Niby ma mnie gdzieś, a nie może oderwać ode mnie wzroku...

Hej wszystkim! Mam prośbę powiedzcie kobietki co o tym myślicie...Może to głupi i błahy problem 20stki ale cóż każda z Nas przechodziła przez to... Postaram się Wam przedstawić trochę moją story żebyście wiedziały na czym stoję i lepiej to zinterpretowały...2lata temu spotkałam super faceta...zawsze muszę mieć to coś i to było właśnie to "TO"... Przed Nim był tylko jeden taki z którym coś takiego przeżyłam zresztą to była moja pierwsza miłość, nie spełniona bo zrezygnowałam z Niego żeby mógł robić to co kocha a że byłby to związek na odległość to cóż tym bardziej uważałam że to nie ma dłuższej przyszłości...Cóż później żałowałam mojej decyzji  nooo i wtedy też obiecałam sobie że jak spotka mnie coś takiego  znowu cokolwiek się stanie...będę walczyła...
A mianowicie..  w końcu spotkałam to drugie "TO" i cóż było jeszcze większe wow... niż wcześniej...nigdy przed Nim jak i po Nim nie było czegoś takiego...Nikt mnie tak nie jarał...nie doprowadzał do tak wielkiego szczęścia, nikt nie podobał mi się tak z charakteru i z wyglądu za razem...Spotykaliśmy się przez przypadek pare razy...zaczęło się od imprezy i patrzenia się na siebie..ale nikt nic nie zrobił..później dowiedziałam się kim on jest...i 2 dni później myśląc idąc na zakupy spotkałam Go, na drugi dzień znowu... oczywiście się gapiliśmy na siebie...i nic więcej...w końcu spotkaliśmy się jeszcze 2 razy aż w końcu się odezwał do mnie...później zaczęliśmy pisać na NK bo jak się okazało obydwoje znaleźliśmy siebie już wcześniej tylko że wchodziliśmy na niewidokii...Jego pojawienie się było zupełnie niespodzianką w moim życiu...wszystko mi się wtedy rozwalało...facet z którym kręciłam pare miesięcy wcześniej zaczął kręcić z moja dobrą kumpelą, na nadmiar złego razem wszyscy chodziliśmy do jednej klasy...więc wszystko rozgrywało się na moich oczach...niby wiedziałam że mnie nie chce ale i tak to boli..później kręciłam z Jego kolegą...nie wyszło...a On oczywiscie zaczął sie ze mnie zbijać(zresztą jak wcześniej też ), gadać jaka to nie jestem beznadziejna...nigdy w siebie nie wierzyłam i to jak traktował mnie on i różne inne sytuacje sprawiły że totalnie przestałam w siebie wierzyć, do tego doszedł rak mojej babci...totalnie byłam w dołku...nawet głupi komplement sprawiał że potrafiłam po nim ryczeć zadając sobie pytanie- dlaczego ja tak siebie nie widzę???  iii nagle pojawił się On... wreszcie pomimo wszystko byłam szczęsliwa...chociaż nawet nie byliśmy ze sobą...sam Jego widok sprawiał że się śmiałam sama do siebie..Nikt tak jak On wtedy na mnie nie patrzył, w taki sposób...;)) W końcu gdy się odezwał zaczęliśmy ze sobą pisać..wiem że to tylko pisanie ale z nikim się tak nie dogadywała...myśleliśmy o tym samym( nawet gdy już nie kręciliśmy potrafił wstawić zdjęcia na fejsaa zaraz po tym jak o nich pomyślałam, chodzić w te same miejsca ze znajomymi co ja itp itd) mamy podobne zainteresowania, pasje, podobne wartości. On był bardzo mną zachwycony.... Ale cóż bałam się że popsuje wszystko że pokaże za dużo że za bardzo mi już zależy,że znowu będzie ta kjak mi mówił Ernest- widzisz