Czy kobieta po rozwodzie zasługuje jeszcze na szczęście?

Cześć. Mój były mąż bardzo mnie zranił, potraktował jak śmiecia, znęcał się fizycznie i psychicznie i mimo, że udało mi się uwolnić z jego szponów, to teraz mam tak niskie poczucie wartości, że pogubiłam się w życiu i mam takie wyobrażenie, że wcale nie zasługuję na miłość czy dobre uczucie od mężczyzn, tylko to co dostaję powinno mi wystarczyć... Jeszcze w trakcie rozwodu poznałam mężczyznę, który bardzo zabiegał o moje zainteresowanie. Myślę, że byłam tak zdołowana swoją sytuacją i faktem poniżenia mnie przez ówczesnego małżonka, że nawiązałam z nim romans i teraz jest chyba jeszcze gorzej. Nazywam to romansem, bo to na pewno nie związek - wszystko się dzieje w ukryciu, ten mężczyzna nie dopuszcza myśli, że ktoś mógłby nas w ogóle zobaczyć razem (on jest bardzo znany i szanowany w swoim środowisku i pewnie nie chce psuć sobie opinii, że spotyka się z kimś takim jak ja). Oczywiście jest to relacja oparta tylko na seksie, chociaż on niemalże codziennie odzywa się, ale nie obchodzi go co u mnie, tylko mówi ciągle o sobie a ja pełnię rolę powiernika jego sekretów i bolączek. Czasem wydaje mi się, że zasługuję przecież na więcej, że powinnam mieć kogoś kto będzie się mną chwalił i będzie dumny a nie szmuglował mnie pod osłoną nocy. Ale częściej myślę, że przecież jestem nic nie warta, że powinnam się cieszyć że w ogóle się mną zainteresował taki mężczyzna i czego ja w ogóle wymagam, jestem już zużytą kobietą ze swoimi przejściami i powinnam być wdzięczna, że choć po kryjomu ktoś mnie chce. Bardzo mi z tym wszystkim źle, chciałam się gdzieś wygadać, bo nie czuję się szczęśliwa, może ja jestem niewdzięczna i powinnam być właśnie szczęśliwa a tylko szukam sobie problemów na siłę? Nie wiem co o tym wszystkim myśleć...