Mąż egocentryk czy ja nienormalna?

Trudno mi ocenić... Może tylko opowiadał o swoich fantazjach erotycznych, a Ty je olewałaś? To może bardzo boleć. Ale niestosownością było opowiadanie o poprzednich partnerkach.

Natomiast cały Twój problem podsumowałaś jednym zdaniem:

"Ja wiem, że jest powiedzenie, że facet potrzebuje żony w dzień i dziwki w nocy ale to chyba musi być prawdziwy facet a nie rozpieszczona i skoncentrowana tylko na sobie lala."

A Twój mąż to zadufany w sobie, leniwy narcyzek, który chce, by kobieta zarabiała pieniądze, zajmowała się domem i dziećmi, do tego dbała o rachunki, załatwiała wszystko w urzędach, organizowała wypoczynek, nocami urządzała pikante show, a pinduś glancuś będzie leżał, pachniał i dawał się obsługiwać.

Niestety muszę również napisać, że odrobinę go do tego przyzwyczaiłaś, bo od początku to Ty byłaś stroną aktywną i zabiegałaś o niego (poderwałaś, organizowałaś spotkania, otoczyłaś uwielbieniem i zachwytem). Potem harowałaś za dwoje, a zamiast wdzięczności wysłuchiwałaś utyskiwań i żądań, żebyś była jeszcze lepsza. Po zdradzie dajesz się nadal upokarzać i, o zgrozo, zastanawiasz się, czy to z Tobą jest coś nie tak!

A z Tobą jest tylko tyle nie tak, że dzięki ojcu usiłujesz być jak najlepsza, żeby tylko nigdy więcej żaden mężczyzna się na Ciebie nie obraził i nie ukarał Cię milczeniem/odepchnięciem/krytyką. Małżeństwo to partnerstwo, nie służba! Wywal narcyzowatego pasożyta ze swojego życia (i tak nie masz z niego żadnego pożytku - nie zarobi porządnie na rodzinę, w domu nie pomoże, w łóżku też do bani) i wybierz się na terapię by odbudować poczucie własnej wartości i pewność siebie.

Millenia - możemy sobie podać ręce. Ja jestem 15 lat po ślubie i jak przeczytałam twój post to przed oczami pojawiło mi się moje małżeństwo. Ja też robiłam wszystko żeby mój arcy książe był zadowolony z życia i miał super żonę. Piszę robiłam bo od roku we mnie wszystko się wypaliło, jesteśmy małżeństwem , robię dalej to co wcześniej ale przestałam się "bać" teraz na jakieś pretensje reaguję gniewem i obrazą. To nie jest wyjście wiem - ale po prostu po tylu latach mam dość. Sprawdza się teoria że człowiek ma swoją wytrzymałość i czasem coś w nim pęka. Efekt mojej zmiany zachowania jest taki że mąż zaczyna dopytywać się czy go kocham, czy go nie zdradzam bo jestem inna niż wcześniej i zaczyna pokazywać że mu zależy, stara się i ja mam tylko nadzieję że nie jest za późno i znowu zacznie mi zależeć na naszym małżeństwie i przestanę być taka obojętna. Dlatego rób coś nawet jeśli ma to oznaczać rozwód - żebyś kiedyś nie stanęła przed lustrm i nie stwierdziła że ty nie umiesz się już uśmiechać.!!!!!!!

Macie dziewczyny rację. Trzeba pogonić Piotrusia Pana w te pędy.
Mam już dość ciągłego tańcowania koło niego, zadowalania go a i tak zawsze będzie źle.

Wolę być sama niż tkwić w chorym związku z toksyczną osobą.
A jeśli mam z kimś być to niech to będzie prawdziwy facet (wiem, że nie ma ideałów i każdy ma swoje wady) ale na litość boską niech będzie normalnym facetem a nie wyglancowanym wiecznie niezadowolonym gogusiem.

wiesz co ci powiem nie ma sensu żebyś o niego  walczyła on o tak uzna że robi ci łaskę że jest z tobą.
Jak odejdzie zobaczysz jak poczujesz się lekko niech inna dźwiga ten balast na plecach albo go postawi do pionu ty nie musisz bo byłaś dla niego za dobra. To nie smaczne ,że porównuje cie z innymi kobietami to nie zbyt dobrze o nim świadczy i powiedz mu na odchodne:- ,że idziesz poszukać prawdziwego faceta a nie tylko oprawy faceta w spodniach z małym ego ale za to z wielkim....żeby zrobił tobie dobrze bo jemu rzadko się tu udawało i ,że większość to udawane orgazmy żeby mu przykro nie było tak z litości - zobaczysz zaboli jak cholera mówię ci on ci tego nie powie ale go to zaboli.Może to mały brak klasy ale ci powiem ktoś mu musi dogadać niech nie myśli że on taki orzeł w łóżku jest.?Wygarnij mu jaki kiepski był masz do tego prawo skoro on tak z tobą  postępował przez tyle lat.Jesteś kobietą masz prawo kochać i być kochaną odbudujesz swoje poczucie wartości ale tylko w tedy gdy pozwolisz mu odejść bo ty z tego związku nie masz nic

Najgorsze, że mąż praktycznie pozbawił mnie wiary w siebie jako kobietę. Skoro tylko słyszałam, że inne są fajne przy tym nigdy nie słysząc nic miłego na swój temat to to wszystko pogłębiło tylko moje przekonanie, że jestem nieatrakcyjna. Ludzie z którymi nie byłam emocjonalnie związana mówili mi coś wręcz przeciwnego, ale dla mnie liczyło sie tylko to co on mówił :-(
Mam nadzieję, że terapia i odcięcie się od niego choc trochę mi pomogą.