Mój facet boi się, że mnie wykorzysta i zostawi.

Przede wszystkim gratuluję sprawiłaś cud i facet się zakochał cieszę się razem z tobą tylko nie rozumiem twojego pytania czego chcesz spróbować nowego??Co do faceta to porozmawiaj z nim poważnie powiedz nie czujesz się wykorzystywana z jego strony. Musisz dokładnej sprecyzować o co ci chodzi  w tedy będę mogła coś sensownego doradzić bo nie wiem na czym tobie zależy żeby się zmieniło w waszym związku czy chodzi o całkowity brak seksu czy tylko o samą obawę wykorzystania ciebie .

Powinnaś się cieszyć że nie należysz to grona tamtych kobiet bo byłabyś tylko jego zabawką a tak jesteś dla niego najważniejsza na świecie! To po pierwsze, a po drugie on Ciebie tak bardzo kocha, że boi się ciebie zranić bo mu zależy jak cholera.Rozumiem potrzebę zbliżenia się do faceta ,ale w tym wypadku dała bym mu jeszcze trochę czasu bo to, że on unika seksu nie oznacza, że mu się nie podobasz tylko tyle, że chce aby wasze uczucie nie skończyło się tak jak poprzednie.Daj mu czas nie długo będzie się z tobą kochał tylko musi sobie to porządnie poukładać wiem, że to zwichrowane trochę ale czasem tak faceci mają bo już się z tym spotkałam. Chłopak mojej koleżanki też tak miał gdy był młodszy balował rzucał itd a jak się zakochał to zanim zbliżyli się do siebie ona też musiała poczekać ale opłacało się facet kocha ja jak szalony po dziś dzień a są po ślubie jakieś 5 lat więc mówię ci tak samo jak jej mówiłam wtedy poczekaj on sam wykona ruch i nie martw się będzie się z tobą kochał. Ciesz się tym ,że  jesteś wyjątkowa dla niego bo niewiele kobiet ma szanse być wyjątkową dla swojego partnera to świadczy o dużym zaangażowaniu

Bella919 , to bardzo piękne że facet zmienił się przy Tobie . Jesteście ze sobą rok , to jeszcze niewiele , dajcie sobie jeszcze trochę czasu zanim powiecie sobie "tak". Sama pisałaś że On żałuje swojego zachowanie , ale to bierze górę nad Nim ... to niepokojące , fakt faktem wiek 25 lat - jak to mówią krew nie woda , ale jeśli On nie potrafi zapanować nad swoimi popędami co coś może być nie tak. Dajcie sobie czas , ołtarz Wam nie ucieknie , a przynajmniej będziecie wiedzieli na jakich podstawach budujecie swój związek.

co do powiedzenia sobie tak to planujemy to za 2 lata, czyli jest jeszcze dużo czasu na wszystkie przemyślenia. A dwa lata to całkiem sporo... Co do tych przykrych dolegliwosci, mój kochany 2 lata temu miał cięzki wypadek, mial transfuzje krwi, jakies 2 miesiace temu oddawalismy krew, a wydaje mi sie ze gdyby byl na coś chory to raczej wyszło by to w badaniach ... a raczej nie ryzykował by mojego zdrowia bo kiedys mielismy jakies zbliżenie ... Co do tego czy jest prawiczkiem nie jest, bynajmniej nie wierze w to żeby wszyscy mnie tak okłamywali i robili z niego niewadomo kogo bo to było by bez sensu, a raczej gdyby był to wydaje mi sie że jego zachowanie było by inne? Co do tej psychologii ... Hmm bym sie chyba załamała gdyby to była prawda... najgorsze jest to że nigdy bym sie o tym nie dowiedziała... ale nie dopuszczam do siebie takich mysli, bo w stosunku do mnie czasami nie jest taki "grzeczny"

Właśnie jego zachowanie nie bierze nad nim góry, on po prostu holernie sie boi że tak sie może zdazyc... tego własnie nie moge pojąć ;( co do popędu to własnie panuje nad nimi jak holera ... On po prostu jak był młodszy to zajebiscie szalał