psujesz wszystko...!!! I cóż przez to nie byłam sobą do końca w staraniu się...Wtedy on zawsze myślał że coś jest nie tak, że coś zrobił źle, nawet że sobie żarty z Niego robie...noo i w końcu dał sobie spokój kiedy któryś raz nie doszło do spotkania, kiedy znowu odwołałam...szczerze nie dziwie Mu się... On też był wtedy bardzo w siebie nie wierzący, nie szło Mu w Jego pasji/zawodzie, coraz bardziej załamany brakiem szansy od przełożonego...Strasznie Mu się podobałam ale cóż nie znaliśmy się zbytnio bo to tylko w końcu pisanie....cóż ja się zakochałam od 1 obejrzenia... ;(gdy przestał się odzywać od razu wiedziałam o co chodzi...tak jak zawsze wcześniej jak coś było nie tak...I cóż chciałam to wszystko naprawić, no ale jak można coś naprawić jak samemu się nie czuje człowiek tego wart i sam nie wierzy że może naprawić... Zrobiłam z siebie totalną idiotkę latającą za Nim, przyszłam raz do Niego wprosiłam się...później przez przypadek spotkałam i też myślał że znowu przyszłam do Niego,że Go nachodzę...bo akurat wtedy zamieszkał obok mojej fryzjerki...skończyło się wszystko małą kłótnią... Noo i cóż przez te 2 lata spotykaliśmy masakrycznie dużo razy...czasem nawet codziennie, lub pare razy w ciągu dnia... Nie chce mnie, nawet nie mówimy sobie cześć...napisałam do Niego- nie odpisał, między czasie wyjechał na pół roku do innego miasta...teraz ma dziewczynę, a ja cóż zmieniłam się, dorosłam..dostałam jeszcze bardziej po dupie...przez co wreszcie jestem taka jaka jestem w 100% i cóż wreszcie mogę powiedzieć że kocham siebie,czuje się warta i wierze że dokonam wszystko o czym marzę jeśli tylko będe ciężko na to pracowała... Tylko cóż nadal gdy Go widzę miękkną mi nogi tak jak wtedy gdy zobaczyłam go pierwszy raz...kręciłam z wieloma facetami byłam nawet z jednym tylko 3 miesiące no ale to wszystko to nie było to co z Nim...po prostu nadal kocham... iii cóż...spotykamy się tak...nonstop...On zawsze mnie zauważa...patrzy się..mimo wszystko pomimo tego że po takiej akcji jaką walełam 2 lata temu nie powinien moim zdaniem, bo cóż nawet lepiej nie mówić jak ja reaguje na swoich facetów z którymi kręciłam...jeszcze On ten typ co jest często bezkompromisowym facetem...Noo ale gapimy się cały czas,idzie i głowa mu lata do tyłu  żeby patrzeć na mnie noo baaa nawet patrzymy sobie prosto w oczy tak jak wtedy za pierwszym razem... ale nic nawet cześć...on ma dziewczyne od paru miesięcy widać że jest chyba ważna, chociaż nie widzę u nich jakiejś wielkiej milości ale cóż rożnie to bywa,ale pomimo wszystko nadal się gapi..potrafi być na imprezie z Nią i kiedy jej nie ma patrzy na mnie kiedy przechodze gdzieś obok...albo robi się jakiś nerwowy kiedy mnie widzi...raz mnie zobaczył na ulicy kiedy stał z dziewczyną i od razu jakimś trafem zaczął do Niej gadać żeby już szli...taki nerwowy w tył zwrot i już - chodź wreszcie!!!xD wiele razy wyglądało to jakoś dziwnie...ale cóż sama mimo wszystko nie chce tego osądzać..dlatego chce Was spytać coo tym sądzicie wszystkim??? myśle o tym...mam różne wnioski...dlatego chce spytać też osób postronnych...może też bardziej doświadczonych )) to tyle z góry dziękiii wielkiee!!! ;*