zmusić do ślubu?

Nie możesz i nie będziesz mieć takiej pewności. Życie z drugim człowiekiem to sztuka kompromisów, nikogo do niczego nie zmusisz. Swoją drogą dlaczego uważasz, że jest niedojrzały skoro nie spieszy mu się do ślubu? Dlaczego uważasz, że brakuje logiki w tym, że on nie chce jeszcze decydować się na dziecko, ale w przypadku wpadki będzie się cieszył? Wolisz, żeby w takiej sytuacji rzucił Cię w pierony i zostawił samą z dzieckiem? Decyzja o posiadaniu potomstwa to wielka, ważna decyzja, ogromna odpowiedzialność. Daj mu prawo do bycia niegotowym. Nie ma 40 lat, tylko dopiero 26.

Nie szantażuj, nie zmuszaj, nie histeryzuj. Uszanuj jego niegotowość, która wcale nie musi oznaczać, że nie jest pewien swoich uczuć do Ciebie. Poczekaj, aż on poczuje, że tego chce. Jeśli mam być szczera, ja szybko uciekłabym od osoby, która chciałaby mnie przymusić do związku małżeńskiego czy posiadania dziecka "już-teraz-jak najszybciej". Takim zachowaniem możesz go tylko bardziej zniechęcić.

Annemone logiki nie widzę w tym, że z jednej strony nie chce dziecka, ale jakbym była w ciąży to by się cieszył- nie jest to bynajmniej dziwne? Jasne, że to dobrze, że by mnie nie zostawił, tego jestem pewna, pobralibyśmy się, ale będę miała świadomość, że przyczyną ślubu jest dziecko a nie jego chęci... Mnie przeraża upływający czas, może wyda Wam się to śmieszne, ale ja wcale nie uważam się za osobę jakąś bardzo młodą, myślę, że to najwyższy czas na sformalizowanie związku i posiadanie dzieci nie che i nie mam zamiaru czekać nawet dwóch lat z zajściem w ciąże, ale pragnę, żeby on też tego chciał, no bo co będzie jeśli tak się nie stanie? Będę musiała go zostawić, poszukać kogoś innego, bo istnieje ryzyko, że on nigdy na ten poważny krok się nie zdecyduje. Dziewczyny a co sądzicie o tym, gdybym to ja mu się oświadczyła? Osobiście nie wyobrażam sobie tego, ale teraz podobno coraz częściej to dziewczyny podejmują inicjatywe....

Jesteś osobą bardzo zdecydowaną, zdeterminowana i zdesperowaną. Dobrze wiesz, czego chcesz.
A chcesz:
- legalnego, sformalizowanego związku
- wianuszka dzieci.

Pozornym problemem jest partner. Pozornym, bo wg Ciebie, jeśli nie będzie ten, to może być inny. To taki mniej ważny szczegół. Ten obecny ma jedną zaletę: jest znany i trochę oswojony. Ale ma podstawową wadę: nie chce tego samego i w tym samym momencie, co Ty. Brzydki.

Jedno jest jeszcze pewne. Tobie nie jest potrzebny partner, tylko podnóżek.

Do spełnienia swych marzeń chcesz uciec się do oszustwa, manipulacji, szantażu. Wg mnie takie zachowania są charakterystyczne dla... osób niedojrzałych emocjonalnie.

Twój facet wydaje się być bardzo odpowiedzialnym i otwartym facetem. W jego wieku jest ewenementem niemal na skalę światową. Jasno daje Ci informację, że nie jest jeszcze gotowy. Ani na ślub, ani na założenie rodziny. Gdzie jest logika w tym, że sakramentalne TAK i kawałek papierka zmieni jego podejście o 180 stopni? Tu jest absolutny brak logiki i zdroworozsądkowego myśleniia.

