jestem tą trzecią. trudny układ

Po pierwsze dziękiuje za odpowiedz.
Poznałam go w pewnym sensie w pracy. Adam pracuje w barze ulice dalej od baru w którym ja jestem kelnerką. Pracuje, studiuje - tak jak ja.
Wiem, że powinnam postawić sprawe jasno: ona albo ja. Jednak za bardzo go kocham by pozwolić mu odejść. Bo jak wybierze ją? a może mnie pokocha? Chcę wierzyć w to, że jednak coś czuje, że ostatecznie będzie tylko mój. Wole nie pytać, bo wtedy wszytko mi legnie w gruzach.
Mimo całego rozsądku cały czas mam nadzieje, że jednak odwzajemnia moje uczucia. Przecież ja też mu nigdy nie powiedziałam, że go kocham. Nie pokazałam mu tego, bo boje się go wystraszyć. Bo może nie jest jeszcze na to czas?
I tak, czuje wyrzuty sumienia wobec tej dziewczyny. Myśl że gdybym ją spotkała to nie umiałabym jej spojrzeć w oczy. Ale nie potrafie tego przerwać, bo ciągle mam nadzieje, że to ja jestem ważniejsza, że czasem zakochanie robi z nas egoistów.

Piszesz, że on jest szczery, stawia sprawę jasno,  nie kłamie i to Cię ujęło. A przecież On kłamie jak diabli, okłamuje swoją dziewczynę! Jest z nią i z Tobą jednocześnie! To nie jest w porządku.

Sandra.be
No dobrze kochasz go, na tyle, zeby nie dac mu odejsc, ale widocznie nie wystarczajaco, zeby dac mu wybor.
Tyle, ze zastanow sie...Kiedys bedziesz musiala sie zdecydowac na jakies kroki, oboje bedziecie musieli, bo dziewczyna z ktora mieszka predzej czy pozniej sie dowie, sama lub od 'zyczliwej osoby'. Poza tym co bedzie za, dajmy na to, 2-3 lata, pragnienie stalego 'legalnego' zwiazku u Ciebie bedzie sie nasilac, a wtedy, kiedy on wybierze jednak swoja dziewczyne to co? Stracisz jakies 3 lata swojego zycia a w dodatku bedzie bolec. Lepiej sie uporac z tym teraz niz siebie oszukiwac i ludzic.
Przeczytalam ostatnio taki madry cytat: 'Jesli cos kochasz, daj temu odejsc. Jesli wroci, znaczy ze jest Twoje. Jesli nie, znaczy ze nigdy Twoje nie bylo'
No i postaw sie na miejscu tej nieszczesnej dziewczyny, czy nie lepiej jest zeby oszczedzic jej tego wszystkiego? Jesli on wybierze Ciebie to przynajmniej szybciej sie dla niej skonczy ta cala sytuacja. Nie oceniam Cie tu w ogole, bo nie mnie oceniac, sama nie jestem nieskazitelna. Mysle, ze dla calej Waszej trojki bedzie lepiej jesli yjasnicie ta sprawe jak najszybciej.

Ps: Nie boisz sie, ze kiedy On wybierze jednak Ciebie to za kilka lat nie znajdzie sobie 'Tej drugiej'? Ja bym sie bardzo bala.

Wiem, wierzę Ci, że naprawdę Ci na nim zależy, ale pomyśl sobie, że mówi się, że prawdziwie kochać, to właśnie pozwolić odejść , tzn puścić - jak wróci, to jest Twoje, a jak nie, to nigdy Twoje nie było. Niejako, nawet jeśli on Tobą się tylko bawi, to możesz mieć pretensje do siebie, że weszłaś w to, bo nikt na siłę Cię nie ciągnął i przecież umawialiście się, że to będzie tylko sex. A więc on niby zawsze może powiedzieć : " Sorry, ale nic Ci nie obiecywałem"... Dlatego tym bardziej takie układy są złe, oprócz kwestii etycznych omówionych już .
Spotyka się z Tobą tylko na sex... łudzisz się, że jesteś najważniejsza.

