witam,od 10 lat jestem mężatką mam dwójkę dzieci 10 i 5 lat zawsze było ok ale od jakiegoś czasu cos się psuje,kiedys mąż pomagał mi w domu przy dzieciach,ale się skończyło nawet nie wiem kiedy zostałam ze wszystkim sama dom dzieci praca szkoła rachunki i wogóle wszystko nie daję rady wszystko mnie denerwuje drażni byle głupota w tamtym roku okazało się że mam silną nerwicę tak mnie pokrzywiło że karetka przyjechała cały rok był spokój ale czuje że znowu cos się ze mną dzieje nic mi się nie chce ciągle chodzę i płaczę bez powodu najchętniej przespałabym cały dzień nie mam na nic ochoty nic mnie nie cieszy gdy wchodzę do domu po pracy i widzę że mąż leży przed telewizorem czy przy komputerze mam naprawdę dość w kuchni bajzel dzieci głodne wszystko czeka na mnie nie wytrzymuję tego a on i tak ne widzi że ze mną jest coś nie tak to dzieci to zauważyły znajomi że jestem jakaś dziwna przestałam gdziekolwiek wychodzić juz się nie śmieję oczy ciągle zapłakane co mam robić proszę o jakąkolwiek podpowiedz jest mi naprawdę zle i ciężko nie mam komu się nawet zwierzyć mojej mamy nie chcę denerwować ma swoje problemy może tutaj ktoś coś podpowie.POZDRAWIAM WSZYSTKICH CIEPLUTKO
Podobne tematy
Gusia, pierwsze moje pytanie - czy przyjmujesz leki w związku ze swoją nerwicą? czy uczęszczasz bądź uczęszczałaś na terapię?
jeżeli zachowanie męża uległo zmianie - z troskliwego, opiekuńczego w mężczyznę niezainteresowaną pomocą w domu - proponuję przede wszystkim rozmowę. być może jego stres związany z Twoją nerwicą jest tak silny, że nie potrafi sobie poradzić z nim żaden sposób i woli po prostu nie wtrącać się, nic nie robić, bo nie wie jak mógłby Ci pomóc. jeśli jednak rozmowa z mężem (powinnaś zapytać o powód jego zmiany, o to czy w ostatnim czasie miał jakieś problemy np. w pracy etc.) nie przyniesie rezultatów proponuję terapię małżeńską. oczywiście oboje musicie tego chcieć, ponieważ jednostronna chęć naprawy obecnej sytuacji nie przyniesie oczekiwanych efektów.
witam mam tabletki ale one są juz w ostateczności gdy poczuję że zaczynają mi ręce drętwieć twarz po za nimi nie mam nic innego.A co do rozmowy z mężem nie wiem jak się do tego zabrać od czego zacząć wiem że może to trochę dziwne ale ja ostatnio nawet nie umiem z nim rozmawiać poprostu mi się nie chce.U niego w pracy jest wszystko wporządku bardzo jest z niej zadowolony bo jakiś czas temu nawet awansował i on mysli że teraz lepiej zarabia i na tym jego rola się kończy brakuje mi go bardzo nawet z nami już nie chce chodzić na spacery nie wiem może jednak to moje zachowanie tak na niego działa ale skądś jednak musiało się wziąść to moje zachowanie zastanawiam się też czy nie pójść do psychologa chciałabym się znów cieszyć życiem jak kiedyś szaleć z dziećmi bo teraz to one też cierpią ale przezemnie i jest mi z tym bardzo zle że jestem złą matką:(
gusiu nie zostawiaj leków na " czarną "godzinę , do psychologa powinnaś iść i to teraz a nie jak już będziesz w bardzo złym stanie .Idź z mężem na spacer i opowiedz o wszystkim,jak się źle czujesz bez Jego pomocy że znowu masz problemy ze zdrowiem , nie zostawaj z problemami Sama , bo to najgorsze co możesz zrobić .Musisz się zmobilizować i wmówić Sobie że "Mi się chce " iść i porozmawiać .Samotność w nerwicy to nic dobrego i dla Ciebie i dla rodziny .