Nie ma nic dziwnego w tym, że Twój facet twierdzi, ze w razie wpadki - przyjąłby sytuację na przyslowiową klatę. Właśnie to świadczy, że traktuje poważnie Wasz związek. Ty go chcesz zmusić, a jak nie da rady - to fora ze dwora. Malo tego - chcesz go oszukać odstawiając tabletki.

Pewnie go straszliwie kochasz. Nad życie normalnie.  Ciągle "ja chcę".

A moze rzeczywiście z oświadczynami nie jest zły pomysł - albo wóz albo przewóz i masz gościa z bani.

A kto powiedział, że dziewczyna nie może oświadczyć się chłopakowi? Prawo zabrania? Wszystko możesz, pytanie tylko: po co. Po co Ci ślub? Nie zastanawiaj się nad swoją potrzebą, zastanów się: co ślub zmieni? czemu jest taki ważny dla Ciebie? I kolejne pytanie: czemu sam ślub jest dla Ciebie ważniejszy od Twojego faceta?

Nie widzę przeciwskazań. Co do odmowy - to przecież Ty sugerujesz, że jak się w dwa lata nie wyrobi z chęcią na dzieci - to go wyautujesz. Od niego chyba nie masz sygnałów o chęci zakończenia związku?

Jak odmówi - trudno.

Edit: takiej dziewczynie, której facet nie chce ślubu i dzieci (jeszcze) pozostaje parę innych wyjść niż kręcenie i oszukiwanie. Poddam pod dyskusję tezę - jeśli się kocha, to się nie oszukuje ukochanej osoby.

Posłuchaj, MałyMisiu, ja popełniłam taki błąd, że naciskałam na ślub. Byliśmy razem 7 lat, zanim się pobraliśmy. Eks nie chciał słyszeć o ślubie, o dziecku i o mieszkaniu razem. Był kompletnie niedojrzały, choć starszy ode mnie, a jak się później dowiedziałam od terapeuty, posiadał osobowość psychopatyczną (skłonność do manipulacji, szantażu emocjonalnego, przemocy). Małżeństwo trwało 2 lata i od pierwszych chwil było koszmarne.

Rozumiem cię, że chcesz ślubu z facetem, z którym jesteś długo, że dla ciebie ślub to naturalna kolej rzeczy w związku. Ale jeśli on nie jest jeszcze gotowy, to albo daj mu czas (weź pod uwagę, że są mężczyźni, którzy nigdy nie dojrzewają) albo zakończ związek i poszukaj kogoś, kto będzie myślał podobnie jak ty. Dla kogo legalizacja związku będzie przejawem miłości i oddania, kto będzie po prostu dorosły. Ja dopiero 4 lata temu trafiłam na takiego kogoś, od 3 lat mieszkamy razem, jesteśmy zaręczeni i wszystko zmierza w odpowiednim kierunku, bez żadnych nacisków z mojej strony.

Zastanów się, co w tej chwili jest dla ciebie priorytetem, czy związek z tym facetem, czy ślub sam w sobie z kimkolwiek, czy związek z dojrzałym człowiekiem, który będzie chciał tego samego, co ty.

Do ślubu nie zmuszaj, to ma być akt woli, a nie przymus. Jeśli ci się zmusić uda, to to się obróci przeciwko tobie, możesz być pewna.

Jestem w szoku. Faktycznie taki "mały misiu" z Ciebie: to Ty jesteś niedojrzała i nawet tego nie widzisz. Zachowujesz się jak dziecko, które chce dostać wymarzoną zabawkę. Jak możesz w ogóle mówić, że gościa kochasz, skoro nie szanujesz jego zdania? Bez szacunku nie ma miłości. Dawno nie czytałam wypowiedzi tak egoistycznie nastawionej osoby... A szantaże i zajście w ciążę za jego plecami to już po prostu poniżej pewnego poziomu. Zerwij z nim dla jego własnego dobra, daj mu szansę na prawdziwą miłość, ciepło i normalną rodzinę. A jak masz takie parcie na dziecko to idź do banku spermy, ale nie zmuszaj nikogo do bycia dawcą...

