wysyłają sobie sygnałki, żeby np. wszedł na gg!!!!!!!! (czyli rozmawia z nimi również na necie). Zdenerwowałam się bardzo. Powiedziałam, że jest nie w porządku i że mu nie ufam i nie robi nic, żebym mu zaufać potrafiła 
że dla mnie związek opiera się na miłości, szacunku i uczciwości w stosunku do drugiej osoby. On stwierdził, że ja mam kolegów, z którymi kontakt utrzymuję, to On może mieć koleżanki. Powiem Wam tak. Uświadomiłam sobie, że kocham Go. Ale mu nie ufam. On nie chce zerwać tych znajomości. Wiem, że na dłużą metę nie dam rady tego psychicznie wytrzymać. Właściwie to nie wiem o czym z nimi rozmawia. Jak się zapytałam, to powiedział że o "normalnych rzeczach"....;] Jestem w kropce. Jest mi tak bardzo przykro i czuję się po prostu oszukana. Dzisiaj ma przyjechać...i nie wiem. Postawić sprawę na ostrzu noża? Albo zerwie z nimi kontakt, albo z nami koniec? A może trochę przesadzam? Nie wiem sama...., moim zdaniem takie kontakty powinny wygasnąć samoistnie w momencie, kiedy spotyka się osobę, o której myśli się poważnie. Doradźcie ...