Dziękuję za te wszystkie dobre słowa i porady napewno z nich skorzystam, muszę znalezć psychologa i się do niego udać czytałam o objawach depresji i zauważyłam u siebie większość z nich 
Fajnie że jest taki portal gdzie można opisać swoje problemy i wiem że inni też mają podobne że nie jestem sama i że są ludzie kturzy doradzą podpowiedzą co zrobic bardzo dziękuję Muszę się wziąść za siebie dla mojej rodziny jak tylko mi się to uda napewno napiszę trzymajcie kciuki:)Jest mi trochę lepiej na duszy że mogłam wogóle komuś o tym powiedzieć tzn napisać.Może i ja będę tutaj też mogła komuś w czymś pomóc.POZDRAWIAM:)
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witaj Gusia, a czy to ta bylejaka zima tak na Ciebie dziala i przedwiośnie? Polecam Ci wizyte u psychologa lub psychiatry, najlepiej kobiety, bo kobieta , kobietę lepiej zrozumie. Jak mialam depresje to tez tak się czulam jak Ty a od kiedy mam leki to mam chec i siłę do zycia. Nie lekceważ swojego zdrowia, tak to już jest ze gdy boli nas ciało to szybciej wybierzemy się do lekarza a choroba duszy też nie może czekac, bo to choroba która też osłabia ciało. Bądż dla siebie dobra i wybierz się do lekarza od leczenia duszy, powodzenia.
witam cie goraco ...wiesz bardzo dobrze cie rozumiem ,,mam 3 dzieci mam 33lata mieszkam w NIEMCZECH ,mam wrena tesciowa i nikogo tutaj z moich bliskich...moj maz od rana do nocy pracuje ja caly czas z dziecmi i dostalam do glowy .czuje sie nie kochana zaniedbana nie doceniona .zdolowana dzisiaj juz 2 razy makijarz zmywalam bo sie poplakalam.jest mi zle ...mam kolezanki ale co z tego jestem kobieta i...zawsze mnie bylo pelo kocham tanczyc psy itd..a terz sie czuje jak kura domowa.calymi dniami sprzatam ..i co...2 godziny i tragedia .ostatnio mi sie nasililo ale nienawsc do tesciowej taka ze az sie sama sebie boje..wtraca mi sie baba strasznie w zycie. tez bym sie chciala koms wyzalic ...oj tez .pozdrawiam
Witaj agula
Dobrze trafiłaś ,to forum jest właśnie po to by można było " wylać" z siebie wszystkie nasze bule i smutki .
Napisz coś więcej ,może będziemy mogły Ci jakieś rady udzielić
Hej. Ja też mam dość życia. Nikt nie docenia tego co robię. Ostatnio nawet gra w piłkę już mnie nie cieszy. Ponad 4 lata temu miała miejsce próba gwałtu. Jakoś się trochę po niej pozbierałam. 10 lat temu straciłam babcię, która mnie kochała. Do tej pory nie potrafię się z tym pogodzić. Dzisiaj akurat wypadają jej urodziny. Rodzice mnie nie kochają. Najchętniej to by się mnie pozbyli z domu. Nie mam nawet z kim pogadać bo nikt mnie nie lubi. Mam huśtawkę nastrojów. Ostatnio nawet się zdarza że jak się zdenerwuje to mi się słabo robi. W styczniu najstarszy brat mamy zaproponował mi seks za pieniądze. Najgorsze jest to że nie mogę o tym powiedzieć rodzinie bo nikt mi nie uwierzy. Gdy jest mi bardzo źle to zawsze wtedy bardzo mocno pragnę dziecka.
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
EwciA, dziecko nie jest receptą na Twoją niską samoocenę i potrzebę kochania, chyba nie chcesz narobić sobie więcej problemów. Popracuj najpierw nad sobą, zainwestuj w siebie, podnieś swoje postrzeganie swojej osoby, Ty powinnaś być dla siebie najwazniejsza. Rozejrzyj się wokół , jest mnóstwo ludzi pragnących miec oddanych przyjaciół i tak jak Ty samotnych. Zdobądż przyjaciół, otwórz się na innych ale nie ufaj ślepo, naucz się dostrzegac wartościowe osoby , a na to trzeba czasu i otwartości do świata. Może zamiast siedzieć w domu i myślec że nikt Cię nie kocha, zainteresuj się czynnym wypoczynkiem. Może być to jazda na rowerze, górskie wycieczki, skałkowe wyczyny , nauka tanca i wiele innych przyjemności które bardzo pomagają i nie zostawiają miejsca na doły psychiczne. Powodzenia.