Nie Mi nigdy nawet coś takiego nie przyszlo do głowy... to jest bardzo mądre co piszesz... I z tym celibatem i w ogóle, cały czas mniej więcej strzela jakieś teksty ze tego i tego to cos tam mozna zdzialac... oczywiscie brzmi to inaczej ... Ale on całkowicie nie zerwał z seksem bo to nie jest tak że lezymy obok siebie i tylko patrzymy na siebie ... Próbowałam z nim rozmawiać, ale nigdy nie podałam żadnego konkretnego argumentu bo takowego nie posiadałam, a jego teoria ze mamy jeszcze czas, itd wydawała mi sie ok, poniewaz wiedzialam ze nie chce mnie przeleciec... Na początku, owszem chciał, ale ja wtedy nie chcialam bo bylo za wczesnie, albo zabezpieczenia nie bylo, i z biegem czasu zaczelo sie to odkladac, az do tego wyznania ze sie boi...

To co ja mam zrobić?? Boże nie ogarniam tego ;(

Ale on tego nie zrozumie?? Ech.. Bałabym mu sie pokazać to co tutaj napisałam, nie wiem jak by zareagował, ale jutro z nim porozmawiam, chociaz tak troche, bo nie ma sensu tego odkładać ... ;(

A co, upośledzony, czy nie zna polskiego? Do dzieła, dziewczyno!

To co sugerujesz że ma inną na boku?? To dziwne boi my przecież praktycznie cały wolny czas spędzamy razem ...

Dzisiaj z nim rozmawiałam, i hmm nic nie dowiedziałam sie, ogólnie zaproponowałam zebysmy poszli do seksuologa w zwiazku z jego lękiem ze mnie zdradzi. Ogołnie powiedzialam o tym przykładzie ze swiętoscia... Powiedział że tak może być, ale że nigdy nie myślał o zdradach, mówił ze za mocno mnie szanuje i ze nie chciał mnie zranic i że myslał ze tak jest dobrze... Że mi to odpowiada, ogólnie powiedziałam że dla mnie to za mało, i nagle zacząl zmieniac podejscie, i ze moze cos tam, ale ja wiem ze jak mialo by do czegos dojsc to zrezygnowałby, dlatego wole isc do tego seksuologa, mysle że to nie jest zły pomysł, bo ogólnie bardzo się motał w tym wszystkim ... Sam nie umiał sie określić jak to z nim jest, niby fakt ze boi sie tego ze mnie wykorzysta i zostawi, i niby fakt ze zbyt mocno mnie szanuje i ze przeciez ja na początku sie nie zgadzałam ? Bez sensu ... He na początku to chyba logiczne ... Powiedział że poźniej zobaczył jakie to dla mnie wazne i ze nie jestem taka jak inne.. Powiedzialam ze tak ale że też mam swoje potrzeby, ale hmm i tak zbytnio go nie rozumiem

heh najgorsze ze jak mu o tym powiedziałam to własnie tak zaczął sie z tym utożsamiać, powiedział że mnie za mocno Kocha i szanuje itp itd... Ale mimo to najbardziej intryguje mnie fakt że on boi sie tego ze mnie wykorzysta i poleci do innej...Ale ogólnie zgodził sie na wizyte, tylko musze teraz odnaleść specjaliste w swoim miescie.

ehhh to wszystko jest takie skomplikowane ... wszystko sie komplikuje Jak rozmawialam z nim w sobote powiedzialam ze czuje ze sie od niego oddalam, ze czuje ze ze wszystkiego rezygnuje dla niego, ze mam wrazenie ze on tego nie docenia, ze po prostu mam wątpliwosci co do naszej przyszlosci, i ze czasami nachodzą mnie myśli o rostaniu ... Powiedział mi że bardzo mnie Kocha, i że też myślał czasami o tym że lepiej by było zebysmy nie byli razem, bo on nie chce mi zycia zmarnowac, nie chce mnie zmuszac do tego żebym mieszkała z nim na wsi i sie męczyła... Ale po prostu nie wyobraza sobie tego, bo jestem jego Całym światem, boi sie tego że mogłabym sie z kimś innym związać i że ten ktoś mógłby mnie krzywdzić, że mogłabym przez kogoś innego cierpieć itp itd... Ehhh to wszystko mi sie tak komplikuje że juz sama nie wiem czy to on ma problem czy ja ;(

Zgadzam się..byle razem.
Jak kocha to nie powinien zostawić.
Miłosć powinna być ważniejsza niż przeszłość.
Poza tym skoro to przeszłość i sie jej wstydzi to niech do niej nie wraca.
I tak już krok na przód, że się jej wstydzi.
Czyli resocjalizacja zapowiada się obiecująco.

