Ciężko ująć to w słowa...

Małe sprostowanie.
Osoba kochająca drugą nie mówi do niej "jak na Ciebie patrzę, to masakra" czy też "rzygać mi się chce tym związkiem". Chyba, że macie układ sado-maso.

Albo ona to wszystko mówi z frustracji i na pokaz (a w środku trzęsie swoimi kobiecymi portkami i boi się o Wasz związek), albo zwyczajnie Cię nie szanuje i Tobą pomiata. A jedno łączy się z drugim, zmienia się jedynie intencja.
Jak kobieta widzi, że facet odmawia seksu, to myśli, że albo zdradza, albo go nie pociąga, albo trzeba go piorunem wysłać do seksuologa bo mu się poprzestawiało.
A to psikus, bo okazuje się, że facet jest zmęczony (kurcze, jakie to zaskakujące).
Mnie się wydaje, że Wy nie tyle mijacie się fizycznie, co w ogóle nie potraficie wysyłać sobie prostych sygnałów. Lekcja z komunikacją zawalona. Oboje zaniedbaliście siebie na wzajem. I teraz sedno- jeśli naprawdę chcecie być ze sobą, to trzeba przysiąść chwilę i pogadać. A jeśli myśl o Waszym związku faktycznie wywołuje u Twojej partnerki "odruchy wymiotne" to trzeba zwyczajnie się rozstać. Bo co Wam po tym? Gdzie tutaj miłość? Bo ja nie widzę jej w ani jednym zdaniu Twojego posta.

Tak to jest jak dzieci decydują się na zabawę w dom - życie to nie bajka, a monotonia jest nieunikniona, tylko, że trzeba być dojrzałym człowiekiem, żeby to wiedzieć. Panienka się nie wyszumiała jeszcze, pewnie dupa by polatała, a tu obowiązki, praca, dom. Podziwiam Cię jeśli grzecznie znosisz jej chamstwo.

Zgadzam sie z przedmówcami.
Jak taka męska to niech poda rozwiązanie.
A jak mysli, że w zwiazkach monotoniia nie bywa to jest w błędzie.
Może nie zwalałbym tyle na wiek co na to jaką jest osobą.

Dziękuje za wszystkie odpowiedzi i pomoc było dobrze przez chwile, niestety jest znowu źle a nawet i gorzej jak było. Tylko tym razem to ja jestem wkurzony i zdenerwowany a nie ona, ona jest zmęczona tym, że ciągle się jej czepiam. Nie ukrywam jestem osobą bardzo zazdrosną ma w pracy faceta którego wychwala przy mnie (fajnie się ubiera, jaki on inteligentny, jaki śmieszny etc) a mnie to wkurza nieziemsko bo o mnie nic dobrego nie mówiła od już nie pomietam dobrego czasu a tylko słyszę, że jestem taki i owaki zły. Mówię jej o tym a ona najzwyczajniej w świeci bagatelizuje to i jeszcze potrafi się zaśmiać kpiąco. Powiedziałem jej że bardzo mi z tym źle, że źle się czuje to powiedziała, żebym wziął sobie proszka bólowego, no KU**a. A pytając się jej po co ze mną jest to nie odpowiada. Jestem już na skraju nerwów i jeszcze kilka dni tak będzie a pewnie od niej odejdę, nie chce tego bardzo mocno ale męczyć się już też nie mam siły.

Na co Ty w ogóle czekasz człowieku? Jak ona ma w Tobie widzieć faceta jak pozwalasz się poniżać? Ona Ci daje wręcz wskazówki a Ty się jej żalisz że Ci źle.
Powiem Ci co masz zrobić. Nie POWIEDZIEĆ tylko ZROBIĆ.
Nie wiem jakie są Wasze warunki mieszkaniowe, ale dzisiaj wracasz do domu z pracy i mówisz jej że to jest KONIEC. Albo Ty ją wywalasz z domu, albo wyprowadzasz się od niej z trybie natychmiastowym i urywasz kontakt całkowiecie. Ktoś , kto poniża partnera w związku nie zasługuje nawet na opierdziel zdrowy. Wychodzisz bez oglądania się za siebie. Idę o zakład że się odezwie pierwsza do Ciebie. Wiesz czemu? Bo to będzie Twoja pierwsza męska decyzja w życiu. To nie możesz być słaby i żałosny- a jesteś i ona to widzi. Dajesz sobą pomiatać i jeszcze się jej żalisz. Pamietaj że na chwilę obecną to jest koniec jak jesteś facetem albo masz resztki faceta w sobie.

nie dziwie sie ze nie masz ochoty na seks skoro ona cie tak poniza... a gdyby byla dla ciebie normalna, to nawet ledwo zywy bys nie mogl utrzymac rak przy sobie