Od 4 lat gram w klubie piłkarskim i jakoś ostatnio czuje się źle w towarzystwie ludzi. Wielu koleżankom teraz urodziły się dzieci a kilka nawet spodziewa się dzieci. Nikt mnie nie lubi bo ciągle mam problemy. Nie potrafię nikogo znaleźć to przyjaźni. Przez moje humory często tracę znajomych bo ponosi mnie i mówię im wtedy coś czego napewno nie powinnam mówić. Jestem beznadziejna.
ah to znowu ja...swieta prawie minely nagotowalam sie narobilam..i co z tego 2 dni ostatnie bylam juz na skraju wytrzymalosci nerwowej.zaczne od tego ze pryjechalam za moiim teraz obecnym mezem do niemiec.wychowuje jego syna od 5lat ma teraz 9 i rzygotywuje go do komuni swietej w maju.mam jeszcze 2 dzieci 13 lat syna z pierwszego malzenstwa i nasza wspolna corke 4letnia ...czyli moje twoje nasze.haha.bylo ciezko na samym poczatku bo syn mpjego meza byl samolubny i zle nastawiony ogolnie do slowa mama .dla niego mam nie wolno bylo szanowac..teraz jest jak w niebe.jest mily i kochany i stworzylam prawdziwa rodzine.jest jedno ale .tessciowa ktora mieszka niedaleko nas uwarza mnie jak z bajki macoche ...i mysli ze maly jest biedny i zle mu sie dzieje.swoja wnuczke prawie wogole nie akceptuje tylko z grzecznosci .nietrawie tej baby zwlaszcza ze moj maz ja niewiem jakby gaci nie mial na sobie .mialam z nia sporo spiec powaznych nawet ja z domu wyrzucilam .ale ona nie ma godnosci i wracala.bo jej zdaniem wnukowi jest czy bylo zle sama juz niewiem .jestem tu w niemczech sama ........i jest mi zle chcialabym sie czesciej widziec z rodzina a jest ciezko.szkola praca.zdolowalo mnie to wszystko do samego dolu.....jest mi zle pozdrawiam kura domowa .
Faceci często zachowują się jak mamisynki. Mają gdzieś że ich mama krzywdzi kobietę którą kochają i dzieci. Jak tylko ich mama jest na horyzoncie zapominają o wszystkim bo mamusią najważniejsza. Przecież mamusią ich nie zostawi dopóki żyje. Nadal łączy ich pępowina którą bardzo ciężko przeciąć.
Klaudyno choćbym chciała uprawiać jakiś sport to ogranicza mnie od ponad 1.5 roku ból prawej stopy. Ortopeda nie wie co mi dolega i najwyraźniej nie ma zamiaru mnie leczyć. Ostatnio nawet powiedział mi że zajmuje mu czas. Na odczepnego wysłał mnie do poradni rehabilitacyjnej. Tam się dowiedziałam że mam zapalenie ścięgna achillesowego. Od środy zaczynam rehabilitację. Trenować jedynie potrafię po dawce leków przeciwbólowych. Moje problemy przerastają mnie i nie wiem jak sobie z nimi radzić. Teraz czeka mnie przez 2 tygodnie pogodzenie szkoły rehabilitacji treningów praktyk i obowiązków domowych. Nie wiem czy się wszystko ułoży.
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witaj EwciA oczywiście ze nie proponuje Ci wyczynów sportowych przy Twojej chorobie, to były tylko przykłady. Będziesz sie leczyła , ale przecież możesz zająć się czyms co lubisz i sprawia Ci przyjemnośc. Bólu to Ci współczuję, leczenia niezazdroszczę , wiem jak wygląda leczenie, ale pamiętaj że to Twoje zdrowie i Twoje cierpienie. 1,5 roku już Cię boli to tylko zastanawiam sie dlaczego tak długo zwlekałaś z leczeniem. Ból niszczy nie tylko fizycznie ale i psychicznie, dbaj o siebie i życzę Ci zdrowia.
16 2012-04-10 19:42:15 Ostatnio edytowany przez ra (2012-04-10 19:43:02)
agula
przestań myśleć o sobie jako o kurze domowej a zacznij jako o Pani Domu
Z postu zrozumiałam że nie pracujesz i cały Twój świat to dom i rodzina .Kobieto zatraciłaś się w tym żeby zawsze wszystko było ''naj ''i to Ciebie dołuje .
Powinnaś chociaż na kilka dni wrócić do Polski , szkoda że nie wykorzystałaś świtą na taki wyjazd.
