Jak uratować dwu letni związek

Byłam w spaniałam związku, czułam się w zaczarowanym śnie i myślałam że już tak pozostanie na zawsze. Nie brałam pod uwagę idealizmu mojego mężczyzny, mamy po 20 lat i chcę z nim pozostać już do końca. Ostatnio zobaczył moją skrzynkę pocztową, przeczytał wiadomość która go skrzywdziła, mianowicie pisałam z moim dobrym przyjacielem , młodszym do tego który wyjechała do Niemiec i co roku przyjeżdżał tutaj do Polski, jest młodszy, pamiętam go z dzieciństwa i pisaliśmy do siebie... naprawdę traktowałam go jak brata i pisałam jak do młodszego brata że za nim tęsknie, że brakuje go tutaj...Moje szczęście powiedziało że poczuło się zdradzone, nie chciał wytłumaczeń, powiedział że mogłam mu powiedzieć o tych niby nic nieznaczących relacjach. Powiedział ze jestem dzieckiem, wyśmiał to co mu wysyłałam jakie piosenki, powiedział że chwaliłam się dobrą muzyką a nawet nie wiedząc o czym ona jest. Poczułam wtedy że tracę grunt pod nogami, chciałam wziąć tabletki bo nie wyobrażam sobie życia bez niego. Chciała ze mną zerwać, ale po długich rozmowach doszliśmy do kompromisu, on mi stawia rygorystyczne warunki a ja mam się zgodzić z nimi w 100 %...postawił je w nadziei że nie wytrwam w zabranianiu mi wszystkiego, skoro przez cały czas miał do mnie zaufanie i mogłam wszystko. Teraz nie chce się ze mną spotykać, minął tydzień a on mi napisał że mnie już nie kocha i pisze to szczerze... wtedy bardzo cierpiałam, i dalej cierpię, na każdym kroku stara mi się to udowodnić, nie przytula się do mnie, nic, powiedział żebym uszanowała to że jeśli mnie nie kocha to nie chce żebym się przytulała do niego. Wczoraj powiedział mi że jest ktoś drugi, myślałam że zemdleje, szłam skołowana i skrzywdzona...Powiedział że szuka prawdziwej kobiety, a nie dziecka, a ja nigdy się nie zmienię i że znalazł taką kobietę. Nie śpię po nocach,nie chce żyć, pragnę zejść z tego świata... Napisałam list pożegnalny i tylko czekam na odpowiedni moment żeby się pożegnać ze wszystkimi. Nie kłamie go już, robię wszystko a on nie chce już mnie, nie kocha mnie , czuje się teraz ja skrzywdzona i opuszczona. Ale mimo to chcę o niego walczyć, on mnie nie słucha , nie wiem czym mam go przekonać do siebie. Boję się że go stracę , że mnie zostawi dla innej. Jak on możne wyrzucać mi że go zdradziłam , że go kłamie, że jestem tylko dzieckiem, ja tez cierpię. Skoro mówi mi że mnie nie kocha to dlaczego jak się spotykamy, mówi mi że każde spotkanie dla niego jest bolesne ...  Proszę pomóżcie mi, odchodzę od zmysłów... Mieliśmy wyjechać w czwartek na wakacje, powiedział że na nadzień dzisiejszy nie chce ze mną jechać.... Boję się ... Mam czyste sumienie, nic nie zrobiłam a jestem karana, poniżona jako kobieta a mimo to dalej w tym trwam,. Czy on mówi prawdę z tą kobietą, czy on mnie przestał kochać po niecałym tygodniu, dlaczego się nie chce przytulić - ja tego potrzebuje !! Mam problemy z rodzicami, jestem sama, zawsze miałam go i mogłam liczyć na niego a teraz napisałam mu że mam sąsiada który jest strasznie na mnie napalony, mówi do mnie dziwne rzeczy i przychodzi gdy u mnie w domu nikogo nie ma, doskonale trafia na takie momenty, wczoraj zagrodził mi drogę i złapał za ręce, mówiąc żebym pokazała te chore oczko ( miałam zapalenie spojówek ) Jak mnie spotkał na klatce to mówi że już jest troszkę zimno i muszę chodzić tak grubo ubrana. Czuje jak mnie pożera wzrokiem, to jest obrzydzające... Przykra była reakcja mojego chłopaka, - Potrafisz czytać ? , napisałem Ci że idę spać, już Ci nie odpiszę, Dobranoc, a co do niego to już Ci mówiłem i koniec. - Naprawdę go nie zdradziłam , to mój młodszy brat, nie mówiłam mu ze traktuje tak kolegę z dzieciństwa bo nie piałam z nim często, ja bym nigdy go nie zdradziła.. Ja mu się oddałam i nie chcę do nikogo innego należeć, co mam zrobić, jestem na skraju załamania, gdzie szukać pomocy, ja naprawdę myślę o śmierci jako tym jedynym rozwiązaniu... Jak go odzyskać ?