Dziękuje Wam moje drogie za wszytkie odpowiedzi. Naprawdę nie spodziewałam się takiego odezwu.
I myśle, że macie racje. Chociaż nadal mam nadzieje. Zaraz po przeczytaniu Waszych odp postanowiłam sobie, że będę kazała mu wybierać. I albo koniec albo będę mogła krzyczeć : "Wybrał mnie!". Wczoraj wieczorem się spotkaliśmy i słowo, że chciałam w końcu kazać mu wybrać. Jedank gdy przyszedł, był obok mnie, to straciłam odwagę i w sumie chęć. Bo jak pomyślałam, że to może być nasze ostatnie spotkanie to stwierdziałam, że wole namiastke niż nic. Moze potrzba więcej czasu. Może on nie chce wcale wybierać, może kocha ją a ja to tylko "udawana miłość". Może kocha nas obie. A może kocha mnie, ale nie umie z nią zerwać?
Oczywiście, że chciała bym by był ze mną zawsze, a tak tylko istnieje w jego życiu na chwilę, w czasie ukradkowych spotkań, które są najpiękniejszymi momentami w moim życiu. Wiem, że podporządkowałam swój świat jemu. I nigdy nie wiem, kiedy się odezwie, kiedy będzie miał dla mnie czas. Może to chore ale kocham go i biorę tyle ile On może mi dać.
Boje się jednak, że nigdy nie wybierze mnie, że jestem dla niego conajwyżej fantazją. A tak naprawdę kocha ją. Ja nie jestem głupią laską, co wierzy w wielką cudowną miłość. Ja wiem, że może tak być ( że pewnie tak jest ) że on kocha ją, że może jestem ucieczką od rutyny itp. Jednak kocham go i boje się go stracić jeśli poproszę o więcej. I mam nadzieje mimo wszystko. Gdy jest ze mną jest wspaniale, i nie mówią tu tylko o seksie. Sama jego obecność, jego czułość. Wtedy wierze, że to coś więcej. Ale gdy wraca do niej. I wiem, że jest teraz nią. Wtedy nachodzą mnie te wszytkie rzeczy o których mi pisałyście.
Myśle, że potzrebuje czasu by kazać mu wybierać. Nie poradze sobie z jego odejściem, nie jestem na to gotowa. Będę żyła tymi namiastkami narazie.
Opowiem Wam kogo wybrał gdy w końcu mnie to wszytko złamie i mu powiem. I mam nadzieje, że nie powiecie : a nie mówiłyśmy?

dziękuje jeszcze raz. wiem, że prawdopodobnie kocham egoiste i dupka, i sama jestem sobie winna. Zrobie coś z tym, ale jeszcze nie jestem na to gotowa. Jedank wzięłąm sobie wasze słowa do serca. dziekuje.

Dziewczyny świat staną na głowie.Mam 45 lat więc już trochę przeżyłam walczymy o facetów dla facetów a jak już ich wywalczymy to się okazuje że chcemy być kochane i chcemy by to o nas walczono.Co my sobie robimy?

Przede wszystkim nie wybór ; ona albo Ty, ale wybór on albo Ty. Sama musisz wybrać, polecam abyś najpierw wybrała samą siebie, postawiła na piedestał, a potem określila czego oczekujesz od związku który uważałabyś za szczęśliwy.

Szczerze - śmieszy mnie podejście typu - facet od początku stawiał sprawę jasno: ma dziewczynę/żonę/stały związek. To kim chciałby żebyś była Ty? Powiedział na głos czy zostało w domyśle? Sama sobie określ - bardziej lub mniej dosadnie w zależności od zasobu słów. To że stawiał sprawę jasno sprowadza Cię do jednej roli. To, że na to przystałaś - dałaś mu przyzwolenie do traktowania wlasnej osoby bez szacunku, jako zaspokojenie wyłącznie jego potrzeb.

