Gość w dom...

Nic mi nie wiadomo o tym,że ludzie u których goszczę zwracają uwagę na takie pierdoły jak plama od herbaty czy okruchy na dywanie.
Ja również nie przywiązuję do tego wagi,szczególnie,że często goszczą u nas znajomi z dzieciakami a wtedy,wiadomo,trochę bałaganu jest:)

W myśl zasady "czuj się jak u siebie w domu" przyjmujemy gości i gościmy się u przyjaciół. Oczywście nie jest to zasada - bekaj, pierdź i kładź nogi na stole (jak w domu ;-)), ale pełna swoboda panuje. Nie ma pytań czy mogę wziąć szklanę i nalać dziecku soku, tylko idziemy, bierzemy szklankę i nalewamy. Często jest też tak, że razem przygotowujemy posiłki, wspólne gotowanie jest częścią tych wizyt. Po obiedzie wspólne sprzątanie ze stołu i "ogarnianie" kuchni.
Taka wizyta, czy odwiedziny to relaks, nie ma stresów związanych z zaburzeniem porządku naszym domostw, dobre znajomości chyba naturalnie taką relację tworzą. W każdej z zaprzyjaźnionych nam rodzin są dzieci, więc to też sprawia, że atmosfera jest luźniejsza.
Unikamy goszczenia i goszczenia się u ludzi, w towarzystwie których nie czujemy się swobodnie. Nie ma sensu się stresować :-)

Pytanie brzmi: jak przyjmujecie gości, którzy są waszymi przyjaciółmi. No więc przyjaciół przyjmuję na totalnym luzie. Znamy się jak łyse konie, wiedzą, że jestem roztrzepana, bałaganiara, nie przywiązuję wagi do konwenansów - toteż się dostosowują
Z przyjaciółmi spotykam się po to, żeby miło spędzić czas. Skupiamy się na swoim towarzystwie, nie na okolicznościach. Zupełnie koło nich nie skaczę i oni nie oczekują skakania. Czasem robimy jakieś jedzonko, częściej są chipsy (które oni przynoszą) i jakieś wino. Nawet, kiedy jest oficjalna impreza - również nie ma śladu sztywności. No bo jak ma być, skoro nie mam nawet wystarczającej ilości miejsc do siedzenia? A siedzenie na podłodze bardzo rozluźnia atmosferę

właśnie

A co wam się najbardziej NIE PODOBA gdy jesteście GOŚĆMI? i....jak z tym "walczycie"? Mnie się nie podoba:
-zmuszanie do jedzenia [tu jestem stanowcza, jeśli już nie mogę, po prostu odmawiam tyle razy ile trzeba] Na szczęście w gronie ludzi, z którymi się spotykam nie ma czegoś takiego, no,może w jednym przypadku, ale staram się unikać
-sztywność, przesadna etykieta co do "poruszania się" po domu gospodarzy, [staram się unikać takich znajomych po prostu]

i tyle

Znajomi, którzy u mnie bywają czują się swobodnie. Nie mam bzika na punkcie porządku, nie robię afery o poplamiony obrus, czy błoto na parkiecie. Znajomi bywają często z dzieciakami, więc o bałagan nie trudno. Nie mam z tym problemów.
Oczywiście są pewne zasady: nikt mi nie grzebie w moich prywatnych rzeczach typu: bielizna, odzież, dokumenty. Z kuchnią nie mam problemów: nie robi mi różnicy kto przyniesie czystą szklankę.
Jeśli jest jakaś impreza zawsze ktoś zostaje, żeby pomóc posprzątać. I nikt nie wchodzi w butach do mieszkania.

Kiedy ja odwiedzam przyjaciół jest podobnie. Czuję się dobrze, nikt mi nie patrzy na ręce. Zawsze oferuję swoją pomoc w kuchni, czy sprzątaniu. Buty też oczywiście zdejmuje. Wszystko normalnie, przyjemnie.

Najczęściej bywam u mojej przyjaciółki i mimo, że ona mieszka z rodzicami czuję się zupełnie swobodnie. Znamy się do początku podstawówki i już wtedy bywałyśmy w swoich domach- jej rodzice dobrze mnie znają. Teraz bywam u niej z córką, mała też czuje się tam swobodnie, chociaż wiadomo, że nie pozwalam dziecku na wszystko u kogoś w domu- nie biega po całym mieszkaniu, nie robi hałasu- ale to chyba normalne.

sierpniowa tak, toteż właśnie napisałam, że to raczej nie, choć mam taki jeden przypadek. Ale dla mnie to brak szacunku dla decyzji człowieka i sprawia, że czujemy się po prostu niekomfortowo w danym domu . Co do babć itd. mozna przymknać na to oko.....i dalej odmawiać

A ja  goscina jestem w  miare - tak  akurat
Luz luzem - nie martwie sie chlapnieta  herbata czy okruchami  ...zbite naczynie  przez  przypadek tez mi wisza ..ale nie  znosze wlazenie w butach  zwlaszcza nie dokonca  wytartych  i za boga nie dam  gosciowi palic u mnie w domu ... sorry
Zapraszam ludzi do mojego domu a  w moim domu  takie sa regoly -  bloto na parkiecie mnie wnerwia natomiast nie wnerwia mnie poroztawiane zabawki  jesli sa to zajomi z dziecimi - nie mam nic przeciwko  samoobsludze  goscia ale na fajke to musi  wyjsc na taras  grzebanie  w moich rzeczach  osobistych tez jest nie do przyjacia
Idac do ludzi  tez  staram sie "odczytac"  regoly  ich domu ... i prawda jest taka ze  moi znajomi akceptuja  moje  widzimisie  a i ja  akceptuje  widzimisie  moich znajomych 
Nie lubie tez zmuszania do jedzenia - ale i nie czesto  tez mi sie trafia  i ja nie zmuszam ....i jak  robie  zarlo to tez zwracam uwage na  gusta zaproszonych ... nie zapraszam kolezanki wegetarianki na miecho ... mam zawsze dla niej  rybke nawet jak inni wcinaja miesko
jesli ktos nie pije  winka   dostaje piwko czy  co tam lubi  i jest git majonez ...

Nawet z  regolami mozna milo spedzac  czas ze zanjomymi

taaaa znałam taką rodzinę:)  kiedy solenizantka miała nieszczęsne imieniny ,sama wszystko przygotowywała-a stół słowo daję, uginał się pod liczbą potraw, potem sama wszystko sprzątała i myła..... była umęczona jak po pracy w kopalni, ale za rok zaś to samo.... "bo nie wypada".....   sobie odetchnąć

nieźle   gospodarz zapewne chciał dobrze .... ale fakt faktem....obuwie jest częścią stroju. Jednakże....teoria sobie a życie sobie....jeśli jest ZIMA, CHLAPA/JESIEŃ/WIOSNA.... a ktoś ma w domu dywany to jasne że te buty zdejmę....i to samo dla mnie robią moi znajomi:)  Poza tym stwierdzam, ze bez butów u kogoś czuję się mniej oficjalnie, bardziej swojsko;)