Jestem tą TRZECIĄ w tym patologicznym związku

Milosc = wzajemny szacunek, zaufanie, poczucie bezpieczenstwa, swiadomosc, ze mozesz liczyc na druga osobe. Masz to w swoim zwiazku? Nie masz, wiec moim zdaniem nie masz na co czekac - szkoda Twojego czasu i nerwow. Bo rozumiem, ze podejmowaliscie jakies rozmowy, proby ratowania zwiazku?

Na forum sa juz podobne watki, zobacz watek: 'postępowa?nie byłej żony'. Poczytaj, moze cos Ci to pomoze. Wiele z nas funkcjonuje w takich sklejanych z wielu relacjach. Wszystko zalezy od tego, jakie jest podejscie kazdej ze stron. Nie napisalas nic wiecej, wiec trudno mi jest wypowiedziec sie na temat Twojej sytuacji.  Trzymaj sie cieplo!

Nie może być tak, że Ty we własnym związku czujesz się wykluczona i zepchnięta na margines. Skoro kochasz tego mężczyznę powinnaś z nim szczerze pogadać i powiedzieć, że tak dalej być nie może, bo nie wiązałaś się z jego mamusią, byłą żoną i teściową tylko z nim! Tak naprawdę to tylko on może coś zmienić w waszej sytuacji, bo jeśli Ty za bardzo będziesz chciała coś naprawić, zawsze wyjdziesz na tą złą (z punktu widzenia towarzyszących wam osób). Tak więc jeśli twój facet nie zachowa się jak na mężczyznę przystało i nie ograniczy kontaktu z tamtymi kobietami to Wasze życie nigdy nie będzie normalne. Pamiętaj dla niego to Ty powinnaś być najważniejsza i powinnaś stać na piedestale pośród wszystkich innych, jeśli tak nie jest to nie ma sensu abyś dalej tkwiła w tym związku bo przysporzy Ci to tylko wiele cierpienia.

Tkwisz w takim błędnym kole bo z jednej strony doskonale wiesz, jak wiele wad ma życie z tym człowiekiem i że jego postępowanie nie wróży waszej przyszłości nic dobrego. Z drugiej zaś strony kochasz go, więc nie masz siły, aby zakończyć ten związek i ulegasz za każdym razem, gdy on Cię zatrzymuje.
Ciężko doradzić Ci co masz zrobić w takiej sytuacji. Myślę, że powinnaś przewartościować swoje życie, pomyśleć o sobie i swoim przyszłym szczęściu w różnych wariantach i wybrać ten jeden, który da Ci naprawdę szczęście. Jeśli podejmiesz już jakąś decyzję to nie oglądaj się za siebie i nie roztrząsaj czy postąpiłaś właściwie czy może jednak nie.

Ja na przykładzie mojej przyjaciółki wiem jednak, że związki z maminsynkami z reguły się nie udają. Bo jeśli kobieta zostaje z takim facetem i tak zawsze będzie cierpieć. Moja przyjaciółka rozstała się ze swoim narzeczonym po 5 latach związku na 2miesiące przed planowanym ślubem i do dziś uważa, że to była najlepsza decyzja w jej życiu.

3maj się i pamiętaj, że trzeba w życiu umieć kierować się zasadą zdrowego egoizmu, bo żyje się tylko raz.

Masz strasznie zagmatwana sytuacje, ale nie bez wyjscia. Watpliwa sprawa, ze Twoj facet sie zmieni, choc odbycie z nim szczerzej i zdecydowanej rozmowy na pewno nie zaszkodzi. Przemysl sobie czy jestes w stanie to wszystko dalej akceptowac, tkwic w takim marazmie, bez wiekszych mozliwosci na rozwoj.
Tak jak mowi Lusia, zycie jest tylko jedno. To Twoj wybor.
Moze sprobuj sobie od tego wszystkiego odpoczac, nie wiem na ile to mozliwe, czy mieszkacie razem czy tez nie.
Mialam podobna do ciebie sytuacje, odeszlam od partnera, tzn poprosilam aby odszedl on, wyprowadzil sie. Zawsze kawalek mojego serca zostanie przy nim, nie jest to proste.
Mysle, ze powinnas odpoczac, przemyslec z dystansem cala ta sprawe.

A ile on ma lat? Powiem Ci że nieciekawie to wygląda... Co to znaczy że slucha byłej i jej mamy? no bez przesady.... powinien zamknac ten rozdzial, a Ty powinnas z nim powaznie pogadac i spytac dlaczego tak robi. Juz nie wspominajac o tym że kiedys cos zataił przed Tobą. Kto Ci powiedział że on ma swoje życie prywatne?

Kochasz go jeszcze na razie? Może właśnie go nie kochasz tylko sama sobie to wmawiasz. Postaw kawę na ławę i wóz,albo przewóz.