Powiedz szczerze - sama siebie nie szanujesz - pozwalasz mu na bzykanie bez zobowiązań, ba - bez jakichkolwiek nakładów z jego strony, cóż - nawet jesteś informowana o prysznicach i wzmożonej higienie po seksie -żeby tylko jego dziewczyna nie wyczuła że jej facet się puszcza.

Kobieto - faceci biorą natychmiastowe prysznice po wizycie w burdelu, a nie po seksie z kobietą do której coś czują.

A jak już do Ciebie dotrze na co pozwoliłaś wobec swojej osoby, to zadaj sobie pytanie czy chciałabyś go mieć przy swoim boku w pradziwym związku. Czy nie miałabyś stracha, że za rogiem może czychać młodsza, ładniejsza, bardziej inteligentna i o niebo lepsza w łóżku niż Ty.
I czy wobec niej też będzie tak rozbrajająco szczery.

Sandra - nie czuję się w żadnym stopniu upoważniona do dawania komukolwiek rad, zwłaszcza na polu przelotnej internetowej (nie)znajomości, ale jeśli pozwolisz, napiszę parę słów ze swojego punktu widzenia.
Po pierwsze primo - jeśli ma się zacząć jakakolwiek właściwa i wartościowa relacja między dwojgiem ludzi - musi być oparta na zasadach fair play. To, o czym piszesz, zachowanie tego typa - nie jest fair w żadnym wypadku. To zwykłe, szczeniackie "granie na dwa fronty", wykorzystywanie niewiedzy obecnej, stałej partnerki i żerowanie na głodzie uczuć "tej drugiej" - czyli na Twoich. Odebrałaś, że jest szczery, bo powiedział, że ma dziewczynę?? tak jak słusznie napisała tutaj jedna z Dziewczyn - dyskutantek: a zatem jaką rolę sobie wyznaczyłaś w tym "związku"? lewej d..upki? przepraszam Cię za dosadność, ale jestem zaszokowana, że można aż tak tłumaczyć zachowanie faceta, byle tylko "zasłużyć" na jego zainteresowanie.. To przecież zupełnie mylna droga! Jak możesz mówić o sobie z poczuciem niższości, tylko dlatego, że nie wychodziło Ci za bardzo w sprawach damsko-męskich?!? to przecież oznacza tylko tyle, że nie spotykając do tej pory pasującego do Ciebie mężczyzny, nie chciałaś się zadowalać związkiem "z byle kim". Aż do tej pory..
Przychylę się do tego, co ktoś napisał o tych Twoich "przyjaciółkach" - puste głupie laski. Ciekawe, czy sobie samym też radziłyby to samo, gdyby ich facet zaczął się kręcić wokół innej dziewczyny?? poradziłabym Ci, byś trzymała się z dala od takich "przyjaciółek", bo może z tego wyniknąć dla Ciebie więcej szkody niż jakiegokolwiek pożytku.. Poza tym, jeśli takie mają nastawienie, to zastanów się nad tym, co byłoby, gdyby wpadł im w oko Twój potencjalny partner. Zapewne "chwyciłyby okazję" i wykręciły Ci taki numer, jaki Ty obecnie fundujesz partnerce Twojego.. chłopaka (?..)
Jak Ci się żyje z tym jego potajemnym wymykaniem do Ciebie? Jak myślisz, co poczuje jego dziewczyna, gdy się o tym dowie?.. I jeszcze jedno: naprawdę chciałabyś, żeby był z Tobą zerwawszy z tamtą dziewczyną? Nigdy nie najdą Cię myśli o tym, że skoro raz zrobił taki numer, to zrobi go ponownie?.. pomyśl, na jakim fundamencie budujesz swoją relację.. Niezależnie od tego, jak bardzo samotna się czujesz - nie sprowadzaj się do roli "tej drugiej" i nie uwłaczaj swojej godności byciem lewą panną gościa, który okłamuje swoją partnerkę.. To zniszczy Cię bardziej niż samotność..
Poniżasz samą siebie takim siedzeniem w kącie i zjadaniem ochłapów, jakie on Ci serwuje z ich wspólnego życia, łóżka i mieszkania. Nie zasługujesz na coś takiego! A taki facet nie jest Ciebie wart, tym bardziej, że odnoszę mocne wrażenie, że świetnie wyczuł w Tobie predylekcje do bycia ofiarą i gra na tym jak mu się zachce..
Może to marudne moralizatorstwo, ale pomyśl o tym, że bierzesz bezpośredni udział w okłamywaniu jego dziewczyny.. Co czujesz, gdy on przy Tobie dzwoni do niej? co czujesz wiedząc, że przyszedł do Ciebie pachnący ich wspólnie spędzoną nocą, a w dodatku tak skrupulatnie zmywa z siebie zapach Waszych uniesień?...
Jeśli z partnerką przestało mu się układać, to niestety, ale jego psim obowiązkiem jest zakończyć tę relację zanim nawiąże następną, a już zwłaszcza taką, która powiązana jest z sexem. To jest draństwo wobec Ciebie i wobec tamtej dziewczyny, ale wybacz - bardziej mi żal tamtej niż Ciebie, bo to była Twoja, jak piszesz, świadoma decyzja, żeby się z nim związać, gdy wiedziałaś, że ma kogoś... Tak się po prostu nie robi...

