Proszę o szczerą ocenę sytuacji

jest takie powiedzenie - lepiej gonić króliczka ? Niż go złapać

Znam kilka dziewczyn,które zachowują się jak Twoja koleżanka. Ich gra polega na tak zwanym "wkręcaniu brzydkich kolesi". Gra polega na podrywaniu chłopaków,którzy stoją z boku,widuje się ich tylko z kolegami,wiadomo,że nie mają dziewczyny i warto ponakręcać,bo z góry wiadomo,że koleś da się złapać w sidła,a na koniec po prostu ośmieszyć i olać. Nie uważam,bo Cię nie znam,że należysz do grupy "brzydkich" itd itd. Po prostu zauważyła,że może się Tobą zabawić i to zrobiła,a Ty wyszedłeś na tym jak zabłocki na mydle. Szkoda mi Ciebie,bo każdego powinno się traktować jednakowo czy jest to osoba wygadana zawsze w centrum zainteresowana czy też osoba siedząca z boku mająca swoją paczkę.

Lepiej daruj sobie taką dziewczynę i zapomnij. Trochę to może potrwać,ale stać Cię na kobietę,która nie zabawi się Twoim kosztem i będzie Twoim wsparciem !

Moim zdaniem powinieneś dać sobie z nią spokój. Nie staraj się o nią, przestań zabiegać o jej względy, bo z jej zachowania wyraźnie wynika, że jeszcze bardziej da Ci w kość, po co więc się ośmieszać. Jeśli była na tyle podła, żeby sobie z Tobą igrać to już jej sprawa (świadczy to jedynie jak płytką jest osobą). Być może jednak swoim zachowaniem próbuje teraz się na Tobie odegrać za to, że wcześniej odrzucałeś jej względy. Tak czy inaczej nie powinieneś sobie zaprzątać nią głowy, dziewczyna najwyraźniej sama nie wie czego chce, a Ty nie daj się już wciągać w takie gierki.

Ale ona naprawdę nie z takich...
Jestem tego prawie pewien, że to nie była zabawa - inaczej by mi to chyba powiedziała po wszystkim co nie?
I do tego nie zachowywała się tak jak by mnie teraz nie znała... A mogę jeszcze dopisać, że sporo traci na braku kontaktu ze mną, w sensie dobre źródło pomocy na studiach ze mnie

Jeśli się Tobą bawiła na pewno by Ci o tym nie powiedziała, tym bardziej, że w pewnym sensie tę zabawę przegrała. Ja jednak myślę, że ona czuje się urażona tym, że nie osiągnęła swojego celu i teraz tak zwyczajnie Cię olewa, a mówiąc Ci parę przykrych słów najprawdopodobniej chciała Cię zranić, tak jak Ty ją zraniłeś. Tak czy inaczej daj sobie już spokój, bo nie sądzę, aby po tym wszystkim coś z tego wyszło. Poczekaj aż emocje opadną, bo inaczej możesz wywołać jeszcze większą burzę (dziewczyny w takich sytuacjach bywają nieprzewidywalne) a ona dała ci już wyraźnie do zrozumienia, że nic z tego nie będzie.

A jestes taki pewny, ze ona nie znalazla sobie nowego "obiektu" westchnien i podrywow?

Powiem tak- nawet jeśli miałeś jakąś szansę, to ona już przepadła. Przeżyłam coś takiego- byłam zakochana na zabój w chłopaku, zasypywałam go 'sygnałami', a on jak ten słup, zero odzewu. Po pewnym czasie takie latanie za kimś męczy, i odpuściłam. Wtedy tenże chłopak zwrócił na mnie uwagę- ale było zdecydowanie za późno, o jakieś sto lat za późno! Nie wzbudzał we mnie już żadnych ciepłych uczuć, natomiast irytował nad wyraz.

Moja rada- nic już u niej nie zdziałasz, odpuść, szukaj dalej.

Nie ma innego obiektu westchnień.

Te fragmenty wydają mi się zgodne z moimi przemyśleniami.
Za późno... wiem, wiem, że popełniłem straszne błędy, ale czy od razu niewybaczalne? Przecież chcę naprawić, to co zepsułem..
Ja bym dał szansę drugiej osobie.
Raczej się nie poddam, i tak nie mam nic do stracenia - koledzy, którzy byli świadkami części wydarzeń, radzą mi pojechać do Niej do domu z kwiatami, tego na pewno się nie spodziewa. Powinna wtedy wyjść na jaw prawda prawdziwa. Oto moje plany.

Nigdy nie powiedziałem, że z tego nic nie będzie. Musiałem dokonać wyboru, albo Ona, która sama się o mnie stara, albo inna, w której byłem wtedy zauroczony. W momencie kiedy zaczęła mnie ignorować, ta druga przestała dla mnie istnieć...
Byłem niezdecydowany, czy na pewno mi się podoba i zastanawiałem się co powiedzą inni...
Po drugie, to nie wiedziałem tak na 100%, czy na pewno się o mnie stara - do dzisiaj nie wiem, bo mam już mętlik w głowie.