Witam Cię serdecznie, rozmowy to są często i oczywiście z pełnym zrozumieniem z jego strony, ale tylko teoretycznie w praktyce niewiele się zmienia.Czy ja Go kocham? Kochałam bardzo, a teraz uczucie jest coraz słabsze.On jest niesamowitym egoistą, tak został wychowany i tak jest w jego domu rodzinnym. Jestem dla niego na którymś tam miejscu po mamusi, córce i jej matce i jej babce, plus jeszcze po bracie i jego rodzinie. Jak wszystkie te osoby są zaspokojone i obdarowane prezentami to dopiero jest chwila dla mnie. Wiem, że to przerażające, ale zdaję sobie na szczęście  z tego sprawę. Czasami mi się wydaje, że ten związek to najwieksza pomyłka mojego zycia...............

On mi powiedział, że ma swoje życie prywatne, tzn mamę, córkę itp. Oprócz życia prywatnego ma pracę w której przesiaduje po 10-12 godzin na dobę. Wiesz co nie mam siły tego opisywać, bo moje życie polega na praniu, sprzataniu, gotowaniu, robieniu zakupów, zajmowaniu się jego dzieckiem-bo to też jest mój obowiązek, poprostu wszystko robię sama. On pamieta o tym co ma kupic mamusi i córce i na to ma czas, ale zakupy żywnościowe i środki chemiczne to nieważne a obiadek chce codziennie.

Powiedz, co Cie przy nim trzyma? Z tego co napisalas, dokladnie wiesz, ze facet jest niewarty poswiecania mu swojego zycia i tkwienia w takim marazmie.

Alez Ty dla niego nie jestes jego kobieta! Jestes skrzyzowaniem kucharki z odkurzaczem i funkcja opiekunki.
Co to ma byc w ogole? To jego corka, wiec skoro ja bierze do Was to niech sie nia zajmuje. Ty, rzecz jasna, tez mozesz nieraz sie nia zajac, ale to on ma to robic, bo to czas dla ojca i corki. Wysluguje sie Toba a Ty na to pozwalasz.
Czego sie boisz odchodzac od niego? Ze przypadkiem znajdziesz konkretnego faceta, ktory bedzie dobrze Cie traktowal?
Temu obecnemu  wystarczy sluzaca, ktora od czasu do czasu bzyknie, gdy mu sie nazbiera... Reszte ma z "poprzedniego" zycia.

Zwiewaj dziewczyno od niego. Chyba, ze wolisz sie zadreczac, ot tak, dla... przyjemnosci. Napewno rozstanie bedzie bolalo i mniej i krocej niz ten dziwnaczny, nie wiem co, bo zwiazkiem nie mam odwagi tego nazwac.

Za młoda.... , ale styrana psychicznie, zmęczona. 
Jestem emocjonalnie wykończona.
Potrzebuję oddechu, siły by żyć.

On jest egoistą? Gdyby był nim, to nie zajmowałby się tyloma osobami. Wszystkich miałby w nosie. Te wszystkie osoby różnią się od Ciebie jedną cechą, do dobrego funkcjonowania potrzebują jego osoby. Ty natomiast doskonale wypełniasz wszystkie obowiązki. Przykład?

Zastanów się i odpowiedz szczerze.
Po co on ma zajmować się sprzątaniem, robieniem zakupów, gotowaniem obiadów, jeśli Ty robisz to wszystko?

karoka,
ani przez moment nie myślałam, że jesteś czegokolwiek winną.
Ani przez moment nie myślałam o jakimkolwiek udawaniu.
Ani przez moment nie zganiłam Cię za to, że chcesz żyć normalnie.

Napisałam tylko, jak ten problem wynika z boku, jak widzi je osoba niezaangażowana i obiektywna.
Wskazałam tylko możliwe przyczyny jego zachowania.

Nie oceniłam jakkolwiek ani Twojego, ani jego zachowania. I tu może jest problem, że nie napisałam o nim, tak jak inne osoby, że jest osobą wysługującą się Tobą.

A Ty wyciągniesz swoje wnioski i zrobisz to, co uważasz za stosowne.

Wiem z każdej strony to wygląda inaczej. Dzięki za naświetlenie innego oblicza. Próbowałam różnych metod, ale na niego nic nie działa. Jak ja sie odsunę od spraw domowych, to on tym bardziej nie reaguje.

Uwięziłaś się w tym związku sama i sama w pewien sposób zacieśniasz swoje kajdany. Relacjonujesz wszystko tak, jakbyś patrzyła na to chłodnym okiem, dostrzegasz jego wady, popełnione przez siebie błędy, piszesz, że Twoja miłość nie jest już tak silna jak kiedyś... i nie robisz nic. Masz w sobie wiele strachu, boisz się tego co będzie gdy zostaniesz sama. Ale pomyśl może co będzie, gdy zostaniesz z nim jak dalej będzie wyglądało Twoje życie? Musisz zdecydować się idziesz dalej sama, albo zostajesz, bo nie możesz tkwić ciągle gdzieś pomiędzy. Pamiętaj, że z każdym miesiącem będzie Ci jeszcze trudniej podjąć decyzję.
Jeśli czujesz się nieszczęśliwa to nie czekaj tylko odejdź, zrób w końcu coś dla siebie, odważ się żyć, bądź Panią swojego losu, a nie tylko marionetką w czyiś rękach!

