Witam,postanowilam dolaczyc do samotnych bo jestem tak samotna ze mi sie czasmi wyc chce.Od poltora roku jestem wdowa ale to nie znaczy ze wczesniej nie czulam sie samotna ,bo jak wiecie w malzenstwie rowniez mozna byc samotnym.Pracuje i w pracy ok ale juz po nie jest tak rozowo ,pusty dom i smutek.Nawet samotne spacery sa dla mnie okropne.Nie bylam i nie jestem rozrywkowa osoba wiec nie jest mi latwo nawiazac kontakt.a tez nie jestem mloda osoba wiec rozumiecie.......pozdrawiam pa
Podobne tematy
Witaj iren115 mam nadzieję,że tutaj nie będziesz czuła się już taka samotna,że znajdziesz wiele tematów do rozmów nie tylko z samotnymi osobami.Może twoje doświadczenia życiowe pomogą komuś rozwiązać problemy dnia codziennego i nie tylko
Pozdrawiam cieplutko i miłego pisania ![]()
Witaj. Możesz dołączyć nie tylko do samotnych. W życiu człowieka są różne chwile. Musimy często się z nimi zmierzyć. Jednak życie trwa dalej. Czas leczy rany. Musisz otworzyć się na ludzi a pojawiając się na tym forum zrobiłaś pierwszy krok. Myślę, że z każdym następnym będzie lepiej. Uwierz, że ludzie samotni nie muszą być osamotnieni. I tego Ci życzę najbardziej. Pozdrawiam cieplutko.
Dziekuje za cieplutkie przyjecie do grona .buziaczki
Witaj Iren115 ![]()
Wiesz.. z nami samotna na pewno nie będziesz
Wpadłam na taki pomysł: a może wzięłabyś jakąś koleżankę z pracy i razem poszłybyście np. na zakupy, na kawę/herbatę/coś mocniejszego ? To zawsze jakiś sposób na wszechogarniającą pustkę ![]()
A Ja mam takie pytanie do Pani Iren115, które zadaję każdemu kto chce z samotnością skończyć, mianowicie: - czy coś robisz w tym kierunku, jeśli tak - to co, jesli nie - dlaczego?
Dzięki.
Witam odpowiadam Noli mam kolezanki ale tylko w pracy i to mlode dziewczyny nie samotne ,zdaje sobie sprawe ze sama sie wpakowalam w taka sytuacje bo jak wychodzilam za maz to mi sie wydawalo ze nie ma miejsca dla kolezanek ,matomiast moj maz wrecz odwrotnie koledzy byli na pierwszym miejscu ,i tak zamykalam sie w tej skorupie.Jestem swiadoma tej mojej glupoty wtedy wydawalo mi sie ze najwazniejszy jest dom i rodzina a moze to wynika z mojego charakteru bo nie jestem i nie bylam rozrywkowa osoba.Halo Samiec no musze sie przyznac ze chcialabym a boje sie .Bo nie mialam lekkiego zycia w malzenstwie i jest cos takiego ze czlowiek sie boi ze moze trafic gozej .moje zycie jest nudne ale stabilne bo praca ,cmentarz i dom wiec trudno kogos poznac no i to skorupa ktora sie przez lata otaczalam .pozdrawiam
Witaj iren115. Musisz zmienić nastawienie do ludzi. Wyjdź ze skorupy i najpierw zrób coś dla siebie. Też nie jestem rozrywkowa ale od jakiegoś czasu robię wiele dla siebie. Idź do salonu piękności a panie tam polecą zabieg, który poprawi Ci nastrój. Idz do fryzjera może zmieni Ci fryzurkę na inną. Kup sobie jakiś ciuszek w innym stylu niż do tego czasu nosiłaś. Niech to będo pierwsze małe kroczki w Twoim życiu. Uśmiechaj się do ludzi. Napewno masz jakieś pasje i marzenia. Uważam, że to dobry moment by zacząć je realizować. Nie odrazu wszystkie, powoli a zobaczysz, że ludzie zaczną dostrzegać Ciebie i Twoje zalety. Nie wiem gdzie mieszkasz- miasto, może wieś. Wiem, że na wsi jest wiele trudniej bo sama tam mieszkam. Ale próbuj warto. Pozdrawiam
Widocznie pisana jest jej rutyna i niespełnienie. Szkoda.
Kochani wiem slyszalam juz to ale wierzcie mi ze trudno zmienic poglady jak sie w nich cale zycie tkwilo.Na dodatek jak sie ma kompleksy to juz wogole wierzcie mi ze nie jestem szczupla laska i to mi tez nie ulatwia zycia .Poza tym weszlam juz o okres menopauzy ale wam daleko jeszcze do tego i to zrozumie tylko osoba ktora to przechodzi .Chodz od kiedy stosuje plastry jest o wiele lepiej .ale w sumie zaczynam sie cieszyc tym co mam tylko ze czasami mnie dopada taka tesknota za drugim czlowiekiem .a czasami jak slysze jaki krzyz maja kobietki to wierzcie mi ze wtedy ciesze sie ze jestem sama i nikt mnie nie krzywdzi .choc od syna uslyszalam tyle gorzkich slow ze szok.Nigdy nie uslyszalam niczego takiego od meza a byl alkoholikiem .i jak mam nie miec kaca moralnego syn zamiast mi pomagac i wspierac to obraza .Choc wszystko co ma to odemnie sam poszedl w slady ojca .SZKODA GADAC .Koniec narzekania.dziekuje wam za to ze jestescie ze mna ,pozdrawiam
Więc muszę napisać Ci coś o sobie żebyś uwierzyła, że kobieta dojrzała wiele może. Za kilkanaście dni kończę 50 lat. Za 4 miesiące kończę studia. Całe zycie mam nadwagę. Od września się odchudzam, schudłam do dziś prawie 12 kg. Mój mąż i moje córki chociaż dorosłe mają wielkie oczekiwania co do mnie. Zawsze wszystko było podane, posprzątane a teraz różnie bywa. Mam bardzo chorego ojca, który ma przerzuty nowotworowe i jest coraz gorzej. Mój brat miał amputowane płuco z powodu nowotworu złośliwego. I mogłabym pisać i pisać ale ale po co. Każdy z nas ma coś co odbiera mu chęć do życia. Myślę pozytywnie i działam i coraz częściej myślę o sobie.
witam ..Jestem Nowa....nie mogę sie oderwac od tego forum....tyle ciekawych rzeczy piszecie... Zgadzam sie z Landa..ZE KAZDY ma cos co moze odbierac chęc do zycia ....ale trzeba życie brac garsciami i cieszyc się.....wiedziecie wczoraj moja 19 letnia córka dała mi w preZencie ksiazkę pt''Jak sie NIE PRZEJMOWAC DROBIAZGAMI W DOMU I OTOCZENIU''...trzeba dbac o siebie i mysle IREN 115 ze juz niedługo nie bedziesz samotna ...Usmiechni się
Witaj Pestka35 dzieki za slowa otuchy nie trace dobrego humoru trzymam sie i nie zamierzam puszczac pozdrawiam wszystkich na forum
I tak trzymaj ....