Oj rzuciłyście się na dziewczynę, ze chce ślubu. Ona ma takie samo prawo chcieć jak jej partner nie chcieć. Problem zaczyna się w momencie kto ma odpuścić. Nie zmuszając go do ślubu ona zmusza siebie  do trwania w takim stanie rzeczy, który jej nie odpowiada. Zmuszając go to on znajdzie się w nikomfortowej sytuacji. Tak źle i tak niedobrze.
Autorce proponuję poszukać kogoś innego. Po co się zmuszać do czegoś? Sama twierdzisz, że na słowo "slub" chlopaka oblewa zimny pot i panika. Masz prawo chcieć wyjść za mąż i masz prawo znaleźć sobie chłopaka, który też będzie chciał. Nie masz prawa jednak zmuszać kogoś do ugięcia się pod Ciebie.

MalyMisiu, czy na prawde uwazasz, ze szantaz i przymus dobrze odbije sie na Waszym zwiazku? Pamietaj, ze nawet jesli Ci sie uda, to predzej czy pozniej zostanie Ci to wypomniane. Rozumie, ze pragniesz slubu i dziecka, tak jak wiekszosc kobiet. Ale moze lepiej porozmawiac o tym na spokojnie. Zapytac go wprost, czy jest na to gotowy czy tez nie. Powiedziec mu, ze widzisz jego reakcje dotyczaca slubu i chcesz wiedziec co tak na prawde on o tym mysli. Tak szczerze. Co to tabletek, to tylko i wylacznie Twoja sprawa. Jesli jednak on sie dowie, ze postapilas tak za jego plecami, nie uwazasz, ze poczuje sie bardzo oszukany, pomimo tego, ze dzidzie bedzie kochal ( tak wynika z jego wypowiedzi). Sama napisalas, ze jest emocjonalnie niedojrzaly i zachowuje sie jak dziecko, moze po prostu nie jest na to jeszcze gotowy? Pamietaj, ze my kobiety szybciej dojrzewamy emocjonalnie i stad Wasze nieporozumienie
Daj znac jak sie wszystko uklada. Pozdrawiam cieplutko.

Droga Autorko,

Sama kiedyś popełniłam ten błąd - jak się okazało obecnie na moją korzyść związek się rozpadł. Mój ex panicznie bał się zobowiązań i tworzenia rodziny. Mówił to samo w przypadku, gdybym zaszła w ciążę, to.... Z tym, że On oświadczył mi się sam bez nacisków z zewnątrz (sam mówił o tym pół roku przed zaręczynami). Do około pół roku po zaręczynach zależało mi na tym, na czym Tobie zależy obecnie. Później zaakceptowałam stan rzeczy i zrozumiałam, że ani psychicznie, fizycznie ani mentalne nie jesteśmy na to gotowi. Niestety nie dał sobie przetłumaczyć mojej wizji logicznej, dorosłej i świadomej wizji. Było za późno. I się cieszę, bo sam jak powiedział, to było dziecinne. A miałam tyle lat co Ty, on rok starszy od Twojego.... Moja dobra rada dlatego:
Wyluzuj i daj chłopakowi czas na zastanowienie, musi dojrzeć. Nie odrazu Rzym zbudowano. Chcesz potem żyć z kimś uwięzionym we własnych szponach??? Z kimś, kto będzie całe życie miał wyrzuty, że baba zmusiła go do żeniaczki?