Nie mam doświadczenia w takich sytuacjach to pewnie dlatego, dzieckiem bym się raczej nie nazwał. Ale dzięki za szczerą odpowiedź.

Jeśli chcesz możesz pobiec do niej z kwiatami i prosić o wyjaśnienie sytuacji. Co jednak, gdy znów dostaniesz kosza a ona po raz kolejny uświadomi Ci, że nic z tego nie będzie? Przecież próbowałaś, powiedziałeś jej nawet, że jesteś zakochany, a ona WYRAŹNIE dała Ci do zrozumienia, że TO SIĘ NIE UDA! Po co więc brniesz dalej, naprawdę zachowujesz się jak dzieciak, który musi dostać to co chce. Zresztą prawda jest taka, że każdy uczy się na swoich błędach, Tobie już jedna lekcja nic nie dała, może więc czas na drugą...

Pewnie macie rację, ale ja nie jestem sobą po tym wszystkim.
Jak drugi raz dostanę kosza, to dla mnie wszystko będzie już jasne.
A teraz to nie wiem co Ona tam sobie myśli... może ma mnie za głupka, a może też cierpi i czeka na jakiś krok z mojej strony...

A co mam rozumieć przez dorośnięcie?
Zapomnieć o tym i do końca studiów patrzeć na Nią z myślą, że mogła być moja?
Wolę jednak podjąć jakieś działania...

Była dziewczyna mojego męża,zerwała z nim bo nie umiał tańczyć jestem jej wdzięczna za to ! Także jak widzisz każdy,nawet najgłupszy argument jest wykorzystywany.

Przepraszam, jeśli zedytowanie mojego pierwotnego posta kogoś uraziło
Uważam, że było w nim zbyt dużo opisów charakterystycznych sytuacji. Tzn., nie chciałbym żeby ktoś z Jej koleżanek, a szczególnie Ona trafiła na ten temat. A dlaczego by akurat nie mogły posiadać tutaj konta? Teraz jest wersja przedstawiająca tylko ogólny problem.
Post rozszerzony był dostępny przez kilka godzin, uważam, że osoby zainteresowane wyrażeniem opinii na ten temat zdążyły to zrobić.

Szczerze to być może faktycznie chciałbym usłyszeć porady, które mi pasują...
Ogólnie to potrafię się godzić z porażkami, ale w tych kwestiach, to pierwszy raz dostałem kosza, który do mnie nie przemawia (ja nadal twierdzę, że miałem prawdziwą szansę u Niej, ale wszystko zepsułem), dlatego tym razem nie potrafię tak po prostu odpuścić...

I jeszcze bardzo dziękuję za wszystkie porady.

No właśnie.. znam Ją lepiej niż jakiekolwiek inne dziewczyny ze studiów, ale jak dostałem kosza, to zarzucała mi, że nic o Niej nie wiem, że sam sobie stworzyłem "wyobrażenie" o Niej i nie mogę mówić, że się zakochałem, że mi na Niej zależy, bo musiałbym Ją najpierw poznać - tak mi to przedstawiła, wiem, że przesadziłem z tymi wyznaniami, ale myślałem, że Ona oczekiwała ode mnie jakiejś deklaracji o tym, że nie jest mi obojętna.

Tak, ale podejrzewam, że niestety odmówi.

Boru liściasty, gargamel ale Ty dramatyzujesz Z tego co wyczytałam wynika, że ona najpierw się starała, a potem jak przestała to Ty ją zacząłeś zauważać. Scenariusz stary jak piramidy i jak widać działa bez zarzutu.
Może naprawdę jej przeszło, może stwierdziła, że gra nie jest warta świeczki i kiedy dała sobie z Tobą spokój Ty nagle ją zauważyłeś. Piszesz, że ją bardzo dobrze znasz, a ona, że znasz swoje wyobrażenie o niej. Może ma racje? Może pora zacząć słuchać co do Ciebie mówi? Dziewczyna chyba jest bardzo miła i mimo wszystko lubi Cię i chce, żeby to zakończyło się jakoś łagodnie. Ty, natomiast tego nie widzisz i tylko czekać jak straci cierpliwość i powie Ci prosto z mostu, żebyś się walił na cyce i odpierdzilił w końcu od niej. Jak nie rozumiesz po dobroci.

Patrząc na to z innej strony, być może droczy się z Tobą, ale to już ciężko ocenić nie widząc osoby, nie słysząc tonu jej głosu i zachowania.

Witam ponownie, przepraszam za takie podejście do sprawy.
Bardzo chcę jakoś to wszystko rozwiązać w najlepszy możliwy sposób.
Dlatego proszę, jeśli ktoś zechce mi doradzić, o krótkie podsumowanie i jakieś rady, co mam teraz zrobić.
Będę bardzo wdzięczny.

Witam po dłuższej przerwie, poprosiłem koleżankę o spotkanie, aby porozmawiać.
Niestety nie myliłem się, odmówiła...
Twierdzi, że nie mamy o czym rozmawiać, a później zamieniła to na: "nie mam ochoty z Tobą rozmawiać"
Ciężko to znieść jak osoba, na której mi zależy codziennie jest blisko mnie, ale ze mną nie rozmawia...