Masz wsparcie u dzieci i z tego powinnaś czerpać siły , problemy z mężem i jego matką to ciężki orzech do zgryzienia .Jeśli kobieta Ciebie nie akceptuje to na siłę tego nie zmienisz a czym bardziej będziesz naciskać męża tym bardziej konflikt będzie się pogłębiał.
Klaudyno ja się leczę od prawie samego początku bólu. Najpierw leczył mnie lekarz rodzinny. Potem dostałam skierowanie do ortopedy. Po ponad roku leczenia u ortopedy lekarz stwierdził, że zajmuje mu czas. Wypisał mi skierowanie do poradni rehabilitacyjnej. No i teraz czeka mnie rehabilitacja. Denerwuje się przed jutrzejszą rehabilitacją. Jutro się dowiem jak przez najbliższe 2 tygodnie będę dzielić czas między szkołą praktyką a rehabilitacją. Już nie wspomnę o treningach i meczach, które mnie czekają. Wolałabym nie mieć problemów z nogą. Może wtedy moje życie by było odrobinę łatwiejsze.
dziekuje c bardzo za slowa otuchy..pracuje 3 razy w tygodniu w praxis rechabilitacyjnym ..ale to za malo....wolalabym miec pelny wymiar godzin ale nie dam rady.zobacz sama jest 22 godz a moj szanowny dalej pracuje ...od rana .to sa skutki miec tzw ...wlasna firme ,bezsensu.wiesz co mnie jeszcze doprowadza do dolu przytylam 10 kilo waze teraz 66kilo i na basen molge isc bezh kola bo mam taka opone ....nie mam wiary w cwiczenia ,,,nie umiem nawet teraz diety zrobic kiedys potrafilam,nie zycze zadnej z was byc w obcym kranju z deprecha ...ale tak to jest sama sobie jestem winna caluje was wszystkie ..zycze dobrej nocki...
Kobieto ! czy wszystkie Niemki chodzące na basen to rozmiar 36 ? wątpię
Zacznij dostrzegać atut jakie masz , pracujesz , pomagasz ludziom dojść do pełnej sprawności to jest już coś !
Wiem że wyjść z "doła"" jest ciężko ale jeśli czujesz że sobie Sama nie poradzisz to idź do lekarza , to najlepsze wyjście .
Dzieciaki nie powinny widzieć wiecznie smutnej , zapłakanej mamy.
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Agula, dlaczego masz tak niską samoocenę? gdzieś jest tutaj błąd, czy nie ma kto Ci powiedziec jak fajną jesteś dziewczyną, pomagasz innym, wychowujesz dzieci, dajesz sobie jakoś radę w obcym kraju, i co z tego że urosła Ci oponka, ostatnio mnie też ale to jeszcze bardziej mobilizowac Cię powinno wypadem na basen. Kup sobie ładny strój na basen i odpowiedni do Twojego rozmiaru a powiem Ci że jak będziesz sie częsciej uśmiechała zadowolona z siebie to każdy będzie postrzegał Twój promienny uśmiech a nikt nie zauwazy w jakim rozmiarze paradujesz. Mam kolezankę która jest duszą towarzystwa, pisze książki i wydaje oprócz swojej pracy zawodowej,wywalczyla zdrowie córki która miała raka nerki, jeżdzi na wycieczki po calym swiecie, uśmiecha się szeroko i ma 130 kg 168 wzrostu. Choruje i lecza ją sterydami ale jakos jej ta tusza nie przeszkadza ani nikomu z jej otoczenia. Bez niej nie byłoby udanego spotkania, piszę Tobie o tym abyś nie patrzała na siebie w krzywym lustrze i nie odchudzaj się a uśmiechaj, odwiedzaj basen i szalej na rowerze, jak się człowiek tak rozrusza to zapomina o co mu wczesniej chodziło i inaczej na tą samą sprawę patrzy. 
Powodzenia, wiem że dobija Cię tęsknota , postaraj się przyjeżdżać, jestes tak blisko.
