Jak się zmienić, aby nie być samotną?

hej to może znajdź sobie jakieś hobby cos co da Co radosc i zapełni czas na pewno jest cos co lubisz robic i może po prostu spróbuj ja tez nie mam jakiegos specjalnego hobby ale sama zaczełam chodzić na fitness, na dancehall bo lubie sie ruszać może zacznij częściej wychodzic ze znajomymi to moze pomoże Ci sie przełamac na ludzi, poznasz nowych znajomych i moze spodoba Ci sie spędzanie czasu poza domem

a z drugiej strony niektórzy faceci potrzebuja troszeczkę czasu na to aby poznać dziewczynę troche bardziej zanim zaangazują się w zwiazek a jak wyczuli, że Ty bys juz chciala to po prostu uciekli... daj im tez czas

a pamietaj wszystko co robisz rób przede wszystkim dla siebie. Jak sie nudzisz idz pobiegąc czy na basen, czy na zakupy

Chcesz być kochana za to jaka jesteś, czy pod jakimiś warunkami?

Nie zmieniaj się na siłę tylko dlatego, że nie spodobałaś się kilku paniczykom! Uwierz mi, są jeszcze tacy, którzy lubią ciszę, spokój i ciepłe gniazdko, poprzytulać się przy gorącej herbacie lub wyjść na spacer trzymając się za ręce, zamiast tłumów, imprez, hulanek, ekstrawaganckich zainteresowań i setek znajomych oraz wiecznego pędu i biegania w życiu, aby zrealizować swoje wygórowane ambicje.

Pytasz, jak żyć nie uwieszając się na innym człowieku?

Pokochaj siebie.

Szukaj szczęścia w sobie, nie w innym człowieku.

Nie uzależniaj się od innych.

Uwierz, że jesteś wartościową, mądrą osobą.

Jeśli wszystko wiesz i dalej postępujesz tak, jak postępujesz, oznacza tylko jedno. Takie zachowanie odpowiada Tobie. I żadne, techniczne, wskazówki niczego nie zmienią.

Zastanów się, jakie korzyści masz ze swego sposobu zachowania. Przed czym takie zachowanie Cię chroni?

Mnie się wydaje, że po prostu te rozstania-nieudane próby stworzenia związku Cię zdemotywowały. Chcesz być kochana, chcesz, żeby ktoś był i przytulił Cię. Szukasz w sobie winy, niedoskonałości i chcesz to zmienić, bo uważasz, że Ty jesteś problemem.
Założę się, że dawniej, zanim poczułaś potrzebę bliskości faceta, życie się toczyło i nie było tego smutku, który jest teraz, prawda?

Źle Cię oceniam?
Dokonałam tego, jeśli dokonałam, wyłącznie na podstawie tego, co napisałaś o sobie.
Przeczytaj swoje posty.

Odpowiedziałaś   s o b i e   na zadane przeze mnie pytania?

W swoim pierwszym poście trafnie opisałaś swoje błędy, czyli:
1. kiepskie myślenie o sobie
2. uciekanie od innych
3. z innym człowiekiem nie czujesz się dobrze
4. jeśli już z kimś jesteś, to uwieszasz się na nim
5. desperacko poszukujesz towarzysza życia.

Co możesz zrobić?
Zmienić swe myślenie o sobie, polubić siebie, zacząć doceniać siebie i zauważać swoje zalety, stać się osobą niezależną. Dzięki temu nie będziesz uciekała od ludzi. Jeśli nabierzesz pewności siebie, zniknie Twoja desperacja i chęć uwieszenia się na drugiej osobie.

nadzieja-2, owszem korzystam z biblioteki, jednak niestety w moim mieście oprócz mnie chyba nikt tego nie robi nigdy nie spotkałam nikogo w czytelni, czy też między półkami.

Wielokropku, dziękuję za cenne rady, postaram się coś z tym zrobić. Może wiosna zaopatrzy mnie w większą chęć życia? Mam nadzieję. Pozdrawiam

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi punkt 11 Regulaminu Forum. Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Moderatorka Olinka

Nie, nie pracuję. Uczę się w systemie zaocznym.

musisz trafic na osobe o podobnych upodobaniach lub kogos komu zalezy na ciszy i spokoju....