Większość mężczyzn boi się ślubu i na same słowa o nim są cali zlani potem Jeżeli Twój chłopak po szczerej rozmowie z Tobą nie jest gotowy na kolejny etap to nie rezygnuj ze swoich marzeń ale szukaj innego partnera-manipulacja i oszustwa są bezsensu.

co do oświadczyn - zastanów się dobrze czy to nie jest naciskanie z Twojej strony i jak On to odbierze:)

Ale kochana autorko, na co to? Nie jestem pewna, czy Twoje życie zmieni się o 180 stopni z chwilą wyjścia za mąż. Ze otworzy się przed Tobą bajeczny świat samych szczęśliwości i wspaniałości tylko z powodu statusu "żony".  Nie, kochanie, wszystko zostanie tak samo! On nie zrobi się nagle jakimś facetem z nadnaturalnymi zdolnościami, nie odkryjesz u niego jakichś drogocennych kopalń- to wszystko masz już teraz
Dlaczego nie zamieszkacie razem? Chociażby wynająć jakieś mieszkanko. Co innego spotykać się nie mieszkając ze sobą, a co innego poznać się pod jednym dachem. Może on przekonać się, jak to jest i spodoba mu się takie życie- coś w nim pęknie,a może być odwrotnie- Wasze nieszkodliwe dotąd przyzwyczajenia mogą okazać się murem nie do przebycia. w każdym razie nie zostawiaj tego tak, jak teraz jest, bo Twoja frustracja będzie rosnąc,a i on będzie czuł się napastowany.  Pogadajcie, weźcie pod uwagę Wasze wspólne pragnienia i spróbujcie dojść do kompromisu. Ktoś Ci doradza, zebyś znalazła sobie innego. Guzik prawda- wszyscy jesteśmy nauczeni z kopyta łatwego rezygnowania, jak coś nie pasuje- a może da się znaleźć wspólne wyjście? Przecież jesteś ze swoim facetem z jakiegoś powodu, a ewentualną trudnością jest tylko jego niechęć do ślubu i niemrawe rozmowy o dzieciach. Okażcie obydwoje trochę dobrej woli i chęci, by wysłuchać drugą osobę. Bez pretensji- niech to będzie po prostu rozmowa o Waszej przyszłości i Waszych pragnieniach.  Życzę Wam wytrwałości i trzymania nerwów na wodzy

Kobietki baaaardzo Wam dziękuję za wszelkie rady! Przeczytałam tu odpowiedzi potępiające i te wspierające, wszystkie przyjęłam do wiadomości i wiem, że we wszystkich jest po troche racji. Zdaję sobie sprawe z tego, że jestem egoistką. Na prawde kocham mojego faceta, właśnie dlatego chce z nim spędzić całe życie. Nasz największy problem polega chyba właśnie na tym, że różnimy się pod względem dojrzałości emocjonalnej i gotowości do założenia rodziny. Najgorsze jest to, że jego mama twierdzi, że jeszcze mamy czas i ona go jakby odciąga od tego pomysłu- ale ja pytam na co tu czekać? Aż się sobą znudzimy i nasz związek stanie się "przechodzony"?

I papierek tez nic nie gwarantuje.....nie chodzi o to żeby pochodzić z kimś 1 rok czy 3, tylko o to żeby byc szcześliwym z kimś dłuzej, duzooooo dlużej......więc co to znaczy "przechodzony"???

Kochana!
Jesteście tacy młodzi! Używajcie życia, cieszcie się sobą! Jeszcze będziecie mieli dość pieluch, problemów, chorób dzieci, wywiadówek w szkole, zakupów, prania, sprzątania!
I będziesz marzyła, żeby poszaleć jak tedy gdy miałaś te dwadzieścia kilka lat!
Wrzuć na luz!

MalyMisiu,wydaje mi sie ( z Twoich slow) , ze Ty masz jakis problem.
Piszesz, ze masz nadzieje , ze Twoj partner dorosnie ( znaczy stanie sie dojrzaly) i poprosi Cie o reke.Czy Ty uwazasz ,ze na tym polega dojrzalosc? Zalozyc rodzine ? I co ? I pstryk-jest sie dojrzalym ?
Nie tedy droga.
Wrecz przeciwnie-dla mnie jego postawa JEST dojrzala.Mowi szczerze jak czuje,nie oklamuje Ciebie.

