Nigdy niespelniona

Nareszcie ktoś odpisał dziękuję bardzo. Do psychologa chodziłam świeżo po zdarzeniu jak byłam jeszcze dzieckiem. U seksuologa nie byłam nigdy. Jakoś nie jestem przekonana do psychologów moim zdaniem na kasę chorych to tylko na masówkę jadą. Prywatnie niestety mnie nie stać. Kiedyś wiązałam seks z miłością, nie była to dla mnie przyjemność tylko taki rodzaj okazywania sobie uczuć i to poczucie bliskości. Później zamieniło się to w obowiązek małżeński. Dziś podchodzę do tego bardziej na luzie. Poznałam swoje potrzeby i oczekiwania. Nie myślę już o kimś tylko o sobie...   Wtedy byłam piękna, szczupła i miałam sporo kompleksów. Teraz mam 10kg więcej, obwisle piersi i mnóstwo rozstepów i zero kompleksów. W ogóle się nie wstydzę wiem, że on akceptuje moje ciało i że pomimo ogromnych niedoskonałości strasznie go pociągam. Libido mam ogromne i on również. Dla niego wszystko jest ok a mi brakuje kilku malutkich elementów, które dałyby mi ogromną rozkosz a on przestał je robić. Oczywiście przypominam ale to jest takie wymuszone, nie spontaniczne jak wiem co zrobi za sekundę. Wychodzą przez to nieporozumienia. On się denerwuje że nie dochodzę i myśli że on mnie nie pociąga. Ja nie dochodzę bo czekam aż wykona pewne ruchy a on nic więc mu delikatnie przypominam on to robi a ja i tak nie dochodzę bo przychodzi myśl że on nie chce tego robić że nie sprawia mu to przyjemności i robi to tylko dla mnie. I tak kółko się zamyka. Chciałabym tylko żeby choć raz znowu on sam na to wpadł... Takie mile zaskoczenie... Ja po prostu za dużo myślę podczas seksu. Nie mogę w pełni się zrelaksować i odpłynąc. Jestem troszkę spieta i nie wiem czy to znów moja wina i się zablokowałam. Czy to wina tego że w 100% nie dostaje tego czego oczekuje?

Z tą ręką miałam jeszcze przy mężu. Naszczescie już się z tego wyleczyłam. To nie jest tak źle nie jest Mi dobrze bo jest mi cudownie świetnie tylko do orgazmu brakuje kilku małych pieszczot a ja się zaczynam martwić czemu on przestał to robić? On tłumaczy się że jest mu tak dobrze że odpływa i o niczym nie myśli. A bez tego u mnie się nie obejdzie spotykamy się dopiero rok... To troszkę za szybko by wdarła się rutyna... Jestem taka bezradna... Moim zdaniem moje oczekiwania są całkowicie normalne i podejrzewam że każda z was robi to z partnerem podczas każdego stosunku. A My? On Mnie tyle nauczył... Tyle przy nim przeżyłam... Przy nikim nie byłam tak otwarta jak przy nim. Może za często uprawiamy seks? Chce teraz zrobić troszkę przerwy w tym i może pożądanie jeszcze wzrośnie. Choć to dziwne ale wtedy my też nie będziemy się widywać bo już jak się widzimy to rzucamy się na siebie i nie możemy wytrzymać. Może to pomoże. Jezu jak czytam swoje posty to to wszystko jest tak zakrecone że czuje że zrzedze jak dziecko, które płacze że cukierek był za mało słodki. Tylko dla mnie to takie ważne. Nie wiem czy mam oceniać jego zachowanie czy wierzyć w to co mówi. A jedno mija się z drugim...

Właśnie chodzi o to, że GRY WSTĘPNEJ NIE MA W OGÓLE... A podczas seksu jest super przyjemnie ale on w ogóle Mnie nie dotyka... Nie piesci Moich piersi, nie całuje, nie lize... Gdy biorę jego dłoń w intymne miejsca nie zagości tam dłużej niż 30sek lub robi to tak jakby mechanicznie? Jak próbuje z nim o tym rozmawiać zawsze słyszę to samo ;
1. Kochanie bo Mi jest tak dobrze, że jestem w takim amoku i odpływam, że nie wiem co się w okół Mnie dzieje.
2. Przecież robię to nie wiem o Co Ci chodzi...
3. Widocznie cię już nie pociągam i nie potrafię Cię zaspokoić jak Ci tak ze Mną źle to mnie zostaw i poszukaj kogoś innego. Po co się ze Mną męczysz? Bo Mi jest przy Tobie cudownie... I robi się smutny.

Generalnie on jest typem faceta dosyć zimnego i oschłego. Nigdy nie lubił czułości, przytulania itp. Na początku mieliśmy z tym problemy ale się chłopak nauczył nawet sam zaczął inicjować takie rzeczy. Niestety przez jedną sprzeczkę zmieniła się czułość podczas seksu. On z natury jest strasznie nie ufny i nie jest nauczony rozmów o problemach. Gdy ja próbuje z nim rozmawiac i tłumacze mu, że w związku przecież ważna jest rozmowa i dążenie razem do celu a nie zamykanie się w sobie bo potem będziemy się zdradzać albo będą awantury. A on każdą próbę rozmowy odbiera jako atak na jego osobę. Nie wiem czy już po prostu za bardzo nie naciskam...

Generalnie obydwoje straciliśmy do siebie zaufanie. Próbowałam już różnych rzeczy i fakt działają na niego ale na pierwsze dwie minuty. Problem jest w tym, że on nie widzi żadnego problemu i uważa, że wszystko jest ok. Jako takiego problemu z seksem nie mamy. Bo to on go inicjuje nawet 3 razy dziennie albo całą noc potrafi. Tylko chodzi o to, że ten seks les ZIMNY taki bez NAMIĘTNOŚCI czego Mi brakuje.

I jak wam poszło??? Ja tez miałam taki okres że facet był nastawiony tylko na seks zero gry estępnej teraz jest odwrotnie nauczyliśmy się kochać, a długie rozstania często powodują fale namiętności

Fionus,
Z poprzednich Twoich wypowiedzi wypływa, ze Twój pan jest samolubem. I to niereformowalnym. A Ty chyba za bardzo szukasz winy(?) czy sposobu poprawy tylko po swojej stronie. Nie chcialam o tym pisać, ale ostatni Twój wpis mnie zachecił - moze zakonczenie tego związku jest lepsze niz tkwienie w nim z oczekiwaniem na poprawę strony, która tego nie chce/nie umie/nie odczuwa potrzeby.