Pytasz, kim jesteś w porównaniu z nią? Sandro, przepraszam Cię za dosadność wypowiedzi, ale póki on okłamuje swoją partnerkę, a Ty żyjesz z nim z tą świadomością, to jesteś jego lewizną. Fakt, że on żeruje na Twojej niepewności i potrzebie uczuć nie jest usprawiedliwieniem, bo w gruncie rzeczy zdajesz sobie sprawę z niewłaściwości tego zachowania.
I racja - nie Ty powinnaś o kogoś takiego walczyć. Jeśli zakochał się w Tobie faktycznie i chce z Tobą związać, to najpierw powinien zakończyć relację z obecną partnerką. Jadąc na dwa fronty sprowadza Ciebie do roli... bardzo nieładnej, a tamtą dziewczynę do pozycji oszukiwanej przez cwaniaka idiotki.
Jeśli boisz się, że postawienie ultimatum sprawi, że go stracisz, to wiedz, że stracisz kłamcę i zdrajcę, którego nie będziesz mogła być pewna nawet, jeśli włoży Ci na palec pierścionek.. Stracisz nieciekawego typa. A zyskasz szacunek dla samej siebie, siłę i szansę na poznanie naprawdę wartościowego człowieka, czego Ci bardzo serdecznie życzę.
Wiem, że wybory życiowe są skomplikowane dalece bardziej niż najbardziej zawikłana amerykańska telenowela, ale to my sami dokonujemy tych wyborów, żaden scenarzysta nie pisze ich dla nas. Los, owszem, stawia je na naszej drodze. I tylko od nas zależy, czy wybierzemy taką, czy inną ścieżkę. Zdarzają się relacje otwarte, gdzie oboje partnerzy otwierają się na na związki z innymi osobami - mówią sobie o tym wprost, dzielą mieszkanie, łóżko i stół, a jednak żyją w taki sposób. Ale po pierwsze, są to relacje, w których obie strony wiedzą, w co się gra, a po drugie, nader często nie zdają egzaminu, bo albo któreś z partnerów zakocha się "za bardzo" w kimś innym, albo jednemu z tego duetu raptem przestaje pasować taki układ, zaczyna żądać wyłączności, a to drugie niekoniecznie chce się dostosować. Lecz z tego co piszesz, Wasz układ to klasyczna (nie)małżeńska zdrada. Zdrada, do której Ty osobiście i świadomie przykładasz rękę, w imię tego, by być komuś potrzebną.
A gdzie jest ten facet, gdy TY go potrzebujesz?....
Wcina obiadek uszykowany mu przez jego partnerkę?...
Leży z nią w łóżku?
Spaceruje z nią?...
Przykro mi, ale nie jesteś dla niego niczym więcej, jak zakazanym, podniecającym owocem, który sam wpadł mu w ręce i stanowi miłe odświeżenie po czterech latach w łóżku z tą samą panią. I jeśli ma takie podejście, to nie poważyłabym się postawić nawet 5 złotych na to, że jesteś pierwszą taką "odmianą w menu"...
Przepraszam, jeśli moje słowa były dla Ciebie zbyt ostre, ale prosiłaś o opinię, a moja jest właśnie taka.
Z pewnych przyczyn osobistych maczasz ręce w kłamstwie i zdradzie, a to niszczy człowieka jak robal - od środka..
Życzę Ci, żebyś zupełnie pozbyła się tego koszmarnego poczucia, że nie zasługujesz na czyjąś dobrą i wartościową miłość, żebyś nie czuła potrzeby "brudzenia" sobie duszy takimi relacjami i spotkała mężczyznę, który potraktuje Cię z szacunkiem. Bo to, co robi ten koleś, to oznaka kompletnego szacunku i dla Ciebie, i dla tej oszukiwanej partnerki.
Pozwolę sobie na radę, mimo wszystko.
Pogoń typa daleko od siebie! i bądź szczęśliwa niezależnie od tego, czy akurat będziesz sama, czy z partnerem u boku. Życzę powodzenia..

