Od trzech lat jestem mężatką, w małżeństwie nie czułam się szczęśliwa, spełniona jako kobieta. Moje życie było nudne, przeciętne. W pracy poznałam bliżej mężczyznę był moim przełożonym, szybko zaprzyjaźniliśmy się nie mieliśmy przed sobą żadnych tajemnic, czułam się przy nim bezpiecznie, rozumieliśmy się bez słów, potrafił poprawić mi humor w kilka chwil. Bałam się że może to się przerodzić w coś więcej i tak też się stało zakochałam się było nam ze sobą cudownie byłam przy nim bardzo szczęśliwa czułam że jest moją drugą połówką. On miał żonę i dzieci czułam że mnie kocha ale on nie był w stanie odejść od żony, bał się że straci dzieci. Skończyło się to tak że wszystko się wydało ja jestem sama a on wrócił do żony nie mam nikogo, straciłam wszystko co miałam. Najgorsza jest samotność. Przyjaciół mieliśmy z mężem wspólnych to jest tak jak by ich nie było oni mają swoje życie. Chciała bym mieć prawdziwego przyjaciela któremu mogę powiedzieć wszystko, liczyć na niego w każdej chwili i sprawić żeby on też mógł na mnie liczyć. Czy to jest możliwe? Teraz jestem załamana nie wiem co robić z wolnym czasem cały czas myślę o swoich błędach zraniłam mojego męża który był wspaniałym człowiekiem ale nie byliśmy szczęśliwi. W życiu nigdy bym nie pomyślała że samotność jest taka bolesna.
Podobne tematy
Faktycznie samotność na własne życzenie.
Zasługujesz na szczęście, każdy zasługuje tyle, że nie każdy z tego przywileju korzysta....W sumie Ty już miałaś szczęście tylko brzydko mówiąc"olałaś je".
Zamiast próbować naprawić małżeństwo poszłaś na lewiznę i skutek jest jaki jest.
Teraz próbuj robić coś dla siebie, rozwijaj się.
Może też spotkasz kogoś kogo docenisz...
Tylko nie spartacz tego znowu.
To nie jest tak jak myślisz ja czułam się w swoim związku nieszczęśliwa przez długie lata a w tej drugiej osobie sie zakochałam nadal go kocham mój mąż chciał ratować nasz związek ja też bardzo sie starałam nawet wierzyłam że to sie może udać ale on powiedział mi że nie da rady rozumiem go a teraz poprostu jestem sama
Kazdy zasluguje na szczescie.
Jednak ratowanie malzenstwa ,a zycie na sile to tez roznica.
Spotkasz jeszcze tego prawdziwego ,szczerego .
Bo wiesz zonaty ,zawsze szuka odskoczni a kobiety tylko cierpia.
- Ivet11
- O krok od uzależnienia
- Nieaktywny
Witaj!
Ja dokładnie rozumiem czym jest samotność...niestety.
To boli, wiem, ale myślę, że samotne osoby czasami są takie z własnej woli... Jest tyle rzeczy którymi można się zająć, tylku nowych ludzi do poznania w przeróżnych miejscach. Wyjdz zza tej ściany za którą zostałaś po rozzstaniu z mężem i idz do ludzi! Początki zawsze są ciężkie, ale zobaczysz że z czasem poczujesz się lepiej:)
Może to naiwne, ale wierze, że każdemu z nas jest przypisana tylko jedna osoba którą naprawde pokochamy, z którą poczujemy szczęście. Ta osoba czeka gdzieś na Ciebie...ale musisz wyjść naprzeciw przeznaczeniu...
Czasem to czego szukamy jest tuż obok, wystarczy tylko wyciągnąc dłoń...
- złudzenie
- Szamanka
- Nieaktywny
Samotność jest straszna
doskonale znam to uczucie.....
To, że byłas w małżeństwie nieszczęśliwa nie tłumaczy Twojej zdrady
Na dodatek na kochanka wybrałaś żonatego mężczyznę więc to raczej nie mogło sie udać
Mogłaś to zupełnie inaczej rozwiązać, no ale sama zdecydowałaś o tym że masz właśnie tak jak masz.
Staram się wychodzić być cały czas w ruchu ale brakuje mi takiej osoby do której w każdej chwili moge zadzwonić zwierzyć się zaufać jej.
A tak po za tym to nie jest tak że ja wybrałam sobie żonatego mężczyznę na kochanka, ja nigdy nie szukałam okazji na zdradę, nigdy tego nie planowałam i nie marzyłam o tym pogodziłam się że moje życie wygląda tak jak wygląda. To on sam zaczął do mnie przychodzić rozmawiać ze mną, pisać na początku to była wspaniała przyjaźń, później coś zaiskrzyło on zaczął mnie w delikatny sposób podrywać a ja zaczęłam się w nim zakochiwać, wierzyłam mu i nadal wydaje mi się że mnie nie kłamał że on też się we mnie zakochał tylko był i jest strasznym tchórzem niech sobie żyje w tym swoim nieszczęśliwym świecie. Teraz jestem na urlopie boje się wrócić do pracy i spojrzeć na niego, boje się że wspomnienia wrócą ale postanowiłam sobie to że już nie dam mu się więcej nabrać, już nigdy nie będę tą drugą.
- złudzenie
- Szamanka
- Nieaktywny
Oczywiście ze Ty wybrałaś zonatego kochanka nikt za Ciebie tego przecież nie zrobił.
Piszesz że on sam zaczął do Ciebie przychodzić, ale Ty jakoś nie protestowałaś wręcz odwrotnie więc pretensje miej sama do siebie.
Tak zazwyczaj kończą się romanse z żonatymi mężczyznami scenariusz od wieków jeden i ten sam, skutki prawie zawsze takie same tylko kobiety które w to brną jakoś tego nie chcą dostrzec.
Ja nie oczekuje jakiś pochwał bo to mi jest niepotrzebne. Tylko jest tak że to kobieta zawsze jest obwiniana o wszystko a faceci mogą robić co chcą i z kim chcą. Ja byłam gotowa zostawić dla niego wszystko a on co nic i nie wieże w to że on znowu z kimś innym nie zdradzi swojej żony bo on i ona w swoim związku nie są i nie będą szczęśliwi są ze sobą tylko dla dzieci i dla pieniędzy. Tylko że dzieci za kilka lat odejdą a ona wtedy zacznie się zastanawiać co ma ze sobą zrobić. Ja już nie chce mieć nic wspólnego z żonatymi mężczyznami odradzam każdemu!!!!!
- złudzenie
- Szamanka
- Nieaktywny
słuszna decyzja 