Powiem szczerze, rozumiem jego, Ciebie -nie.

czego nie rozumiem ?
Nie rozumiem Twojego parcia na slub.
Dla mnie to nie do pojecia.Jak kogos kocham , to chce z nim BYC.Takie rzeczy, jak papierek z podpisami do tego nie potrzebne.
Ale to moje zdanie -nie kaze Ci przeciez go podzielac.

I gdzie ja napisalam, ze powinnas byc zimna, bez grama uczuc?
Ja JESTEM zawsze za okazywaniem uczuc.

po ostatnim poscie jestem zniesmaczona piszesz dziewczynie ze chłopak 26 letni jej naprawde nie kocha bo co bo nie chce ślubu?przeciez to śmieszne,niektórzy dłuzej dojrzewają do tej decyzji,i to wcale nie jest miarą miłosci ,sama mam 28 lat i na myśl o ślubie mi słabo,i masz racje piszac jej zeby sie z nim rozeszła ,bo jezeli ona taką decyzje podejmie to bedzie jedynie znaczyło ze to ona go nie kocha,bo ma parcie na ślub wiec zrywa zeby znaleśc chłopaka który z nią ten ślub weżmie.Halo a co z miłoscia ,z uczuciami?to tak go kocha ze wie chce za niego wyjsc za mąz ,a potrafi z nim zerwać i życ bez niego?jedno jest sprzeczne z drugim,gdzie tu w takim razie mowa o miłości?

Boszsze! Emilia,
Nie dziwie sie, ze jest tak wiele nieszczesliwych kobiet , niespelnionych i zgorzknialych.
O czym Ty piszesz ? Ten chlopak jest niedojrzaly ? Ucieka?

G W A R A N C J I   MalyMisiu nie dostanie ?? Jakiej gwarancji?

Powiem Ci szczerze uciekalabym (jako mezczyzna ) od kobiet myslacych tak jak Ty .

Zastanow sie DLACZEGO tak wiele malzenstw jest nieszczesliwych ?
Co sie dzieje z kobietami ?

Mozesz sprobowac troche zmienic swoje myslenie.
Mozesz sprobowac koncentrowac sie na sobie.
Zyj.
Rozwijaj sie.
Jezeli sie kochacie- BEDZIECIE razem. Nie ma innego wyjscia :-)

Mozna zyc szczesliwie do konca zycia BEZ slubu.
Mozna zyc nieszczesliwie majac slub za soba.
I ODWROTNIE :-)

KASIULA28
Przeczytaj jeszcze raz mój post i przestań się pieklić, bo nie ma o co. Miłość to nie papier, to zobowiązanie, ślub jest takim zobowiązaniem właśnie. Jeżeli nie dojrzał do tej decyzji, to jaka gwarancja, że za 3 lata dojrzeje? Żadna. Dla mnie osobiście ślub to przyrzeczenie, uroczyste, dojrzałe przyrzeczenie, że będzie się ze sobą na zawsze. Miłość i mieszkanie razem wcale nie gwarantują tego, że facet nas nie zdradzi, że związek się nie rozpadnie itp. Ślub oczywiście nie da takiej gwarancji, ale jest wydarzeniem zmieniającym nieco pewne aspekty w podświadomości.

"NIe kocha go bo ma parcie na ślub" - ona nie ma parcia na ślub jako takiego, ona ma parcie na ślub z tym facetem, bo kocha go aż tak bardzo, ze jest mu gotowa przysiąc przed swoim bogiem, że będzie mu wierna i będzie go kochac, i będzie z nim do końca swoich dni. Proste .