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
EwciA, pozdrawiam również Ciebie i pare słów do Ciebie też napiszę. Musisz zdac sobie sprawę z tego ze lekarze rodzinni nie leczą, oni kombinują jak pozbyc się Ciebie a że po tak długim czasie wylądowalaś na rehabilitacji to powinnaś jak najszybciej , a wiec rok temu. Nasza służba zdrowia jest chora i niestety nie mozemy na opinii jednego lekarza polegać, rehabilitacja w Twoim wypadku jest konieczna ale też wizyta u dobrego specjalisty jest niezbędna. U nas w Kraju teraz jest tak że to my musimy walczyc o nasze zdrowie, bo niestety ale jesli bedziesz czekała na lekarza który zechce przejąc się Twoją nogą to choroba przez ten czas sie pogłębi i trzeba bedzie długo leczyć. Dopóki nie wyleczysz tej nogi to nie mozesz cwiczyc, nie wiem gdzie mieszkasz ale jesli w małej miejscowości , to pojedż do duzego miasta i do dobrego lekarza , wejdż w internet na temat opinii o lekarzach w danej miejscowosci wydanych przez pacjentów. Też z tej strony korzystam jak szukam dobrego specjalisty, powodzenia EwciA, nie daj się chorobie i lekarzom, walczo swoje zdrowie
Jestem po jednym zabiegu rehabilitacyjnym i czuje poprawę. Mam zamiar zmienić ortopede bo nie mam zamiaru żyć na środkach przeciwbólowych. Muszę trochę odpocząć po ciężkiej poprzedniej nocy. Życzę miłego wieczoru.
witam was moje kochane ..musze sie wam pochwalic ze zaczelam diete dukana....jest ciezko ale wierze w efekty .zaczelam tez biegac i na rowerku jezdzic,,,moze mi sie uda wyjsc z dolku.ale mam problem bo jak gotuje dla rodziny to nosa chce mi urwac ..heh...trzymajcie za mnie kciuki...kolezanko rechabilitacja systematyczna potrafi czynic cuda uwierz w to......u mnie babcie ktore nie mogly chodzic same chodza....musisz tylko gleboko wto uwierzyc jestes mloda wiec do dziela....caluje
- Klaudyna59
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Witajcie Kobietki, Agula najpierw dobrze przemyśl czy potrzebna Ci dieta Dukana i każda inna, minęła już moda na wieszaki, faceci lubią kobiety nawet puszyste ale uśmiechniete i z poczuciem humoru, a jakim cudem mozesz mieć dobry nastrój jak katujesz się dietami? Bądż dobra dla Siebie, spojrzyj na swoją figurę łaskawym okiem i zjedz sobie coś dobrego, smacznego
Klaudyna nie podcinaj aguli skrzydeł , jeśli dziewczyna chce spróbować diety to niech się " katuje" z czasem sama dojdzie do wniosku że te cud diety to nic dobrego .
Agula trzymam kciuki
dziewczyny ja nie chce byc wiesakiem tylko pragne wejsc w moje ukochane jensy...mam ich w safie chyby 30 sztuk i tylko na nie patrze pragne tylko 7 kilo w dol zjechac i z oponki do rozmiaru 38 jak zawsze mialam ...juz 3 dni ...i dzidiaj juu nikogo nie zabijam ...2 dni to zjadlabym konia z kopytami ale teraz jest bomba...kazda nas czegos pragnie a widze ze jakos odzylam ...sloneczko zaswiecilo ale na jak dlugo ...ciagle mi sie sni tesciowa wiec pewnie na krotko bede miala sloneczko...diewcyny dlacego konieta nie ma swojej godnosci i po wyrzuceniach kilkukrotnych domu wraca..??NIE YCZE NAJGORSEMU WROGOWI POZNANIA TAKIEJ BABY::::CALUJE WSYSTKIE
cześć może ktoś mnie tu zrozumie mam 28 lat matka 4 dzieci od 5 lat mam meża który odkąd pamientam nigdy mi nie pomagal zawsze wyzywal i poniżał już mam dość nie wiem co mam robic ze sobą jestem zmączona psychicznie w ostatnią ciąże nawet starałam sobie odebrac żyće żeby nie moja babcia moze bym nie żyła ale trafiłam do szpitala psychiatrycznego teraz żałuje że mąż mnie zabrał tego samego dnia bo do dziś nie moge sobie ze sobą poradzić nie cieszy już mnie nic chodze opłakana smutna nawet tak jak bardzo kocham swoje dzieci tak już sie nie potrafie cieszyć że je mam prosze moze ktoś mnie wsucha i pomoże:(
- vinnga
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
Zaneta28, może zabrzmi to dość brutalnie, ale jest niezbędne do udzielenia Ci jakiejś rady:
1. czy przed ślubem było wszystko ok?
2. dlaczego się nie rozwiedziesz?
3. po co zachodzisz w kolejne ciąże, skoro nie dajesz sobie rady z własnym życiem?