Uf. Czuję, że muszę się podzielić z Wami dalszymi losami mojego "związku". To Wasze odpowiedzi ( za które z całego serca dziękuje ! ) pchnęły mnie do przodu. Niektóre ze słów były jak strzał w twarz. Ale należało mi się. Może w końcu ktoś powiedział mi prawdę, w sumie to co gdzieś tam we mnie było, ale nie dopuszczałam tego do siebie. Mając wokół siebie osoby które raczej dopingowały temu związkowi, namawiały mnie do walki o niego trudno mi było walczyć o samą siebie. I macie racjie, przez miłość do faceta dałam się zrzucić do rangi dziwki. Pozwoliłam na sex bez zobowiązań. I mimo, że pragnęłam deklaracji, wyłączności to nie prosiłam o nie na głos.
Nie było to łatwe i cóż nadal nie jest. To co teraz przezywam jest dla mnie strasznie wyniszczające, ale mam nadzieje, że w końcu stanę na nogi i z perspektywy czasu pomyśle, że zrobiłam dobrze. Tylko czasem boje się, że się złamię i mu ulegne.
Cóż, tak jak pisałam w pierwszym poście bałam się kazać mu wybierać. Ona czy ja? Bo bałam się wybierze ją. Może podświadomie wiedziałam, że to ją kocha?
Postanoiłam, że zakończe ten układ. Nie było łatwo, nadal go kocham i kilka prób kończyło się tym, że rezygnowałam. Gdy go nie widziałam, wyobrażałam sobie jak bardzo jest szcześliwy teraz ze swoją dziewczyną, że pewnie o mnie nawet nie myśli. To mnie nastrajało do stanowczego pożegnania się z nim. Próbowałam go znienawidzić, wmawiałam sobie jak mną manipuluje, oszukuje, kłamie, zwodzi. Wszystko jednak prysło gdy przychodził a ja miałam mu to powiedzieć. Gdy był obok tak się cieszyłam jego obecnością, dotykiem, że nagle znów godziłam się na to wszystko. A gdy wychodził żałowałam, że nie mam w sobie nic z silnej woli.
W końcu jednak powiedziałam mu, nie kazałam mu nawet wybierać. Wybrałam siebie. Powiedziałam, że nie umiem żyć w  takim układzie, że potrzebuję kogoś kto będzie zawsze obok, a nie tylko na kilka godzin w tygodniu. Był zdziwiony, powiedział, że myślał ze taki układ mi odpowiada. Spytał się dlaczego nie stawiam mu wyboru. Powiedziałam mu, że on powinien sam na to wpaść. Pare dni pozniej zaczal dzwonic, szukac mnie wszedzie. Mowi, ze mnie kocha. Ze nie zdawał sobie sprawy z tego, że ja chce czegoś więcej. Ze przecież nie mówiłam mu, nie skarżyłam się. Jest mi strasznie trudno, bo nadal bardzo go kocham. Tęsknie za nim tak mocno, że mam ochotę pieprzyć to wszystko i do niego zadzwonić. Z jednej strony wiem, że dobrze zrobiłam, z drugiej chcę wierzyć, że On naprawdę mnie kocha. Pewnie znów mną manipuluje, pewnie znow tylko by mnie oszukiwał. Od nowa nie dam rady tego przezywać. Najgorsze jest to że go tak często widuje, niby przypadkiem. Czasem łapie się na tym, że chcę go spotkać. Chce by był gdzieś blisko, chcociaż sama sobie utrudniam to. To wszytko jest dużo cięższe i bardziej wyniszczające psychicznie niż trwanie  takim układzie. Wiem, że dobrze zrobiłam. Ale tęsknie za nim cholernie...