Dla mnie to nie jest sprzeczne. Mały Misiu jest na tyle dojrzała, że wie, co w życiu jest naprawdę ważne, oczywiście, co jest ważne dla niej. A to jest ślub i rodzina. Dlaczego ma się więc angażować coraz bardziej w związek z facetem, który najpierw ją zwodził, a teraz odwleka decyzję nie wiadomo na za jak długo. Pytanie brzmi więc, czego on się boi, przed czym ucieka odwlekając decyzję o ślubie? Dlaczego ślubu nie chce? Dlaczego nie czuje się na niego gotowy? A może po prostu pdodświadomie czuje, że to jeszcze nie jest "ta" kobieta? Nie wiem, najlepiej jakby Mały Misiu zapytała jego. Jeśli sie z nim teraz rozstanie, to za 2-3 lata może stanąć na ślubnym kobiercu z mężczyzną, który będzie nową miłością jej życia, może być sama, może brać ślub z obecnym albo nadal tkwić w ziwązku z niezdecydowanym facetem. Czasem warto zaryzykować. Ja tak zrobiłam, z pozytywnym skutkiem.

"tak go kocha ze wie chce za niego wyjsc za mąz ,a potrafi z nim zerwać i życ bez niego?jedno jest sprzeczne z drugim,gdzie tu w takim razie mowa o miłości" - czasem miłość to za mało by z kimś być, szczególnie jeśli dwie osoby mają różne priorytety i oczekiwania względem siebie nawzajem.

"znajdz byle jakiego pierwszego napotkanego na swojej drodze (...)" - bzdury piszesz, moja droga. Nie o to chodzi. Wyjźże raz ze swojej skorupki i spróbuj postawić się na czyimś miejscu. Nie poniżaj Małego Misia takimi tekstami. Jej nie chodzi wcale o ślub z kimś pierwszym lepszym, tylko z tym konkretnym facetem. Ona chce wziąć ślub z miłości, a nie ślub dla ślubu. Nikt tego nie chce, gdyby było inaczej to wzięłaby ślub sama ze sobą i poszła na in vitro.

pomaranczowa 1
W naszej kulturze miniej więcej od czasów powojennych jest kryzys męskości i wielu facetów ucieka przed odpowiedzialnością, ślub kojarzy im się jak pisałam wcześniej, a chyba nie raczyłaś zrozumieć, z kajdanami, niewolą, czymś kompletnie negatywnym, utratą wolności itp. Być może jest to uogólnienie, ale jeśli tak nie jest, to dlaczego facet Małego Misia nie chce ślubu? Skoro ją kocha? I chce z nią być?
O gwarancji piszę w tym samym poście, wyżej, w odniesieniu do posta Kasiuli.
Wbrew twoim oczekiwaniom nie mam problemów z facetami , tzn. z tym, ilu ich chce ze mną być. I nigdy nie miałam. Nigdy nikogo nie chciałam wrobić w ślub. Dla mnie ślub to dopełnienie związku, kropka nad "i". W tej chwili jestem zaręczona. Mieszkamy razem, a ślub jest dla nas bardzo ważny. Jest w planach, a nie pobraliśmy się jeszcze z kilku obiektywnych przyczyn, o których wolałabym nie pisać na forum. Dla mojego partnera ślub jest tak samo ważny jak dla mnie. Kiedy się poznaliśmy, rozmawialiśmy o życiowych priorytetach i jesteśmy zgodni: rodzina, góry, wspinanie - dokładnie w tej kolejności.

A to pytanie "dlaczego tak wiele małżeństw...?" - jaki ono ma związek z tematem? Nie jestem socjologiem, badań nie robiłam, więc nie wiem. Być może ma to związek z tym, że dwie osoby mają różne oczekiwania względem siebie i nie udaje im się ich spełnić. Nie potrafią ze sobą rozmawiać na ważne tematy wtedy, kiedy czas ku temu, czyli przed ślubem. Ale oczywiście jest też wielu alkoholików, seksoholików, psychofagów w szerokim tego słowa znaczeniu. Co to ma wspólnego z chęcią wyjścia za mąż za mężczyznę, którego się kocha?

Nie rozmawiaj z nim na ten temat. Olej to. Skup się na tym, co dlas ciebie ważne, znajdź pasję, hobby, częsciej wychodź z domu bez niego, sama czy z koleżankami. Tak, by ten temat nie stał się dla ciebie obsesją. Jeśli czujesz się upokorzona, to pomyśl dla czego.