On nie zostawi mnie wiem o tym, Ale to nie jest do końca tak, bo to ja zawsze opowiadałam mu o swoich marzeniach, lękach, itp, itd Ale mimo to ciągle nasz związek toczył sie do przodu, i ostatnio od jakies czasu to ja zauwazyłam ze sie kłócimy o błahostki, ze sie tj od niego oddalam i mam wątpliwości. Jakis czas temu byliśmy razem na weselu, i to co sie wydarzyło było to dla mnie straszne, otóż to było wesele jego kolezanki, z która między nimi nic ponoć nie bylo, poniewaz nie mial zamiaru za nią latać itp itd, ale byli kumplami, i byla tam dziewczyna, z która w zeszłym roku kręcił tj gdy sie spotykalismy, przez pierwszy miesiac tak bylo, ale zaczelismy bac razem oficjalnie miesiac po tych wydarzeniach. On po prostu spotykał sie z nią, no i wiadomo co robili. I ona była na tym weselu, Już wiedziałam że to będzie porażka, porzez pół wesela sie nie odzywala itp i w koncu mu powiedzialam ze jak chce to niech z nią zatanczy, ok spoko nie było problemu, ale kurcze gdy wyszłam i wróciłam po chwili to było silniejsze odemnie gdy zobaczylam że znowu razem tancza, poczułam sie Holernie zazdrosna, zrobiłam mu taką awanture, i jak to jest On mial racje i Ja, no i wkoncu chcialam jechac i wrócilismy do domu, heh po prostu troche mi głupio ze tak wczesnie wrócilismy ale nie moglam tego opanować. Jakiś czas później znowu sie kłucilismy, i skonczylo sie na tym że on wyszedł z samochodu i poszedł w swoja strone, ja stwierdzilam ze skoro tak to tez ide do domu, ale potoczylo sie inaczej jego bart i bratowa kazali mi go szukac, i bylismy tu i tam, dzwonilam nie odbierał, iu wkoncu powrócił w to miejsce gdzie sie rozstalismy mówić ze chodził po samochód,(W tych dwóch sytuacjach bylismy oboje troche podpici) Nie wiem po nim to może spłyneło, ale nie pomnie, mnie to wszystko boli.
i ogólnie przez tego typu sytacje czuje ze sie oddalam od niego... Ale robie to wszystko dla niego, mieszkam na wsi dla niego.  Ja nigdy nie chciałam mieszkać na wsi, dusze sie tu... Cale życie mieszkałam w miescie, i mam wrażenie ze tez to moze na mnie podswiadomie wpływać, Chciałam studiować, ale przez to że spotyklaismy sie codziennie nie uczylam sie do matury, nie zdalam nie wyjechalam na studia do warszawy, kolejne marzenie legło w gruzach a ja upewniłam sie w tym ze skoncze na wsi, zyjąc tak jak zwasze sie tego obawiałam, ok dałam rade, poszłam do szkoły i ucze sie tego co lubie, ale i tak holernie sie boje ze będe musiała pracować u niego na gospodarce.... On mi obiecuje ze tak nigdy nie będzie, że on nie chce zebym tak pracowała, dlatego kaze mi sie uczyc, ale tęsknota przeważa i sie spotykamy, bo nie wytrzymujemy bez siebie 1 dnia.
To jest dla mnie skomplikowane, Ale ok daje Ja rade i On, ale on nie widzi w niczym problemu... To ja wyolbrzymiam te sytuacje... Najgorsze jest ta  swiadomosc ze kiedys nie wytrzymam tego napiecia i zakoncze to z tych głupich lęków które mnie nachodzą, i on mimo wszystko ze wie to boje sie tego że nie będzie walczył o naszą miłość ;(

I teraz szczerze mówiąc nie wierze w to że mógłby mnie zdradzić, bo znam go, problem leży moim zdaniem gdzieś głębiej...
Nie wiem jak to jest, bo to jest totalnie bez sensu, zeby był ze mną a nie chciał sie kochac bo ma jakąś inna...