Jest trudniej niż myślałam, boże jestem słabsza niż myślałam. Wiem, że to normalne, że jest ciężko, wiem, że sama sobie zasłużyłam. Ale nie daje już rady, tęsknie za nim strasznie, potrzebuje go. Te spotaknia były czymś za czym czekałam, co nadawało mi sensu, żyłam od spotakania do spotakania. Teraz nie mam tego. Czuje, że to za ciężkie dla mnie. Kocham go bardzo, tęsknie, potrzebuje. Boże, już lepiej chyba było cierpieć w takim ukłdzie niż nie mieć go wcale. I On nadal nie odpuszcza, dzwoni, przychodzi. I z jednej strony to starsznie starsznie trudne, On mi to utrudnia, bo jak mam zapomnieć skoro On ciągle jest gdzieś obok, mówiący, że ,mnie kocha. Z drugiej strony nie chce by odpuścił. Nie umiem tego wytłumaczyć. Wczoraj przyszedł, doszło do pocałunku. I z jednej strony wiem, ze to zle, przecież to zakończyłam, przecież to był chory układ. Z drugiej strony choć samej mi się przed sobą samą trudno przyznać to chce by się to powtórzyło. Nie wychodze nigdzie wieczorami, jestem albo w pracy, albo śpie w domu. Nie mam ochoty na wyjascia na zajęcia, nie mam ochoty na spotakania z ludzmi. Nie mam motywacji do niczego. I myśle, że w końcu się złamie, nie wytrzymam i będę z nim znów. Powiedział, że jedno moje słowo a ją zostawi. Chce w to wierzyć, ale nie daje mi spokoju pytanie dlaczego nie zostawi jej teraz chociażby dlatego by udowodnić mi, że to mnie kocha. Dlaczego czeka na moje słowo? Boje się, że będzie tak jak wtedy, pokryjomu. A to będzie dla mnie za cięzkie. Mam starszny bałagan w głowie. Co robić? Potrzebuje Waszych rad, obiektywnych, wiem, że naważyłam piwa i musze je teraz wypić, ale jest mi za ciężko.

Jezeli on zerwie definnytywnie znajmosc to bym sprobowalo. Bo widze ze i tak pewnie nie dasz rady:) Trzeba sprobowac ale juz na Tw\oich warunkach. Powiedz ze mozecie razem byc ale Jego obecna kobieta musi sie od Niego wyprowadzic w tym samym dniu, czy na nastepny dzien to juz maks. I zeby nie bylo przeciagania ze nie ma gdzie itd. Musi zakoncztyc tamten zwiazek definitywnie.