Koliber, ja posiadam znajomych. Nawet całą masę. Jednak nie są to osoby, które podzielają moje zainteresowania. I z domu również wychodzę. Ale wielkiej przyjemności mi to nie sprawia, wolę siedzeć w domu. Dlatego chciałabym poznać kogoś, kto to zaakceptuje.

rozważna23, do pracy to ja bym chętnie poszła, jednak odbywam praktyki szkolne w tygodniu, więc to na razie niemożliwe

Agnieszko, myślę, że Ty po prostu wciąż nie znalazłaś kogoś, kto byłby do Ciebie podobny. To nieprawda, że przeciwieństwa się przyciągają, owszem budzą zainteresowanie, zwłaszcza na początku znajomości, ale kiedy już minie pierwsza fascynacja, a zaczyna poważny związek, to on o wiele lepiej funkcjonuje kiedy macie wspólne pasje, podobne upodobania, lubicie podobnie spędzać czas, jednym słowem kiedy naprawdę rozumiecie się nawzajem.

Dziś masz w sobie zwątpienie, smutek, Twoje niepowodzenia podkopały też zapewne poczucie własnej wartości, czujesz się nieciekawa, wręcz nijaka, a to niestety nie pomaga w nawiązywaniu nowych znajomości. Moja rada - szukaj osób podobnych do siebie, nie zmieniaj się na siłę, nie staraj się być taką, jaką inni (w Twoim odczuciu) chcieliby Cię widzieć, przede wszystkim jednak zrób wszystko, aby pozbyć się tej desperacji, którą dziś trąci Twoja postawa.

Desperat, nawet jeśli robi to nieświadomie, to wysyła do otoczenia sygnały, które innym dają do zrozumienia, że nie interesuje go nic innego jak tylko związek przez duże "Z", nie ma więc tutaj czasu na bliższe poznanie się, na zastanowienie czy aby na pewno oboje tego chcą, bo desperat we własnej głowie już na początku tej drogi ma ułożoną wspólną, często bardzo odległą, przyszłość. To właśnie te sygnały potencjalnych partnerów skłaniają do daleko idącej asekuracji, którą zwykle jest niestety... wzięcie nóg za pas.

Ja w każdym razie życzę Ci odnalezienia siebie samej, pokochania się taką, jaką się lubisz, zmieniaj tylko to, co Ci rzeczywiście przeszkadza, ale nie rób tego dla ludzi, bo to się niestety w życiu nie sprawdza. Powodzenia!

Agnieszko, fajna z Ciebie dziewczyna tylko popracuj nad swoją niską samooceną bo stąd biorą się Twoje problemy. Niejede chłopiec marzy o takiej dziewczynie, domatorce, lubiącej czytac i opiekuńczej. Uwierz w swoją wartośc a znajdziesz odpowiedniego chłopca który będzie umiał Ciebie docenić. Nie musisz się śpieszyc, wszystko jeszcze przed Tobą. Powodzenia i głowa do góry.

to czemu się nie cieszysz skoro tak lubisz ten swój świat?
piszesz trochę za ogólnie, jesteś sprzeczna sama ze sobą i trudno zrozumieć o co tobie chodzi,
ja bym cie w d...ę kopnęła za przeproszeniem, myślisz ze nagle się pojawi ktos kto to zrozumie,
to popatrz na to z drugiej strony, a jak ty byś zapoznała chłopaka który lubi dom, książki, muzykę no okey(ja też lubie) a jak by przyszło do wyjścia gdziekolwiek to wieczne wymówki ze on nie pójdzie bo nie lubi wychodzić, ze nie bo sie boi, bo mu sie nie chce albo ze nie bo nie, nie, nie i nie to co byś pomyślała...no moze by ci sie spodobał bo byłby taki sam jak ty ale jak takie osoby się mają spotkać skoro ani jedno ani drugie nie lubi wychodzić z domu, jak one mogą się do życia pobudzać no słabo...

a moze ty chcesz pana fajnego, dziarskiego z zainteresowaniami który przyjdzie i  zaakceptuje twoją pasje siedzenia w domu...no tez słabo

i nie czekaj na wiosnę bo ona ci nic nie pomoże tu trzeba podejście swoje zmienić a nie że radość i zabawa to już nie dla ciebie bo ty pani poważna jesteś...