Niestety tak brzmią, ale nigdy nie przyłapałam go na niczym co mogłoby swiadczyc o tym ze mnie zdradza. Nigdy nie dał mi powodów itp itd...

A dlaczego niby on ma zdradzać? Na razie raczej nie. W tym momencie jest w stanie niepoczytalności, zwanej zakochaniem. A co będzie potem - nie wiadomo. Natomiast, z całą pewnością, facet ma problemy z psychiką. I należałoby go wysłać do psychologa. Aczkolwiek kolejne posty Belli wskazują, że jej też psycholog by nie zaszkodził. Lub przynajmniej jakaś fachowa literatura o tym, jak powinien wyglądać związek, o relacjach międzyludzkich, o zachowaniu własnej suwerenności będąc w związku itp...

Moja przeszłość jest zła, albo i bardzo zła. Kiedy spotkałam mojego Mężczyznę - przeszłość stałą się przeszłością. Nie boję się, że wróci, przecież zawsze byłam świadoma tego, co robię. Jeśli świadomie wchodzę w monogamiczny związek to decyduję się na seks tylko z jedną osobą i ten seks mnie cieszy, nie nudzi. Umiem skupić się na emocjonalnych aspektach, mimo, że dawniej mężczyźni byli dla mnie tylko zabawkami. Normalny człowiek umie dokonywać świadomych wyborów. Człowiek nie całkiem normalny usprawiedliwia swoje postępowanie jakimiś "tak wyszło", "nie mam nad tym kontroli", "to silniejsze ode mnie". Substancje psychotropowe mogą być od kogoś silniejsze, ale brak kontroli nad własnym zachowaniem bez jakichkolwiek substancji działających na mózg świadczy o problemach właśnie w tym organie.

Bella, człowiek ze zdrową psychiką wie, że przyszłość jest niewiadomą. Możemy na nią jedynie wpłynąć, pracując nad tym, co jest tu i teraz. Twój facet tego nie rozumie, lub rozumie, ale wykorzystuje argument swojej niewiedzy jako pretekst.

Szczerze to tylko z  mojej strony są problemy, według niego wszystko jest w porządku, mówiał mu że dla mnie to za mało, jak mu to pwoedziałam to był zdziwiony bo myślal ze mi sie podoba. Póki co nic sie nie zmieniło, wczorajsza sytuacja, dość dziwna, eh bo ja po prostu już naprawde nie mam ochoty na takie zabawy, naprawde to jest dla mnie nudne, bo pare ruchów ręką i koniec, i on tak wczoraj gadał gadał i gadał i w koncu sie zgodzilam, od niechcenia, no i on to zoabzcył i bla bla bla przestan, ale jednak zrobiłam swoje bo przyszła mi myśl ze jak tak będe go Olewać to mnie zdradzi, eh bez sensu bo to on mnie praktycznie olewa pod tym względem, nie powiem czaami pare razy naprawde fajnie sie tak mozna bylo bawic, naprawde było super, ale kurcze to nie to Nie wiem już sama, ja naprawde go bardzo mocno kocham, oboje myślimy o ślubie, może nawet bardziej on, ale oboje tego chcemy, chcemy mieć razem dzieci, nie wyobrażam sobie innego ojca dla moich dzieci, mamy sprzczki kłutnie ale to normalne, bo chwila później wraca wszystko do normy... ;(

Nie no skąd, przeciez on narazie stwierdzał ze na wszystko mamy czas itp itd, a po slubie to oczywiscie ze mialo wszystko być, ogólnie wczoraj o dziwo sie kochalismy, chociaz tak troche na samym początku sie czułam... "jakbym to wymusiła" ale powiedział ze to nie tak, zebym tak nie myślała...