Przepraszam , ze napisze wprost , ale Twoj egoizm bije po oczach
Chyba przez chwile nie pomyslalas o tym , ze wlasnie chcesz rozbic czyjs 4-letni zwiazek.
On ma dziewczyne,ktora najwyrazniej go kocha i bylaby zalamana,gdyby go stracila,ale co tam...wazne,zebys go jej odbila , jak radzily "madre" kolezanki.
Powiem Ci cos .Wbrew pozorom daleka jestem od oceniania Cie,m.in dlatego,ze sama bylam w bardzo podobnej sytuacji.
Tyle,ze pomiedzy mna a tym chlopakiem nie bylo seksu , za to dobrze wiedzialam,ze on ma kogos ,tez mialam nadzieje,ze ja zostawi.
Dzis wiem, jakie to bylo chore nie tylko z jego strony,ale i z mojej. Jak moglam byc taka egoistka i jednoczesnie samej sobie robic zle?
Mimo,iz ta dziewczyna mnie nie znosila duzo przed moim spotykaniem sie z nim,to nie usprawiedliwialo mojego zachowania.
Moje zauroczenie tez tego nie usprawiedliwialo.
I wiesz co?najbardziej  nie pojmuje , jak moglam dac sie tak traktowac ,no ale 17 lat to glupi wiek,mozna wybaczyc.
Kiedys bylam przekonana , ze trzeba walczyc o wlasne szczescie wszelkimi silami,dzis wiem,ze nie nalezy budowac wlasnego szczescia na czyims nieszczesciu.

Ja to widze tak :
Facet jest w swietnym /wygodnym ukladzie. Mieszka z jedna dziewczyna,z ktora chyba jest mu dobrze,skoro z nia jest tyle lat.
Na boku ma Ciebie , tak wiec kiedy tylko w jego zwiazku przychodzi stagnacja , leci do Ciebie-wiadomo w jakim celu.
Gdyby naprawde cos do Ciebie czul , nie ukrywalby Cie juz przed ta dziewczyna i najprawdopodobniej bylibyscie juz razem.Wiem,ze nie jest latwo zerwac z kims po 4 latach , ale chyba lepsze to niz zdradzanie  ?
Jestes dla niego tylko zabawka , rozrywka po prostu.Sorry , wiem,ze to nie jest za mile,ale ja to tak widze.
Masz nadzieje,ze Cie pokocha , otoz ja np watpie,ze tak sie stanie i juz Ci mowie dlaczego.
A no np dlatego ,ze sama sie przez to nie szanujesz, a jesli sama tego nie zrobisz,facet tez Cie nie uszanuje.Czekasz na niego , spotykasz sie z nim , mimo,iz wiesz,ze ma kogos , meczysz sie w tym chorym ukladzie , ale tkwisz przy nim i godzisz sie na to.Szanujaca i znajaca swoja wartosc kobieta tak nie postapi.Mimo milosci-odejdzie.
Wiem,ze to smieszne,ze mowi to osoba, ktora sama taka byla,ale ja bylam nastolatka , ktora nie liczyla sie z czyimis uczuciami i duza ja to kosztowalo.

A teraz pomysl , jesli jakims cudem uda Ci sie go zdobyc .Bedziecie razem.
Bedziesz miala do kogos takiego zaufanie?Nie przyjdzie Ci do glowy ,ze jak ja zdradzal,to i Ciebie bedzie?
To Ci powiem, najprawdopodobniej bedzie. Tacy faceci chyba sie nie zmieniaja niestety
Sama zdecyduj , czy wolisz przystawac na jego warunki,czy stawiasz na siebie.

sandra.be-ja pracuję z moim byłym kochankiem/wyobrażasz to sobie???i teraz dopiero widzę go takim,jakim jest/bywa,że go nienawidzę,bywa że kocham jak dawniej/tylko wiem,że nie trzymam go niczym przy sobie,może iść dokąd chce i z kim chce,bo już nie umiem ufać mu tak,jak kiedyś/nie chciał mnie-dobra jest,nie wstępuje się drugi raz do tej samej rzeki/mówię mu nieraz,żeby sobie układał życie,żenił się,miał dzieci/on ma kogoś,ja z kimś żyję...
jesteśmy kwita,nigdy nie będziemy razem tak,jak chciał,tak jak mi kiedyś mówił...
jesteśmy kwita...
nie jest szczęśliwy,ja nie jestem szczęśliwa,szuka mnie,mojego towarzystwa,spojrzenia,rozmowy...tyle może mieć,nic więcej...bo jeśli nie jestem jedyną,to tylko tyle...i to dla niego największa kara...
nie ma innej drogi,dla mnie,dla Ciebie/odejść...