Małżeństwo nie gwarantuje spędzenia całego życia z jedną osobą.

Jak nie myśleć o obrączce? To proste- myśl o teraźniejszości, ciesz się tym co jest między wami. Mam wrażenie, że żyjesz marzeniami o małżeństwach idealnych. Za dużo mrzonek - za mało realnych doświadczeń.
Nawet nie jesteś gotowa do zamieszkania razem a co dopiero mówić o małżeństwie i dzieciach.

Piszesz, że go kochasz- więc uszanuj jego decyzję i daj mu (i sobie) czas aby dojrzał do związku. Jeśli mu nie dasz czasu - stracisz go. Nikt nie lubi być manipulowany.

I wszystko w temacie.
Jesli autorka mysli ze po slubie facet nagle zmieni sie w aniola i zacznie myslec kompletnie inaczej to jest to wielkie nieporozumienie.
Slub nie jest deklaracja absolutnie niczego
W dobie powszechnych rozwodow dzisiaj mozna slubowac tej a jutro innej
I rozumiem nie gotowosc faceta do ozenku w wieku 26 lat. Autorka wprost mowi ze chce miec rodzine...pewnie krotko po slubie..? Ale nie czarujmy sie. Rodzina to jest ogromna odpowiedzialnosc. Tu juz nie zawsze jest miejsce na spontaniczne decyzje i nie zawsze madre dzialania. I rozumiem ze facet jeszcze nie chce tego poswiecic. Jakby mial 36 lat to bym sie lekko zastanowila. Ale 26 latek uwazam ze ma jeszcze czas.
Manipulacja, zmuszanie,,,nie jestem fanka takich metod.
Dzialaja dopoki drugi czlowiek nam na to pozwala

Jest prosty sposób, żeby skłonić faceta do ślubu, znany od tysięcy lat... powiedzieć mu, że następny seks będzie po ślubie. Wtedy nagle facet potrafi wziąć się w garść i wtedy to mu zależy żeby ślub był szybko. Co nie zmienia faktu, że ten facet którego Ty masz raczej nie nadaje się na męża i za kilka lat założysz tu temat jaka to jesteś nieszczęśliwa... nie chcesz mieć w domu piotrusia pana, na którym nigdy nie można polegać, wierz mi.

Ja ci cos powiem,
bylam z facetem, ktory - wydawalo mi sie - jest niedojrzaly na slub i rodzine... no i wtedy ja wogole o tym nie myslalam. Zerwalam z nim. i znalazlam innego. Myslalam, ze to ten, ze chce rodzine i slub bo o tym rozmawialismy ale oszukal mnie po 4 latach. Poznalam innego... tez nie gotowy.. a moj pierwszy eks? Poznal dziewczyne, zalozyl rodzine i jest szczesliwy... gdybym tylko troche poczekala to mialabym to czego pragne teraz..

Zastanow sie! Zastanow sie dwa razy zanim podejmiesz jakakolwiek decyzje.

Kazdy ma inne pragnienia, wiekszosc kobiet tutaj nie potrzebuje rodziny czy nawet nie spieszy sie im. Ale sa takie dziewczyny jak ja czy ty, ktore tego chca i pragna z calego serca... ja teraz czekam ale nie widze nic....

Trzeba dodatkowo pamietac. Ze slub dla wiekszosci ludzi ( w dzisiejszcych czasach) i ten papierek, daje naprawde malo...

I niestety nie ma juz prawie wartosci i nie daje gwarancji na szczescie ani na stabilnosc.

I znam tez takie przypadlki gdy dziwczyna naciskala, rozstali sie.

On poznal nastepna i sie szybko ozenil. Nie znaczy to jednak ze ozenil by sie z ta pierwsza gdyby jeszcze troszke poczekala.

Moze to znaczyc ze druga kochal na tyle by sie z nia ozenic.