karoka - poukładanie życia na nowo wymaga ogromnej pracy i dojrzałości. W przypadku twojego partnera nie zostały chyba jeszcze zerwane więzi z poprzednią rodziną. Wiadomo, że dziecko będzie dzieckiem zawsze, natomiast wpływ i kontakty z byłą to już przeszłość i przeszłością powinna zostać dla dobra waszego związku.
Wygląda na to, że twój partner nie jest gotowy na stworzenie "nowego"... a i twoja postawa to takie czekanie na lepsze... pomyśl co daje Ci ten związek i partner... bo co daje jemu i co ty robisz dla niego to opisałaś dokładnie. Nie dziwię się więc, że on jest z Tobą, dziwię się, że ty jesteś z nim.

czesc....nawet nie wiesz jak cie rozumiem,i wiem ci cujesz...co prawda noj facet nie jest mami synkiem,ani pod wplywem matki,ale rowniez jast po rozwodzie,ma dziecko...jestem z nim 4 lata układało nam sie całkiem nieżle,dopoki nie przejrzalam na oczy,ze takie zycie za bardzo nie ma sensu...dla niego ta byla zawsze bedzie wazna,nie chodzi o dziecko,to zupelnie co innego..bardzo czesto sie klocimy..czuje sie niestety ta mniej wazna,zreszta ostatnio mi powiedzial ze ona bedzie zawsze dla niego rodzina i zawsze bedzie wazna,i jeszcze mi sie oberwalo ze to ja jestem niby egoistka i nie rozumiem biedaczka...jak zobaczylam ze kolekcjonuje listy swojej bylej,postawil zdjecie w sypialni gdzie spimy zdjecie ich trojki..Ja juz tego nie wytrzymam,nie chce chyba tak zyc.Mysle sobie ze do takiego zwiazku trzeba naprawde nerwow ,duzo zrozumienia....wiec wszystkie dziewczyny blagam zastanowcie sieprzed podjeciem jakiejkolwiek  decyzji

Witaj, napisz mi dlaczego rezygnujesz. Ja też chyba powinnam tak zrobić. Ale chyba jeszcze nie umiem, może to kwestia czasu. W sumie nie jestem już najmłodsza, pomimo ze wygladam na dużo młodszą niż jestem, to chyba boję się samotności.

muszę to poporstu wyjaśnić - za bardzo jestem Przez Was drogie Panie biczowany
w jaki sposób może być egoistyczny jeśli(i Proszę aby KAROKA to napisała):
nigdy nie rządam niczego
proszę i błagam by na mnie nie krzyczała
proszę aby mnie nie zdradziła

zawsze pytam na co ma ochotę
zawsze kiedy jadę do mojego dzieciątka mam cięgi za drobne najdrobniejsze rzeczy od Karoki a mianowicie za to że córeczka nie chce jechać do domu i przedłuża się czas gdy powinienem ją odwieść ; za to że powie coś ze swojego życia (które ma z matką)
przy córeczce muszę się kłócić z ... nie wiem jak napisać bo ja ex nie cierpię
nie słucham jej - fakt że grzebie w moim życiu ja się od tego zwasze odcinam zawsze (nie odbieram telefonu nie piszę stoję na klatce jak czekam na córeczkę nawet nie patrzę)
wiem że winny się tłumaczy - ale egoizm jest mi obcy
nie mam kumpli - już nie wszystkich zostawiłem by być z Karoka
jestem 2 dni w tygoniu jeden 3 godziny drugi 6 godzin i to jest mało to jest 9 godzin dla swojego dziecka czy wy wiecie co to znaczy dla rodzica - jaki rodzic ja już nim nie jestem bo i tak w kwestich wychowania mam promil do powiedzenia ale sataram się na ile mogę
rodzina - tylko w te dni gdy widzę się z córeczką - telefon może 2 razy w tygodniu - jestem zszokowany jak można przedstawić sytuację
nie potrafię dyskutować z Karką
narzuca zdanie wystawia hipotezę i na jej podstawie jestenm oskarżany
widzę po tym forum że jesteście Panie mocno przeciw Panom po przejściach - nie traktujcie książek po okładce
robicie swoimi radami rozpady
ktoś może was bezwiednie wysłuchać i efekt jest taki że z sobą już nie rozmawiamy od 8 lutego

większość z Pań uważa mnie z tego co czytam negatywnie
ale pragnę podziękować Paniom które dotrzegają prawdę obiektywnie
jeśli byłbym bez serca nie sprzątał nie prał nie prasował a wymagał - bądźcie Panie Pewne że Karoka by mnie zostawiła
nigdy tego raz jeszcze podkreślam nie wymagam i nie wymagałem - umiem dbać o dom i o bliskich wśród któych na pewno jest na czele Karoka
Ja ją Kocham !!!
nie wytrzymuję kłótni uciekam do osobnego pokoju lub w wir pracy
taki mam odruch obronny mojego organizmu
jeśli mnie ktoś rani zrani uciekam w pracę

zrozumcie panie
proszę
zrozumcie
każde napisane rzeczy do osób w kłopocie są sorbowane jak gąbka a tym Wy możecie uczynić komuś krzywde

pisałem szybko wybaczcie za haos