Tak się zastanawiam, czy gdyby kiedyś naprawdę do mnie nic nie czuła, to by teraz tak postępowała?
Nasuwa mi się wniosek, że z Jej strony coś musiało jednak być.

Ja na przykład po wyznaniu od koleżanki, do której nic nie czuję, na pewno bym tak nie postąpił. Pewnie trochę ograniczyłbym z nią kontakt, ale nie udawałbym, że jej teraz nie znam, co więcej mimo to próbowałbym być dla niej miły itp., próbowałbym jej wytłumaczyć, że jest fajną koleżanką, ale nic poza tym. Bo przecież jak można strzelać focha na kogoś za to, że Ci powiedział co czuje?

Tutaj jest inny powód tego "braku ochoty do rozmawiania".

Słuchaj facet - mówi do Ciebie też facet.

Nie żyj w świecie gier, prób, testów i wyobrażeń. Sam nie chcesz grać na uczuciach więc sam nimi nie graj. Bądź sobą.

Pełno jest kobiet, które są przesadnie miłe, otwarte, zwierzające się, przytulające się, nagle facet myśli, że jej zależy, ona często prosi o pomoc, facet oczywiście jak zawsze pomoże (nie wypada odmówić), w końcu facet odkrywa w sobie uczucie, uznaje, że warto zrobić krok dalej, robi go i co następuje? I wszystko szlag trafia - "nie wiedziałam, że to tak odbierzesz, to nie moja wina, to twoja wyobraźnia, ja tylko cię lubię...blablabla" - jednym słowem koszmar dla zaangażowanego faceta. Potem facet próbuje utrzymać kontakt, dopytywać co się dzieje, a ona coraz bardziej marudzi, unika, zaczyna się złościć i robi wyrzuty w stylu "daj mi spokój, mam cię dosyć".

Nie grała Tobą i wcale jej na czymś więcej nie zależało? To się nie przejmuj.
Grała, ale popsułeś jej zabawę wyjawiając swoje uczucia? To po co Ci taka kobieta?
Nie grała Tobą, zależało jej na Tobie, ale za późno to zauważyłeś? Bzdura, byłeś przy niej, pomagałeś itd. Kobieta, której zależy, nie rezygnuje w taki sposób, chyba że jest kompletnie niedojrzała emocjonalnie.

Może tak na prawdę zakochałeś się w niej i nie poznałeś dobrze, stworzyłeś sobie jej idealny wizerunek w głowie?
Jej koleżanki chciały Cię poznać na imprezie? Na 100% musiała o Tobie nagadać, albo to jest ich "gra, zakład".
Dowiedziałeś się tego od kolegów? Może oni też są w to zamieszani?
Jesteś zdolnym studentem, może jednym z najlepszych? Możliwe, że wkręcają Cię w coś głupiego. Przeanalizuj na chłodno od początku całe swoje kontakty z koleżanką, koleżankami i kolegami. Czy nie polegały może w większości na pomaganiu w nauce?

Cokolwiek się dzieje - nienawidzę grania na uczuciach i tego częstego zachowania wśród kobiet. Tworzą sobie w głowie plan: "zaczepię faceta, poderwę, tak na próbę, jak on złapie haczyk to go zdecydowanie odepchnę, jak nie będzie więcej próbował to go nie lubię, nie był mnie wart". Niektóre rozkapryszone nadal myślą tak, jak w filmach, że gdy powiedzą facetowi "NIE", to on pomyśli "TAK".

gargamel - nie myśl za dużo. Niezdecydowana kobieta musi poczuć, że Ciebie straci. Jak nie będzie próbowała ratować Waszych relacji, to zostaw ją z jej wątpliwościami i żyj jak normalny facet, który wie czego chce od życia. Sam znam taką, która mnie straciła z własnej woli. Nawet nie zależy jej na mnie jak na zwykłym człowieku, a tak samo myślałem, że dobrze ją poznałem. Po co takimi ludźmi katować własne serce?

Witam, wracam do tematu po ponad roku... Dlaczego? Dalej studiuję i co najgorsze dalej podkochuję się w tej koleżance i nie rozmawiamy ze sobą, rzucamy tylko krótkie 'cześć'. To co przeżywam, to straszne cierpienia. Jeśli to było tylko zauroczenie, to dlaczego tak długo to trwa?
Rozmawiałem z Nią jeszcze przed wakacjami, jednak padły tam słowa, których nie potrafię zrozumieć, racjonalnie sobie wytłumaczyć. Później porozmawiałem z Jej koleżanką - to był ogromny błąd, strasznie się o to rozzłościła.
Strasznie się męczę, chętnie uciekłbym z tych studiów, ale nie mogę. Dałbym wiele, aby nigdy w to nie wejść.

Czy ktoś jest w stanie mi doradzić, co ja mam zrobić z tym wszystkim?

witam weź się w końcu ogarnij przecież są inne kobiety na tej jednej świat się nie kończy!  rozejrzyj się wokoło siebie może ktoś jest a ty tego nie widzisz?